ระบบสังหารเทพ ภาค นรกไร้สิ้นสุด

ห้าโจรตอนนี้พวกมันต่างกระโดดขึ้นเหยียบบ้านเล็กหลังเก่าโทรมหลังหนึ่งแล้วที่อยู่ไม่ห่างจากบ้านน้อยของเฉียวเฟิงและท่านแม่ ไม่ช้าจากด้านบนพวกมันก็เห็นเด็กหญิงใบหน้าสดใสนั่งอยู่หน้าบ้าน นางช่างดูน่ารัก… และงดงามไม่น้อยเลย

"ท่านพี่มีเด็กนั่งอยู่หน้าบ้านด้วย แถมดูจะน่ารักมากๆ ด้วยสิ หิหิ" เจ้าชายชุดดำร่างอ้วนพูดด้วยรอยยิ้มอันหน้าอัปลักษณ์ของมัน

"พี่ใหญ่ ถ้าเป็นแบบนี้ขอให้นางเป็นของข้าก่อนแล้วกัน ส่วนผู้หญิงในบ้านท่านก็เป็นคนจัดการตามสบายนะนะนะ"

"ไม่ ข้าเปลี่ยนใจแล้ว นางเด็กนี้ถูกใจข้านัก ข้าจะเล่นกับนางจนพอใจก่อน ส่วนคนแม่ข้าจะให้มันนั่งดูข้าเล่นสนุกกับนางหนูนี้จนพอใจและค่อยไปเล่นสนุกกับนางต่อพวกเจ้าทำได้แค่ยืนดู เมื่อข้าเล่นเสร็จเมื่อไหร่พวกจึงจะมีสิทธิ์ จำไว้อย่างเรื่องมาก" ชายชุดดำที่มีร่างใหญ่ที่สุดและเป็นพี่ใหญ่ของกลุ่มแสดงความปรารถนาของมันอย่างชัดเจน

ในมุมมืดของบ้านสายตาของเฉียวเฟิงนั้นเย็นชายิ่ง จนไม่อาจจะมองออกได้เลยว่ามันกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าหากใครได้อยู่ข้างๆ หรือใกล้ๆ ตัวมันเฉียวเฟิงในตอนนี้ ทุกผู้คนจะพบความรู้สึกหนึ่งได้ มันคือความรู้สึกแห่งความตาย ความตายที่น่ากลัวที่ไม่อาจจะร้องขอชีวิตได้  ความตายจากมัจจุราช

ฟุบ ฟุบ ฟุบ ฟุบ ฟุบ 

โจรชั่วทั้งห้าใช้วิชาตัวเบากระโดดข้ามถนน ในที่สุดมันเข้ามาในลานหน้าบ้านเก่าโทรมของเฉียวเฟิง  ดูเหมือนเคล็ดวิชาตัวเบาของพวกมันจะอยู่ในระดับดีอยู่บ้าง เหนือกว่าระดับสามัญแน่นอน ช่างสมเป็นพวกโจรชั่วช้าที่ต้องทำงานลับๆ ช่วงที่เท้าของพวกมันสัมผัสพื้นเกือบจะเงียบไร้ซุ่มเสียง

พานลี่ตอนนี้นางขมวดคิ้ว เรียวตางามของนางหรี่เล็กแล้ว

"เด็กน้อยมาเล่นอะไรสนุกๆ กับพวกลุงๆ กันไหมจ๊ะ มันจะเป็นความสุขที่แม่หนูจะไม่มีวันลืมได้เลยนะ คิก คิก คิก"

หัวหน้าชายชุดดำพูดพร้อมเปิดผ้าที่ปกปิดใบหน้าเอาไว้ มันไม่ได้กังวลใจเลยว่าจะมีสิ่งใดผิดไปจากแผนการของมัน 

มันมองเพียงแค่ว่าเด็กหญิงตัวเล็กที่ดูสะสวยตรงหน้าของมัน นางเป็นแค่เด็กหญิงตัวน้อยไร้กำลัง 

และในทันทีด้วยใบหน้าที่แสนชั่วช้าของพวกมัน มันก็สร้างความรังเกียจในใจแก่พานลี่ในทันที

เมื่อพานลี่เห็นดังนี้นางก็รู้ทันทีถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ 

ในชีวิตนางปกติแล้วพบเจอแต่ยอดคนและบุรุษที่สุภาพต่อนาง  พอได้เจอคนชั่วช้าแบบนี้ก็ทำให้นางได้เห็นโลกอีกมุมหนึ่ง 

แม้นางจะยังเด็กและดูเยาว์วัยนักแต่ด้วยการอบรมของศิษย์พี่ ก็ทำให้นางรู้ว่า ในชีวิตนี้ของนาง นางต้องพบเจอผู้คนที่หลากหลาย ที่มีทั้งดีและชั่วปะปนกัน ดังนั้นนางจึงสามารถสงบใจได้อย่างรวดเร็ว แม้ต้องเจอกับพวกกิริยาทราม นางไม่ได้มีโทสะหรือแสดงความรังเกียจออกมาให้เห็น

หากแต่ตอนนี้สภาวะจิตใจของนางตอนนี้ พานลี่นางสงบใจ จนอยู่ในสภาวะพร้อมแล้วสำหรับ… การเข่นฆ่า

ตอนนี้สำหรับนาง คนพวกนี้เป็นผู้มาทดสอบคมกระบี่ของนางเพียงเท่านั้น 

พริบตาพานลี่เด็กหญิงนางก็ดึงกระบี่ออกมาจากแหวนมิติ มันหมุนวนดุจจันทราในค่ำคืน แสดงถึงความสามารถที่ไม่ธรรมดาของเด็กหญิงผู้มีใบหน้างดงาม 

และในตอนนี้ด้วยการกระทำของเด็กหญิงมันได้สร้างความประหลาดใจให้แก่เหล่าชายชุดดำแล้ว ทำให้เหล่าชายชุดดำมีสติและเพ่งมองมาที่นาง แม้จะประหลาดใจ แต่พวกมันก็ยังเต็มไปด้วยความประมาทนั่นเพราะสำหรับพวกมันพานลี่เป็นเพียงแค่เด็กหญิงที่กำลังจะเข้าสู่วัยเบ่งบาน ต่อให้เด็กหญิงอยู่ในสำนักใหญ่โตระดับฐานพลังของนางก็ไม่ควรเกินระดับสูงขั้น 2 ถึง 3 ซึ่งพวกโจรชั่วมันไม่รู้เลยว่าตอนนี้พานลี่อยู่ในระดับนักรบขั้นที่ 4 แล้ว แทบจะไม่ต่างกับพวกมันเลย

เพียงครู่อึดใจที่พานลี่กุมกระบี่ถนัดมือ ชายชุดดำร่างใหญ่ที่เป็นพี่ใหญ่ของกลุ่มมันก็พุ่งตัวเข้าไปหานางในทันทีและใช้วิชากงเล็บเพื่อที่จะพยายามคร่ากุมนางโดยเร็ว มันไม่อย่าเสียเวลากับเด็กหญิง

แต่มันหารู้ไม่พานลี่มิใช่เด็กน้อยที่จะจัดการได้อย่างง่ายดาย นางใช้วิชากระบี่ตัดบุบผาของสำนักบรรจบฟ้าหมุนตวัดขึ้นหมายจะตัดมือชายชุดดำได้ในทันที...

ชายชุดดำที่เห็นดังนี้มันก็ไม่สนใจหลบกระบี่ของเด็กหญิงเลย ดูมันจะมั่นใจในพลังคุ้มกายของตัวเองเป็นอย่างมาก หากแต่...

!!!ซวบ... เสียงกระบี่ตัดผ่านข้อมือชายชุดดำอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่บาดแผลของมันในทันที สายตาของมันตกตะลึงไปกับกระบวนท่าของเด็กน้อย มันแถบจะไม่เชื่อว่าเด็กหญิงตัวน้อยนางนี้จะมีกำลังตัดมือของมันได้

ความเจ็บปวดของบาดแผลกำลังเพิ่มทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ ตามคมกระบี่ที่กำลังลึกเข้าเนื้อหนังและในไม่ช้าแม้แต่กระดูกแข็งก็ถูกกระบี่นี้ตัดขาดได้

หัวหน้าโจรชั่วตอนนี้ได้เวลามันตกตะลึงแล้ว 

และในเสียววินาทีกระบวนท่าที่สองของเด็กหญิงกำลังจะมาถึง ตอนนี้ไอ้หัวหน้าโจรมันไม่กล้าประมาทอีกต่อไป มันยอมกระอักเลือดใช้ลมปราณย้อนกลับ ฝืนตัวเองพุ่งถอยหลังหลบกระบวนท่าของเด็กหญิงตัวน้อย ก่อนที่จะ…

"อ๊าาาาาาาาก"  เสียงกรี๊ดร้องจากความเจ็บปวดการฝืนใช้ลมปราณย้อนกลับเพื่อดีดตัวอย่างฉับพลันสร้างความเจ็บปวดนี้ทำให้หัวหน้าโจรมันทรมารอย่างมาก นอกจากนั้นบาดแผลที่มือก็ย่ำแย่ไม่แพ้กันหัวหน้าโจรพยายามหยุดเลือด พร้อมร่างที่ตอนนี้กระเด็นไปที่กำแพงบ้าน

ตึก หลังมันกระแทกกำแพงเสียงดังแน่นถึบไม่น้อย

พร้อมสายตาของมันจ้องมองไปยังเด็กหญิงตัวน้อยด้วยความโกรธแค้น

"จับนาง" มันตะโกนสุดเสียง "ใครจับนางได้คนนั้นจะได้นางไป!!!"

เหล่าชายชุดดำที่เหลือเมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็รู้ได้ว่าเด็กหญิงตัวน้อยนางนั้นไม่ธรรมดา หากแต่พวกมันก็ยังประมาทอยู่มากเช่นเดิม เพราะด้วยจำนวนคนที่มากกว่า หากช่วยกันต่อให้เป็นระดับนักรบขั้นกลางหรือสูงก็ใช่ว่าจะรับมือพวกมันได้ อย่าว่าแต่เด็กหญิงตัวเล็กเช่นนี้

ไม่ช้าชายชุดดำที่เหลือต่างตีวงล้อม เพียงครู่สั้นๆ ก็ยืนกันสี่มุมล้อมรอบเด็กหญิงแล้ว

ก่อนที่พวกมันจะเริ่มสบสายตาส่งสัญญาณต่อกัน

"เจ้าสองคนคอยคุ้มกันรอบนอกใช้เชือกจับนาง ส่วนข้ากับเจ้าหมูจะเป็นคนลงมือจับนางเอง"

"เจ้าหมูอย่าประมาทละ แม่หนูน้อยคนนี้ดูท่าจะมีฝีมือไม่ธรรมดาเลย หึหึ ข้าอยากรู้นักเวลาที่ร่างของข้าทับนาง นางจะยังมีแรงดีดดิ้นอีกรึเปล่า"

"หุหุ ได้เลยท่านพี่รองหัวหน้าผู้โฉดชั่ว"

"ฟิว" ทั้งสี่เคลื่อนกายอย่างเป็นระบบสองคนอยู่รอบนอกรักษาระยะ อีกสองคน คนหนึ่งลงมือใช้กระบี่พัวพันประชิด อีกคนใช่ดาบใหญ่ทำลายจังหวะ ทุกกระบวนท่าของมันพยายามปิดล้อมเด็กน้อย

เมื่อพานลี่เจอสถานการณ์แบบนี้นางจึงทำได้แค่ค่อยๆ คลี่คลายสถานการณ์ไปอย่างช้าๆ 

ร่างเด็กหญิงเล็กๆ ก็รวดเร็วยิ่งพลิกกายหลบได้อย่างต่อเนื่อง นอกจากนั้นก็ไม่ใช้พลังอย่างสิ้นเปลือง กระบี่ในมือนางไม่ปะทะกับอาวุธของเหล่าชายชุดดำเลย มีแต่เบี่ยงพลัง และชี้นำการโจมตีของอีกฝ่ายให้ผิดพลาด

พานลี่นางยิ้ม นางมีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมที่จะจัดการไอ้ชั่วเหล่านี้

ตอนนี้ในใจนางคิด อย่าจะตัดลิ้นที่กล่าววาจาชั่วร้ายกับนางของพวกมันเหลือเกิน 

โดยที่เหล่าโจรหารู้ไม่ เด็กหญิงนางต่อสู้กับพวกมันทั้งห้า โดยที่นางกดพลังอยู่หนึ่งระดับจากนักรบขั้นสี่ เป็นระดับสูงขั้นสี่ แม้นางจะทำแบบนี้ นางก็ยังรับมือพวกมันได้อย่างไม่ยากเย็น และหากนางใช้พลังปราณระดับนักรบขั้นสี่ละ

ไอ้พวกโจรชั่ว สภาพพวกมันจะเป็นเช่นไรนะ

และในขณะที่พานลี่นางมีความมั่นใจยิ่ง ก็เพราะมีเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในห้วงจิตของนาง...