รุ่งเช้ามาเยือน
ท้องฟ้าห่างออกไปมืดครึม
ราฟตื่นขึ้นมาตามปกติ
เขาออกมาจากห้องและเดินไปที่โต๊ะอาหาร
แต่ครั้งนี้สิ่งที่ผิดปกติคือสีหน้าของฟีรอส
และเอมิลี่ที่ดูเคร่งเครียดผิดปกติ
" เกิดอะไรขึ้นหรอครับท่านพ่อท่านแม่ "
ราฟวัย14ถามออกมาด้วยความสงสัย
ฟีรอสและเอมิลี่ใเล็กน้อยก่อนที่ฟีรอสพูดว่า
"เปล่าไม่มีอะไร เ้ากินข้าวเถอะพ่อกับแม่มีธุระนิด
หน่อยเดี๋ยวพ่อและแม่จะรีบกลับมานะ "
จากนั้นฟีรอสกับเอมิลี่ก็เดินออกมาจากบ้าน
อย่างรวดเร็ว
ทิ้งให้ราฟสงสัยในพฤติกรรมของทั้งคู่
เกิดอะไรขึ้นทำไมท่านพ่อและท่านแม่จึงดู
เร่งรีบขนาดนั้น?
พวกท่านจะไปที่ไหน? ในหมู่บ้าน?
คำถามเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวของราฟ
จนสุดท้ายราฟก็ลืมไปก่อนและกินข้าวที่
อยู่บนโต๊ะตามปกติ
เมื่อราฟกินเสร็จก็เปิดประตูออกมา
ฟิ้ววววว
ลมพัดกระทบใบหน้าของราฟ
" ลมหนาว? แต่นี้ยังไม่ถึงหน้าหนาวเลยนี่? "
ราฟต้องใเพราะลมนี้ให้ััราวกับ
มีมือของซากศพมันเย็นและฟังดูโศกเศร้า
พร้อมกับลางสังหรณ์ของราฟบอกว่า
อันตรายกำลังจะมา
แต่ราฟก็ไม่ได้สนใจมันและวิ่งไปที่เนินเขา
เพื่อฝึกการใช้ดาบเช่นเดิม
ที่เนินเขาที่เดิมของราฟ
มีต้นไม้น้ำแข็งสีแดงที่ราฟสร้างขึ้น
มานับสิบต้น
พร้อมกับราฟที่กำลังรวบรวมสมาธิท่าม
กลางต้นไม้น้ำแข็ง
ฟู่วว
"8ดาบสังหารเทพ : กระบวนท่าที่2 หัวใจแห่งดอกบัว "ราฟลืมตาขึ้นพร้อมกับ
ดาบ4เล่มในมือฟันออกไปทุกทิศ
มอง้ามันเหมือนกับดอกบัวที่มีราฟเป็จุดศูนย์กลาง
โครม โครม โครม....
ต้นไม้ทุกต้นถูกตัดอย่างง่ายดาย
ราฟยืนอย่างสงบนิ่งแม้ลมจะแรงแต่ก็ไม่
ทำให้ราฟขยับได้
ราฟกำลังครุ่นคิดบางอย่าง
' ถ้าเกิดว่าข้าใช้วิชาดาบผสานกับเวทย์มนตร์
จะเกิดอะไรขึ้น มันจะทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้น
รึป่าว? '
ราฟกำลังคิดที่จะผสานวิชาดาบกับเวทย์
ให้สามารถใช้ร่วมกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ
อีกทั้งวิชาดาบของราฟใช้ไดเพียง4กระบวน
ท่าเท่านั้นจาก10กระบวนท่า เนื่องจากในตอนที่เขาเป็โชรินมารุ พึ่งฝึกได้2กระบวนท่าก็ถูกโอนิสิงสะแล้ว
ทำให้ราฟเสียดายอย่างมาก
แต่ในขณะที่ราฟกำลังคิดนั้นเอง
ฟิ้ว ฟิ้ว
ได้มีเสียงบางอย่างถูกยิงออกมาจากป่า
ราฟที่ััเฉียบคมก็ฟันลูกธนูทั้งสองทิ้ง
ได้ทันเวลา
เช้ง เช้ง
ลูกธนูถูกผ่าครึ่ง
ราฟมองไปยังทิศทางที่ลูกธนูออกมา
แกร้ก แกร้ก แกร้ก แกร้ก แกร้ก
มีโครงกระดูกปรากฏตัวออกมา
ราฟที่เห็นก็เบิกตากว้าง นี้คือครั้งแรกที่
ราฟเห็นโครงกระดูกขยับได้ !!!
พวกมันมีจำนวนหลายสิบตัว
" ตรวจสอบ "
ไม่รอช้าราฟรีบตรวจสอบทันที
สเตตัส
สเกเลตั้น
เผ่า : อันเดธ
เลเวล: 12
Str 14 Agi 2 Dex 1
Vit 6 Int. 1
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
" เผ่าอันเดธ? มาอยู่ที่นี้ได้ยังไงกัน? "
ราฟงงอย่างมาก เพราะเผ่า อันเดธจะอยู่
เพียงในถ่ำที่มืดมิดและดินแดนที่มีแต่ความตาย
เท่านั้น นี้ผิดปกติเกินไป
แต่ในเวลานั้นก็มีเสียงระฆังดังขึ้นมา
เป้ง เป้ง เป้ง
" นี้มันเสียงเตือนภัยของหมู่บ้าน ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ !!! "
ราฟพูดออกมาพร้อมสีหน้าเคร่งขรึม
เขาต้องรีบจัดการทั้งสิบตัวนี้ให้เร็วที่สุด !!
พวกโครงกระดูกพากันพุ่งเข้าโจมตีราฟ
ในทันทีที่เห็นราฟยืนนิ่ง
" เกะกะ "
ตอนนี้ราฟไม่มีอารมณ์มาเล่นกับพวกมัน
จึงใช้กระบวนท่าที่1 อสรพิษขาว ใส่
พวกมันภายในพริบตา
ตุบ แกรก เปรียะ
พวกมันทั้งสิบตายภายในการโจมตีเดียว
ตามรอยตัดมีน้ำแข็งเกาะติดทำให้กระดูก
พวกมันแตกร้าว
"ข้าต้องรีบไปที่หมู่บ้าน !! "
ราฟร้อนใจเป็อย่างมาก ถึงจะไม่สนิทกับทุ
กคนในหมู่บ้านแต่ทุกคนก็รู้จักกับราฟ
ราฟวิ่งไปด้วยความเร็ว ผมสีฟ้าพริ้วตามแรงลมที่มาปะทะ
หมู่บ้านอิโครเน่ถึงจะเป็หมู่บ้านที่ไม่ใหญ่
มาก แต่ก็มีกำแพงไม้ไว้ใช้กันสัตว์เวทย์ได้
คนที่เก่งที่สุดคือ หัวหน้ายามเฝ้าหมู่บ้าน
ที่มีเลเวล 10 ซึ้งไม่สามารถต้านสเกเลตั้น
ได้อย่างแน่นอน !!!!
ฟึ่บ
ไม่นานราฟก็วิ่งมาถึงทิศทางที่หมู่บ้านตั้งอยู่
แต่ !! ภาพที่ราฟเห็นทำให้ราฟหวั่นใจเล็กๆ
ก็คือกองทัพโครงกระดูกนับหมื่นที่ปิดล้อม
หมู่บ้านไว้ !!!!!
" นี้มันอะไรกันน !!! "
ราฟอดใจไม่ได้ที่จะะโออกมา
กองทัพกระดูกนับหมื่นที่มาบุกหมู่บ้าน
เล็กๆ มันไม่สมเหตุสมผล ไอ่บ้าที่ไหน
นำกองทัพขนาดนี้มาโจมตีหมู่บ้านที่
มีคนไม่ถึงร้อย
ราฟได้แต่ด่าพวกมันในใจ
ราฟพุ่งตรงตรงเข้าใส่พวกสเกลตันที่ปิดทางเข้าออกไว้ทันที โดยเปิดฉากด้วยการใช้
กระบวนท่าที่ 1 ปาเข้าไปแต่ครั้งนี้พิเศษกว่า
ครั้งที่แล้วคือ ราฟสร้างโซ่น้ำแข็งติดกับด้ามดาบ
ทำให้เวลานำกลับมาจะได้ง่ายและฆ่าศัตรู
ได้อีกด้วย
เช้ง เช้ง โครมม
ราฟปาไปสุดแรงทำให้พื้นดินที่ดาบไปตก
กระทบะเิออกมาเล็กน้อย
การปาครั้งนี้ทำให้าสเกเลตั้นตายไปนับร้อย!!
เลเวลอัพ
"อย่าพึ่งขึ้นมาตอนนี้สิฟะ ว่าแต่ฆ่าไปเป็ร้อย ได้มา1เลเวลเนี้ยนะ!! "
ราฟแทบจะบ้าตายฆ่าไปเป็ร้อยเลเวลเพิ่ม
เพียง 1เลเวล
ราฟดึงดาบกลับมาทำให้สเกเลตั้นตายอีก
หลายตัว
บนกำแพงไม้มียามเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่
ได้เห็นการต่อสู้ด้านจึงะโบอกคนในหมู่
บ้าน
" ทุกคนตอนนี้มีคนมาช่วยพวกเราแล้ว !!! "
เสียงของยามเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง
และความยินดี
ภายในใจกลางหมู่บ้าน
ฮือฮา ฮือฮา
" อะไรนะมีคนมาช่วยเรา อัศวินจากเมืองหลวงรึป่าว ?! "
ผู้คนกล่าวถามกับยามที่เฝ้าสังเกตการณ์
พวกเขาล้วนมีหวังขึ้นมา ก่อนหน้านี้เมื่อเห็น
กองทัพโครงกระดูกมากมายพวกชาวบ้าน
ก็รู้สึกสิ้นหวังและหวาดกลัวอย่างมาก
ทางด้านของราฟ
" Ice spike "
หอกน้ำแข็งพุ่งขึ้นมาเสียบเหล่าสเกเลตั้น
ราฟยังคงฟาดฟันกับกองทัพแห่งความตาย
เหล่านี้อย่างไม่เกรงกลัว ในใจของราฟตอนนี้มีเพียงความตื่นเต้น
"ฮ่า ฮ่า นานเท่าไหร่แล้วที่ข้าไม่ได้สู้อย่าง
จริงจังแบบนี้ " ราฟหัวเราะออกมาอย่างสนุก
สนานราวกับกำลังเล่นของเล่น
เลเวลของราฟก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้
ราฟสนุกกับการต่อสู้มากยิ่งขึ้น
" กระบวนท่าที่ 2 หัวใจดอกบัว "
ราฟฟันรอบข้างในลักษณะดอกบัวแต่ครั้ง
นี้ราฟใช้เวทย์มนตร์เข้าไปด้วย ทำให้การฟันออกไปเป็ดอกบัวยิง
ศรน้ำแข็งออกมาด้วย ระยะไกลขึ้นรุนแรงขึ้น!!!!
ราฟในตอนนี้ราวกับหมาป่าที่เข้ามาในฝูง
แกะ !!!
หลายชั่วโมงผ่านไป
กองกระดูกจำนวนมหาศาลได้กองอยู่ใต้
เท้าของราฟ รอบข้างของเขายังมีกองทัพ
โครงกระดูกอีกมากมายลายร้อมอยู่
แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก
ตอนนี้ราฟเหนื่อยล้าเต็มทีแล้วแม้จะฆ่าไป
หลายพัน แต่พวกมันก็มีเยอะเกินไป
" ชิ เยอะเกินไปแบบนี้ข้าคงไม่ไหวแน่
แล้วท่านพ่อกับท่านแม่ไปที่ไหนกัน?
หรือว่าพวกท่านจะรู้ว่าจะมีกองทัพพวกนี้มา
จึงหนีไปก่อน? ไม่ๆ !! เป็ไปไม่ได้ "
ราฟเริ่มคิดเกี่ยวกับพ่อและแม่ของตัวเอง
แต่ก็ปัดทิ้งไปก่อน
" เข้ามา " ราฟะโออกมาพร้อมกับชี้ดาบ
ใส่กองทัพโครงกระดูกในทันที
แต่ก่อนที่เหล่ากองทัพสเกเลตัั้นจะเข้าสู้
กับราฟอีกครั้งก็มีเสียงที่น่ากลัวดังขึ้นมาขัด
" เคี้ยก เคี้ยก เ้ามนุษย์ตัวจ่อยดิ้นรนได้ดี
แต่ข้าคงต้องฆ่าเ้าทิ้งแล้วทำตามแผนต่อ "
เสียงเล็กแหลมพูดขึ้นมา ราฟรู้สึกหนาวเย็น
ทันทีที่ได้ยิน.........................................