จุติใหม่เป็นหายนะของโลก

ตอนที่ 36

   สถานการณ์ในด้านอื่นๆของทวีปแอตแลนติสด้านของวายุที่กำลังออกเดินทางเพื่อถล่มเมืองต่างๆที่ยังเหลือรอดอยู่นั้นก็ได้พบกับมอนสเตอร์ระดับสูงกลุ่มหนึ่งซึ่งเรียกขานกันว่า มังกรสายเลือดแท้ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของมังกรทั้งปวงวายุตั้งใจที่จะให้พวกนี้มาอยู่ภายใต้การบัญชาของตัวเขาเพื่อที่จะได้กลบจุดอ่อนในด้านกองกำลังแต่พวกมังกรก็ไม่ยอมจำนนง่ายๆ

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมม

เกิดระเบิดเสียงดังสนั่น

พร้อมกับเปลวเพลิงที่พุ่งขึ้นสูง

“นะ...นั่นคือ”

หน้ากากมรกตที่กำลังยืนสังเกตุการณ์อยู่ด้านนอกของป่าก็อบบลินมองไปยังฉากตรงหน้าด้วยความหวาดหวั่น

นี่คือเวทย์มนต์แบบไหนกัน?

เวทระเบิด??

แปลว่าอีกฝ่ายคือนักเวทย์?

แต่ข้าไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อนเลยว่าเวทย์ระเบิดจะมีอาณุภาพร้ายแรงขนาดนี้

หรือจะเป็นอุปกรณ์เวทย์??

แล้วมันเป็นอุปกรณ์เวทย์อะไร?

มีจำนวนเท่าไหร่ความรุนแรงแค่ไหน

ที่สำคัญคือมันมีอุปกรณ์เวทย์ที่รุนแรงขนาดนี้ด้วยหรือ??

หน้ากากมรกตสัมผัสได้ว่าพลังชีวิตของสองผู้ยิ่งใหญ่ได้ดับสูญลงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ไม่น่าเชื่อ...

ไม่น่าเชื่อว่าหายนะจะสามารถกำจัดสองผู้ยิ่งใหญ่ได้ภายในครั้งเดียว

หน้ากากมรกตแสดงสีหน้าเคร่งเครียด

หายนะที่จุติมาในครั้งนี้อันตรายเกินไป

แม้แต่หายนะที่จุติมารอบก่อนหน้ายังไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนี้

แต่ความรุนแรงของเหตุการณ์ทั้งสองจะนำมาเทียบกันก็ไม่ได้เพราะอีกเหตุการณ์หนึ่งคือเหตุการณ์ที่หายนะหนึ่งเดียวต้องต่อสู้กับทั้งทวีป

แต่ตอนนี้เป็นเหตุการณ์ที่มีหายนะถึงสี่คน!!

ความรุนแรงของเหตุการณ์ครั้งนี้ถือว่าร้ายแรงกว่าที่คิดไว้มาก

“ข้าต้องรีบกลับไปที่ศาลาฟ้ากระจ่าง!!”

หน้ากากมรกตเตรียมที่จะใช้สกิลด้านความรวดเร็วเพื่อถอยหนีออกไปจากที่นี่ทันที

“อ้าวๆกำลังจะไปไหนหรอคะ?”

“ไม่อยู่คุยกันอีกสักหน่อยล่ะคุณลุง?”

เสียงของหญิงสาวที่ไพเราะได้ดังขึ้นมา           

หน้ากากหยกที่ได้ยินเสียงหญิงสาวกลับสะดุ้งด้วยความตกใจปนความกลัว

หนี!

หน้ากากหยกทุ่มพลังทั้งหมดลงไปที่ขาเพื่อที่จะออกตัวเร็วกว่าเดิม

ตูมมมมมมมม

น่าเสียดาย....

จุดจบของตัวเขาไม่ได้ต่างจากสองผู้ยิ่งใหญ่สักเท่าไหร่...

ฉัวะ!

เอ๊ะ?ทำไมภาพมันกลับหัวกัน....

ตุ้บ

“ไม่ได้นะคุณลุงเดินหนีหญิงสาวแบบนี้มันไม่ดีนะ”

ซากุระที่เคลื่อนที่ไปด้านหน้าได้สะบัดดาบแมลงเข้าที่คอของหน้ากากหยกด้วยท่าทีสบายๆ

“หึหึ ซากุระมาถึงแล้ว”

“แต่ว่า....รู้สึกจะมีหนูเยอะเลยนะเนี่ย...”

ซากุระกวาดตามองไปรอบพร้อมกับฉีกยิ้มอย่างอารมณ์ดี

คงจะปล่อยให้หนูพวกนี้หลุดไปไม่ได้

เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้มีข้อมูลทางฝั่งเราน้อยที่สุด

“ดีเลย พวกแมลงกำลังขาดสารอาหารอยู่พอดี”

หลังจากนั้นก็เกิดเสียงโหยหวนไปทั่ว

.

.

“ไง จัดการพวกกองทัพฝั่งตะวันออกที่ส่งมาเรียบร้อยแล้วหรอ?”

“อืม ขอบคุณที่ช่วยจัดการพวกสอดแนมให้นะ ซากุระ”

“ไม่เป็นไรๆ”

“แต่ว่า....แผนต่อไปของนาย”

ซากุระพลันถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“แผนต่อไป...คือ....”

ซีโร่เองก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย