พิมพ์นารามาเริ่มงานวันแรกทุกสายตาจับจ้องมาที่เธอพร้อมกับเสียงซุบซิบนินทามากมายหญิงสาวแอบได้ยินบางคนวิจารณ์...
บางคนก็ว่าเธอนั้นแสนจะเชยจืดชืด
บ้างก็ว่าเธอไม่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้ และอีกมากมาย
พิมพ์นาราเริ่มถอดใจเล็กน้อย แค่มาทำงานวันแรกก็โดนตั้งแง่ั้แ่ยังไม่ได้แสดงฝีมือแบบนี้ คนที่นี่เขาคิดและตัดสินคนอื่นแค่เพียงเจอหน้ากันไม่กี่วินาทีแค่นั้นน่ะหรือ??
"พิมพ์นาราใช่มั้ยจ้ะ"
หญิงสาววัยกลางคนแต่งตัวดีเดินเข้ามาถามพิมพ์นาราที่ยืนเคว้งคว้างอยู่
"สวัสดีค่ะ ฉันพิมพ์นารา"
"เรียกสั้นๆ ว่า นารา ก็ได้...ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ" พิมพ์นาราส่งยิ้มให้คนที่คิดว่าจะเป็มิตรกับเธอที่สุด
"ฉันชื่อระเบียบจ้ะ เป็หัวหน้าฝ่ายบุคคลของที่นี่"
"ฉันเห็นโปรไฟล์ของเธอแล้วนะจ้ะ....อยากจะบอกว่าเธอ Perfect มาก"
"น่าจะทำงานเข้ากับท่านประธานคนใหม่ได้ดี" คุณระเบียบพูดขึ้น
"เอ่อ...แต่ดิฉันไม่ได้มาสมัครในตำแหน่งนี้นะคะ ฉันกลัวว่าจะทำให้พวกคุณผิดหวังซะมากกว่า" พิมพ์นาราถ่อมตัว
"แต่เธอคือ คนที่ท่านประธานเลือกเองนะ"
"ฉันเชื่อว่าเธอต้องมีอะไรดีแน่ๆ ท่านถึงเจาะจงให้เป็เธอทั้งๆ ที่มีคนอีกหลายคนที่อยากจะได้ทำงานในตำแหน่งนี้"
"ยังไงก็ทำให้เต็มที่แล้วกันนะ"
ระเบียบให้กำลังใจหญิงสาว ตัวเธอเองก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไมจึงมีคำสั่งจากเบื้องบนเจาะจงให้เป็พิมพ์นาราเท่านั้น ทั้งๆ ที่เธอได้คัดเลือกเลขาที่มีประสบการณ์ในการทำงานที่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้มาให้แล้วแท้ๆ กลายเป็ว่าคนที่เธอเลือกไว้กลับต้องไปทำงานในตำแหน่งที่พิมพ์นาราทิ้งใบสมัครไว้แทน
พิมพ์นารามานั่งประจำการที่โต๊ะของเธอ พร้อมกับเอกสารอีกจำนวนมากที่เธอต้องเรียนรู้ โชคดีที่หญิงสาวเป็คนที่เรียนรู้อะไรได้เร็ว ระยะเวลาเพียงไม่กี่วันพิมพ์นาราก็เริ่มทำงานจริงได้อย่างคล่องแคล่ว
มีแต่คนบอกกับเธอว่า ท่านประธานคนใหม่นั้นหล่อมาก แต่พิมพ์นาราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เพราะขนาดชื่อเสียงเรียงนามเ้านายของเธอยังหวงไม่ยอมเปิดเผยกับใครเลย...แล้วเื่อะไรที่เธอจะต้องให้ความสนใจกับเขามากมายด้วยล่ะ?!
พิมพ์นารากลับมาสนใจกับงานของเธอต่อ เธอจะไม่ลุ่มหลงไร้สาระไปกับรูปร่างหน้าตาของใครเหมือนคนอื่นๆ หน้าที่ของเธอคืองานเท่านั้น! หญิงสาวจัดเตรียมเอกสารต่างๆ ไว้ให้เ้านายของเธอที่จะเข้ามารับตำแหน่งในวันนี้
นี่นาเพื่อนร่วมงานของเธอแอบมากระซิบด้วยความตื่นเต้นว่าเ้านายของเธอเดินทางมาถึงแล้ว และกำลังจะขึ้นมายังห้องทำงาน
ทุกคนต่างพร้อมใจกันยืนเรียงเป็แถวเพื่อต้อนรับเ้านายของเธอที่กำลังย่างกรายเข้ามา พิมพ์นาราจงใจยืนอยู่เป็คนสุดท้ายเพราะี้เีชะเง้อรอเขา เพราะถึงอย่างไรจุดหมายปลายทางก็คือห้องทำงานที่เธอนั่งอยู่หน้าห้องนั่นเอง
"นี่คือ คุณธาดา ดิษยโกมล"
"ท่านประธานคนใหม่ของพวกเรานะ"
พิมพ์นาราได้ยินเสียงคุณระเบียบแนะนำชื่อเ้านายของเธอก็ถึงกับชะงักไป
'ธาดา ดิษยโกมล'
เธอจำชื่อนี้ได้ไม่มีวันลืม! พิมพ์นาราหลับตาภาวนาขอให้หูฝาดไปเอง แต่มันกลับไม่เป็เช่นนั้น เมื่อท่านประธานคนใหม่มาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ พร้อมกับเสียงทักทาย น้ำเสียงที่เธอจำมันได้แม้จะไม่ได้ยินมานานมากแล้ว!
"สวัสดี.....พิมพ์นารา"
*******************************
10
