ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    มันที่อยู่เพียงตัวเดียวกำลังกินใบไม้ติดกำแพงอยู่ก็ได้ถูกภูมิสร้างคลื่นลาวาเข้าใส่เพื่อที่จะคลุมตัวมันแต่มันกลับรู้ตัวก่อนที่ลาวาจะถึงตัวมัน มันได้กระโจนพร้อมกับกางปีกบินเข้าหาภูมิพร้อมกับใช้ก้ามอันใหญ่หวังจะหนีเข้าที่ตัวของภูมิ ภูมิที่มีประสบการณ์การถูกกัดลำตัวนั้นก็ได้ก้าวถอยหลังออกมาจนพ้นระยะแล้วได้สร้างหอกลาวาพุ่งขึ้นจากพื้นดินกระแทกเข้าที่ท้องของมันแต่มันก็ไม่เป็นอย่างที่เขาคิดเมื่อหอกกำลังจะถึงท้องของมันนั้นมันก็ได้ใช้ มิเนอร่าสีเขียวเข้มห่อตัวมันเอาไว้ แล้วใช้หางแมงป่องของมันเสียบลงบนพื้นดิน ต่อมามันก็ได้เบี่ยงตัวเองออกจากหอกลางาของเขา พร้อมกับมันก็ได้พุ่งเข้ามาหาเขาต่อด้วยขาทั้งหกข้างของมัน

    ภูมิได้กลิ้งตัวหลบหางที่แทงมาด้วยความรวดเร็วได้อย่างฉิวเฉียด เขาได้สร้างขวานลาวาขึ้นมาถือแล้วฟาดฟันเขาที่หางของมันที่มีมิเนอร่าเคลือบเอาไว้ จนเป็นแผลแต่มันก็เป็นเพียงแผลเล็กๆ แล้วเมื่อเขาได้ดึงขวานออกจากหางของมันบาดแผลของมันก็ได้หายไปในทันที

   ' งานหยาบแล้วไง ทั้งป้องกันทั้งรักษา จะเอามันลงไหมเนี่ย '

   ภูมิคิดในใจพร้อมกับก้มหลบหางที่เหวี่ยงฟาดเข้ามาทางด้านขวาของเขา ภูมิเมื่อรับรู้ได้ว่ามันใช้พลังธาตุไม้ซึ่งการผสมของธาตุดินและธาตุน้ำนั้นก็ได้เลงไปที่จุดอ่อนเพรียวหนึ่งเดียวที่เขาเห็นในตอนนี้ ภูมิได้เอาขวานหอกออกมาจากกระเป๋าอย่างว่องไวตามด้วยเคลือบพลังลาวาของตัวเองแล้วพุ่งแทงเขาไปนั่งหัวที่เหมือนเต่าของมัน แต่มันก็ได้ยกกล้ามปูใหญ่ๆ ของมันเข้ามาปิดเอาไว้ แต่เขามีหรือจะยอมภูมิได้ก้าวเท้าเข้าไปอีกหนึ่งก้าวทำให้หอกของเขาขยับเขาไปจนก้ามของมันมาปิดไว้ไม่ทัน หอกของเขาได้แทงเขาที่กลางหน้าผากของมัน แต่มันกลับไม่ลึกเท่าที่ควรจะเป็นเพราะพลังป้องกันของมิเนอร่าของมันก็สูงมากเช่นกัน ภูมิจึงได้ปล่อยมือจากหอก แล้วใช้ฝ่ามือกระแทกเขาไปเต็มแรง

    แล้วก็เป็นจังหวะเดียวกันที่ก้ามของมันได้ชนเข้ากับหอกของเขาอย่างแรงจนหอกของเขานั้นได้กระชากเอาหัวของมันขาดกระเด็นออกจากคอ แล้วเลือดของมันก็ได้ฉีดพุ่งเข้าหาภูมิจากอาบย้อมทั่วทั้งตัวของเขาที่อยู่ในร่างซิงโครไนซ์ หลังจากนั้นร่างกายของมันก็ได้ทรุดลงไปกองกับพื้น

    จากนั้นเข้าก็ได้ไปเจอเข้ากับมอนเตอร์อีกตัว ซึ่งนอนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ใบเปียกชุ่มในป่าชื้นข้างลำธาร มันได้หันมามองเขาอย่างรวดเร็วจนเขาที่กำลังย่องอยู่นั้นสะดุ้งตกใจทันที

   มันมีรูปร่างเป็นหมีตัวใหญ่เท่าช้างในวัยฉกรรจ์ทั่วทั้งลำตัวของมันมีเกล็ดแข็งๆ เหมือนจระเข้,ตะเข้,จะเข้เป็นชั้นในแนวนอนสีน้ำตาลแดงหางของมันนั้นเป็นหางของจระเข้,ตะเข้,จะเข้ที่ถูกทิ้งราบๆ กับพื้นหน้าของมันนั้นเป็นมีที่มีตาสีเหลืองเพียงข้างเดียวและมีเข้าแกะโค้งงออยู่บนหัว มันมีเลเวลสูงถึง 97

    ภูมิก้าวเดินถอยหลังช้าๆ เพื่อจะได้ไม่เห็นการรบกวนเวลานอนพักผ่อนของมันแต่มันกลับจ้องมองเขาไม่วางตาแล้วลุกขึ้นยืนตามด้วยวิ่งเข้ามาหาเขา ภูมิไม่รอช้าหันกลับหลัง 180 องศา แล้วออกตัววิ่งอย่างรวดเร็ว มันก็ได้วิ่งตามเขามาเรื่อยๆ เรื่อยๆ พร้อมกับชนต้นไม้ที่ขวางทางจนล้มระเนระนาด เป็นทาง

   ภูมิเองก็วิ่งไม่คิดชีวิตเช่นเดียวกันแล้วต่ออีก 30 นาที ต่อมาก็ได้มีแขกอีกสายพันธุ์วิ่งตามเขามา มีลำตัวยาวคลายงูแต่กลับไม่มีเกล็ดมีเพียงหนังสีน้ำตาลและเขากระดูกบนหัว เลื้อยตามพวกเขามาราวกับว่าพวกมันต้องการที่จะกินเขาให้ได้อย่างไรอย่างนั้น

    เขาได้วิ่งซิกแซกไปตามต้นไม้สายตาทั้งสองก็มองหาสิ่งที่พอจะช่วยให้เขารอดจากสถานการณ์ที่เป็นอยู่ได้ ส่วนเจ้าสองตัวด้านหลังก็วิ่งตามกันมาไม่ต่างจากขบวนรถไฟ และด้านหลังของมันยังตามมาด้วยกระต่ายนักล่าอีกฝูงใหญ่ ภูมิได้วิ่งไปตามลำธารสายใหญ่ที่มีความกว้างเกือบ 5 เมตร เขาตัดสินใจ กระโดดแล้วกางปีกบินเหนือน้ำเพียง 5 เมตร เพื่อไม่ให้ตัวอะไรที่บินได้มองเห็นเขา

    แต่ใต้น้ำกลับมีปลาลำตัวทรงกระบอกอวบอ้วนเท่าขาของเขาลำตัวยาวประมาณสองเมตรเห็นจะได้เพราะตอนที่มันกระโดดขึ้นมาจากสายน้ำนั้นหางบางส่วนยังคงอยู่ในน้ำ ดวงตาสีแดงของมันนั้นทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวเมื่อจ้องมอง และฟันในป่าของมันเรียงกันเป็นระเบียบแล้วก็แหลมคมไม่ต่างจากเข็ม มันคือปลาช่อนสายธารนั้นเอง

    มันที่กระโดดขึ้นมาเหนือน้ำหมายจะกัดตัวเขา ภูมิได้ยับบินสูงขึ้นอีกหนึ่งเมตรเพื่อหลบให้พ้นจาก คมเขี้ยวของมัน เมื่อข้ามมาอีกฝั่งหนึ่งได้เขาก็ได้หันหลังกลับไปมองยังอีกฝั่งว่าพวกมันจะตามเขามาได้หรือไม่ จึงได้เห็นว่าหมีและงู และกระต่ายไม่ได้ข้ามฝั่งมาและพวกมันก็เริ่มต่อสู้กันอย่างดุเดือด และฝูงปลาที่อยู่ในลำธารธรรมชาติสีเขียวมรกตก็ได้หายไปหลงเหลือเพียงสายน้ำที่ไหลเอื่อยๆ

    ภูมิได้ถอนหายใจเบาๆ เมื่อรู้สึกโล่งใจที่เขารอดตายได้อย่างหวุดหวิด เขาได้ยืนจ้องมันมอนเตอร์ทั้งตัวที่อยู่บนบกเผื่อว่าเมื่อพวกมันทำร้ายกันจนบาดเจ็บสาหัสเขาก็จะได้บินข้ามไปฆ่าพวกมันง่ายๆ แต่พวกมันได้ต่อสู้กันอีกเพียงสองนาทีก็ได้แยกย้ายกันไปทางคนละทาง

    ภูมิเห็นว่ามันไม่เป็นอย่างที่เขาคิดเมื่อพวกมันไปแล้ว เขาก็หันหลังกลับแล้ว เริ่มก้าวเดินเข้าไปในป่ารกทึบข้างหน้าของเขามันที่มีลำต้นยาวเหมือนกับต้นมะพร้าวแล้วมันก็มีใบที่เหมือนรูปหัวใจแล้วสีก็เป็นสีม่วงอมดำดูน่ากลัวและแปลกประหลาด เขาก็ไม่ได้ให้ความสนใจมันมากนักเขายังคงก้าวเดินต่อไปแบบไร้ซึ่งทิศทางเพื่อเก็บเลเวลของเขาให้มากขึ้น และแล้วเขาก็ได้พบกับมอนเตอร์ที่มีเลเวล 90 ที่เขาพยายามตามหามอนเตอร์ที่อยู่ตัวเดียวมาเกือบๆ 2 วัน ในป่าแห่งนี้มันเป็นมอนเตอร์ลักษณะคล้ายสิงโตตัวผู้ตัวใหญ่มีกล้ามเนื้อบึกบึนเป็นมัดๆ ตัวสูงใหญ่อวบอ้วน มันสูงสามเมตรหนังหนามีความคลายหนังของช้างมากแต่กลับมีสีเหลืองไม่ใช่สีเทาดำ แผงคอสีเหลืองอร่ามปลิวไสวไปกับสายลมแนบทั้งสองข้างด้วยใบหูสีเทาดำอันใหญ่รูปทรงพัดอันใหญ่ไม่ต่างจากฆ้องในวัด

    ใบหน้าของสิงโตของมันดูองอาจน่าเกรงขามรับกับฟันซี่เท่านิ้วมือของเขาอยู่เต็มปากของมัน ปากทั้งสองข้างมีกระดูกแหลมที่เหมือนจะเป็นงาความยาวน่าจะสองเมตรได้เป็นทรงกรวยดูสวยงามและน่าหวาดเสียวเมื่อคิดว่าตัวเองโดนแทงด้วยงานั้น ทั้งสองจ้องมองกัน