กำเนิดใหม่ : เทพยุทธ์จ้าวกระบี่ 【จบแล้ว】

บทที่ 154 ระดับสุดท้าย

        “แสงฝ่ามือรูปมังกรที่เด็กคนนั้นปล่อยออกไปช่างน่ากลัวแต่ตอนนี้เขากับอีน่ากำลังทำอะไรกันอยู่…”

        “เอ่อ...ถ้าอย่างนั้น... เจ้าเด็กชาวป่านี่นับว่าชนะหรือยัง?”

        “ไร้สาระ! นี่ไม่เรียกว่าชนะแล้วจะเรียกว่าอะไรอีก?!”

        ทั้งลานเงียบสงบ จากนั้นก็เกิดความโกลาหลขึ้นในทันใด สถานการณ์บนลานประลองแพร่ไปอย่างรวดเร็ว

        ทุกคนกรีดร้องเสียงดัง บ้างร้องไห้ บ้างคร่ำครวญ บ้างอุทาน

        แล้วการประลองยุทธ์ที่ทั้งคู่ตกลงกันไว้ล่ะ? สุดท้ายก็กลายเป็นแบบนี้เสียแล้ว!

        “เด็กคนนี้โชคดีจริงๆ!” กลุ่มนักรบชายคร่ำครวญดึงดูดนักพรตหญิงจำนวนมากให้มองตาม

        อาจกล่าวได้ว่า เหตุบังเอิญนี้ทำให้ทุกคนไม่สนใจในชัยชนะของฉู่อวิ๋นไปเสียแล้วช่างเป็นเรื่องบังเอิญ! เรื่องประหลาดเช่นนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาชี้ขาด

        ในเวลาเดียวกัน ดวงตาอีกสามคู่ต่างก็จับจ้องไปยังฉู่อวิ๋นด้วยแววตาที่ต่างกัน

        “คุณชายอวิ๋นชนะแล้ว ฮ่าๆ... แต่ทำไมเขาถึงต้องแนบกับผู้หญิงคนนั้นด้วย?!เขาเป็นของข้า เขาเป็นของข้า!” เสวี่ยหรูเยียนที่ตอนแรกดูมีความสุขค่อยๆเผยแววตาเย็นเยียบ หัวใจของนางเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

        “อ๊ะ! อวิ๋นเอ๋อร์... ช่างกล้าหาญจริงๆ!ในฐานะพี่สาวข้ากลับไม่เคยรู้มาก่อน แย่จริงๆ...” ดวงตาของฉู่ซินเหยาหรี่ลงนางได้แต่โทษตัวเอง

        “คนที่มี ‘อวิ๋น’”อยู่ในชื่อนี่ไม่มีอะไรดีจริงด้วย! เอิ้ก~”ดวงตาฉ่ำน้ำของมู่หรงซินพร่ามัว เหม่อมองไปทางเวทีต่อสู้ แล้วพึมพำกับตัวเอง“ต่างก็ชอบผู้หญิงขี้เล่นพวกนั้น เชอะ!”

        แน่นอนว่าฉู่อวิ๋นบนเวทีประลองไม่รู้ถึงความคิดในใจของหญิงสาวทั้งสามคนยามนี้ เขาได้แต่เกาหัวซ้ำๆ ยืนขึ้น แล้วหัวเราะแห้งๆ อย่างเขินอายมาก

        “เจ้า... เจ้า...” อีน่าที่นอนแผ่อยู่บนพื้นจดจ้องไปที่ฉู่อวิ๋นด้วยความอับอายและโมโหไม่หาย

        “ไม่เคย...ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนี้กับข้ามาก่อน!เจ้า...เจ้าคนน่ารังเกียจ!”

        พูดจบ อีน่าก็กระดกตัวลุกขึ้น จากนั้นตีลังกากลับหลังแล้วค่อยๆ เดินมาจับจ้องฉู่อวิ๋นอย่างใกล้ชิดมุมปากของนางกระตุกเล็กน้อย

        นี่เป็นภาพน่าตกตะลึงยิ่ง อีน่าที่มักจะมีท่าทีเย้ายวนเสน่ห์กล้าหาญและหยิ่งผยองอย่างยิ่ง กลับมีสภาพพ่ายแพ้ให้พวกเขาได้เห็นเช่นนี้?

        “ข้า... ข้าไม่สู้แล้ว! ยอมแพ้! ยอมแพ้แล้ว!”

        อีน่ากัดฟัน หันหลังแล้วกระโดดออกไปจากเวทีประลองและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับกำลังวิ่งหนี

        “เอ่อ...” เมื่อมองไปยังร่างที่กำลังกระโดดหายไปของอีน่าฉู่อวิ๋นก็ยกยิ้มขมขื่น

        ใส่ร้าย! เขาไม่ใช่คนแบบนั้นเสียหน่อย

        เช่นนี้แล้ว ผู้ตัดสินที่อยู่ข้างๆ ก็อึ้งไปชั่วครู่ ส่ายหัวแล้วประกาศว่า“การประลองรอบที่สี่ของการประชันห้ามังกร นักล่าอวิ๋นชูชนะ!”

        กระทั่งมีคำตัดสินจึงเรียกสติของทุกคนกลับคืนมา ต่างคนต่างส่งสายตาประหลาดใจตกใจ และส่ายหน้าโดยไม่รู้ตัวอย่างไม่อยากเชื่อ

        “เด็กคนนี้... เอาชนะนักรบระดับสี่ขั้นมหาสมุทรได้จริงๆ หรือ?”

        “เขาสามารถต่อสู้ข้ามเกินสี่ระดับได้?! นี่คือย่างก้าวสี่ระดับที่ยิ่งใหญ่มาก!”

        ทุกคนค่อยๆ พุ่งความสนใจไปที่ฉู่อวิ๋น แล้วเริ่มคิดถึงข้อเท็จจริงที่น่าอัศจรรย์ก่อนจะตกใจและอุทานออกมา

        ที่แห่งนี้เคารพความแข็งแกร่งเป็นใหญ่ ผู้ชนะคือราชา ผู้แพ้เป็นโจรผู้คนนับถือเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้น!

        ต่อให้เมื่อครู่จะถูกนินทา แต่เมื่อชนะขึ้นมา สถานการณ์ก็จะพลิกกลับด้านได้รับความชื่นชมจากผู้คนนับพัน!

        ความจริงก็เป็นเช่นนี้

        “อวิ๋นชู!”

        “อวิ๋นชู!”

        เมื่อเสียงตะโกนโห่ดังขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนก็รู้สึกคึกคักมากขึ้นเพราะพวกเขารู้ว่าวันนี้ในลานประลองยุทธ์ของเมืองชุยเสวี่ย นักรบระดับเก้าของขอบเขตควบแน่นพลังปราณที่สามารถข้ามสี่ระดับของพลังยุทธ์ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!

        นี่คือประวัติศาสตร์หน้าใหม่! ประวัติศาสตร์ที่ไม่เคยมีมาก่อนในทางตอนเหนือของราชวงศ์เซี่ยตะวันออก!

        “ซิวหลัวผนึกมืด... นี่คือซิวหลัวผนึกมืด!”มีเสียงคนกรีดร้องและเริ่มตั้งชื่อให้ฉู่อวิ๋น

        “เขาจะ...ชนะอีกหรือเปล่า?”

        หลายคนเริ่มมีความคิดไปในทางเดียวกัน ฉู่อวิ๋นผ่านมาได้สี่ระดับแล้วแม้ว่าการปะทะกับของมังกรและอสรพิษจะน่าตื่นเต้นไม่น้อย แต่ดูเหมือนฉู่อวิ๋นยังหวังที่จะฝ่าฟันต่อไปให้ได้!

        ตราบใดที่เขาผ่านอีกหนึ่งระดับ ฉู่อวิ๋นก็จะชนะการประชันห้ามังกรได้รับรางวัลมากมายมหาศาล!

        ยิ่งไปกว่านั้น รางวัลที่เขาได้รับจะอยู่ในระดับสูงสุดเพราะฉู่อวิ๋นเริ่มท้าทายจากระดับเก้าของขอบเขตควบแน่นพลังปราณ ย่อมจินตนาการได้ว่ามันยากเย็นแสนเข็ญเพียงไร!

        “ไม่เลวเลย เป็นเด็กที่คาดไม่ถึงจริงๆ!” ซิวหลัวหน้าผีหัวเราะร่าดูตื่นเต้นมาก ก่อนจะนั่งลงอีกครั้ง

        “เหอะๆ ไม่ผิดจากที่ข้าคาดไว้ มาถึงรอบที่ห้าแล้วจริงๆแต่ก็หยุดไว้เพียงแค่นี้เถิด จอมยุทธ์อวิ๋น...”

        เสวี่ยหานเฟยเผยรอยยิ้มอ่อนโยน โบกพัดขนนกในมือเบาๆแต่ก็ได้ข้อสรุปเช่นนี้ในใจ

        ครู่ต่อมา ภายใต้ความสนใจของผู้ชม การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของการประชันห้ามังกรการต่อสู้ที่กำหนดอำนาจและชื่อเสียง ในที่สุดก็เริ่มต้นขึ้น!

        ทุกคนกำลังรอให้คู่ต่อสู้ในรอบที่ห้าของฉู่อวิ๋นปรากฎตัว!

        แต่สถานการณ์มักพลิกผันอลวนจนผู้คนรู้สึกหดหู่ละอายใจ

        "ติงหมิงเต๋อ! เชิญขึ้นลานประลอง!”

        “ไม่อยู่”

        “ซินอวี้! เชิญขึ้นลานประลอง!”

        “ไม่อยู่อีกแล้วหรือ?”

        “กวนอ่าง! อยู่หรือไม่?”

        “มีอะไรผิดพลาดกัน?! เขาก็ไม่อยู่หรือ?!”

        กรรมการผู้ตัดสินเหงื่อแตก ขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่าวันนี้ช่างแปลกจริงๆเกิดเหตุบังเอิญหลายครั้งนัก

        เพราะเมื่อครู่ที่เขาอ่านรายชื่อผู้เข้าแข่งขันหลายคนที่สมัครเข้าร่วมการประชันห้ามังกรกลับไม่มีใครปรากฏตัว

        ในความเป็นจริง พวกเขาไม่อยู่จริงๆไม่ว่าจะจากไปเพราะรู้สึกว่าฉู่อวิ๋นอ่อนแอ หรือจะจากไปเพราะเรื่องอื่น ต่างก็ช่างบังเอิญจริงๆ

        ท้ายที่สุด ชายชราที่ขานชื่อก็ขมวดคิ้ว เป่าเคราด้วยความโมโห เพราะจำนวนนักรบที่ลงชื่อเข้าร่วมการประชันห้ามังกรนั้นมีจำกัดหากเป็นเช่นนี้ต่อไป ฉู่อวิ๋นก็จะชนะการประชันไปโดยปริยาย

        “ขอสวรรค์เห็นใจด้วยเถิด! เหลือไว้สักคนก็ยังดี!”

        ชายชราเหงื่อตก ขานรายชื่อนักรบในระดับห้าขั้นมหาสมุทรอีกสองสามคนแต่ต่อให้โกรธจนเวียนหัวตาลายอย่างไร ก็ไม่มีใครปรากฏตัว!

        ยามนี้ ผู้ชมทั้งหมดต่างมองหน้ากันด้วยความงุนงง พากันซุบซิบอย่างตื่นตระหนกหรือว่าเจ้าเด็กชาวป่าคนนี้จะโชคดีจริงๆ เขาจะชนะโดยไม่ต้องต่อสู้จริงๆ หรือ?

        สิ่งที่เกิดขึ้นในการประชันห้ามังกรในวันนี้ ทำให้หลายคนประหลาดใจ

        “มีไม่มีเล่า?...” ฉู่อวิ๋นร้อนใจทรุดตัวนั่งลงตรงลานประลอง ตอนนี้เขาคล้ายเป็นลิงจ๋อที่ถูกทุกคนจับตามองเขาก็แค่อยากชนะเร็วๆ แล้วไปคุยกับซิวหลัวหน้าผีคนนั้น

        ในที่สุด ชายชราที่จับฉลากก็มือสั่น เหงื่อเย็นเยียบหลั่งรินเพราะในรายชื่อผู้สมัครเหลือเพียงคนสุดท้ายแล้ว

        หากคนสุดท้ายก็ไม่อยู่ ฉู่อวิ๋นก็จะเป็นผู้ชนะไปโดยปริยายทั้งยังจะได้รับรางวัลสูงสุดด้วย

        “คนสุดท้าย...” ชายชราเสียงสั่น

        “อืม ฮะๆ... ฮ่าๆๆ!!!”

        ก่อนที่ชายชราจะพูดอะไร จู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วทั้งลานประลองทั้งน้ำเสียงก็ค่อนข้างเย่อหยิ่ง

        ทุกคนสับสน แม้แต่ชายชรายังตกตะลึงและหันมองไปรอบ ๆ

        จากนั้น ก่อนที่ทุกคนจะรู้สึกตัว เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง “ตาเฒ่า! เจ้าไม่ต้องอ่านชื่อข้าหรอกข้านี่แหละคนต่อไป!"

        “สวรรค์ช่วยข้า! สวรรค์ช่วยข้าแล้ว! ข้ามีโอกาสหนึ่งในล้านนี้แล้วจริงๆ!น่าตื่นเต้นมาก น่าตื่นเต้นยิ่งนัก! ฮ่าๆๆๆ!”

        น้ำเสียงนี้ช่างหยิ่งยโส พาหลายคนตื่นตระหนกและอยากรู้ถึงที่มาของเสียง

        “ผู้ใดกำลังหัวเราะ? เสียงนี้... คุ้นๆ นะเหมือนว่าจะเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน?” ฉู่อวิ๋นลุกขึ้นยืนไพล่มือไปด้านหลัง เตรียมพร้อมกับการเผชิญหน้า

        “ควับ!”

        ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็ปั่นป่วน มวลอากาศสีน้ำเงินเข้มพุ่งเข้ามามันเคลื่อนตัวไปมาด้วยความเร็วสูง วิถีโคจรไม่ชัดเจนจนเวียนหัว

        “พั่บ พั่บ พั่บ——”

        พร้อมกับเสียงระเบิดอากาศ มวลอากาศสีน้ำเงินเข้มก็กลายเป็นกระสวยแสงเงามืดพุ่งมาเร็วขึ้นเรื่อยๆ!

        ในที่สุด มวลอากาศก็หายไป ก่อนจะค่อยๆ ควบแน่นเป็นรูปร่างปรากฏอยู่ที่อีกด้านหนึ่งของเวทีประลอง

        “อะฮ่าๆๆ! ไม่คิดเลยว่าข้าจะเป็นคนสุดท้าย! ทั้งยังได้มาเจอกับเจ้า!!!สวรรค์มีตา!!!”

        เห็นได้ชัดว่าเจ้าของเสียงคือผู้นี้ที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นเขาหันหลังให้ฉู่อวิ๋นและยืนเอามือไพล่หลัง ดูสง่าผ่าเผย ลำตัวตรงดิ่งราวกับหอก

        เมื่อเห็นบุคคลนี้ปรากฏตัว ผู้ชมจำนวนมากก็จำเขาได้ทันที ก่อนจะอุทานอย่างประหลาดใจ

        “เขานั่นเอง เขาคนนั้นเอง!”

        “คู่ต่อสู้คนสุดท้ายคือเขาหรือ?! ชายที่รู้จักกันในนามคนเหล็กแห่งห้ามังกร!”

        ทันใดนั้น ทั่วทั้งลานก็อื้ออึง ฝูงชนโห่ร้อง ทุกคนยืนตัวตรงตะโกนลั่น แลดูตื่นเต้นมากเห็นได้ชัดว่าพวกเขาคุ้นเคยกับชายคนนี้ที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาไม่น้อย

        “อ้อ... เจ้านี่เอง” เมื่อมองดูด้านหลังของชายตรงหน้าฉู่อวิ๋นก็สะดุ้งเล็กน้อย แล้วจึงหัวเราะเบาๆ