ทั่วโลกเปลี่ยนอาชีพ : สกิลข้าทวีคูณหมื่นเท่า ใครว่าข้าเป็นสายซัพพอร์ต

        “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง! โชคดีที่คุณนัตสึอากิมองการณ์ไกลไม่อย่างนั้นพวกเราคงตกอยู่ในอันตรายแล้ว!”

        เมื่อได้ยินดังนั้นอามาดะก็มีสีหน้าดูดีขึ้นและลอบถอนหายใจออกมาอย่างเงียบๆ

        “แต่เอกสารลับนั่นยังอยู่ที่ตัวลู่เซิ่ง มันยังเป็นปัญหาเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจึงต้องตาย และยิ่งตายเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี”เซี่ยมู่เซินกล่าวเสริม

        “จะให้ผมส่งคนไปอีกไหม เพื่อที่จะ...”

        อามาดะพูดพลางทำท่าปาดคอดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหารที่เย็นเยียบ

        “ไม่!”

        แต่เซี่ยมู่เซินกลับส่ายหน้าอย่างเด็ดขาดและกล่าวว่า “การลอบสังหารครั้งนี้ล้มเหลวเจ้าเด็กนั่นน่าจะเริ่มระวังตัวแล้ว! อีกอย่างพรสวรรค์การต่อสู้ของเขามีความสามารถอะไรเราก็ยังไม่รู้แน่ชัด หากวู่วามลงมือต่อไปอาจเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น!”

        “แล้วจะทำยังไง? หรือจะปล่อยไปแบบนี้?”

        อามาดะขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า“ถ้าวันไหนเขาเกิดนึกครึ้มใจเอาเอกสารลับนั่นไปให้คนอื่นดู...”

        “ไม่ต้องลนลาน ด้วยความเร็วในการเลื่อนระดับของเจ้าเด็กนั่นอีกไม่นานเขาคงต้องไปเก็บเลเวลที่เขตสงครามทรายโลหิต!”

        เซี่ยมู่เซินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวเสียงหนัก“ส่งข่าวกลับไปยังประเทศแม่เมื่อลู่เซิ่งไปถึงเขตสงครามทรายโลหิตแล้ว ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องฝังเจ้าเด็กนั่นไว้ที่นั่นตลอดกาล!”

        “ไฮ่!” อามาดะขานรับเสียงดัง

        ...

        เมืองตงหลินภายในอพาร์ตเมนต์คนโสด

        “ฟู่ว... ในที่สุดก็ปลอดภัยแล้ว”

        เมื่อกลับมาถึงที่พักของตนเองลู่เซิ่งปิดประตูห้องแน่นหนา ก่อนจะลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

        แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาลงมือฆ่าคน

        แต่ในใจเขากลับไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อยและไม่มีความรู้สึกผิดบาปเลยสักนิด

        เพราะเย่เฟยเป็นฝ่ายมาฆ่าเขาก่อน

        เพื่อปกป้องตัวเองเขาจึงต้องลุกขึ้นตอบโต้ การกระทำนี้ถือเป็นการป้องกันตัวโดยชอบธรรมอย่างสมบูรณ์

        อย่างไรก็ตามเขาไม่คิดจะบอกเรื่องที่ถูกลอบสังหารนี้ให้คนอื่นรู้

        อย่างแรกเย่เฟยตายแล้ว เขาไม่มีหลักฐานใดๆ ที่จะพิสูจน์ได้ว่าเย่เฟยถูกเซี่ยมู่เซินส่งมา

        อย่างที่สองเขาไม่สามารถอธิบายได้ว่าพาลาดินที่เลเวล 50 อย่างเขาจัดการกับนักฆ่าเลเวล 100 ได้อย่างไร!

        เพื่อความปลอดภัยลู่เซิ่งจึงทำได้เพียงเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจชั่วคราว

        แต่เขาก็แอบระวังตัวมากขึ้นและตัดสินใจแล้วว่า ในอนาคตตอนเก็บเลเวลต้องซ่อนพรสวรรค์เสริมพลังหมื่นเท่าไว้เสมอหากไม่ถึงคราวจำเป็นจริงๆ จะไม่ใช้เด็ดขาด

        เพราะพรสวรรค์เสริมพลังหมื่นเท่าคือไพ่ตายใบสุดท้ายของเขาและเป็นวิธีการรักษาชีวิตเพียงอย่างเดียวที่จะทำให้เขาพลิกกลับมาเอาชนะได้

        เมื่อใดที่พรสวรรค์เสริมพลังหมื่นเท่าอยู่ในช่วงคูลดาวน์ลำพังแค่พลังของเขาเอง ยังห่างไกลจากความสามารถในการควบคุมสถานการณ์การรบได้

        ตัวอย่างเช่นวันนี้หากไม่ใช่เพราะเขานึกครึ้มใจอยากจะใช้พลังของตัวเองสู้กับมอนสเตอร์จนไม่ได้ใช้พรสวรรค์เสริมพลังหมื่นเท่ามาก่อนทำให้ในวินาทีวิกฤตเขาสามารถสังหารเย่เฟยกลับได้สำเร็จ

        มิฉะนั้นหากไม่มีพรสวรรค์เสริมพลังหมื่นเท่า คนที่ตายในบึงเหม็นเน่าวันนี้คงไม่ใช่เย่เฟยแต่เป็นเขา ลู่เซิ่ง!

        “หลี่เทียนหัว เซี่ยมู่เซิน!!”

        ลู่เซิ่งพึมพำชื่อทั้งสองจิตสังหารวาบผ่านดวงตา

        ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดเลยว่าท่านนายกเทศมนตรีเมืองตงหลินผู้ทรงเกียรติจะส่งคนมาลอบสังหารเขา

        และสาเหตุของเรื่องก็เพียงแค่การพนันที่ไม่สลักสำคัญอะไรเลย

        แต่ในเมื่อเรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้ลู่เซิ่งก็ไม่คิดจะเลิกรา เขาจดชื่อทั้งสองคนนี้ลงในบัญชีแค้นที่ต้องชำระในใจและตัดสินใจแล้วว่า จะต้องทำให้ทั้งคู่ชดใช้อย่างสาสม

        เขาส่ายหัวเพื่อสลัดความคิดวุ่นวายทิ้งไป

        ลู่เซิ่งไม่จมปลักอยู่กับเรื่องนี้ต่อแต่เปิดช่องเก็บของติดตัวอย่างตื่นเต้นเพื่อตรวจสอบของที่ได้มาจากการต่อสู้ครั้งนี้

        แม้เย่เฟยจะไม่ใช่ผู้ใช้อาชีพที่วิเศษวิโสเป็นเพียงนักฆ่าธรรมดาๆ

        แต่ในฐานะคนสนิทข้างกายเซี่ยมู่เซินท่านนายกเทศมนตรีเมืองตงหลิน ทรัพย์สินของเจ้านี่กลับมั่งคั่งไม่เบา

        เมื่อเปิดช่องเก็บของติดตัวลู่เซิ่งก็เห็นอุปกรณ์ระดับสูงสุดของการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่หนึ่ง เลเวล 100ซึ่งมีคุณสมบัติที่หรูหรามาก!

        นอกจากนี้ยังมีม้วนคัมภีร์โพชั่น และวัสดุระดับสูงอีกมากมาย

        แม้ของส่วนใหญ่จะเป็นของสำหรับผู้ใช้อาชีพสายว่องไวซึ่งไม่ตรงกับค่าสถานะของลู่เซิ่งเลย

        แต่ต่อให้เอาไปขายที่สมาคมการค้าก็คงมีมูลค่าหลายล้านเหรียญมังกรแล้ว

        “รวยแล้ว คราวนี้รวยเละเลย ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

        เมื่อเห็นว่าตัวเองได้ลาภลอยก้อนโตมาแบบงงๆลู่เซิ่งก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นและหัวเราะออกมาดังๆ ในที่นั้น

        ไม่นานนักของมีค่าบนตัวเย่เฟยก็ถูกลู่เซิ่งกวาดไปจนเกลี้ยง

        ส่วนพวกเสื้อผ้าเครื่องนอน แก้วน้ำ และของใช้จุกจิกอื่นๆ ลู่เซิ่งไม่สนใจและกะว่าจะหาที่ว่างๆด้านล่างตึกเผาทิ้งไปซะ

        ทันใดนั้นท่ามกลางกองของจุกจิกที่เหลืออยู่ของเย่เฟยซองจดหมายที่ห่อหุ้มอย่างมิดชิดก็ดึงดูดความสนใจของลู่เซิ่ง

        “เอ๊ะ? นี่มันอะไรกัน?”

        เขาหยิบซองจดหมายออกมาแกะตราประทับออกแล้วเพ่งมองดู

        วินาทีต่อมาอักษรประเทศวอหนูที่เรียงรายกันแน่นขนัดก็ปรากฏแก่สายตา

        “เฮ้ย อักษรวอหนูเหรอ?”

        แววตาของลู่เซิ่งฉายแววเย็นเยียบเมื่อเห็นตัวอักษรวอหนูที่ดูเหมือนยันต์ผีเขียน แถมยังมีอักษรฮั่น [*] ปนอยู่บ้าง

        ตัวอักษรที่แตกต่างจากสไตล์ของประเทศเสินเซี่ยอย่างสิ้นเชิงแบบนี้หากเป็นคนทั่วไปคงอ่านไม่ออกแน่ๆ

        แต่ลู่เซิ่งเป็นใคร?

        ในฐานะผู้เกิดใหม่ชาติก่อนเขาเคยทุ่มเทศึกษาภาษาวอหนูอยู่พักหนึ่งเพื่อที่จะทำความเข้าใจพล็อตเรื่องอันซับซ้อนของหนังแอ็กชันจากประเทศหมู่เกาะ[*]

        ประกอบกับในเนื้อหาจดหมายฉบับนี้ยังมีอักษรฮั่นปนอยู่ไม่น้อย

        ดังนั้นหลังจากผ่านความพยายามในการถอดรหัสอย่างละเอียดและจริงจัง

        เพียงไม่กี่นาทีลู่เซิ่งก็แปลเอกสารลับที่ดูเหมือนยันต์ผีเขียนฉบับนี้ออกมาได้สำเร็จ...

        ข้อมูลโดยสรุปของเมืองตงหลิน:

         [ชื่อ: หลี่เทียนหัว]

         [อาชีพลับ: วิถีรบอัสนี]

         [ผลการรับสมัคร: สำเร็จ]

         [การจัดการหลังจากนี้: สามารถเน้นการเพาะบ่มได้]

         [ระดับความเป็นภัย: ไม่มี]

        ......

         [ชื่อ: สวี่นั่ว]

         [อาชีพระดับอัจริยะ: นักล่าฝันร้าย]

         [ผลการรับสมัคร: ล้มเหลว]

         [การจัดการหลังจากนี้: แนะนำให้กำจัด]

         [ระดับความเป็นภัย: ปานกลาง]

        ...

         [ชื่อ: ซูรั่วจวิน]

         [อาชีพระดับอัจริยะ: นักบวชสัจวาจา]

         [ผลการรับสมัคร: ล้มเหลว]

         [การจัดการหลังจากนี้: แนะนำให้กำจัด]

         [ระดับความเป็นภัย: ปานกลาง]

        ...

        เมื่อเห็นเนื้อหาในจดหมายรูม่านตาของลู่เซิ่งก็หดเกร็งเขารู้สึกถึงเพลิงโทสะที่พุ่งขึ้นถึงหัวจนแทบจะระเบิดออกมาตรงนั้น

        เพราะข้อมูลนับสิบรายการที่ระบุไว้ในจดหมายนี้ล้วนแต่เป็นอาชีพระดับอัจริยะและอาชีพลับที่เพิ่งปลุกพลังสำเร็จในเมืองตงหลินปีนี้ทั้งสิ้น

        ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าคือด้านหลังข้อมูลของผู้ใช้อาชีพเหล่านี้ ยังระบุรายละเอียดเรื่องที่อยู่ สมาชิกในครอบครัว นิสัย ความชอบ ไปจนถึงความสามารถเฉพาะของพรสวรรค์การต่อสู้เอาไว้อย่างละเอียด

        นี่มันเป็นการล้วงลึกข้อมูลพื้นฐานของพวกเขาจนหมดสิ้นเลยไม่ใช่หรือไง

        เชิงอรรถ

         [*]ตัวอักษรฮั่น (汉字) คือตัวอักษรภาษาญี่ปุ่นที่ยืมมาจากภาษาจีนหรือที่เรียกว่า คันจิ

         [*]หนังแอ็กชันจากประเทศหมู่เกาะ (岛国动作片) เป็นคำสแลงที่คนจีนใช้เรียกหนังAV ญี่ปุ่นในเชิงเหยียดหยาม