ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบสาม ชนชั้นปรสิต3
หากเราเห็นเรื่องราวบางอย่างที่รู้สึกไม่เป็นไปตามหลักตรรกะขัดหูขัดตา ถนนที่ตัดรูปร่างแปลกๆ ตึกที่มีโครงสร้างแปลกๆระเบียบราชการที่มีการทำงานรูปแบบแปลกๆ
ให้ระลึกเสมอว่า
มันมีเหตุผลของมันอยู่
ส่วนเหตุผลของมันจะเป็นเพื่อประโยชน์ของชาติบ้านเมืองหรือไม่ก็ต้องค้นหากันต่อไป
แต่ให้ตระหนักได้ว่ามันต้องมีอะไรแปลกๆหรือสภาวะผิดปรกติบางอย่างเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
ที่กว้างใหญ่ไพศาลของนครใต้ดินหลังจากที่ทำความสะอาดรีไซเคิ่ลขยะที่ขวางทางเอาไว้ก็เริ่มกลายเป็นสถานที่ที่งดงามมีทำเลที่สามารถสร้างตึก สร้างโรงงาน สร้างสวนสาธารณะได้เพิ่มมากขึ้น
แต่ขณะเดียวกันมันก็ไปขัดขวางหนทางทำมาหากินของพวกคนที่หากินอยู่ในมุมมืด
พวกค้าอวัยวะ พวกขายยาเสพติดผิดกฎหมายพวกหัวรุนแรงที่ไม่สามารถหากินในนครเบื้องบนได้จะมาหากินที่นครใต้ดินแห่งนี้
และพวกเขาจะสู้เพื่อปกป้อง “บ้าน”ของพวกเขาจากคนที่มารุกราน
แบบเดียวกับผู้ที่อาศัยอยู่ตามริมแม่น้ำฐานะยากจน
รัฐบาลเกาหลีใต้ได้ทำการอัญเชิญพวกคนยากจขนออกไปแม้จะมีการใช้กำลังก็ตาม
ก็สามารถทำให้สถานที่ที่เคยมีคนยากจนคนจรจัด โสเภณี แก๊งอาชญากรรม
ออกไปอยู่ที่อื่นที่ไม่ใช่ในสายตาของนักท่องเที่ยว
ของบางอย่างไม่ได้มีไว้ขายแม้พวกคนที่รักทุนนิยมจะภาวนาให้เป็นเช่นนั้นก็ตาม
ว่าคนที่อยู่ริมน้ำรัฐบาลสัญญาว่าจะหาที่อยู่ใหม่ให้พร้อมมอบเงินชดเชยพวกเขาก็ไม่ยอมย้ายออกไป
นั่นคือความหวงแหนที่ดิน สัญชาตญาณลิงไร้ขนที่รักษาพื้นที่อยู่ของตนเองของมนุษย์
มันเฉลยเบื้องลึกในใจของมนุษย์ว่าไม่ใช่ทุกอย่างที่ซื้อได้
ของบางอย่างไม่ได้มีไว้ขาย
เช่นบ้านของเรา หรือบ่อน้ำมันหรือยูทิวบ์ แฮนด์บุ๊ก
หรือร้านค้าสะดวกซื้อ
ที่อุบายของทุนนิยมนั้นทำให้เราขายหุ้นของเราอย่างสนุกมือ
จนมีคนที่มีเงินมากกว่าพยายามจะซื้อหุ้นของเราทำให้เราต้องพยายามมากมายเพื่อจะซื้อหุ้นคืน
ทั้งที่คำนวณตามตัวเงินเราควรจะดีใจมากกว่าที่ได้เงินมากกว่าเดิม
แต่มันแสดงออกมาแล้วว่าอำนาจบริหารนั้นสำคัญกว่า
คนรวยระดับโลกแสดงให้เราเห็นแล้วว่าพวกเขาไม่ยอมขายหุ้นของตนเองเกาะเก้าอี้ผู้บริหารของตนเองเอาไว้ไม่ยอมปล่อย
เพราะมันไม่ได้มีไว้ขายสำหรับพวกเขา
ทั้งที่พวกเขาพยายามจะหลอกลวงประชาชนว่าทุกอย่างมีราคาสามรรถซื้อขายได้มาตลอดชีวิต
แต่พอเป็นของของตนเองกลับบอกว่าไม่ได้มีไว้ขาย
ดังนั้นของที่ไม่ได้มีไว้ขายอย่างบ่อน้ำมันหรือพื้นที่ที่ทรงคุณค่านั้น
เราก็ต้องใช้กำลังแย่งมา
เมื่อมีคนมาก่อการร้ายทำลายโครงสร้างพื้นฐานของผม
ที่ผมทำก็แค่ใช้เงินสร้างระบบรักษาความปลอดภัยขึ้นมาและขยายพื้นที่ของผมต่อไปด้วยเงินที่ได้มาจากสถาบันทรัพย์สินจักรพรรดิ
หุ่นโดรนอัตโนมัติได้เก็บกู้ซากระเบิดกำจัดพวกอาวุธชีวะที่ตกค้างอยู่และทำพื้นที่หใกลับมามีสภาพเหมือนเดิม
พวกเขาประเมินผมต่ำไป
หากผมเป้นคนบ้าบอที่เน้นกำไรขาดทุน
การเจอการตอบโต้จนต้องเพิ่มงบประมาณของตนเองจนเกินกว่าที่กำหนด
ทำให้ไม่ได้กำไรมหาศาลหรือมีความคุ้มค่าที่จะลงทุนต่อไป
นักธุรกิจธรรมดาก็จะถอยกลับ
นี่คือเทคนิคที่พวกมาเฟียนั้นบังคับขู่เข็ญนักธุรกิจธรรมดาที่ไม่คิดที่จะใช้กำลัง
แต่ผมมีเครดิตที่พร้อมจะยอมเสียและกองกำลังทหารรับจ้างของตนเอง
เราก็แค่ต้องสู้กันต่อไปเท่านั้นเอง
ท่านทำการแลกเปลี่ยนเครดิตกับกองทหารของจักรวรรดิ
ผมใช้เครดิตที่ได้มาในการเปลี่ยนเป็นค่าจ้างกองทัพให้ลงมาต่อสู้ในนครใต้ดินแห่งนี้
เมื่อไม่ใช่การใช้เงินตราแต่เป็นการแลกเปลี่ยนกับตราสารหนี้
ทำให้ไม่นับเป็นภาษี
นับเป็นการวาแงผนภาษีของชนชั้นร่ำรวยเกินร้อยล้านอีกอย่างหนึ่งที่คนธรรมดาที่ไม่มีสินทรัพย์ทำไม่ได้
กองยานโดรนหุ่นของราชองครักษ์ได้ลงมากวาดล้างและเก็บกวาดผู้ก่อการร้ายในนครใต้ดิน