วิถีอสูรไร้เงา 无影修罗道

บทที่33: หลอมกรงเล็บอสูร

        เฟยชินใช้เวลาสองสามวันแรกในถ้ำลาวาเพียงเพื่อทำความคุ้นเคยกับพลังในระดับใหม่ของเขามันเป็นความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง พลังในขั้นหลอมรวมกายานั้นเปรียบเสมือนแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวอยู่ทั่วร่างแต่พลังในขั้นก่อเกิดแก่นแท้...มันคือดวงอาทิตย์ที่ร้อนแรงและมั่นคงอยู่ใจกลางร่างกายพร้อมที่จะปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกมาได้ทุกเมื่อ

        เขาลองโคจรพลังจาก"แก่นแท้อสูร" ส่งผ่านไปยังฝ่ามือ แล้วแตะลงบนผนังถ้ำเบาๆ

        ฟู่...

        หินแข็งที่เคยทนทานต่อความร้อนบัดนี้กลับสลายกลายเป็นผงฝุ่นทันทีที่ถูกสัมผัส!นี่คือพลังทำลายล้างที่ถูกยกระดับขึ้นอีกขั้น เฟยชินพยักหน้าอย่างพึงพอใจฐานพลังของเขามั่นคงแล้ว บัดนี้ก็ได้เวลาสำหรับวิชาบทต่อไป

        เขานั่งลงและเพ่งสมาธิไปที่ม้วนคัมภีร์ในห้วงความคิด"วิชาลับ: กรงเล็บร้อยเงา"

        หลักการของมันซับซ้อนกว่าวิชาใดๆที่เขาเคยฝึกมา มันไม่ใช่แค่การเคลือบพลังไว้ที่มืออีกต่อไป แต่เป็นการใช้"แก่นแท้" เป็นเตาหลอมเพื่อ "สร้าง"พลังปราณให้มีรูปลักษณ์ที่จับต้องได้ปลดปล่อยมันออกไปเป็นกรงเล็บพลังงานที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และที่ร้ายกาจที่สุดคือความสามารถในการแตกแขนงกรงเล็บหลักออกเป็น"เงา" นับร้อยสายเพื่อจู่โจมศัตรูพร้อมกันจากทุกทิศทาง

        แต่ในคัมภีร์ก็มีคำเตือนไว้เช่นกัน...วิชานี้สูบฉีดพลังจากแก่นแท้อย่างมหาศาล หากควบคุมไม่ดีแก่นแท้ที่เพิ่งก่อเกิดอาจเหือดแห้งหรือถึงขั้นแตกสลายได้และการควบคุมเงาจำนวนมากพร้อมกันนั้นต้องใช้สมาธิขั้นสูงสุดหากจิตใจวอกแวกแม้เพียงนิดเดียว วิชาอาจล้มเหลวโดยสิ้นเชิง

        เฟยชินเริ่มต้นการฝึกฝน

        เขายืนอยู่กลางถ้ำรวบรวมพลังจากแก่นแท้อสูรมาไว้ที่มือทั้งสองข้างแล้วผลักมันออกไปเบื้องหน้าตามคำแนะนำในคัมภีร์

        วูบ!

        กรงเล็บพลังงานสีเทาดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในอากาศตรงหน้าเขามันดูน่าเกรงขาม แต่กลับสั่นไหวไม่มั่นคงราวกับเปลวเทียนต้องลมก่อนจะสลายไปในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

        "แค่ก...แค่ก..." เฟยชินไอออกมาเล็กน้อยเขารู้สึกได้ว่าพลังจากแก่นแท้ของเขาลดฮวบลงไปเกือบหนึ่งในสี่จากการใช้วิชาเพียงครั้งเดียว!

        "ยากกว่าที่คิดไว้มาก"เขาพึมพำ

        เขาไม่ยอมแพ้ เขาเปลี่ยนเป้าหมายจากที่พยายามจะสร้างกรงเล็บขนาดใหญ่ เขากลับมุ่งเน้นไปที่การสร้างกรงเล็บเล็กๆ เพียงอันเดียวให้ได้สมบูรณ์แบบเขาใช้เวลาหลายวันฝึกฝนอย่างไม่หยุดพัก ล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าจนในที่สุดเขาก็สามารถสร้างกรงเล็บพลังงานที่มั่นคงขึ้นมาได้หนึ่งอันมันแหลมคมและแข็งแกร่งพอที่จะขูดผนังถ้ำจนเป็นรอยลึกได้

        เมื่อควบคุมกรงเล็บเดียวได้แล้วเขาก็เริ่มขั้นต่อไป... การสร้างเงา

        เขาพยายามแยกกรงเล็บหลักออกเป็นสองสาย...สามสาย... แต่มันก็เป็นเรื่องที่ยากอย่างยิ่งยวดราวกับต้องใช้สมองสองซีกทำงานแยกจากกันโดยสิ้นเชิงกรงเล็บเงาที่แยกออกมามักจะปะทะกันเองหรือสลายไปกลางอากาศ

        พลังงานของเขาหมดลงอย่างรวดเร็วเฟยชินรู้ว่าเขาต้องการตัวช่วย เขาจึงตัดสินใจออกจากถ้ำเป็นการชั่วคราว

        เขาปลอมตัวในชุดนักเดินทางพเนจรและกลับไปยังสถานีการค้าป่าดำอีกครั้งจุดหมายของเขาคือร้านขายยาที่ใหญ่ที่สุด เขาใช้เงินที่ได้มาจากการปล้น... เอ๊ย...จากการทำภารกิจ ซื้อ "โอสถฟื้นฟูปราณ" คุณภาพปานกลางมาจำนวนมากรวมถึงยาบำรุงร่างกายอีกหลายขวด ขณะที่อยู่ในร้าน เขาก็ได้ยินข่าวลือที่น่าสนใจ...สมาคมการค้าหมื่นสมบัติได้ตั้งค่าหัว "เงาแห่งหุบเขาเงาจันทร์"ผู้ที่ปล้นชิงหัวใจหินอัคคีไป ด้วยเงินรางวัลมหาศาลทำให้เหล่าทหารรับจ้างทั่วทั้งสถานีการค้าต่างตื่นตัวกันถ้วนหน้า

        เฟยชินเพียงแค่รับฟังเงียบๆแล้วก็รีบกลับไปยังถ้ำลาวาที่ปลอดภัยของตนทันที

        เมื่อมีโอสถคอยสนับสนุนการฝึกฝนของเขาก็ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว เขากลืนโอสถฟื้นฟูปราณราวกับเป็นขนมฝึกฝน... พลังหมด... กินยา... แล้วก็ฝึกฝนต่อ... วนเวียนอยู่เช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

        จนกระทั่งวันหนึ่ง...หลังจากเวลาผ่านไปอีกเกือบเดือน

        เฟยชินยืนสงบนิ่งอยู่กลางถ้ำเขาสูดลมหายใจเข้าลึกรวบรวมพลังทั้งหมดจากแก่นแท้อสูรที่บัดนี้แข็งแกร่งและสุกสว่างขึ้นกว่าเดิมมาก

        "วิชาลับ...กรงเล็บร้อยเงา!"

        เขาคำรามในลำคอพร้อมกับผลักฝ่ามือทั้งสองออกไปเบื้องหน้า!

        ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        คราวนี้ไม่ใช่แค่กรงเล็บเดียวอีกต่อไป!กรงเล็บพลังงานสีเทาดำนับสิบ... นับร้อยสาย!พุ่งทะยานออกจากฝ่ามือของเขาราวกับฝูงอสูรที่หิวกระหายพวกมันไม่ได้เคลื่อนที่สะเปะสะปะ แต่กลับอยู่ภายใต้การควบคุมทางจิตของเขาทั้งหมด!

        ฝูงกรงเล็บเงาพุ่งเข้าใส่โขดหินขนาดใหญ่ที่อยู่อีกฟากของถ้ำ

        เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

        เสียงกระแทกและฉีกกระชากดังขึ้นอย่างต่อเนื่องโขดหินที่แข็งแกร่งถูกทำลายจนแหลกละเอียดกลายเป็นเศษหินเล็กๆในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ!

        เฟยชินมองดูผลงานของตนด้วยความพึงพอใจเขาสามารถใช้วิชาลับนี้ได้สำเร็จแล้วและการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงนี้ก็ทำให้ระดับพลังของเขาก้าวหน้าไปสู่ขั้นก่อเกิดแก่นแท้ ระดับ 1 ขั้นสูงสุดใกล้จะทะลวงสู่ระดับต่อไปได้ทุกเมื่อ

        เขาฝึกฝนจนเชี่ยวชาญแล้ว...แต่โอสถของเขาก็ใกล้จะหมดลงเช่นกัน

        เฟยชินรู้ดีว่าเขาไม่สามารถซ่อนตัวอยู่ในถ้ำนี้ได้ตลอดไปเขามีพลัง... เขามีวิชาสังหารที่ร้ายกาจ...แต่เขาไม่มีประสบการณ์และยังไม่รู้จักโลกภายนอกดีพอ

        เขากางแผนที่หนังแกะที่ยึดมาได้ออกดูอีกครั้งสายตาของเขามองผ่านสถานีการค้าป่าดำ... ไปยังดินแดนอันกว้างใหญ่ที่อยู่นอกเทือกเขา

        ถึงเวลาแล้ว...ที่อสูรตนนี้จะออกจากถ้ำเพื่อล่าเหยื่อและแสวงหาโอกาสครั้งใหม่...โลกภายนอกกำลังรอคอยเขาอยู่