เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

    ตอนที่ 94 จันทร์หลบโฉมสุดา

    ไม่ยอมรับว่าเป็นลูก !!! เตียวเสี้ยน (貂蟬 : จักจั่น) ผู้เป็นมารดาจึงตั้งชื่อทารกน้อยผู้น่ารักนั้นว่า 'เตียวซิ่น' (貂信 : ความเชื่อ-ศรัทธา) ลึกๆแล้ว นางย่อมปรารถนาบุตรชาย ..จึงตั้งชื่อคล้ายบุรุษ แต่เจตนาที่แท้จริงคือเพื่อดึงสติลิโป้ผู้เป็นบิดาของเตียวซิ่นน้อยให้กลับคืน ...แต่ "อย่าให้ข้าเห็นหน้ามันอีก ..หาไม่แล้ว ?"..ฮือๆๆโซ่ทองคล้องใจ กลับกลายเป็นส่วนเกินของอีกคนไปได้ยังไง ? "ดูจมูกนี่สิ ..ดูปากนี่สิ เป็นของบิดา(ลิโป้)เจ้าชัดๆ แต่กลับไม่เคยมองหน้าเจ้าเลยซักนิด ..ฮือๆๆๆ"เตียวเสี้ยนแทบจะต้องเลี้ยงธิดาของตน ด้วยน้ำตาแทนน้ำนม 'จันทร์หลบโฉมสุดา' ต้องทุกข์ทนกับความเจ็บปวด ความทรมานนี้ ไปอีกยาวนานเพียงใด ? ย่อมไม่มีใครล่วงรู้เลย.. ----------------เมืองเกียดเซก---------------- ชื่นมื่นเป็นที่สุด เมื่อสาวๆทราบข่าวว่าชายคนรักจะกลับมาถึงเมืองแล้ว "ผู้กองเหลือง ผู้กองแดง ..พะ ..พวกท่านว่ากระไรนะ !!"ลอร์ดดำรงค์ส่งทหารสามพันกลับเมือง ..แต่ตนเองปลีกตัวไปทำธุระ(อีกแล้ว) !! สามสาวรอคอยเป็นเดือนๆ ..แต่ชายหนุ่มกลับแวะที่โน่นที่นั่น และไม่รู้จะกลับบ้านตอนไหน ..เฮ้อ เมื่ออยู่ร่วมกันเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง กลับทำให้ทัศนคติของหลายคนเปลี่ยนแปลงไป ?ล้วนเป็นคนรัก แต่ยังมิได้เป็นเจ้าข้าวเจ้าของ จึงรู้สึกเห็นอกเห็นใจกัน ต่างให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ไม่ต่างกับพี่น้องร่วมอุทรเลยทีเดียว !!! (ว่าที่)ภรรยาร่วมสาบาน !!!! เมื่อไหร่เขาจะกลับ ?รบกวนท่านพี่ชิง โปรดไหว้วานน้องชายของท่าน(ขงเบ้ง) เสี่ยงทายให้หน่อยเถิด..หวังว่าท่านพี่คงมิได้แวะหาสตรีผู้ใดนะ ..ฮือๆน้องซูเจียว หมายถึงสตรีที่ชื่อ 'เตียวเสี้ยน' อะไรนั่นใช่หรือไม่ ?น้องหลิ่งจีอย่าตีตนไปก่อนไข้ เมื่อขงเบ้งทำนายให้ ความจริงย่อมปรากฏเอง ! สาวๆเหล่านี้ กำลังใช้วิชาเซียนของจูกัดเหลียงในทางที่ผิด !!!แต่จะว่าไป อะไรๆ มันก็ไม่ปกติตั้งแต่แรกอยู่แล้วล่ะ'ซูเจียว' เป็นผู้หญิงที่คล้ายดังสตรีเต็มใบที่สุด และดูด้วยด้วยตาอาวุโสที่สุด..กลับมีอายุน้อยที่สุด ?'หลิ่งจี' ดูอย่างไรก็ไม่เกิน 16-17 กลับเป็นพี่รอง ส่วนพี่ใหญ่ 'เสี่ยวชิง' สาวน้อยบอบบาง ผู้งดงามอ่อนหวาน กลับอาวุโสมากที่สุด !!! ขงเบ้งน้อยส่ายศีรษะอย่างเอือมระอา และสัญญาว่าโตขึ้นจะไม่เจ้าชู้ประตูดิน เช่นท่านพี่เขยเป็นอันขาด..............................................เมืองเกียดเซกนี่ช่างวิเศษจูกัดเหลียงในวัย 12 ขวบขี่ 'เจ้าขาว' เพื่อดูงานทุกวัน'เจ้าขาว' ม้าพยศ แต่เมื่อได้ใกล้ชิดกับเด็กชายผู้นี้ กลับกลายเป็นคิตตี้ผู้อ่อนโยนไปเสียอย่างนั้น ? "วิทยาการของเมืองนี้ เจริญก้าวหน้ากว่าลำหยงไม่ต่ำกว่า 50 ปี" เขามักใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละวันเพื่อใช้สำรวจทุกสิ่งในเมืองชายขอบทะเลแห่งนี้ "ต้นไม้ใหญ่เหล่านี้ มียางประหลาดเมื่อถูกกรีดด้วยของมีคม ..พี่เขยถึงกับตั้งชื่อให้ว่า 橡胶树 'ยางพารา' "(ยางพารา เป็นไม้ยืนต้น มีถิ่นกำเนิดบริเวณลุ่มน้ำอเมซอน ประเทศบราซิลและประเทศเปรู ทวีปอเมริกาใต้ โดยชาวพื้นเมืองเรียกว่า "เกาชู" (cao tchu) แปลว่า ต้นไม้ร้องไห้) [คู่มือการดูแลรักษาเมืองเกียดเซก] หมวดงานวิจัย บรรยายการใช้งานไว้อย่างชัดเจน ในเรื่องการใช้ประโยชน์จากน้ำสีขาวนั่น ..พวกเขานำมาประสมกับเส้นใยผ้า เพื่อใช้ทำผ้าคลุมทนน้ำทนไฟ และเก็บอุณหภูมิได้เป็นอย่างดี "เรือประมงเหล่านั้นเลี้ยงปากท้องชาวเมือง และมีสิ่งที่เรียกว่า 'โปรตีน' และมีสิ่งที่เรียกว่า 'ไอโอดีน' ทำให้เด็กๆฉลาดเฉลียว ..อืม"บังเอิญขงเบ้งน้อยก็นิยมทานปลาเช่นกัน ...จึงมั่นใจว่า เขาน่าจะมาถูกทางแล้วล่ะ !!!  -------------นครลกเอี๋ยง------------- อดีตราชธานีอันยิ่งใหญ่แห่งนี้ปัจจุบันเป็นเพียงเศษซากของอารยธรรมที่ถูกเผาทำลายด้วยน้ำมือทรราชผู้โฉดชั่วที่สุดของโลก ..และที่นี่ตอนนี้กลับเป็นจุดหมายของลอร์ดดำรงค์ ? 
    error loadedวัดม้าขาว
    วัดม้าขาว (ไป๋หม่าซื่อ 白馬寺) คือสถานที่ ที่ดำรงค์ต้องมาสำรวจให้จงได้ !!! หลงเหลือเพียงโครงสร้าง และปฏิมากรรมที่สร้างจากศิลาเพราะไม่ติดไฟทุกสิ่งล้วนถูกเผาทำลายแทบทั้งหมดน่าเสียดายอย่างที่สุด...จิตหดหู่กับสภาพตรงหน้า ..สงครามไม่เคยปราณีใคร ดำรงค์กราบพระพุทธรูปศิลา 3 ครั้ง สวดมนต์ไหว้พระตามแบบฉบับของพุทธศาสนิกชนจากนั้นทรงฌาน นั่งสมาธิฝึกจิต พุท - โธ ... พุท - โธ .. จนตะวันลับขอบฟ้า แผ่นศิลาเรืองแสงสามคำในภาษาสันสกฤต (นิยมใช้ในพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน) म अ उมะ อะ อุศีล สมาธิ ปัญญาम) มะ : มหาปุริสะअ ) อะ : อาโลโกउ ) อุ : อุตมปัญญา อักขระทั้ง 3 นี้มีคุณอนันต์ลอร์ดดำรงค์ย่อมจะอาราธนาพุทธคุณอันประเสริฐนี้ เพื่อกองทัพคุณธรรมของเกียดเซกทันทีเมื่อกลับไปถึง.. 

    คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน