ช่วยยัดพี่ชายฉันลงในระบบนิยายวายที!
ตอนพิเศษของ ปล่อยผมออกจากระบบในนิยายวายที! เขียนตามโหวต ที่ให้โหวตแล้วคุณน้องสาวชนะ (จริงๆ ถ้าหวังฮ่าวตัวจริงชนะคือฉาก NC 18+ เพียบเพราะขิงข่าราแรง)
‘ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ’
ถ้อยคำสั้นง่ายกระชับที่บุรุษในชุดขาวพุดกับเธอนั้นคือคำตัดสินที่โหดร้าย ใน่เวลาแห่งความเป็ความตายเธอสวดอ้อนวอนต่อทุกสิ่งทุกสิ่ง หวังซิ่วอิงกำประคำวัดดังในมือด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยว ชายผู้นี้ทำสีหน้าราวกับสูญเสียสิ่งสำคัญไปเช่นกันเธอจึงไม่อาจกล่าวโทษเขา
พวกเขาทำดีที่สุดแล้ว
หวังซิ่วอิงเป็หญิงสาวที่สง่างามและกล้าหาญเช่นเดียวกับชื่อหลังจากได้รับโทรศัพท์แจ้งเื่ของพี่ชายในยามดึกเธอก็มาพร้อมกับพ่อแม่ ชายชุดขาวคุยกับพ่อแม่เธอหลายชั่วโมงจนเดินมาแจ้งข่าว เธอเข้าใจดี....พี่ชายนั้นถูกทิ้งั้แ่แรก พี่ชายมีแต่เธอเท่านั้น...และเธอเองก็มีแต่พี่ชาย
ความคาดหวังของตระกูลสำหรับหญิงสาวนั้นหนักหนากว่าบุรุษ สำหรับเธอแล้วพี่ชายคือแหล่งพักใจ เป็คนที่คุยได้ทุกอย่าง เธอรู้ดีว่าพี่ชายไม่ชอบนิยายวายแต่กระนั้นเขาก็ฟังเธอ พวกเราอ่านเื่ราวมากมายคาดเดาเหตุการณ์หัวเราะและร้องไห้ไปพร้อมกัน คำว่าใจสลายในยามที่สูญเสียคนรักของนายเอกหรือพระเอกนิยายวายเธอเข้าใจในนาทีนั้น ั์ตากลมโตหลุบลงนึกถึงภาพร่างของพี่ชายที่อยู่บนเตียง
‘ถ้าพี่เป็อะไรไป ..’
‘พี่...’
‘เอาน่า ...ถ้าพี่ไม่อยู่อ่านนิยายด้วยอย่าไปเ้าจี้เ้าการยัดเยียดคู่ชิปให้คนอื่นนะมันไม่ดี’
พี่ชายของเธอเป็คนดี ...เป็ประเภทเคะชัดๆ เป็เคะน้อยที่น่ารักเสียด้วยสิ เธอที่เป็สาววายตัวแม่เจอเคะแบบนี้จะไม่ให้ถะนุถนอมได้ยังไงถึงจะเป็น้องสาวแต่พอมองเป็เคะโพน้องไปแล้วก็เผลอทำตัวเป็แม่
หวังซิ่วอิงคิดว่าหัวใจตัวเองเหมือนถูกคว้านออกไป งานศพของพี่ชายถูกจัดอย่างเรียบง่ายพี่ของเธอ้าบริจาคร่างไว้ให้ศึกษาดังนั้นจึงมีแต่โลงเปล่าหญิงสาวหยิบมือถือขึ้นมา ใน่ 3 เดือนหลังจากพี่ชายของเธอจากไปเธอวุ่นอยู่แต่กับงานศพและจมกับความโศกเศร้าพอเห็นแจ้งเตือนเธอนิยายเธอก็เห็นนิยายที่เธออ่านให้พี่ชายฟังก่อนตาย
นิยายเื่ ‘ยามจันทร์คล้อยเ้าแย้มยิ้ม’ เพิ่มตอนใหม่ขึ้นมากมายหลังจากที่เธอไม่ได้ติดตาม หญิงสาวกดเข้าไปนักเขียนนั้นเขียนจนจบแล้วทว่าผู้สร้างกลับยังไม่พอใจขึ้นหัวว่าจะรีไรส์เนื้อเื่เร็วๆ นี้พร้อมลงเนื้อเื่ที่จะรีไรส์ไว้ 1 ตอน หวังซิ่วอิงเปิดอ่านเพราะนี่เป็นิยายที่อ่านกับพี่ชายก่อนเขาจะจากไป พี่ชายเธอจะอยากรู้ตอนจบไหมนะ? เขาต้องอยากรู้แน่ก็เขาเป็ที่อยากรู้ว่าใครจะลงเอยกับนายเอกที่สุด
“เฮ้ยยยย นี่มันไม่ใช่แบบที่คิด!!!!!!!” หวังซิ่วอิงอุทานลั่นปิดปากเพื่อไม่ให้กริ๊ดไปมากกว่านี้ มือที่ถือจอมือถือสั่นระริก “ที่แท้คนงามเป็รุก!”
ใช่แล้วนิยายเื่ ‘ยามจันทร์คล้อยเ้าแย้มยิ้ม’ เปิดมาด้วยความงดงามและดูบอบบางของนายเอกซ่งจี้หยางก่อนที่เขาจะผจญอุปสรรค์จนได้เคล็ดวิชาและดาบเลิสล้ำวรยุทธุ์ก้าวหน้า หลังจากนั้น...เมื่อตัวเองเก่งกล้าแล้วจึงได้มีดวงบุรุษพบพานและเข้าฮาเล็ม นี่คือนิยายฮาเล็มแบบที่ตัวเอกเป็เมะเพียงคนเดียวและมีบรรดาเคะในฮาเล็มนับสิบคน
โอ้แม่เ้า! หน้าสวยตัวบางแต่บทรักบนเตียงถึงพริกถึงขิงขนาดคนที่ตัวใหญ่กว่ามากยังกรีดร้องครางลั่น แถมยังเป็บุรุษที่ยิ่งเสพสมกับผู้อื่นกลับเป็การเพิ่มลมปราณดังนั้นจึงซวงซิงกับชายในฮาเล็มได้ถึงวันละ 10 คน
การที่ซ่งจี้หยางเดินทางสายฮาเล็มใช้บุรุษปรนเปรอตนเองถึงสิบคนนั้นย่อมมีเหตุผล นั่นเพราะรักแรกของเขาไม่สมหวัง ที่แท้ตัวเอกของเื่ก็ผูกใจรักกับหวังฮ่าวเซวียนั้แ่สมัยยังเยาว์ ใน่ยามที่อ่อนแอมีเพียงน้องเล็กของเขาที่ยื่นมือมาให้ด้วยความอ่อนโยน
นั่นคือรักแรกพบและก่อเกิดจนกลายเป็ความรักทว่าในยามนั้นเขายังอ่อนเยาว์จึงไม่ทราบว่าในอกของตนเองมีอะไรติดค้าง พอโดนอีกฝ่ายเ็าและตีตัวเหินห่างจึงได้ขื่นขม พวกเขาใช้ชีวิตโดยที่ไม่ได้พูดคุยกันนับั้แ่หวังฮ่าวเซวียนเติบโตขึ้นเป็ชายหนุ่ม ความรักที่เจือจางจึงได้เลือนหาย รู้สึกตนอีกคราก็ตอนที่สิ่งสำคัญนั้นหลุดลอยไป
ใช่แล้วซ่งจี้หยางใช้บุรุษนับสิบกว่าคนเพื่อเยียวยาเติมเต็มจิตใจของตนเองทว่าไม่ว่าจะมีฮูหยินกี่คนเขาก็ยังรู้สึกไม่พอ หลังจากได้เป็หนึ่งในยุทธภพฝึกฝนจนบรรลุเป็เซียนตามอาจารย์ไปตัวเอกเลือกที่จะรั้งอยู่บนโลกมนุษย์ไม่ยินยอมไปเกิดเป็เทพดูแลฮาเล็มและเดินทางเพื่อปราบปีศาจตามหาบุรุษที่พร้อมจะร่วมเดินทางไปกับเขาหลังจากนั้นจึงเป็การจีบของพระเอกแนวฮาเล็มปราบปีศาจขจัดภัยมารพร้อมเก็บของดี เื่นี้จบลงตรงนี้ซ่งจี้หยางสามารถฆ่าบอสที่แท้จริงแก้แค้นให้รักแรกและเก่งกาจเดินทางไปรอบโลกเป็ตอนจบปลายเปิดที่สามารถต่อภาคสองได้ทว่านักเขียนกลับจะประกาศรีไรต์ใหม่หมด
นักเขียนเขียนอธิบายในท้ายบทจบว่าเธอคิดว่าผลงานเขียนนี้ยังไม่เป็ที่น่าพอใจเธอจึงแต่งใหม่ั้แ่ต้นหวังซิ่วอิงหัวเราะกับตอนจบครุ่นคิดถึงพี่ชายของเธอ ในยามนั้นเธอบอกพี่ชายว่าคนนี้หน้าสวยตัวบางดำเนินเื่เป็ตัวเอกจะต้องเคะแน่นอน ทว่าพี่ชายตายก่อนที่จะรู้ความจริงถ้าเขายังอยู่จะต้องอ้าปากเหวอไปพร้อมกับเธอเป็แน่
หวังซิ่วอิงปาดน้ำตาที่หางตาเลื่อนหน้าจอขึ้นไปอ่านบทนำของรีไรส์ที่นักเขียนลงเอาไว้ โลกนั้นยังคงเป็โลกในนิยายดังเดิมเพียงแต่กลับมีตัวละครสำคัญปรากฏตัวออกมา
ตัวละครตัวนั้นมาจากระบบที่นอกเหนือจากโลกในนิยาย เรียกว่านิยานแนวเซียนปีศาจได้กลายเป็นิยายระบบไปเสียแล้ว หวังซิ่วอิงไม่ได้ผิดหวังกับนักเขียนเหมือนกับนักอ่านหลายคนที่โบกมือจากลาไปเมื่อนิยายนี้ถูกปรับบทให้กลายเป็นิยายที่มีเกร่อตลาดในยามนี้ ถ้าถามว่าทำไมเธอจึงไม่โบกมือลา...นั่นคงเป็เพราะตัวเอกคนใหม่นั้นน่ารักเหลือเกิน
หวังฮ่าวเซวียนที่มาแทนที่หวังฮ่าวเซียนผู้เ็าและไร้มนุษย์สัมพันุ์คนนั้นเนื้อแท้เขาเป็คนจิตใจดีงามแต่แกล้งสวมรอยจึงทำท่าเหมือนแม่ขู่ฟ่อพองขนเมื่อคนเข้ามาใกล้ หวังฮ่าวเซวียนคนก่อนขู่ผู้อื่นอุจดั่งเสือร้ายที่น่าเกรงขามทว่าหวังฮ่าวเซวียนคนใหม่ในยามที่ขมขู่ผู้อื่นราวกับแมวดำพองขนแง้วๆ น่ารักน่าชังเป็ที่สุด
นี่มันนิสัยคล้ายกับพี่ชายเธอไม่ใช่หรือไร?
หวังซิ่วอิงเคยคิดว่าหากพี่ชายของเธอคบกับผู้ชายด้วยกันเขาคงจะเป็เคะโพน้อง เคะตัวเล็กที่น่ารักน่าชังเหมือนลุกแมวปลุกเร้าสัญชาติณานแม่ของสาววาย หญิงสาวอ่านบทนำและตอนแรกไปด้วยหัวใจพองโต
แม่งโครตน่ารัก โครตน่าย่ำยี แค่กๆ ไม่ใช่ นี่มันคล้ายกับพี่ชายเธอเหลือเกิน!
แม้นักอ่านจะทอดทิ้งนักเขียนและตอบสนองด้วยทิศทางที่ไม่ดีแต่หวังซิ่วอิงกลับอธิบายความรู้สึกตัวเองระเอียดยิบกว่า 2 หน้ากระดาษ แถมยังเปย์เงินไม่อั้นให้นักเขียนทำเอาในที่สุดเธอก็ได้ช่องทางติดต่อกับนักเขียนผู้นั้น คนเขียนเื่นี้ใช้นามแฝงว่า “เหมย”
‘ฉันคิดว่าตัวเองไม่สามารถเติมเต็มให้กับตัวเอกได้ จนจบเื่เขาก็ยังไม่มีความสุข ชะตากรรมของหวังฮ่าวเซวียนนั้นไม่อาจเปลี่ยนได้เพราะเขาคือคนขับเคลื่อนเื่ราว ดังนั้นฉันจึงขอให้ใครสักคนช่วยเขา’
หวังซิ่วอิงคิดว่านักเขียน้าช่วยทั้งสองคน ทว่าเขากลับไม่อาจทำได้อยู่มาวันหนึ่งนักเขียนผู้นั้นก็เกิดแรงบันดานใจในการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ เมื่อเธอถามถึงแรงบันดานใจนั้นนักเขียนกลับตอบอย่างเรียบง่ายว่าเธอฝัน
ความฝันสำหรับใครบางคนมันอาจเป็เื่ไร้สาระแต่สำหรับเหมยนั้นมันคือแรงบันดานใจครั้งใหม่เพียงแค่เธอฝันว่ามีคนมาแทนที่หวังฮ่าวเซวียนในนิยายของเธอพลอตจำนวนมากก็ผุดขึ้นเป็สายน้ำ ดังนั้นเธอจึงรีไรต์และเขียนใหม่ทั้งหมด ส่วนเื่ที่ว่าตัวเอกอย่างซ่งจี้หยางจะยังเป็สายรุกอยู่ไหม แน่นอนสิ...
‘เสะหน้าสวยลีลาเด็ดออกจะแซ่บ’
บางคนรับไม่ได้ทว่าเมื่อได้ลิ้มลองบางคนก็ติดใจ หลอกล่อแมลงด้วยใบหน้าอันงดงามคล้ายกับตนเองคือดอกไม้แสนสวยทว่าเมื่อัักลับเป็ดอกไม้กินแมลง ใช่แล้วซ่งจี้หยางสร้างฮาเล็มได้เพราะสิ่งนี้
เหมยเริ่มเขียนเื่ราวในรูปแบบใหม่ หวังซิ่วอิงอดยอมรับไม่ไดว่าตัวละครใหม่นั้นช่างคล้ายกับพี่ชายของเธอ ราวกับเธอได้เห็นพี่ชายของเธอกลับมามีชีวิตใหม่ เธอทั้งรักทั้งเอ็นดูหวังฮ่าวเซวียนได้แต่กรีดร้องขอความเห็นใจนักเขียนเมื่อนึกถึงเื่ราวอันโหดร้าย แต่กระนั้นด้วยความที่เป็พวกผีเห็นผี นักเขียนนั้นเข้าใจเธออย่างดีจึงได้บอกว่า
‘ซ่งจี้หยางเป็บุรุษที่เพียบพร้อมทั้ง 10 ประการ’
ถึงหวังฮ่าวเซวียนจะต้องมีเผชิญชะตากรรมอันเลวร้าย สะโพกไม่ได้พักแต่ซ่งจี้หยางจะดูแลเขาอย่างดี ...
“ตกลงดีล!” อันคำว่าสาววายย่อมมีใจอยากรังแกเคะอยู่เสมอแล้วหวังซิ่วอิงเป็พวกยิ่งรักยิ่งอยากรังแก ถึงแม้พี่เธอจะร้องไห้นิดหน่อยแต่พี่เธอจะมีสามีที่ดีเธอควรจะภาคภูมิใจ “แต่ว่าซ่งจี้หยางที่เมื่อก่อนซวงซิวกับภรรยาในฮาเล็มถึง 10 คนหากไม่ได้มีฮาเล็มแล้วเขาจะเป็อย่างไร?”
ซ่งจี้หยางนั้นแต่เดิมนั้นเป็ชายที่ไม่รู้เื่ราวคาวโลกีย์เช่นนั้น ฮูหยินคนแรกของเขาคือหลี่ป๋อเหวิน ในยามขึ้นเตียงชายหนุ่มทำให้ภรรยาคนแรกมีประสบการณ์อันเลวร้ายดังนั้นชายหนุ่มที่แสนจริงจังอย่างเขาจึงได้ไปย่านคณิกา และที่นั่นเขาก็ได้ฮูหยินคนที่สองและเป็คนสั่งสอนให้เชี่ยวชาญในทางรักจนทำให้ฮูหยินทั้ง 10 ในฮาเล็มพึงพอใจอย่างเท่าเทียม
เหมยนั้นติดต่อกับหวังซิ่วอิงเป็บางครั้งเพราะความยุ่งของงานทำให้พวกเธอไมได้คุยกันบ่อยครั้งนัก แต่เธอก็สารภาพต่อหวังซิ่วอิงว่าเธอเองก็ไม่รู้ว่ามันจะดำเนินไปแบบใดกัน
‘ฉันรู้สึกว่าตัวละครนั้นมีชีวิตพวกเขาขับเคลื่อนด้วยตัวเอง ฉันมีหน้าที่เติมเต็มพวกเขาเท่านั้น’
ดูเหมือนแม้แต่คนเขียนก็ไม่รู้จุดจบเช่นนี้แต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมยมั่นใจ
‘ซ่งจี้หยางเป็คนจริงจัง เขาหลงรักใครสักคนด้วยความรู้สึกท่วมท้นย่อมต้องถนุถนอมฮูหยินตนเอง’
ดูเหมือนในโลกนั้นก็มีหนังสืออย่างว่าให้ศึกษาเช่นกัน
‘ที่สำคัญฉันจะเพิ่มอย่างหนึ่งเพื่อเป็ของขวัญให้พวกเขา’
หวังซิ่วอิงไม่เข้าใจในประโยคนั้นจนกระทั้งในวันต่อมาเธอเปิดหน้านิยายและพบแท้กเพิ่มเติมในหน้านิยายนอกจาก Yaoi นั่นคือแท็ก Mpreg .....นี่คือแท้กสำหรับเื่ราวสำหรับที่ผู้ชายในโลกนั้นสามารถท้องได้
พระเ้าช่วย! นิยายดั้งเดิมเป็เพียงเื่ความรักระหว่างบุรุษในการฝึกฝนเป็เซียนและปราบปีศาจไปด้วย ทว่าเื่รีไรต์ใหม่กลับเป็แนวผู้ชายท้องได้ ของขวัญของนักเขียนคือลูกตัวน้อย เธอคิดว่าถ้าเป็พี่ชายเธอตัวจริงอยู่ในนิยายตอนที่รู้เื่จะต้องอยากฆ่าตัวตายเป็แน่
เอาน่า! หวังซิ่วอิงผู้มีเืวายเต็มเปี่ยมเชื่อว่าพี่ชายเธอจะต้องพบ เขาได้ทั้งสามีที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมมีลุกตัวน้อยมีครอบครัวและร่างกายแข็งแรงวิ่งเล่นได้ทั่วน้ำตาของเธอก็ซึม พี่ชายของเธอที่ได้แต่นอนอยู่ในโรงพยาบาล พี่ชายที่ทำได้แค่มองออกไปนอกหน้าต่างไม่มีโอกาสได้ััยังโลกภายนอกอีกครั้งได้ร่างกายของผู้ฝึกตนที่แข็งแรง ถึงจะไม่ได้มีพร์ขั้นซ่งจี้หยางแต่เธอคิดว่าพี่ชายของเธอคงยินดี เสียแต่เมื่อเธออ่านนิยายไปมาเธอก็คิดว่า ...ขอเปลี่ยนได้ไหม เธอชักอยากให้หวังฮาวเซวียนจบแบบฮาเล็มมีสามีหลายคน
ก็แหม ...ถึงซ่งจี้หยางจะเป็เสะหน้าสวยเร้าใจแต่หลี่ป๋อเหวินเป็เสะแนวผู้ใหญ่อบอุ่นดีเหลือเกิน จี้หลี่ถึงปากร้ายแต่ก็ใจดี โอ๊ยผู้ชายดีๆ เต็มไปหมดให้พี่ชายเธอเหมาเลยได้ไหม
หวังซิ่วอิงพลิกรูปที่เธอถ่ายกับพี่ชายเอาไว้ ...ถึงโลกใบนี้จะทอดทิ้งพี่ชายของเธอแต่เธอหวังว่าพี่ชายจะมีความสุขอยู่ในโลกใบใหม่
พี่ไม่ต้องเจ็บแล้วนะ ..
สุดท้ายเธอก็ผันตัวไปเป็กองเชียร์ร่วมกับคนสาวคนอื่นๆ ร้องเรียกนักเขียนว่าเมื่อไรจะมีฉาก Nc หรือ ปรับเื่นี้เป็ฮาเล็มทีต่อไป
End