เหลื่อมล้ำธรรมดา

        เพียงงานการกุศลปกติปัจเจกชนก็มีหน้าที่ต่างกันไป ทั้งกระทำและ ถูกกระทำตามบทบาท หากแต่หลังงานเลี้ยงเสร็จสิ้น ยังคงมีชายชราสวมใส่ชุดเก่ายากเกินจะบรรยายรูปลักษณะพาดถุงกระสอบสีหม่นที่ไม่หลงเหลือเค้าสีเดิมเดินผ่านมายังด้านหลังของประตูห้องครัว หยิบถุงสีดำจากถังใบใหญ่ ใบหน้าเหี่ยวย่นยิ้มร่าเมื่อเห็นรอยรั่วข้างถุงเขาจึงเร่งหยิบถุงดำที่ตนปรารถนาใส่ในกระสอบคู่กาย แล้วมุ่งหน้าเดินไปที่ไหนสักแห่ง

...ที่ไม่มีใครรู้ และคงไม่มีใครอยากจะรู้…

งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นในทุกปี

บุคคลเหล่านี้จึงต้องเวียนมา๢๹๹๯๢กันครั้งแล้วครั้งเล่า

...

แม้บางคนได้เลื่อนบทบาท

แต่บางคนก็ยังคงอยู่ในบทบาทเดิม

เป็๲ธรรมดา