ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่62 ยมทูตขาวขอวีแชท

      เมื่อได้รับข้อความว่าระดับความสนิทเพิ่มขึ้นแล้วเย่จื่อเฉินก็ไม่ได้ทักไปหาไท่ซางเหล่าจวินอีก

     การไล่ตามไม่ใช่ธุรกิจซื้อขาย เดี๋ยวเขาจะต้องเป็นฝ่ายทักมาหาเองแน่นอน

     เป็นไปตามที่คาดไว้ การแจ้งเตือนระดับความสนิทเพิ่งจะผ่านไปแค่สิบกว่านาทีทางไท่ซางเหล่าจวินก็ส่งข้อความมาหนึ่งข้อความ

      ไท่ซางเหล่าจวิน : สหายเซียน เมื่อครู่นี้ข้าไปคุยกับผู้เฒ่าจันทรามาท่านไม่ได้รีบร้อนใช่ไหม

     ดูสิ กิริยาเปลี่ยนไปแล้ว

      เย่จื่อเฉิน : ไม่ค่อยรีบเท่าไรแค่อยากรู้ว่ายาฟื้นคืนชีพเก้าระดับของไท่ซางเหล่าจวิน...

      ไท่ซางเหล่าจวิน : ยาน่ะมีอยู่แล้ว เพียงแต่...

      เย่จื่อเฉิน : ท่านจะพูดอะไรก็พูดมาตามตรงเถอะ

      ไท่ซางเหล่าจวิน : ได้ยินว่าสหายเซียนส่งบุหรี่ไปให้ผู้เฒ่าจันทรากล่องหนึ่ง

     คนแก่แบบนี้ล้วนแต่สนใจบุหรี่พวกนี้จริงๆ ด้วย

      เย่จื่อเฉิน : ข้าเอาบุหรี่มาแลกกับยาของท่านเม็ดหนึ่งได้ไหม

      ไท่ซางเหล่าจวิน : ได้แต่ข้าเอาห้ากล่อง

     ห้ากล่อง!

      เย่จื่อเฉินยิ้มขำ

     คุณตาคนนี้ใจดำใช้ได้เลยเขาให้ผู้เฒ่าจันทราไปทั้งหมดแค่สองกล่องเอง

     แต่ไม่เป็นไร ไม่กลัวที่เขาโลภมากหรอก กลัวเขาจะไม่เอามากกว่า

     เมื่อมีความต้องการ อย่างนั้นก็สามารถเจรจาธุรกิจกันได้

      เย่จื่อเฉิน : ได้เลย

      ไท่ซางเหล่าจวิน : ส่งมาสิ

      เย่จื่อเฉิน : รอเดี๋ยว

     เย่จื่อเฉินเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า ถอนหายใจยาวก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ข้างยมทูตดำ

     ในสายตาของยมทูตดำ เย่จื่อเฉินต้องเป็นพญามัจจุราชแน่นอน

     เมื่อเห็นว่าเขาเดินไปหา ยมทูตดำก็ร้องขึ้นมาทันที

      "พี่ใหญ่ พี่จะให้ผมทำยังไงอีก?"

      เย่จื่อเฉินเอื้อมไปจับแขนทั้งสองข้างของยมทูตดำ แล้วพูดเสียงเข้ม

     "ผมจะออกไปข้างนอก ผมไม่ค่อยไว้ใจให้คุณอยู่ที่นี่คุณออกไปกับผมก็แล้วกัน"

     ด้านนอกห้องผ่าตัด ทุกคนในตระกูลซูรวมทั้งทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญต่างพากันเฝ้าอยู่หน้าห้อง

     ถ้าเย่จื่อเฉินสามารถช่วยชีวิตคุณซูกลับมาได้จริงๆก็แทบจะเป็นความมหัศจรรย์ของวงการแพทย์เลยก็ว่าได้

      ถึงแม้ว่าทุกคนจะไม่ค่อยมั่นใจว่าเย่จื่อเฉินจะทำสำเร็จ แต่ในใจของพวกเขาก็ยังหวังว่าจะได้ยินข่าวดี

     แก๊ก

     ประตูห้องผ่าตัดเปิดออก เย่จื่อเฉินกำมือขวายื่นออกมาข้างหน้าพร้อมกับเดินออกมาจากห้องผ่าตัด

     "เย่จื่อ เป็นไงบ้าง?"

      ซูอี้อวิ๋นพุ่งเข้าไปหาเป็นคนแรก เย่จื่อเฉินเลิกคิ้วมองดูสีหน้าทุกคนที่อยู่นอกห้องแล้วพูดขึ้น

      "ฉันอยากได้บุหรี่ห้ากล่อง"

      "ฉันจะไปซื้อเดี๋ยวนี้"

      "ฉันอยากได้เครื่องคั้นน้ำผลไม้เครื่องหนึ่งกับแก้วใบหนึ่งด้วย"

      "ฉันจะซื้อกลับมาพร้อมกันเลย"

     สิ้นเสียง ซูอี้อวิ๋นก็วิ่งไปจากห้องผ่าตัดเย่จื่อเฉินยังยืนอยู่ในท่ากำมือ แล้วจึงนั่งหลับตาทำสมาธิอยู่บนเก้าอี้

      "เจ้าหนู นี่เธอคิดจะเล่นตลกอะไรกันแน่"

     ซูฉีหู่ถลึงตาโตเดินเข้าไปหาเย่จื่อเฉินลืมตาขึ้นมาแล้วหันไปเลิกคิ้วมองเขาแล้วพูดขึ้น

      "ไม่ต้องสนใจว่าผมจะเล่นตลกอะไร ขอแค่ผมช่วยชีวิตคนเอาไว้ได้ก็พอแล้ว"

     ช่วยชีวิตคน

     หรือว่าของที่ต้องการเมื่อครู่นี้จะเอามาใช้ช่วยชีวิตคน

     ทีมแพทย์ทุกคนที่อยู่ข้างนอกงงกันหมดพวกเขาเป็นหมอมาตั้งนานหลายปีขนาดนี้ยังไม่เคยได้ยินว่าการช่วยชีวิตคนมันต้องใช้บุหรี่กับเครื่องคั้นน้ำผลไม้

     ความประหลาดใจปรากฏขึ้นในดวงตาของเจิ้งเฉิงก่อนจะพูดขึ้นด้วยความสงสัย

      "เจ้าหนู เธอแน่ใจนะว่าไม่ได้ล้อเล่น"

     ที่จริงแล้วเย่จื่อเฉินก็ค่อนข้างรู้สึกดีกับเจิ้งเฉิงไม่ได้มีความเย่อหยิ่งในฐานะที่เป็นมือหนึ่งของประเทศ อีกทั้งยังใจดีอีกด้วย

     เย่จื่อเฉินยิ้มรับและพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย

      "ไม่ได้ล้อเล่นอยู่แล้วครับเพียงแต่วิธีรักษาของผมไม่ค่อยเหมือนกับวิธีของพวกคุณ"

     เจิ้งเฉิงพยักหน้าแล้วไม่ถามอะไรอีกซูเหยียนยืนกัดริมฝีปากอยู่ไม่ไกลออกไป สายตาเอาแต่จับจ้องมายังเย่จื่อเฉิน

     ความรู้สึกของเธอที่มีต่อเย่จื่อเฉินในตอนนี้มันยากที่จะใช้คำพูดมาอธิบายได้

     ซาบซึ้ง หรือชื่นชม...

     เธอเองก็บอกไม่ได้

     เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงซูอี้อวิ๋นกลับมาพร้อมกับเครื่องคั้นน้ำผลไม้และบุหรี่หนึ่งแพ็กใหญ่

      "เย่จื่อ"

     ซูอี้อวิ๋นนำของที่เย่จื่อเฉินต้องการส่งให้ถึงมือของเขา เมื่อมองดูดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังนั้นของซูอี้อวิ๋น

     เย่จื่อเฉินก็พูดพลางหัวเราะเบาๆ "ผมช่วยชีวิตคุณตากลับมาได้แน่"

      ปัง!

     ประตูห้องฉุกเฉินปิดลงอีกครั้ง

     เย่จื่อเฉินโยนยมทูตดำไปไว้ที่มุมห้องแล้วแกะบุหรี่ออกมาสแกนส่งไปให้ไท่ซางเหล่าจวิน

     ติ๊ง!

      ไท่ซางเหล่าจวินได้รับอั่งเปาของคุณ

     ติ๊ง!

      คุณได้รับอั่งเปาของไท่ซางเหล่าจวิน

      ยาฟื้นคืนชีพเก้าระดับ x1

     ไท่ซางเหล่าจวินเป็นคนถือสัจจะเมื่อได้รับอั่งเปาของเย่จื่อเฉินแล้ว ก็ทำการส่งยาไปให้ทันที

      เย่จื่อเฉิน : ขอบคุณไท่ซางเหล่าจวิน

      ไท่ซางเหล่าจวิน : ไม่ต้องขอบคุณ ก็แค่การแลกเปลี่ยนทางธุรกิจ

     ไท่ซางเหล่าจวินเป็นผู้ที่มีเหตุผลมากเย่จื่อเฉินมองดูระดับความสนิทท้ายประโยคที่ยังไม่มีเปลี่ยนแปลง

     ดูท่าว่าคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเพิ่มระดับความสนิทกับไท่ซางเหล่าจวิน

     สามมหาเทพซานชิง[1] ก็คือสามมหาเทพซานชิง

     แต่เรื่องนี้นั้นไม่ได้เร่งรีบอะไร ได้ยามาถึงมือก็ดีแล้ว

     กดเปิดหีบสมบัติในวีแชทแล้วกดถอนเอาลูกท้อกับยาฟื้นคืนชีพเก้าระดับออกมา

     ลูกท้อผลใหญ่ที่มีอย่างต่ำเจ็ดแปดลูกรวมทั้งเม็ดยาสีดำเม็ดหนึ่งปรากฏขึ้นมาในมือของเย่จื่อเฉินทันที

      "เสี่ยวเย่ นี่..."

     คุณซูอึ้งไปนิด หลิวฉิงผู้ที่เห็นเรื่องแปลกๆ จนเคยชินในตอนที่ได้เห็นเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรกก็มีอาการไม่ต่างจากคุณซู

      "คุณซู นี่เป็นความลับของผม หวังว่าคุณจะไม่บอกคนอื่นนะครับ"

     ในดวงตาของเย่จื่อเฉินแฝงไว้ด้วยความหนักแน่น  คุณซูพยักหน้ารับอย่างไม่ได้คัดค้าน

      "ตาแก่อย่างฉันรู้ว่าอะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด"

     พอได้ยินคำตอบที่หนักแน่นของคุณซู เย่จื่อเฉินถึงได้เบาใจ

      "งั้นก็มาเริ่มคืนชีพกันเถอะ"

     เย่จื่อเฉินใช้ยาฟื้นคืนชีพเข้าปากคุณซูเพื่อเรียกวิญญาณก่อนแล้วจึงเอาลูกท้อมาคั้นให้เป็นน้ำผลไม้แล้วกรอกตามลงไป

     หลังจากนั้นสิบกว่านาที...

     ประตูห้องผ่าตัดก็ถูกผลักออกเย่จื่อเฉินที่ใบหน้าอ่อนล้าเดินออกมาจากห้องผ่าตัด

     เขาเดินมาหยุดอยู่ต่อหน้าซูฉีหู่แล้วจ้องมองตาของเขาท่ามกลางสายตาที่มีความหวังของทุกคน

      "อย่าลืมคำสัญญาของเรานะครับ"

     ทุกคนที่อยู่นอกห้องผ่าตัดต่างพุ่งเข้าไปในห้องกันหมดมีเพียงซูเหยียนคนเดียวที่ยืนอยู่กับที่โดยที่น้ำตาไหลลงมาอย่างควบคุมไม่ได้

      "เย่จื่อเฉิน ขอบคุณมากนะ"

     ตอนออกมาจากโรงพยาบาลก็เป็นเวลารุ่งเช้าแล้ว รถราบนถนนน้อยลงไปมาก

     เย่จื่อเฉินเดินทอดน่องไปบนถนนเพียงลำพังไฟถนนข้างหลังส่องเงาของเขาให้ทอดยาวออกไป

      "เย่จื่อเฉิน ผู้หญิงคนนั้นเหมือนจะตามพวกเรามาตลอดทางเลย"

     หลิวฉิงที่อยู่ข้างๆ บุ้ยปากไปข้างหลังพอเย่จื่อเฉินหันกลับไปก็เห็นยมทูตขาวเดินตามหลังเขามา

      "มีอะไร?"

      เย่จื่อเฉินหยุดเดิน ยมทูตขาวสะบัดแขนเสื้อไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูกไม่รู้ว่าจะพูดออกมายังไง

      "จะเอาอะไรคุณก็พูดมาตรงๆ เถอะ"

     จากที่เย่จื่อเฉินมองนั้นยมทูตขาวน่าสงสารมากมีสามีคนเดียวก็ชอบไปมีความสัมพันธ์กับหญิงอื่นนอกบ้าน เธอโกรธแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรแล้วยังต้องทนรับความรุนแรงจากครอบครัวอีก

      ไม่รู้ว่าในนรกมีกฎหมายการแต่งงานหรือเปล่าหากนำสิ่งนี้เข้าไปก็สามารถนำกระดาษแผ่นเดียวไปดำเนินคดีฟ้องร้องยมทูตดำต่อศาลได้เลย

     ยมทูตขาวลังเลอยู่นาน แล้วจึงค่อยๆ เดินเข้ามาหาเย่จื่อเฉิน

      "คือว่า ขอแอดวีแชทได้ไหม?"

      ทันใดนั้น จู่ๆ ก็มีโทรศัพท์เครื่องหนึ่งปรากฏขึ้นมาในมือของยมทูตขาว

     เย่จื่อเฉินปรายตามองเล็กน้อยตามสัญชาตญาณ

     โทรศัพท์รุ่นซานไท่

     เมื่อเห็นอย่างนี้เย่จื่อเฉินจึงยิ้มขึ้นมาทันทีที่ไหนได้บนสวรรค์กับในนรกพวกเขาก็ใช้โทรศัพท์เหมือนกัน

      ชั่ววูบหนึ่ง โอกาสทางธุรกิจใหม่ได้ปรากฏขึ้นมาในหัวของเย่จื่อเฉิน

___________________________________________________

[1] มหาเทพซานซิง หมายถึง สามหมาเทพตามความเชื่อของลัทธิเต๋ามีหยวนสื่อเทียนจุน หลิงเป่าเทียนจุนและไท่ซางเหล่าจวินถือเป็นสัญลักษณ์สามสิ่งสำคัญแห่งชีวิต คือ ลมหายใจ หัวใจและจิตวิญญาณ