ที่ป่าหลังคฤหาสน์ของอาโนอิทอส หลังมีการจัดเกมประลองระหว่างชาวบ้านและทหารชั้นหนึ่งของเกลน งานก็ดำเนินไปด้วยความคึกคักและสนุกสนาน
ชาวบ้านไม่ว่าจะเป็ชาวนาหรือขอทาน เมื่อจับปืนอัดลมนั้นพวกเขาต่างก็สามารถล้มทหารฝีมือดีของเกลนทั้ง 100 นายได้อย่างง่ายดาย ยามนี้ทั่วตัวของทหารที่ฝึกดาบและหอกปรือมาอย่างดี 10 ปีอย่างอุตสาหะนอนล้มระเนระนาดตัวเปื้อนสีอย่างหมดรูป
ชาวบ้านที่มาเข้าคิวเล่นปืนอัดลมก็ตื่นเต้นและคึกคักกันใหญ่เพราะไม่เคยคิดว่าจะมีวันที่ตัวเองล้มทหารแกร่งกล้าของเกลนได้
"พ่อจ๋า ข้าก็อยากเล่นด้วย!" ลูกสาวของเพอินาสดวงตาสว่างเป็ดาวกะตุกชายเสื้อของพ่ออย่างตื่นเต้น
เพอินาสตอนแรกว่าจะมาดูความหมดรูปของอาโนอิทอสตอนแพ้แล้วกลับ แต่พอเห็นลูกสาวดึงดัน ด้วยความเป็แก้วตาดวงใจนั้นทำให้เพอินาสยิ้มพร้อมถอนหายใจ ไม่อาจปฏิเสธลูกสาวที่น่ารักได้และต้องพาลูกไปเข้าคิว
ลูกสาวของเขาไม่ได้เล่นอะไรสนุกๆมานานแล้วั้แ่ภรรยาเขาเสียไป นานๆทีเธอควรจะได้ผ่อนคลายบ้าง เพอินาสคิดเช่นนั้น
ตอนนั้นเอง
"เกมนี้ไม่อนุญาตให้ลูกสาวท่านเข้าร่วมนะขอรับ" อาโนอิทอสเดินเข้ามาแล้วมองสองพ่อลูกเพอินาส สายตาเขาแหลมคมขณะมองเพอินาสโดยเฉพาะเด็กสาว
เพอินาสมีใบหน้าที่สับสน "ฝ่าาหมายความเช่นไร ไหนฝ่าากล่าวว่าไม่ว่าจะใครก็สามารถเข้าร่วมได้ไม่ใช่หรือ?"
อาโนอิทอสพยักหน้า "ใช่แล้ว ไม่ว่าใครก็สามารถเข้าร่วมได้ แต่ลูกสาวของท่านไม่ได้รับอนุญาต"
เพียงแค่ประโยคนี้ลั่นออกมา ดวงตาของเพอินาสก็เบิกโพรง ในใจที่มีความสุขจะได้พาลูกสาวเล่นสนุกเมื่อครู่ก็กลับเต็มไปด้วยความผิดหวัง นี่มันหมายความว่ายังไงที่บอกลูกสาวเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมทั้งๆที่คนอื่นเข้าร่วมได้มันหมายความได้คำเดียวว่าอาโนอิทอสมีอคติต่อเขาและลูกสาวและรังเกียจพวกเขาสองคนเกินไปที่จะให้อยู่ที่นี่เหมือนกับตอนแรกที่เจอกัน อาโนอิทอสก็ยังมองพวกเขาเป็เหมือนโคลนตมสิ่งสกปรกที่มีแต่ทำให้วิมานของอีกฝ่ายแปดเปื้อน
เพอินาสกัดฟัน เขารู้แล้วว่าไม่ว่าจะผ่านไปแค่ไหนอาโนอิทอสก็จะไม่มีวันมองเขาและลูกสาวเป็อย่างอื่นมากกว่าสิ่งสกปรก เขารู้สึกผิดที่พาลูกสาวมาที่นี่วันนี้ เขารู้แล้วว่าตัวเองไม่สมควรอยู่ที่นี่ เขาจึงพลันจะพาลูกสาวกลับบ้าน
แต่ตอนนั้นเอง
อาโนอิทอสหยิบปืนอัดลมอันใหม่ที่มีขนาดใหญ่และปลายกระบอกยาวกว่าเดิมออกมาให้เด็กสาว แล้งเขาก็บอก "ในเกมมีแต่ผู้ใหญ่เล่นกัน หากเด็กเล็กเข้าร่วมอาจจะเกิดาเ็ได้ ดังนั้น ถ้าแม่สาวน้อยอยากจะเล่น ก็ใช้สไนเปอร์นี่ยิงทหารของข้าพเ้าจากนอกสนามดีกว่านะ" อาโนอิทอสว่าแบบนั้นแล้วยื่นสไนเปอร์อัดลมให้เด็กสาวพร้อมพาขึ้นไปดาดฟ้าตรงมุมที่จะมองเห็นทหารของเกลนง่ายๆ
ทั้งเพอินาสและพวกชาวบ้านที่มีอคติต่ออาโนอิทอสอึ้ง ตอนแรกพวกเขานึกว่าอาโนอิทอสจะสองมาตรฐานและรังเกียจสองพ่อลูกเพอินาส แต่ที่แท้แล้วอีกฝ่ายแค่กังวลว่าเด็กสาวจะได้รับาเ็?
เกลนและพวกทหารยิ้ม
สีหน้าผิดหวังของเพอินาสที่มองอาโนอิทอสเปลี่ยนไปเป็อ่อนบางลง
ในครึ่งวันนั้น กลุ่มชาวบ้านของอาโนอิทอสจัดการทหารของเกลนจนอยู่หมัด ทำให้พวกเขาได้ข้อสรุปว่าศักยภาพสมองของมนุษย์นั้นสำคัญกว่าร่างกาย ทุกคนที่คิดว่าร่างกายสำคัญกว่าอาวุธเริ่มหันมาให้ความสนใจกับอาวุธปืนขึ้นทั้งพวกชาวบ้านและเกลนที่เห็นต่างตอนแรกเริ่มหยิบปืนมาซ้อมยิงบ้าง ทั้งชาวบ้านและทหารฝึกซ้อมด้วยกัน จากการฝึกซ้อมรบจริงจังตอนแรกกลายเป็เกมเล่นยิงปืนอัดลมกันสนุกๆ ทุกคนสนุกสนานในเกมนั้น ลูกสาวเพอินาสสนุกที่สุดเธอใช้สไปเปอร์ยิงทหารของเกลนเป็ว่าเล่น ั้แ่ที่แม่จากไปนี่เป็ครั้งแรกที่เธอยิ้มอย่างมีความสุขแบบนั้น
เพอินาสยิ้ม ถึงแม้ตอนนี้เขาไม่ได้ปักใจเชื่อเต็มร้อยว่าอาโนอิทอสจะกลับตัวเป็คนดีแล้ว แต่เขาก็คิดว่าอาโนอิทอสในตอนนี้เปลี่ยนไปจากเดิมบ้างแล้ว พวกกลุ่มพลเมืองที่มีอคติต่ออาโนอิทอสจนถึงตอนนี้ก็คิดเหมือนกันกับเพอินาสถึงจะยังไม่ได้เชื่อใจอาโนอิทอสเต็มร้อยแต่ทุกคนก็คิดว่าอาโนอิทอสตอนนี้ไม่เลวเลย
ตะวันตกดินและงานก็กำลังจะเลิก ทุกคนรวมทั้งลูกสาวเพอินาสเอาปืนมาคืนอาโนอิทอส ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความสนุก
ชายคนหนึ่งถือปืนกระบอกสีดำตรงเข้ามาหาอาโนอิทอส ทำท่าว่าจะเอาปืนมาคืนอาโนอิทอสแต่จู่ๆอีกฝ่ายก็ชูปากกระบอกปืนไปทางอาโนอิทอส ลูกสาวเพอินาสที่เห็นว่ายังมีคนอยากเล่นเกมยิงปืนอีกเธอก็ตื่นเต้นและรีบดึงสไนเปอร์ของเธอกลับแล้วยิงชายปริศนาคนนั้นสวน
โป้ง!
เด็กสาวคิดว่าจะได้รับการตอบสนองกลับเป็ะุสี แต่ว่าปืนที่ชายปริศนาคนนั้นถืออยู่กลับลั่นไฟออกมาเป็ลูกตะกั่ว ใน่เวลานั้น หัวใจของเด็กสาวเต้นรัวและท่วมไปด้วยความใ
"นั่นมัน!" เกลนเห็นชายแปลกหน้าในงานถือปืนไรเฟิลจู่โจมในมือและทำปืนลั่นก็หน้าซีด
"ปืนจริง! ทุกคนหนี!" ลิโกหน้าซีดแล้วคำรามออกมา
"นั่นมือสังหาร! รีบปกป้องฝ่าา!!" เกลนคำรามออกไป
นักฆ่าที่แผนลอบสังหารพังเพราะลูกสาวเพอินาสทำให้ปืนเขาลั่น ทำให้ใจเขาเต็มไปด้วยความโกรธ เขาพลันหันกระบอกปืนเล็งไปที่เด็กสาวด้วยความแค้น
เมื่อเห็นลูกสาวตนเองถูกเล็ง เพอินาสก็หน้าซีดแล้วรีบวิ่งเอาตัวไปบังลูกสาวตนไว้
"ตาย!!!!" นักฆ่าคำรามแล้วเหนี่ยวไกยิงสองพ่อลูกอย่างบ้าคลั่ง
โป้ง โป้ง โป้ง โป้ง โป้ง โป้ง!
ปืนถูกลั่นออกไปอย่างบ้าคลั่ง ะุยี่สิบหกนัดถูกยิงออกไปจนเกือบหมดแม็ก ด้วยจำนวนขนาดนี้ต่อให้เป็เผ่าใต้พิภพก็ไม่มีทางรอด เพอินาสที่บังะุให้ลูกสาวยังไงก็ไม่รอด
เพอินาสคิดแบบนั้น แต่ว่าไม่ว่าจะผ่านไปสองหรือสามวินาที เขาก็ไม่รู้สึกถึงความเ็ปใดๆเลย ตะกั่วที่ทะลุร่างเข้ามาแล้วควรจะทำให้เขาเ็ป เขาคิดว่าอาวุธมัจจุราชที่สังหาร 'อิสโซกีโอ' หรือแม้กระทั้ง 'คาฟาลิ' ได้มันจะต้องสร้างความทรมานมากแน่ๆ แต่เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย
เพอินาสกอดลูกสาวแน่นเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจึงค่อยๆลืมตาแล้วหันไปมองมือสังหารที่ยิง จากนั้นดวงตาเขาเบิกกว้าง แล้วใบหน้าก็เปลี่ยนเป็สีซีด
ชาวเมืองทุกคนที่กำลังจะหนีเมื่อครู่มองไปที่ชายตรงหน้าที่บังะุให้สองพ่อลูกเพอินาส แล้วใบหน้าพวกเขาก็ซีด
ทหารฝึกหัด 30 นาย ลิโก และคนอื่นๆหน้าซีด
เกลนคำรามออกมาด้วยความโกรธ "ฝ่าา!!"
ร่างของอาโนอิทอสล้มลงไป มันล้มลงไปตรงหน้าเพอินาสที่กำลังช๊อค ะุปืนกลเบา 26 นัดเจาะร่างอาโนอิทอสทุกนัด ดวงตาของอาโนอิทอสค่อยๆปิดลง
เกลนและลิโกพร้อมทหารทุกนายคำรามด้วยความโกรธแล้วพุ่งเข้าหามือสังหาร พวกเขาหยิบดาบออกมาแล้วกระหน่ำแทงมือสังหารจนตายคาที่ เมื่อจัดการมือสังหารได้แล้ว เกลนและพวกก็รีบพาอาโนอิทอสไปหาหมอ
2K
