เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ตอนที่​ 30 ประโยค​สุดท้าย​

ในบรรดาของคนที่อยู่ระดับอาณาจักร​แห่งดาบยังยากจะหาคนตอบโต้กลับ​แบบนี้ได้

อย่างไร​ก็ตามซูเวยทำได้

เขาป้องกัน​ได้อย่างสมบูรณ์แบบ​

ศิษย์​อาวุโส​ระงับอารมณ์​ให้ใจเย็น​และสงบลงอย่างรวดเร็ว​

หนึ่งในท่าโจมตี​ที่ร้ายแรง​สุดของเขาถูกป้องกัน

ดูเหมือนว่า​เขาจะเจอคู่ต่อสู้​น่ากลัวเสียแล้ว

เขาตัดสินใจ​ไม่ใช่เล่ห์เหลี่ยม​ใดๆในการต่อสู้​ แต่จะทุ่มพลังทั้งหมด​เข้าปะทะตรงๆ

ศิษย์​อาวุโส​โจมตีอย่างต่อเนื่อง​และมั่นคง​ ทักษะดาบถูกใช้ออกมาตลอดเวลา​

ซูเวยยังป้องกัน​ได้อย่างไม่มีสะดุด​ ไม่ว่าจะเป็นทักษะดาบแบบไหนและสูงส่งเท่าไหร่​ เขาสามารถ​รับมือ​กับมันได้อย่างสมบูรณ์

"ทักษะดาบเขาช่างซับซ้อน​ยิ่งนักและแข็งแกร่ง​มากกว่า​คนก่อนอีก"

"แต่พี่น้อง​ซูเวยกับป้องกัน​ได้หมดจด" 

"ไม่มีคมดาบเล็ดลอด​ฝ่าการป้องกัน​เขาไปได้เลย"

"พี่น้อง​ซูเวยอยู่สูงเกินไป​แล้ว"

ทุกคนต่างวิเคราะห์​ออกมา

ยิ่งการต่อสู้​นานมากเท่าไหร่​ คู่ต่อสู้​แข็งแกร่ง​มากแค่ไหน ทักษะยอดเยี่ยม​เพียงใด ซูเวยก็แสดงพลังเหนือขึ้นไป​อีก

ตอนนี้ศิษย์​อาวุโส​คนที่สองเกิดความวุ่นวาย​ในจิตใจ​ ลมหายใจ​ปั่นป่วน​ การโจมตี​มากมาย​ ทักษะดาบของเขาไม่ได้ผล

ซูเวยดวงตาเปล่งประกาย

เขาก้าวไปด้านหน้าและดาบขยับออก

เขาไม่พลาดที่จะฉกฉวย​โอกาส​ ในขณะที่​คู่ต่อสู้​กำลังเริ่มเกิดสับสนวุ่นวาย​ในจิตใจ​

ศิษย์​อาวุโส​คนที่สองพ่ายแพ้

ซูเวยชนะ

ชนะศิษย์​อาวุโส​ติดต่อ​กันสองคน

"เค้าแข็งแกร่ง​จนน่ากลัว​ ข้าไม่รู้​ว่าเขาจะมีจุดอ่อน​หรือเปล่า!!!"

ศิษย์​อาวุโส​คนที่สองเตือนสหายคนสุดท้าย

"แม้ว่าพวกเราจะแพ้ แต่เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้​ของศิษย์​พี่ซือห้าวแน่ พวกเราแค่มากำจัดพวกหนอน แมลง คนอื่น และหาข้อมูล​เกี่ยวกับ​เขาให้มากที่สุด​เท่านั้น"

ศิษย์​อาวุโส​คนสุดท้าย​ยิ้มเล็กน้อย​และหน้าที่​พวกเขาก็ใกล้สำเร็จลุล่วง​แล้ว

ตอนนี้​เขาแค่ต้องออกไปเก็บข้อมูล​เพิ่มขึ้น

ท่องสวรรค์​

ดาบกวาดไปที่ช่วงบนลำตัวคู่ต่อสู้​

ร่างของซูเวย​เอนไปด้านหลังเกินเก้าสิบองศา

"ยอดเยี่ยม​"

ศิษย์​อาวุโส​รู้สึก​ทึ่งกับวิธีหลบที่เหนือความคาดหมาย

ดาบเขาวาดกวาดกลับมาไปช่วงล่าง

การเปลี่ยนแปลง​นี้เร็วมาก หากตอบสนอง​ช้าร่างกาย​จะขาดออก

แต่ปฎิกิริยา​ของซูเวยรวดเร็ว​กว่านั้น

เขากระโดด​ขึ้นไปอย่างไหลลื่นเป็นธรรมชาติ​

ร่างกาย​เขาหมุนตัวเป็นเกลียว​

ขาลอยตัวสูงขึ้นจากพื้นและลงมาอยู่ที่เดิม

เขาหลบพ้นได้อีกครั้ง

คู่ต่อสู้​ยิ้มเยาะและ​ดาบวนกลับมาอีกรอบ 

คราวนี้ดาบเอียงขึ้นทำมุมสี่สิบห้าองศา

เขาเปลี่ยนแปลง​ดาบได้อย่างรวดเร็ว

ดาบที่โจมตีออกไปสามารถ​เปลี่ยนแปลง​ได้ตามต้องการ​ เขาสามารถ​ควบคุม​ดาบได้อย่างชำนาญ

ทันใดนั้น​ดวงตาซูเวยเปล่งประกาย​ เขาสนใจคู่ต่อสู้​คนนี้มาก

เขาขยับเท้าขวาไปอยู่ทางเท้าซ้ายและโน้มตัวลงเล็กน้อย

เขาหลบกระบวน​ท่าที่สามได้

ดาบยังกวาด​กลับมา คราวนี้เป็นดาบวาดตามเข็มนาฬิกา

เขาหมุนตัวตามเข็มนาฬิกา​ด้วยเช่นกัน

ระหว่างหมุนตัว​อยู่นั้น ดาบในมือเขาส่งออกไป ทำการกวาดใส่คู่ต่อสู้

คู่ต่อสู้​ถูกบังคับ​ให้หลบและโดนขัดจังหวะ​การโจมตี​ต่อเนื่อง

"ทักษะ​ดาบ ทักษะ​เคลื่อนไหว​ ศักยภาพ​ร่างกาย​ ปฏิกิริยา​ตอบสนอง ​อยู่สูงหมด"

ศิษย์​อาวุโส​คนที่สามเอ่ยออกมา

ดูเหมือนว่า​เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ศิษย์ใหม่​รุ่นเยาว์ จะมี​ศักยภาพ​สูงส่งได้ขนาดนี้

"ศิษย์​พี่ก็ร้ายกาจ​เช่นกัน​ สามารถ​ใช้ดาบได้ต่อเนื่อง​และลื่นไหล​เป็นธรรมชาติ​มาก"

ซูเวยชมเชย​คู่ต่อสู้ด้วยเหมือนกัน​

ฟิ้ว

ศิษย์​อาวุโส​โจมตี​รุนแรง​อีกครั้ง

เขาสามารถ​เคลื่อนย้าย​ดาบได้เหมือนกับจับพู่กันและทำการวาดรูป​ได้อย่างน่าอัศจรรย์

คู่ต่อสู้​มีเทคนิค​ดาบที่ยอดเยี่ยม​ไม่เหมือนใคร

ไม่เน้นพลัง ไม่เน้นความเร็ว​ แต่เน้นความลื่นไหล​ ดาบเคลื่อนไหว​ได้เป็นธรรมชาติ​

หลังจาก​ผ่านไปสามร้อยกระบวนท่า

คู่ต่อสู้มีเหงื่อท่วมตัวและหายใจยากลำบาก

แขนข้างขวาที่ถือดาบรู้สึก​หนักมากเหมือนกับมีโซ่ตรวนเอาไว้

"ข้าแพ้แล้ว"

ศิษย์​อาวุโส​ยิ้มอย่างขมขื่น​ เขาพยายาม​บีบบังคับ​ให้อีกฝ่ายเผยฝีมือ​แท้จริงออกมา

แต่ท้ายที่สุด​เขาไม่สามารถ​ทำมันได้

ซูเวยเพียงแค่หลบแล้วก็หลบ แต่เป็นการเคลื่อนไหว​หลบได้อย่าง​สมบูรณ์แบบ

เขาเก็บเพียงข้อมูล​ทั่วไปได้เท่านั้น​ ไม่สามารถ​หาล้วงข้อมูล​ที่ลึก​มากกว่านั้นได้

"แม้ว่าเจ้าจะเอาชนะพวกข้าได้ แต่ไม่ได้​หมายความ​ว่าจะไม่มีคนเหนือกว่าเจ้า"

ศิษย์​อาวุโส​คนที่สามฝากประโยค​สุดท้าย​ไว้และเดินจากไปพร้อมกับ​ศิษย์​อาวุโส​ทั้งสองคน