ผู้เล่นคนสุดท้ายแห่งหอคอยล่มสลาย

ตอนที่ 54
The Lonely Throne

ฟ้าววววววววววว!!!

บัลลังก์สีดำขนาดมหึมาลอยอยู่เหนือรอยแยกของโลก ท่ามกลางท้องฟ้าที่แตกสลายและเศษซากของ Abyss Overseer ที่กำลังสลายกลายเป็นฝุ่นสีดำ

ทั่วทั้งโลก—

Abyss กำลังคลุ้มคลั่ง

ดวงตาสีแดงนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าของหลายประเทศ รอยแยกสีดำเริ่มเปิดขึ้นทั่วมหาสมุทรและแผ่นดิน

เสียงกรีดร้องของผู้คนดังผ่านระบบทั่วโลก

ติ๊ง!

[The Throne is empty]

[Global Abyss Collapse progressing]

[New King required immediately]

ข้อความสีแดงเข้มกระพริบถี่ราวกับระบบกำลังตื่นตระหนก

กลางซากเมืองกรุงเทพฯ—

ผู้คนทั้งหมดกำลังมองจางฟาน

ชายผู้กำลังก้าวขึ้นสู่ท้องฟ้า

ทีละก้าว

ทีละก้าว

มุ่งตรงไปยังบัลลังก์แห่ง Abyss

หลินเสวี่ยกัดฟันแน่น น้ำตาไหลไม่หยุด

“…อย่าไป”

เสียงของเธอสั่น

แต่จางฟานไม่ได้หยุด

เพราะเขารู้ดี—

หากไม่มีราชัน

ทุกอย่างจะพังทลาย

ทันใดนั้น—

โม๋เฉินก็ลุกขึ้นอย่างยากลำบาก

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยแตกจากพลัง Fourth Gate เลือดไหลออกจากแขนไม่หยุด

แต่เขายังฝืนตะโกน

“จางฟาน!”

ชายหนุ่มหยุดเดินชั่วครู่

โม๋เฉินกำหมัดแน่น

“…ถ้านายขึ้นไป”

“…นายอาจไม่มีวันกลับมา”

ลมเงียบลง

ก่อนจางฟานจะตอบเบาๆ

“…ฉันรู้”

คำตอบสั้นๆ นั้น—

กลับทำให้ทุกคนเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิม

เพราะมันหมายความว่า—

เขาตัดสินใจแล้ว

ทันใดนั้น—

เสียงของ Abyss ก็ดังขึ้นอีกครั้งทั่วโลก

“…ผู้สืบทอด…”

“…จงรับโซ่ตรวน…”

“…จงกลายเป็นราชัน…”

เงาดำนับไม่ถ้วนเริ่มพุ่งออกมาจากบัลลังก์ ราวกับงูสีดำที่กำลังรอพันธนาการผู้สืบทอดคนใหม่

จางฟานเงยหน้ามองมันนิ่งๆ

และในวินาทีนั้น—

ภาพของชายดวงตาสีทองก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

เขากำลังยืนอยู่ข้างบัลลังก์

สีหน้าเหนื่อยล้า

แต่สงบ

“…เมื่อเจ้าขึ้นนั่ง”

“…เจ้าจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของ Abyss”

“เวลา…”

“ความรู้สึก…”

“ความเป็นมนุษย์…”

“…ทั้งหมดจะค่อยๆ หายไป”

จางฟานเงียบ

อีกฝ่ายมองเขาช้าๆ

“…ตอนแรกเจ้าจะยังจำทุกอย่างได้”

“แต่เมื่อเวลาผ่านไป…”

“…เจ้าจะเหลือเพียงหน้าที่”

ความโดดเดี่ยวมหาศาลแผ่ออกมาจากคำพูดนั้น

จางฟานเริ่มเข้าใจแล้ว

สิ่งที่น่ากลัวที่สุด—

ไม่ใช่ความตาย

แต่คือการมีชีวิตอยู่เพียงลำพังชั่วนิรันดร์

ทันใดนั้น—

ชายดวงตาสีทองก็ยิ้มบางๆ

“…แต่ครั้งนี้ต่างออกไป”

จางฟานหรี่ตา

“ต่างยังไง”

อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบเบาๆ

“…เจ้าคือราชันคนแรกที่ฆ่า Overseer”

“…บางที…”

“…เจ้าคนอาจเป็นคนแรกที่เปลี่ยนจุดจบได้”

ภาพทั้งหมดแตกสลาย

จางฟานกลับมาสู่โลกจริงอีกครั้ง

บัลลังก์แห่ง Abyss อยู่ตรงหน้าแล้ว

ใกล้เพียงเอื้อมมือ

ติ๊ง!

[Final Acceptance]

Do you accept the Throne?

YES / NO

ทั่วโลกเงียบงัน

แม้แต่เสียงลมหายใจยังเหมือนหายไป

ทุกสายตา—

กำลังรอคำตอบ

จางฟานมองตัวเลือกตรงหน้า

YES

แล้วโลกจะรอด

แต่เขาจะสูญเสียตัวเอง

NO

แล้วโลกทั้งหมดจะล่มสลาย

ไม่มีทางเลือกที่สมบูรณ์

ทันใดนั้น—

หลินเสวี่ยก็ตะโกนสุดเสียง

“จางฟาน!”

เขาหันกลับไปช้าๆ

หญิงสาวกำลังร้องไห้

“…นายเคยบอกว่าจะกลับมานี่…”

หัวใจของจางฟานสั่นไหวเล็กน้อย

ภาพความทรงจำไหลผ่านในหัว

วันธรรมดา

เสียงหัวเราะ

ชีวิตก่อนโลกพังทลาย

สิ่งเล็กๆ ที่ตอนนี้ดูห่างไกลเหลือเกิน

ทันใดนั้น—

โม๋เฉินก็พูดขึ้นเบาๆ

“…ถ้ามีนายอยู่บนบัลลังก์”

“…อย่างน้อยโลกนี้ก็คงยังมีความหวัง”

เซเรน่าเองก็ก้มหน้าลงช้าๆ

ในฐานะ Eden Watchers—

เธอรู้ดีที่สุดว่าการเลือกครั้งนี้หมายถึงอะไร

จางฟานหลับตา

ก่อนถอนหายใจเบาๆ

“…โคตรไม่แฟร์เลยนะ”

จากนั้น—

เขาก็ยกมือขึ้น

และเลือก

YES

ฟ้าวววววววววววว!!!

ทันทีที่คำตอบถูกเลือก บัลลังก์สีดำก็ระเบิดแสงมหาศาลออกมา โซ่แห่ง Abyss นับไม่ถ้วนพุ่งเข้าพันร่างจางฟานทันที

ติ๊ง!

[The Throne has accepted a new King]

[Beginning synchronization…]

เงาดำปกคลุมทั่วท้องฟ้า

ดวงตาสีแดงทั่วโลกเริ่มดับลงทีละดวง

รอยแยกแห่ง Abyss ค่อยๆ ปิดตัว

โลก—

กำลังรอด

แต่ในขณะเดียวกัน—

ดวงตาของจางฟานก็เริ่มเปลี่ยน

ความรู้สึกมากมายกำลังถูกดึงออกจากตัวเขาช้าๆ

เสียงหัวเราะ

ความเศร้า

ความกลัว

ทุกอย่างเริ่มห่างออกไป

หลินเสวี่ยเบิกตากว้างทันที

“…จางฟาน?”

แต่ชายหนุ่มที่นั่งลงบนบัลลังก์—

กลับเพียงมองลงมาเงียบๆ

ดวงตาสีทองเย็นเยียบ

ไร้อารมณ์

เหมือนกับราชันคนก่อน

และในวินาทีนั้น—

ชายดวงตาสีทองคนเดิมก็เริ่มสลายหายไป

ก่อนหายไป completely—

เขามองจางฟาน

และยิ้ม

“…ฝากต่อด้วย”

ฟ้าววววววววว!!!

ร่างของเขาสลายเป็นแสงสีทอง ก่อนหลอมรวมเข้าสู่บัลลังก์

พร้อมกับที่จางฟาน—

กลายเป็นราชันองค์ใหม่แห่ง Abyss อย่างสมบูรณ์