item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 110 ไม้เท้าผู้เฒ่าเต่า

หลังจากเสียงโห่ร้องผ่านไปทุกคนก็เริ่มการเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ในครั้งนี้ โดยมันแบ่งเป็น 3 จำพวกนั้นคือหมาป่าขนเหล็ก หมูป่าจอมตะกละและสุดท้ายคือ ก็อบลิน

ตัวของลุคที่อยู่ในชุดเกราะแรดนอเหล็กตันก็เปลี่ยนไปเป็นชุดเกราะด้วงทมิฬที่เคลื่อนไหวได้คล่องเคลวกว่าแล้ว

ลุคสั่งให้เอาตัวที่ยังไม่ตายทั้งหมดมารวมกันไว้ เดี๋ยวเขาจะไปจัดการส่วนซากสามารถขนขึ้นรถได้เลย นอกจากจะกลายเป็นเนื้อหรือเอาไปขายแล้วมันก็ไม่มีประโยชน์กับเขาอีก

“เราจะเอายังไงกับคนที่รอดชีวิต” บอสตันเดินเข้ามาสอบถามเพราะพวกเขาช่วยผู้รอดชีวิตได้เป็นจำนวนมาก

“ช่วยพวกเขากลับไปที่กิลด์ก่อน เดี๋ยวค่อยจัดการทีหลัง”ลุคกล่าวขณะที่เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของเต่าจันทรายักษ์

“ตัวมันใหญ่จริง ๆ” ไอกะพึมพำออกมาด้วยแววตาตื่นตะลึงไม่หาย

“น่าเสียดายหัวจรวดระดับ D ที่ยิงไปแต่ว่ายังไงก็ต้องฆ่ามันอยู่แล้ว หวังว่านายจะทำให้มันคุ้มค่า”นิโคลเดินมาอยู่ข้าง ๆ กล่าวกับลุค

“หวังว่านะ” ลุคกล่าวก่อนจะยื่นมือออกไปซากมอนสเตอร์ด้านหน้าก็แตกตัวเป็นสสารสีดำดูดม้วนตัวเป็นวังวนโดยมีลุคเป็นศูนย์กลางดูดซับพวกมันเข้าไปด้วยขนาดที่ใหญ่ฉากตรงหน้าเลยดูตื่นตาตื่นใจไม่ได้

ทั้งสามคนพากันถอยห่างจากลุคมือป้องหน้าไว้เพราะกลัวสสารพวกนั้นจะปลิวเข้าตาแต่มันกลับเคลื่อนไหวหลบหลีกทุกคนไปหาลุค โดยที่ไม่แตะต้องใครเลย

ครู่ต่อมาเต่าจันทรายักษ์ทั้งตัวก็หายไป

“คุณได้รับไอเทมไม้เท้าผู้เฒ่าเต่าระดับ E เกรดสีส้ม จำนวน 1 ชิ้น ผลพิเศษควบคุมพื้นดินและบีบอัดพื้นดิน”

ลุคอ่านข้อมูลแล้วถึงกับต้องเอียงคอด้วยความสงสัยว่าเขาอ่านผิดไปหรือเปล่าก่อนที่ในมือจะปรากฏไม้เท้าสีน้ำตาล สูงประมาณ 1.5 เมตรส่วนลักษณะก็ราวกับงอกเงยมาจากต้นไม้ตามธรรมชาติแล้วถูกใครตัดออกมาใช้งานอย่างหยาบๆ เท่านั้น ไม่มีการประดับตกแต่งอะไรทั้งนั้น

‘ตอนแรกนึกว่าจะเป็นชุดเกราะเต่าหรือโล่ที่มีพลังต้านทานการโจมตีระดับD ได้แต่กลับกลายเป็นไม้เท้าซะงั้นเฮ้อ...แต่พอนึกดูก็ไม่น่าแปลกใจพลังของเต่าจันทรายักษ์ตัวนั้นดูจะมีความสามารถด้านการควบคุมพื้นดินเป็นอย่างมากส่วนกระดองมันก็เป็นไปตามลักษณะกายภาพเท่านั้น’

ลุคมองและคิดอยู่ในใจ

“นายได้อะไรมา” นิโคลเดินเข้าดูด้วยความสนใจตอนนี้บอสตันและไอกะไปช่วยคนอื่น ๆ แล้ว จึงเหลือพวกเขาสองคน

“ไม้เท้านะ” ลุคยกขึ้นมาให้นิโคลได้เห็น

“มันทำอะไรได้?” นิโคลมองดูไม้เท้าธรรมดาในมือของลุคอย่างสงสัย

ก่อนที่ลุคจะให้คำตอบ ตอนนั้นเองเสียงรถหลายคันก็ดังขึ้นมาแต่พอมาใกล้พื้นที่แถวนี้รถก็พากันติดหล่มเพราะพื้นดินถูกเต่าจันทราพลิกกลับพรวนจนร่วนซุยถนนพังเสียหายรถไม่สามารถเข้ามาได้ซึ่งแบบนั้นงานของพวกเขาจะต้องเพิ่มขึ้นจากการขนทุกอย่างในระยะที่ไกลขึ้น

“ได้โอกาสพอดี งั้นลองเจ้านี้เลยแล้วกัน” ลุคบอกออกมา

นิโคลจับจ้องการกระทำของลุคอย่างสนใจ

ลุคเดินออกไปด้านหน้าเล็กน้อยก่อนจะยกไม้เท้ากระแทกลงไปในพื้นดินตามความรู้ที่ไม้เท้าส่งมาให้ว่าจะใช้งานมันได้ยังไง

พริบตาที่ไม้เท้าสัมผัสกับพื้นดินลุคก็ใช้ความคิดผสานเข้าไปพื้นดินก็เคลื่อนไหวตามความคิดของเขาในทันที พื้นดินทั้งหมดในบริเวณ 100เมตรที่ขรุขระกลับเคลื่อนตัวกันเป็นพื้นที่ราบเรียบจุดใหม่ที่เป็นหลุมดินก็ยกตัวขึ้นมาเติมเต็มจนเป็นพื้นที่สม่ำเสมอ

“นี่เหรอการควบคุมดิน แต่ว่าดินก็ยังไม่แข็งพอจริงสิมันบีบอัดได้นี่”

ลุคใช้ความคิดผ่านไม้เท้าก็เกิดเป็นละลอกการสั่นสะเทือนไปที่พื้นดินทำให้พื้นดินเคลื่อนตัวเข้ามาหากันและจับเป็นก้อนแข็งที่ไม่ต่างจากพื้นปูน

“อันนี้สิของจริง” ลุคมองดูถนนดินก่อนจะก้มไปมองไม้เท้าผู้เฒ่าเต่าในมือของเขาด้วยดวงตาเปล่งประกายดูเหมือนความสามารถของมันจะสุดยอดกว่าแค่รูปลักษณ์ภายนอกแต่มันก็ไม่ธรรมดาสมกับที่มาจากมอนสเตอร์ยักษ์อย่างเต่าจันทรายักษ์บางที่ถ้าเต่าจันทรายักษ์เติบโตไปได้เรื่อย ๆมันอาจจะมีพลังในการควบคุมดินก่อเป็นดวงจันทร์ตามชื่อมันจริง ๆ ก็ได้

เขามีความคิดหนึ่งที่จะใช้งานไม้เท้าผู้เฒ่าเต่านี้แล้ว

...

3 ชั่วโมงผ่านไปใกล้จะเป็นช่วงเวลาเย็นของวันนี้แล้ว

การเก็บกวาดดำเนินไปอย่างราบรื่นลุคไม่อยากให้คนอื่นเสียเวลาเลยจัดการเชือดหมาป่าขนเหล็กทั้งหมดเปลี่ยนพวกมันเป็นไอเทมชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กซึ่งรวมแล้วเขาก็ได้ชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กมาเกือบ 300 ชุดส่วนใหญ่ยังอยู่ในระดับสีส้มและม่วงดูเหมือนว่าตัวที่อ่อนแอก็อบลินให้เต่าจันทรายักษ์กินไปแล้ว

ชุดเกราะที่มีตอนนี้มากเกินพอให้กับหน่วยพิฆาตทั้ง 3 หน่วยแล้วหน่วยพิฆาตจึงยกระดับขึ้นอีกครั้งด้วยชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กและยังอาศัยมันเป็นไอเทมผสานพลังหลักแทนอาวุธเพราะมีโอกาสที่อาวุธก็สามารถหลุดมือได้ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นพลังผสานจะหายไปในทันที

แต่ชุดเกราะจะอยู่กับตัวตลอดเวลาจะไม่มีทางเกิดการยกเลิกผสานพลังขณะต่อสู้แน่นอนยกเว้นว่าชุดเกราะจะพัง

ส่วนหมูป่าจอมตะกละมีรอดอยู่ 10 ตัว ที่เหลือตายจากลูกหลงไม่ก็โดนลุคฆ่าไปก่อนหน้านั้นตัวที่เขาฆ่าถูกเปลี่ยนเป็นไอเทมเม็ดยาโอสถผู้หิวโหยทั้งสิ้น 20 เม็ดหมูป่าจอมตะกละเป็น ๆ ถูกมัดมือเท้าด้วยพลังของนิโคลขนขึ้นรถบรรทุกไปที่กิลด์

และสิ่งที่ลุคให้ความสำคัญมากไม่แพ้หมูป่าจอมตะกละเป็น ๆนั้นคือก็อบลิน พวกมันมีมากกว่าที่เห็นอยู่ที่ราว ๆ 20 ตัว

ซึ่งตายอนาถไป 12 ตัว เป็นลุคฆ่าไป 8 และอีก 4 ตายจากการสู้รบส่วนที่รอด 8 ตัวถูกจับเป็น ตอนแรกลุคอย่างฆ่าพวกมันแต่เขากลับพบว่าตอนที่เข้ามากำลังจะเชือดกลับได้ยินพวกมันพูดคุยกันราวกับกำลังพึมพำถึงเรื่องที่เสียใจที่ไม่สามารถหนีกลับไปได้

การพูดคุยและสนทนาของพวกมันอยู่ในระดับที่อาจจะเรียกว่าเผ่าพันธุ์ที่มีอารยธรรม

ลุคนึกถึงเหตุการณ์โจมตีเมืองปลายฝนแสดงให้เห็นว่าเบื้องหลังการโจมตีมาจากโลกต่างมิติที่มีอารยธรรมการปกครองที่ชัดเจน

“เอาพวกมันไปขังไว้ก่อน ถ้าตัวไหนกล้าก่อเรื่องตัดมือเท้าได้เลยไม่สิตัดเอ็นมันตอนนี้เลยทำให้มันใช้มือเท้าไม่ได้”ลุคสั่งการหน่วยพิฆาตพวกเขาทำตามคำสั่งของลุคอย่างไร้ข้อสงสัยจัดการตัดเส้นเอ็นแขนขาของก็อบลินพวกนี้ พอขยับแขนขาไม่ได้รวมกับโดนโซ่มัดแน่นหน้าพวกมันก็สิ้นฤทธิ์ไม่อาจจะต่อต้านได้อีก

ก็อบลินถูกจับเป็นโยนขึ้นไปในกรงบนรถเตรียมกลับเมืองไปด้วย

“นายคิดจะทำอะไร” นิโคลเข้ามาถาม

บอสตันและไอกะก็มองอย่างไม่เข้าใจ

“พวกมันมีสติปัญญา ฉันอยากจะสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนที่พวกมันมา”ลุคให้คำตอบพวกเขา

“ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ” ไอกะถาม

“ได้สิ ไอเทมแหวนที่ฉันใช้คุยกับสัตว์มันใช้คุยกับมอนสเตอร์อยู่แล้วและก็อบลินก็เป็นมอนสเตอร์ด้วยดังนั้นจึงคุยกันได้” ลุคกล่าวและโชว์แหวนในมือ

“เห้อ ฉันอยากได้จังจะได้เอาไปคุยกับโปรได้”ไอกะมองแหวนด้วยความอยากได้

ส่วน “โปร” ที่เธอพูดถึงคือแมวตัวสีดำที่ขนฟูราวกับมันตัวอ้วนเฉย ๆ(ไอกะบอก) นิสัยมันกินเก่งมาก น้ำหนักเกือบ 12 กิโลกรัมเธอใช้คัมภีร์ตราประทับทาสกับมันไว้เป็นสัตว์เลี้ยง

แต่ลุคคิดว่าต่อให้ไอกะไม่ใช้คัมภีร์ตราประทับทาสกับมันเจ้าโปรก็ไม่มีทางหนีไอกะไปไหน เพราะมันชอบกินและคนที่ให้มันกินได้จนอิ่มก็คือไอกะ

ที่จริงแล้วนอกจากไอกะที่มีสัตว์เลี้ยงแล้ว นิโคลกับบอสตันก็มีสัตว์เลี้ยงแล้วด้วย

นิโคลไปเจอเสือโคร่งในสวนสัตว์มาตัวหนึ่งมันยังรอดเพราะความแข็งแกร่ง บอสตันเลยจับมันเป็นสัตว์เลี้ยงตั้งชื่อว่า “เซนต์”

ส่วนบอสตันเป็นสุนัขพันธุ์ทิเบตัน มาสทิฟฟ์ที่ตัวใหญ่เท่าลาเสียงคำรามราวกับสิงโต ที่สำคัญคือมันสู้กับเสือหรือหมีได้ ขนยังฟูฟ่องแดงดำสวยงามอีกด้วยบอสตันรักเจ้าตัวนี้มากและตั้งชื่อว่า “หมี”

ทั้งสามคนนั้นอยากมีแหวนแบบลุคเนื่องจากพวกเขาจะได้พูดคุยกับสัตว์เลี้ยงของตัวเองบ้าง

“ที่จริงแล้วฉันพึ่งได้มันมาและพวกคุณจะได้กันคนละวง”ลุคแบมือออกมามีแหวนหยกสีเขียวสามวงอยู่บนมือของลุค

“นี่จริงเหรอ” ไอกะเผยรอยยิ้มดีใจ

ลุคพยักหน้า ก่อนจะให้แหวนไปคนละวงแต่ละคนสวมใส่แหวนโลกของพวกเขาก็เปลี่ยนไปพวกเขาได้ยินเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวดของพวกก็อบลินที่สามารถเข้าใจในสิ่งที่มันพูดได้

“เจ้านายจิ๊บ ๆ เต่าย่างหายไปแล้ว จิ๊บ ๆ”นกกระจิบหนึ่งบินมาเกาะบนไหลของลุคด้วยแววตาเศร้าสร้อยเพราะลุคสัญญาว่าจะเนื้อเต่าย่างให้มัน แต่เต่าหายแล้วจะย่างยังไง

“ฉันฟังมันออกด้วย” ไอกะพูดอย่างตื่นเต้น

“ฉันก็ฟังออก นี่นะเหรอแหวนสื่อสารมอนสเตอร์ต้องรีบกลับไปลองกับเจ้าหมีของฉันแล้ว” บอสตันมองแหวนอย่างคาดหวัง

นิโคลไม่พูดอะไร แต่ค่อนข้างสนใจการพูดของนกเหมือนกัน

“ใจเย็นมันไม่หายไปหรอก เอานี่กินนี่” ลุคหยิบบางสิ่งออกมาจากห่อผ้ามันเป็นก้อนเนื้อจากเต่าจันทรายักษ์ซึ่งเป็นส่วนที่ระเบิดออกมาจากตัวตอนที่ลุคทะลุผ่าน เฉพาะเนื้อส่วนนี้ก็มีมากกว่า200 กิโลกรัมแล้ว มากพอให้พวกเขาทุกคนกินกันได้

แถมพวกสัตว์ก็กินกันได้แค่นิดหน่อยเท่านั้นเพราะนี่คือเนื้อมอนสเตอร์ระดับ E ถ้ากินมากเกินไปพลังงานที่อยู่ในเนื้อจะระเบิดตัวพวกมันจนตาย

ชิ้นเนื้อเล็กประมาณปลายนิ้วก้อยปรากฏอยู่ตรงหน้านกกระจิบหนึ่งก็กระโดดดีใจมาก มันรีบจิกกินชิ้นเนื้ออย่างเอร็ดอร่อย

“เสร็จแล้วไปตามทุกตัวมารวมกันที่ดาดฟ้าของตึกกิลด์ด้วยจะได้แบ่งให้กินทุกตัว”ลุคย้ำกับนกกระจิบหนึ่ง

“ได้เลยเจ้านาย จิ๊บ ๆ”กระจิบหนึ่งรีบกลืนก่อนจะบินจากไปอย่างอารมณ์ดีร้องจิ๊บ ๆ ไปตลอดทาง

เรื่องทั้งหมดถูกจัดการแต่ยังมีอีกเรื่องนั้นคือผู้รอดชีวิตที่มีกันมากถึง 250 คนลุคสั่งให้พาพวกเขากลับไปด้วยพร้อม ๆ กันเพื่อกลับไปยังกิลด์ส่วนจะทำยังไงต่อก็ไว้ว่ากันทีหลัง

คนที่รอดชีวิตต่างเข้ามาขอบคุณลุคและพรรคพวกกันอย่างซาบซึ้งที่ช่วยชีวิตพวกเขาเพราะไม่อย่างนั้นพวกเขาคงถูกเต่าจันทรายักษ์กินไปแล้ว

“บอกพวกเขาเรื่องของนายไหม” นิโคลสอบถามขณะที่นั่งอยู่ข้างคนขับ

“ฉันว่าไม่ควรนะ” บอสตันกล่าวแทรกขึ้นมา

“ไว้ก่อนก็ได้ยังไงหลังจากรวบรวมของได้สักพักและรองเรื่องขนส่งของทางเมืองปลายฝนกลับมาใช้งานได้เราจะกลับไปที่ศูนย์ช่วยเหลือถึงตอนนั้นค่อยพาพวกเขาทั้งหมดไปที่นั่นด้วย”ลุคบอก

“นี่จากภารกิจถ้าช่วยเหลือคนที่รอดชีวิตได้จะยังได้คะแนนชื่อเสียงด้วยใช่ไหม”ไอกะที่นั่งข้างลุคตรงเบาะหลังสอบถาม

“ใช่แล้ว คะแนนดีซะด้วยมากถึง 3 คะแนนชื่อเสียงต่อ 1 คนเลยขณะที่มอนสเตอร์ระดับ F 10 ตัวได้แค่ 1 คะแนนภารกิจเท่านั้น ระดับ E 3 ตัวหนึ่งคะแนนเท่านั้นน่าจะมีคนให้ช่วยเยอะ ๆ นะแบบนี้กิลด์เราจะได้เพิ่มคะแนนชื่อเสียงเร็ว ๆ”บอสตันกล่าว

“คนรอดเยอะก็ดี แต่ฉันว่าคงมีไม่มากแล้วนี่ผ่านมาเกือบจะครึ่งเดือนแล้ว” นิโคลพูดแทรกขึ้นมา

“ก็จริง”

ทุกคนกลับสู่ความเงียบอีกครั้งส่วนลุคหลับตาพักผ่อนและนึกถึงแผนการที่ต้องใช้ไม้เท้าผู้เฒ่าเต่าต่อคนเดียวด้วยความคาดหวังก่อนจะยิ้มออกมามุมปากโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น