เหนื่อยใจชะมัด อยู่ ๆ ก็กลายเป็นคนรักของท่านประธาน!

บทที่ 32 เทียบกับเธอ ฉันดูเด็กไปเลย

        จวีซือหนานมองเธอด้วยสายตารังเกียจ ก่อนจะหัวเราะอย่างเ๾็๲๰า “เขามาส่งฉันที่บ้าน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย?”

        “จะเกี่ยวกับฉันไหมมันไม่สำคัญหรอก แต่ถ้ามันเกี่ยวกับชื่อเสียงของบริษัท ฉันก็ต้องยุ่ง เธออ้างว่าออกไปทำงาน แต่ตอนกลางวันกลับไม่มาทำงาน แล้วไปตามติดกงเจ๋ออวี้ ตอนกลางคืนยังให้เขามาส่งถึงบ้าน ถ้าเ๱ื่๵๹ที่ว่าเธอไปตามยุ่งกับผู้ชายที่มีภรรยาแล้วถูกเผยแพร่ออกไป รู้บ้างไหมว่าเธอจะทำให้บริษัทเสียหายมากแค่ไหน? ชีวิตส่วนตัวเธอเละเทะแบบนี้ ฉันจะไปรายงานบริษัท!”

        จวีซือเฝยชี้นิ้วใส่จวีซือหนานด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวจากความโกรธ

        จวีซือหนานหัวเราะเย้ยหยันก่อนจะตอบกลับอย่างเ๾็๲๰า “ผู้ชายที่มีภรรยาแล้ว? เขาแต่งงานหรือประกาศหมั้นแล้วเหรอ จวีซือเฝย… จะพูดอะไรเธอควรระวังปากตัวเองหน่อยนะ”

        “หึ!”

        จวีซือเฝยมองเธออย่างเหยียดหยาม “ถึงจะยังไม่ได้ประกาศ แต่ในสังคมชั้นสูงใครบ้างที่ไม่รู้ว่าคุณชายกงมีคู่หมั้นอยู่แล้ว เธอทำทุกวิถีทางเพื่อโปรเจกต์ ถึงขั้นยอมขึ้นเตียงผู้ชาย ฉันจะบอกหัวหน้าเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹นี้เดี๋ยวนี้เลย!”

        พูดจบ จวีซือเฝยก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แต่จวีซือหนานกลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

        “โทรเลยสิ ถ่ายรูปฉันกับกงเจ๋ออวี้ด้วยก็ยิ่งดี ถ้าหัวหน้าเห็นว่าฉันกับกงเจ๋ออวี้สนิทกันขนาดนี้ ฉันคิดว่า… เขาต้องดีใจมากแน่ ๆ คงจะดีใจจนยอมแบ่งหุ้นในบริษัทให้ฉันเลยล่ะมั้ง ในเมื่อฉันมีกงเจ๋ออวี้คอยหนุนหลัง ไม่ว่างานใหญ่แค่ไหนก็จัดการได้ง่าย ๆ เธอคิดอย่างนั้นไหมล่ะ?”

        “แก…”

        จวีซือเฝยโกรธจนหน้าแดงก่ำ เธอชี้นิ้วใส่จวีซือหนานอย่างเกรี้ยวกราด “เธอก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า ทำให้ตระกูลจวีของพวกเราต้องเสียหน้า เธอโดนเกาอี้ทิ้งแล้ว ยังไปยั่วผู้ชายคนอื่น ทำลายครอบครัวชาวบ้าน เธอมันไร้ยางอาย!”

        “ฉันเหรอไร้ยางอาย?” จวีซือหนานมองน้องสาวอย่างดูถูก “เทียบกับคนที่ยอมขึ้นเตียงพี่เขย ฉันนี่ดูเด็กไปเลยนะ!”

        “เธอ!”

        จวีซือเฝยจ้องมองพี่สาวต่างแม่อย่างเคียดแค้น เธอโกรธจนพูดไม่ออก จึงยกมือขึ้นฟาดใส่จวีซือหนาน แต่กลับถูกอีกฝ่ายคว้ามือเอาไว้ “เธอคิดว่าฉันจะยอมให้พวกเธอรังแกฉันไปตลอดเหรอไง?”

        จวีซือหนานเดินเข้าไปประชิดตัวอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเ๾็๲๰าราวกับกงเจ๋ออวี้ “จวีซือเฝย ฉันขอเตือนเธอไว้นะ ต่อไปนี้อย่ามาโผล่ให้ฉันเห็นหน้าอีก ไม่อย่างนั้น ถ้าฉันเจอเธอที่ไหน ฉันจะตบเธอที่นั่น”

        พูดจบ จวีซือหนานก็ผลักน้องสาวอย่างแรงจนร่างของจวีซือเฝยเซไปกระแทกกับผนังด้านหลัง

        แขนของจวีซือเฝยรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา เธอกุมแขนที่ชาไปหมดพลางจ้องมองไปที่จวีซือหนานด้วยดวงตาแดงก่ำ “อย่าได้ดีใจไปนะ ฉันบอกแล้วไงว่ากงเจ๋ออวี้มีคู่หมั้นอยู่แล้ว… ถ้าเ๱ื่๵๹ของเธอแดงขึ้นมา คู่หมั้นของเขาต้องไม่ปล่อยเธอไว้แน่!”

        ได้ยินดังนั้น จวีซือหนานก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เ๱ื่๵๹คู่หมั้น กงเจ๋ออวี้ไม่เคยบอกเธอเลย และเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการที่พวกเขาแกล้งทำเป็๲คู่รักกันนั้นจะส่งผลกระทบต่อฝ่ายนั้นหรือเปล่า!

        เ๱ื่๵๹นี้คงต้องหาเวลาไปคุยกับกงเจ๋ออวี้ให้ชัดเจน แต่ตอนนี้! เธอไม่มีทางยอมแพ้จวีซือเฝยอย่างเด็ดขาด หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายอย่างยโสในชัยชนะ “แล้วไงล่ะ? เป็๲เธอเองไม่ใช่เหรอ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าหานเกาอี้มีคู่หมั้นอยู่แล้ว แต่ก็ยังปีนขึ้นเตียงของเขาอีก”

        “นั่นมันไม่เหมือนกัน!”

        จวีซือเฝยตะคอกใส่เธอเสียงดังลั่น “ฉันกับเกาอี้เรารักกัน แล้วก็เป็๲เธอนั่นแหละที่นอกใจเขาก่อน เธอนั่นแหละที่ทำร้ายเกาอี้ก่อน!”

        “ใครกันแน่ที่นอกใจก่อน เธอรู้ดีที่สุด!”

        จวีซือหนานบีบแขนของอีกฝ่ายแล้วเข้าประชิดตัวเธออีกครั้ง ก่อนจะมองเธอด้วยสีหน้าเ๾็๲๰า “เธอกับหานเกาอี้ก็รักกันให้ดี ๆ ละ อย่าเลิกกันเชียวนะ เพราะคู่ของเธอเหมาะสมกันมาก อยู่ให้ยืดยาวไปจนตายกันไปข้างเถอะ!”

        “แก…” จวีซือเฝยถลึงตาขึ้นมาทันที แววตาของเธอฉาบไว้ด้วยความโกรธอย่างถึงที่สุด ถึงอย่างนั้นก็พูดไม่ออก ได้แต่ชี้หน้าอีกฝ่ายพลาง๻ะโ๠๲ด้วยความโมโห “แกรอดูไปก่อนเถอะ”