CURSE GEAR ยุทธภัณฑ์ต้องสาป

รอบนี้นอสอยากจะทุดสอบพลังกายที่เพิ่มเข้ามาของชุดเกราะเพราะงั้นนอสจึงจะหักเขาของกระทิงออกมาโดยที่ไม่ต้องพึ่งแหว่งดู

นอสใช้มือทั้งสองข้างจับไปที่เขาของแต่ละข้างให้ถนัดมือมากที่สุด เมื่อได้ที่แล้วนอสก็สบฟันกันแน่นและเริ่มออกแรง

แกร่กๆ~

ออกแรงไปสักนึง บริเวณที่เขาของกระทิงก็เริ่มมีเสียงปริแตกขึ้นเป็นรอยยาวขึ้นเรื่อย ๆ ควานที่กำลังจัดเตรียมของอยู่รอบๆก็งงกับสิ่งที่นอสทำ

“หืม? คุณนอสทำอะไรของเขาน่ะ”

ควานพึมพำกับตัวเอง

ด้วยความสงสัยควานก็เลยทิ้งทุกอย่างแล้วเดินมายืนดูด้วยความสงสัย นอสที่ตอนนี้ดูเหมือนคนที่กำลังถอนมันออกจากดิน นอสทำทั้งงัดแงะแกะดึงทุกอย่างจนหน้าเริ่มจะเปลี่ยนสีแล้ว

“อีก!! นิด! เดียว~”

ตึง!!

ด้วยความพยายามในที่สุดเขากระทิงก็หักออกมาจากหัวและซอกหินพร้อมๆกับนอสที่ตกลงมาที่พื้นอย่างแรงทำให้ควันฟุ้งกระจายไปทั่วแถวๆนอส

ควานที่นอสว่านอสตกลงมาแล้วก็เลยเดินเข้าไปหา

“แค่กๆ ทำอะไรครับเนี่ยคุณนอส”

นอสที่ร่วงลงมาก็รีบลุกแล้วยื่นเขาของกระทิงให้ควานดู

“ไปเก็บเจ้านี่มาครับแล้วก็จะลองพลังของชุดเกราะนี้ด้วยก็เลยใช้แค่กำลังกายอย่างเดียวดู”

ควานมองไปที่เขากระทิงแล้วก็เริ่มเอามือเท้าคางตัวเองแล้วถามนอสไป

“เอ๋~ งั้นหรอครับ แล้วคุณนอสจะเอาเขานี่ไปทำอะไรหรอครับ”

นอสลังเลอยู่พักหนึ่งว่าจะบอกความจริงกับควานดีไหม แต่นอสก็ตัดสินใจไม่พูด

“ความลับน่ะครับ ความลับ ฮิๆ”

นอสหัวเราะกลบเกลื่อน หลังจากนั้นนอสก็ถอดชุดเกราะออกแล้วรีบพูดบ่ายเบี่ยงควานทันที

“เรารีบเตรียมงานฉลองกันเถอะครับมันจะมืดแล้วนะครับคุณควาน”

นอสรีบพุ่งหนีไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ และปล่อยให้ควานทำหน้างงต่อไป

……..

ลิลิธที่อยู่ข้างๆก็ถามนอสไป

“ดีแล้วหรอคะ ที่จะไม่บอกความจริงกับผู้ชายคนนั้น”

“ถึงฉันจะสนิทกับเขามากขึ้นกว่าเดิมแล้ว แต่ฉันก็ยังลังเลใจนิดหน่อยถ้าจะบอกความจริงไป เพราะถ้าบอกไปเรื่องยุ่งยากต่างๆ อาจจะตามมาอีกก็ได้ ตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมจะแบกรับมันไว้ตอนนี้”

นอสกระซิบตอบลิลิธไปเบาๆเพราะกลัวว่าควานจะได้ยิน

เมื่อนอสตอบไปแบบนั้นลิลิธก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ นอสเห็นว่าลิลิธเงียบไปแล้ว นอสก็เลยรีบจัดเตรียมงานฉลองต่อ….

ภายในทุ่งโล่งในป่าลึกมีเพียงเสียงของสองคนที่ตอนนี้กำลังฉลองชัยชนะด้วยการกินเนื้อกระทิงกันอยู่ แม้จะมีกันอยู่สองคน แต่พวกเขาก็มีเรื่องพูดคุยแลกเปลี่ยนกันตลอด แต่ส่วนมากจะเป็นควานที่จะเริ่มบทสนาก่อน แล้วก็จะเล่าเรื่องอะไรต่างๆให้นอสฟังเล่นๆ 

นอสคิดว่าควานเป็นนักเล่าเรื่องที่ดีอาจจะเพราะเขาแต่เดิมเป็นพ่อค้าทำให้ตัวเขาเองเป็นคนพูดเก่งไปด้วย นอสจึงไม่เคยเบื่อที่จะฟังเรื่องเล่าที่ควานเล่าให้ฟังแม้มันอาจจะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นก็ตาม

หลังกินกันอิ่มแล้วทั้งสองคนก็หาที่พักผ่อนกัน ครั้งนี้ไม่มีคนที่อยู่เวรยามเพราะนี้เป็นอาณาเขตของกระทิงทำให้ตอนนี้นอสและควานวางใจว่าน่าจะยังไม่มีตัวอะไรอันตรายบุกเข้ามา จนกว่าพวกตัวอันตรายแถวนี้จะรู้ว่ากระทิงตัวนี้ตายแล้ว แล้วบุกเข้ามายึดอาณาเขตตรงนี้ไป

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นนอสก็ยังเผื่อใจเอาไว้ครึ่งหนึ่ง เลยให้ลิลิธเป็นคนเฝ้ายามแทนในคืนนี้เพราะเธอไม่ต้องกินไม่ต้องหลับต้องนอนก็ได้

วันนี้นอสตื่นขึ้นมาแต่เช้าก่อนฟ้าสาง ไม่ใช่ว่าเพราะมีศัตรูเข้ามาแต่นอสตื่นขึ้นมาเพราะนอสอยากจะรีบดูดซับผลึกของกระทิง ความจริงนอสอยากจะทำตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เพราะควานนั้นเสนอให้มาฉลองกันนอสจึงเก็บไว้มาเริ่มดูดซับวันนี้แทน

ผลึกสีแดงนั้นมันใช้เวลานานในการดูดซับเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้นอสต้องรีบดูดซับให้เร็วเพราะนอสไม่ได้มีเวลาว่างมาเอ้อระเหยขนาดนั้นเหมือนคนอื่น  

นอสออกมาสูดอากาศ และหาที่เหมาะๆแล้วจึงหยิบผลึกสีแดงทรงกลมอันใหญ่ออกมาจากแหวนมิติตัวเอง ไม่รอช้านอสก็รีบดูดซับผลึกทันที 

เป็นเรื่องที่น่าแปลกที่เวลาปกตินั้นผลึกจะหนักมาก แต่เมื่อนอสเริ่มดูดซับมันผลึกก็เริ่มจะกลับมาอยู่ในสภาวะไร้น้ำหนักอีกครั้ง 

นอสดูดซับไปได้ 2-3 ชม. ควานก็ตื่นแล้ว เมื่อนอสเห็นแบบนั้นก็จึงหยุดและเก็บผลึกกลับเข้าแหวนมิติและเตรียมตัวออกเดินทางทันที

นอสและควานยังคงมุ่งหน้าเป็นเส้นตรงไปทางเดิม เพื่อหวังว่ามันจะนำพาพวกเขาไปถึงเมืองถัดไปอย่างรวดเร็ว

การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่นตลอดหลายวันที่ผ่านมาหลังทั้งคู่เจอเข้ากับกระทิง แม้ตอนแรกนอสคิดที่จะลองใส่ชุดทอรัสแล้ววิ่งไปด้วย แต่สรุปแล้วนอสก็เปลี่ยนกลับมาใช้รองเท้าสปีดเหมือนแต่ก่อนอีกครั้งเพราะความเคยชิน

แม้ในระหว่างเดินทางจะมีหยุดพัก พักผ่อนกันบ้างแต่นอสนั้นไม่อยากให้เวลาเสียเปล่า เพราะงั้นช่วงเวลาที่พักการจากเดินทางกันนอสจะหยิบผลึกออกมาดูดซับตลอดเลยทุกครั้ง 

ควานที่เห็นแบบนั้นก็เลยถามนอสไป

“ไม่พักหน่อยหรอครับคุณนอส เดี๋ยวจะไม่มีแรงเอานะครับ”

นอสที่กำลังดูดซับผลึกอยู่ก็พูดตอบควาน

“ผมก็พักไปด้วยดูดซับผลึกไปด้วยนี่แหละครับ”

“ทำไมถึงได้พยายามขนาดนี้กันล่ะครับ”

ควานถามนอสต่อ

“เพราะผมอยากจะรีบแข็งแกร่งขึ้นให้ทันสอบเข้าโรงเรียนด้วยระบบโควตาน่ะครับ”

นอสตอบกลับควานไป

“อ่อตั้งแต่ที่ผมกลับเข้ามาที่ยูโทเปียมันก็ใกล้ถึงเวลารับสมัครแล้วนี่นะครับ งั้นผมไม่กวนคุณนอสแล้วล่ะครับสู้ๆนะครับ”

ควานยิ้มให้กำลังนอสก่อนจะเดินถอยออกไปให้นอสดูดซับผลึกต่อ

เมื่อเห็นว่าควานให้กำลังนอสก็ยิ้มและพยักหน้าตอบกลับไป นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วตั้งแต่ที่นอสเริ่มดูดซับผลึกกระทิงนี้ตอนนี้สีของผลึกจากปกติเป็นสีแดงแต่ตอนนี้สีของผลึกเริ่มจะอ่อนและจางลงไปแล้วนี่เป็นสัญญาณว่านอสใกล้จะดูดซับได้หมดแล้ว

ในช่วงการเดินทางนอสเริ่มสังเกตว่าควานนั้นเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด จากที่ตอนแรกนั้นควานดูจะเป็นแค่พ่อค้าธรรมดาๆคนหนึ่ง แต่ตอนนี้ควานเริ่มจะเป็นเหมือนนักสู้เข้าไปทุกทีแล้ว อย่างระหว่างทางที่ทั้งคู่เจอเข้ากับพวกมอนสเตอร์ระดับสีเหลืองบ้างสีเขียวบ้าง ส่วนมากควานนั้นจะเป็นคนลงมือซะส่วนใหญ่โดยใช้ขวานของฉิงเป็นอาวุธหลักเพราะดาบของทอมหักไปแล้วในช่วงที่สู้กับกระทิงตัวนั้น

ควานเริ่มใช้อาวุธชำนาญขึ้นกว่าแต่ก่อนมากและรวมทั้งการเคลื่อนไหวที่ดูจะไหลลื่นมากกว่าเดิม น่าจะเป็นเพราะประสบการณ์การหลบหนีจากฝูงคามิลเลี่ยนป่าพวกนั้น ทำให้ควานมีการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดขึ้น

“เขาอาจจะมีพรสวรรค์เรื่องการต่อสู้มากกว่าค้าขายก็ได้มั้งแบบนี้ ฮ่าๆ”

นอสพึมพำกับตัวเอง

ไม่กี่วันต่อมานอสและควานก็รู้สึกได้ว่าตัวเองใกล้จะถึงเมืองแล้วเพราะทั้งคู่เริ่มจะพบเห็นร่องรอยของผู้คนที่ผ่านมาแถวๆนี้มากขึ้น

“อีกไม่กี่วันเราก็น่าจะไปถึงเมืองได้แล้วล่ะครับคุณนอส”

ควานพูดขึ้น

“จากที่เริ่มเจอร่องรอยของคนผ่านไปผ่านมาก็มีสิทธิ์จะใช่นะครับ โชคดีที่เราไม่หลงทางกัน”

นอสพูดขึ้น

ทั้งคู่รู้สึกว่าใกล้จะถึงเมืองเข้าไปทุกทีแล้ว ควานจึงอยากจะรีบไปแต่ทางด้านผลึกของนอสที่ดูดซับอยู่มันก็ใกล้จะดูดซับเสร็จแล้ว นอสจึงขอควานให้พักกันก่อนซึ่งควานก็ไม่ได้ขัดอะไรนอสและหยุดพักให้นอสดูดซับให้เสร็จซะก่อน

นอสเริ่มหยิบผลึกออกมาและรีบดูดซับสีของผลึกตอนนี้ซีดจางจนแทบจะเป็นผลึกสีเทาแล้ว ผ่านไปได้สักพักในที่สุดก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาในหัวทำให้นอสยิ้มปากกว้างขึ้น พร้อมๆกับผลึกที่สลายหายไปในอากาศ

ดูดซับผลึก ระดับสีแดง+1

ดูดซับผลึก ระดับสีแดง+1

ดูดซับผลึก ระดับสีแดง+1

………

เสียงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนสุดท้ายก็หยุดลง เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาทั้งหมด 9 ครั้ง ทำให้นอสได้รับแกนเวทย์มาทั้งหมด 9 พ้อยต์ นอสที่มีความสุขอยู่แล้วตอนนี้นอสยิ่งรู้สึกดีจนจะบินได้เลย

และหลังจากดูดซับแล้วนอสก็รู้สึกได้ว่าตอนนี้พลังเวทย์และกล้ามเนื้อทุกส่วนของตัวเองมันเริ่มมีพลังเวทย์เพิ่มมากขึ้นอย่างชัดเจนมากกว่าระดับอื่นๆ ที่เคยดูดซับเสียอีก

ดูดซับจนเสร็จก็หันไปบอกควานที่กำลังนั่งพักรออยู่

“เสร็จแล้วครับคุณควาน ขอบคุณที่รอนะครับเราไปกันต่อเลยเถอะครับ”

“โอ๊ะ! เสร็จแล้วหรอครับเร็วจัง แต่ยังไงก็ยินดีกับการดูดซับระดับสีแดงครั้งแรกนะครับ ฮ่าๆ”

ควานพูดกับยิ้มกว้าง

นอสรู้สึกขอบคุณที่ควานรอ แม้จะบอกให้นอสไปดูดซับที่เมืองทีเดียวก็ได้แต่ควานกลับทำตามคำขอของนอสทันทีที่นอสขอ นอสซาบซึ้งตรงจุดนี้ของควานมากๆ 

“ผมจะตอบแทนคุณแน่นอนครับคุณควาน”

ควานทำหน้าสงสัยที่จู่ๆนอสก็พูดแบบนี้ขึ้นมา

“โถ่~ คุณนอสไม่ต้องหรอกครับ คุณช่วยผมไว้ตั้งหลายครั้งแล้วจะให้ผู้มีพระคุณมาตอบแทนได้ยังไงกันล่ะครับ ฮ่าๆ”

“ตะ..แต่”

ก่อนที่นอสจะได้พูดควานก็ชิงตัดพูดไปก่อน

“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นครับ ถ้าคุณจะตอบแทนผมก็แค่พาผมไปส่งที่เมืองก็พอแล้วครับนะ”

ควานพูดและยิ้มตอบกลับมา

“ก็ได้ครับ”

นอสที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ตอบตกลงไปแบบนั้น

……………………….