โลกหมื่นมิติ

   การเข้ามายังดินแดนหมื่นอสูรครั้งนี้ของทั้งสี่คนถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก ทั้งสี่คนไม่เพียงแต่เก็บเกี่ยวทรัพยากรจำนวนมากได้เท่านั้นแต่พวกเขายังแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย 

   ทรัพยากรที่ทั้งสามคนได้รับนั้นมากเท่ากับที่ตระกูลของพวกเขาหาได้ทั้งปีเลย ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจำนวนมันมากมายแค่ไหนยิ่งไม่ต้องพูดถึงไผ่เลยเพราะว่าไผ่ได้ส่วนแบ่งไปมากที่สุดทำให้มีมากกว่าทั้งสามคนรวมกันหลายเท่าเลย

   ที่สำคัญคือไผ่ยังได้รับสุราวานรวิญญาณอายุร้อยปีจำนวนอีกห้าไห เนื่องจากอีกห้าไหนั้นไผ่ได้ให้ทั้งสามคนไปแบ่งกัน และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือไผ่ยังได้รับสุราวานรวิญญาณอายุพันปีและหมื่นปีอีกด้วย

   เพียงแค่คิดไผ่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเพราะเมื่อกลับไผ่เขาคงจะสามารถทะลวงระดับทับทิมได้จากการช่วยเหลือของสุราวานรวิญญาณอายุหมื่นปี

   ไผ่ยังวางแผนนำสุราวานรวิญญาณอายุร้อยปีหนึ่งไหกับสุราวานรวิญญาณอายุพันปีหนึ่งร้อยหยดออกมาประมูลในการประมูลใหญ่รอบสิบปีอีกด้วย ไผ่มั่นใจว่าด้วยสิ่งนี้จะเพิ่มชื่อเสียงให้กับหอประมูลของเขามากขึ้นไปอีก

   ในขณะที่ไผ่และอีกสามคนมุ่งหน้ากลับไปยังประตูมิติทางออกนั้น ไผ่ไม่ได้รู้เลยว่าทางเผ่าพยัคฆ์ขาวและเผ่ามังกรนั้นกำลังต่อสู้กันอยู่

   ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรู้แล้วว่าเผ่ามนุษย์เป็นผู้ลงมือแต่ทางเผ่าพยัคฆ์ขาวก็ไม่เชื่อว่าเผ่ามังกรไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้

   สาเหตุคงเป็นเพราะก่อนหน้านี้พวกเขาพึ่งจะทำสงครามกันมา แล้วอยู่ดี ๆ ก็มีมนุษย์ที่ไหนไม่รู้แอบเข้ามาลอบสังหารผู้นำของพวกมัน 

   ซึ่งพวกมันเชื่อว่าไม่มีมนุษย์คนไหนมีความกล้ามากพอที่จะลอบเข้ามาสังหารคนในอาณาเขตของพวกเขาแน่นอนถ้าไม่มีผลประโยชน์มากพอ ซึ่งเผ่ามังกรก็เป็นเผ่าที่ให้ผลประโยชน์เหล่านั้นได้

   ถึงอย่างนั้นความโกรธแค้นที่มีต่อไผ่เองก็ไม่น้อยไปกว่าเผ่ามังกรเลย แม้จะรู้ว่าเป็นฝีมือของเผ่ามนุษย์ที่ลงมือแต่เผ่าพยัคฆ์ขาวก็ไม่รู้ว่าเป็นมนุษย์คนไหนจึงได้แต่กัดฟันด้วยความโกรธแค้นเท่านั้น

   ด้วยความโกรธแค้นที่มีทำให้เผ่าพยัคฆ์ขาวส่งสมาชิกในเผ่าออกไล่ล่าเผ่ามนุษย์ทันที พวกมันฆ่าทุกคนที่พบเห็นโดยไม่เสียเวลาพูดคุยเลย 

   ไม่เพียงแต่เผ่าพยัคฆ์ขาวเท่านั้นที่ออกไล่ล่าเผ่ามนุษย์ เผ่าพยัคฆ์ขาวยังออกคำสั่งให้สัตว์อสูรเผ่าใต้ปกครองออกไล่ล่าเผ่ามนุษย์ด้วยเช่นกัน

   เหตุการณ์นี้สร้างความตื่นตระหนกให้กับมนุษย์ที่เข้ามาในดินแดนหมื่นอสูร เพราะพวกเขาไม่รู้เลยว่าทำไมอยู่ ๆ เผ่าพยัคฆ์ขาวและสัตว์อสูรจำนวนมากไล่ล่าสังหารพวกเขา

   ด้วยความหวาดกลัวทำให้มนุษย์จำนวนมากต่างหลบหนี้ไปยังประตูทางออกโดยไม่สนใจที่จะอยู่ต่อและไผ่ผู้ที่เป็นต้นเหตุของเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ไม่ได้รับรู้เลย

   ตู้ม

   ตู้ม

   ในขณะที่ไผ่เข้าใกล้ประตูมิติทางออกเขาก็ได้ยินเสียงระเบิดจากการต่อสู้ดังขึ้นไม่หยุด ทำให้ทั้งสี่คนสงสัยอย่างมากจึงเร่งความเร็วขึ้น เมื่อมาถึงสิ่งที่เห็นคือการต่อสู้ที่วุ่นวายของมนุษย์และสัตว์อสูร

   ถึงแม้ว่าตอนที่ข้ามผ่านประตูมิติมาแต่ละคนจะถูกส่งไปในทิศทางและสถานที่แตกต่างกันแต่ประตูมิติจะปรากฏอยู่ที่เดิมของมันเสมอและมันจะหายไปจนกว่าจะครบหนึ่งเดือน เมื่อมันหายไปมันจะส่งมนุษย์ทุกคนที่เข้ามาออกไปทั้งหมด

   แต่ถ้าใครไม่อยากอยู่จนครบกำหนดหนึ่งเดือนก็ย้อนกลับมาที่ประตูมิติเพื่อออกไปก่อนได้ แต่การทำแบบนี้จะเสี่ยงมากกว่าเพราะว่าที่ประตูทางออกมักจะมีสัตว์อสูรจำนวนมากมาเฝ้าอยู่

   “เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงได้มีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นี่” ไผ่เอยถามชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

   โดยปกติแล้วจะไม่ค่อยมีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นี่เพราะเผ่ามนุษย์จะรู้ว่าที่ประตูมิติมีเผ่าสัตว์อสูรจำนวนมากเฝ้าอยู่ จึงไม่ค่อยมีใครเดินทางออกไปก่อนจนกว่าจะถูกส่งกลับออกไปเองเพื่อความปลอดภัย

   แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าทำให้ไผ่อีกสามคนสับสนและไม่เข้าใจ

   “ไม่รู้ว่าเผ่าพยัคฆ์ขาวเกิดบ้าคลั่งอะไรขึ้นมาพวกมันสั่งให้สัตว์อสูรเผ่าใต้ปกครองออกไล่ล่าสังหารเผ่ามนุษย์ทุกคนที่พบเห็นอย่างบ้าคลั่ง เพราะเหตุนี้จึงทำให้คนส่วนใหญ่ต่างหวาดกลัวและไม่คิดจะอยู่ต่อจึงได้พากันมาที่นี่”ชายวัยกลางคนมองกลุ่มของไผ่แล้วตอบกลับ

   “พวกนายมาก็ดีจะได้ช่วยกันจัดการกับสัตว์อสูรเหล่านี้แล้วฝ่าออกไป ถ้าเกิดช้ากว่านี้แล้วเผ่าพยัคฆ์ขาวรู้ตัวพวกเราจะไม่มีโอกาสได้หลบหนีอีกต่อไป”ชายวัยกลางคนเอยด้วยสีหน้าเคร่งเครียดจากนั้นก็พุ่งออกไปช่วยคนอื่น ๆ สู้

   เมื่อทั้งสามคนได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายต่างหันมามองไผ่ด้วยสีหน้าแปลก ๆ ทางด้านไผ่เองก็แปลกใจและไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกผิดอะไร

   “รีบกันการให้จบกันเถอะ” พูดจบไผ่ก็ระเบิดพลังออกมาก่อนจะกระโดดไปลงกลางวงของเหล่าสัตว์อสูร

   ไผ่ไม่ต้องการเสียเวลาเพราะกังวลว่าเผ่าพยัคฆ์ขาวจะเดินทางมาถึงแล้วเกิดจำตัวเองได้ เมื่อถึงเวลานั้นคงจะลำบากไม่น้อย

   ทั้งสามคนเห็นแบบนั้นก็ส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะพุ่งตามออกไป

   ตู้ม

   เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับหลุมลึกหลายสิบเมตร สัตว์อสูรที่อยู่บริเวณรอบ ๆ ต่างก็ระเบิดกลายเป็นละอองเลือดทั้งหมด.