แถบเลือดที่แสดงอยู่ข้างๆตัวนอสนั้นลดลงอย่างฮวบฮาบจนเหลือเพียงแค่57%จากตอนการโดนหางของบารันด้าโจมตีเข้าไปเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
“ครั้งเดียวลดไปขนาดนี้เลยหรอ….พลาดไม่ได้ซะแล้วสิเรา”
นอสประเมินสถานการณ์ด้านหน้ากับแถบเลือดของตัวเองเหงื่อของนอสเริ่มผุดขึ้นมาเรื่อยจากความเหนื่อยล้าและการใช้พลังแบบเต็มสูบของตัวเอง นอสกำแหว่งแน่นถนัดมือก่อนจะพุ่งเข้าใส่อีกครั้งครั้งนี้นอสนั้นจะไม่พยายามเข้าไปคลุกวงในเหมือนกับครั้งก่อนอีกแล้ว
การประสานกันโจมตีของมอนสเตอร์ทั้งหกตัวนั้นมันเข้าขากันได้อย่างดีทำให้นอสรับมือกับพวกมันได้ยากขึ้นกว่าเดิม
"ไม่มีทางเลือกแล้ว แหว่งฉันต้องหวังพึ่งความสามารถของนายแล้วล่ะตอนนี้"
นอสคิดจะใช้ความสามารถพิษของแหว่งนั้นให้เกิดประโยชน์ นอสจะไม่เข้าไปสู้โดยตรงแต่จะเน้นการลอบโจมตีเป็นหลักแล้ว ณ ตอนนี้ นอสเริ่มถ่ายโอนพลังเวทย์ไปให้กับแหว่งมากขึ้นกว่าเดิมปริมาณออร่าของแหว่งที่ปลดปล่อยออกมาก็เริ่มมากขึ้นตอนนี้แหว่งเริ่มมีหยดพิษรั่วซึมออกมาจากใบดาบและเริ่มหยดลงกับพื้นให้ความรู้สึกน่าขนลุกออกมาอย่างเห็นได้ชัดจากออร่าและพิษที่แผ่ออกมา
นอสรับรู้ได้ถึงพลังเวทย์ของตัวเองถูกสูบออกไปเหมือนกับน้ำหลังจากที่ถ่ายโอนพลังเวทย์ให้กับแหว่ง แถมนอสยังรู้สึกได้ว่าตัวเองเริ่มจะควบคุมสเถียรภาพของแหว่งได้น้อยลงด้วยเช่นเดียวกัน
“อึก! ยิ่งถ่ายโอนพลังเวทย์เข้าไปมากก็ยิ่งควบคุมยากขึ้นตามไปด้วยสินะ ลำบากเลยแฮะแบบนี้”
นอสคิดกับตัวเอง แม้จะต้องอยู่ในสถานการณ์นี้ก็ตามแต่นี้คือทางออกเดียวที่นอสจะสู้กับพวกฮันนี่แบร์ได้
แม้จะควบคุมมันได้ลำบากขึ้นนอสก็ยังคงไม่คิดจะถอดใจ นอสกัดฟันและมุ่งหน้าเข้าหาฮันนี่แบร์ตัวหนึ่งที่อยู่รอบนอกกลุ่ม รองเท้าสปีดทำงานเริ่มเต็มประสิทธิภาพความเร็วของนอสพุ่งสูงขึ้นจนเกิดเป็นภาพติดตา ในช่วงที่ฮันนี่แบร์ตัวนั้นยังไม่รู้สึกถึงนอส นอสก็ได้ฟันเข้าไปกลางหลังของมันเต็มๆหนึ่งครั้ง จนเกิดเป็นรอยแผลยาวที่ด้านหลังของมัน
โฮก!!!!
เจ้าหมีตัวใหญ่นั้นร้องออกมาอย่างทุกข์ทรมานประสิทธิภาพพิษของแหว่งนั้นสูงขึ้นทำให้รอยแผลที่นอสฟันไปนั้นกลายเป็นแผลเหวอะหวะขึ้นมาด้วยพิษที่เหมือนกับกรดของแหว่ง ฮันนี่แบร์ใช้อุ้งมือฟาดไปที่ด้านหลังหวังจะจับนอสที่ลอบโจมตีมันให้ได้ แต่ก็ไม่จำเร็จเพราะด้วยความเร็วของนอส ทำให้สามารถหลบการโจมตีของมันได้
“เยี่ยมมันได้ผล!!!”
ผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจสำหรับนอส แต่ด้วยความที่ตัวของฮันนี่แบร์นั้นมีขนาดที่ใหญ่พิษแค่นั้นยังคงสงผลอะไรกับมันยังไม่ค่อยได้ การโจมตีไปเรื่อยๆนั่นคือทางออก
เมื่อตัวที่เหลือเห็นว่านอสนั้นโจมตีเข้ามาพวกมันจึงหันมารุมโจมตีนอสเหมือนตอนแรกอีกครั้ง การโจมตีที่สอดประสานกันของมันทำให้นอสเริ่มต่อสู้ได้ยากลำบากมากขึ้น แต่ในมุมที่สิ้นหวังก็ยังมีทางออกเสมอระหว่างนอสที่หลบการโจมตีทุกตัวได้ด้วยการใช้เทคนิคดับเบิ้ลจัมป์กับความเร็วของรองเท้าสปีดนั้น นอสก็เผลอสังเกตเห็นช่องว่างช่วงหนึ่งที่พวกมันโจมตีเข้ามาได้
มันเป็นช่วงจังหวะหนึ่งที่พวกฮันนี่แบร์โจมตีเข้ามาครบทั้งสามตัวแล้วพวกมันจะหยุดลงสักพักหนึ่งและพวกบารันด้าจึงจะเข้ามาโจมตีผสานเข้ามาต่อ นอสคิดว่าจะใช้จังหวะนั้นลอดช่องว่างตรงนั้นเข้าไปและจะสามารถโจมตีฮันนี่แบร์ตัวที่โดนนอสฟันรอบแรกได้
ถึงแม้มันจะดูเหมือนมันจะเป็นวิธีที่ฟังดูง่ายก็ตาม แต่ในเชิงปฏิบัติแล้วนับว่าเป็นวิธีที่ยากและเสี่ยงอันตรายเป็นอย่างมาก เพราะการจะทำให้มันเกิดจังหวะแบบนั้นได้ทุกอย่างมันต้องอยู่ในรูปแบบที่สมบูรณ์ที่สุดมันแทบจะเรียกว่าต้องเป็นการทำให้เกิดปาฏิหาริย์ได้เลยก็ว่าได้
แต่นอสคิดจะเดิมพันกับความเสี่ยงนี้ เพราะเขาไม่มีทางเลือกสิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือเชื่อมั่นในตัวเองเท่านั้น แล้วสิ่งที่เรียกว่าปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
การโจมตีของมอนสเตอร์ทั้งหกตัวยังคงกระหน่ำใส่นอสอย่างต่อเนื่อง เสียงหายใจหอบของนอสเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆจากการที่ต้องหลบการโจมตีที่เข้ามา ในระหว่างที่หลบนอสก็จะสั่งเกตช่องว่างที่จะออกจากจุดนี้อยู่ตลอดเวลา
ในที่สุดนอสก็มองเห็น การโจมตีของฮันนี่แบร์พุ่งเข้ามาหานอสพร้อมกันทั้งสามตัวพวกมันกางกรงเล็บออกมาด้วยความบ้าคลั่ง นอสคิดและตัดสินใจหลบอย่างรวดเร็ว จังหวะที่ดูเหมือนกับจัดเรียงอย่างสวยงามกำลังเกิดขึ้น เมื่อฮันนี่แบร์ทั้งสามพลาดเป้าแล้วพวกมันจะหยุดนิ่งอยู่ชั่วขณะหนึ่ง
ในจังหวะนั้นนอสไม่รอช้าอีกต่อไป นอสพุ่งตรงเข้าไปที่ช่องหว่างขาของฮันนี่แบร์ตัวที่นอสเล็งไว้ทันทีก่อนที่พวกบารันด้าจะเริ่มเข้ามาผสานงานต่อ นอสสไลด์ออกมาที่ด้านหลังของมันและใช้แหว่งฟันไปที่ด้านหลังของมันเหมือนเดิมกับครั้งแรก นอสรีบกระหน่ำการโจมตีเข้าไปที่กลางหลังของมันอย่างบ้าคลั่ง
เพราะขนาดตัวที่ใหญ่ทำให้นอสแทบไม่ต้องคิดว่าจะโจมตียังไงเพราะยังไงร้อยเปอร์เซ็นนอสก็สามารถโจมตีมันโดนอย่างแน่นอน รอยแผลที่ดูเน่าเปื่อยเริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆที่กลางหลังของฮันนี่แบร์ตัวนั้น จากตอนแรกที่มีขนสีน้ำตาลดำปกคลุมอยู่ทั่วหลังนั้น หลังจากที่โดนฟันไปนับครั้งไม่ถ้วนตอนนี้นั้นขนของมันถูกย้อมเป็นสีแดงและมีรอยแผลเน่าเปื่อยเต็มไปหมดให้ความรู้สึกน่าขยะแขยงเป็นอย่างมาก
โฮก!!!
เสียงร้องของมันรอบนี้นั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและทรมาน แม้มันจะร้องออกมาดังแค่ไหนนอสก็ไม่ได้หยุดมือลงเลยแม้แต่น้อย นอสสังเกตว่าการเคลื่อนไหวของมันช้าลงอย่างเห็นได้ชัด แถมที่ใบหน้าของมันก็เริ่มมีเส้นเลือดปูดขึ้นมาพร้อมกับเริ่มมีน้ำลายเต็มปากของมันมากขึ้น นี่เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าพิษของแหว่งนั้นกำลังทำลายตัวมันจากภายในอยู่
“โอเคตายไปหนึ่งเหลืออีกห้าตัว”
นอสพูดขึ้น ตอนนี้ยังเหลืออีกห้าตัวที่นอสยังต้องจัดการเพราะตัวที่โดนฟันไปนั้นมันจะตายอย่างแน่นอนในไม่ช้านี้ และเป็นไปตามคาดไม่นานหลังจากนั้นฮันนี่แบร์ตัวนั้นล้มลงไปกองกับพื้นจนเกิดเสียงดังสนั่นขึ้น นอสเลิกสนใจมันและหันความสนใจไปที่มอนสเตอร์ตัวอื่นต่อทันที
แม้จะเหลือน้อยลงห้าตัวแต่ก็ไม่ได้แปลว่านอสจะสบายมากขึ้นเลย กลับกันสภาพนอสตอนนี้แทบจะเรียกว่าใกล้จะถึงขีดจำกัดเต็มทีแล้ว เนื่องจากแหว่งที่ตอนนี้กำลังดูดกลืนพลังเวทย์ของนอสอย่างต่อเนื่องทำให้นอสสูญเสียพลังเวทย์ไปเรื่อยๆในปริมาณมหาศาล
ตาของนอสเริ่มพล่ามัวเล็กน้อยจากการสูญเสียพลังเวทย์ไป เมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังจะหมดสตินอสจะกัดไปที่ริมฝีปากตัวเองเพื่อเรียกสติตัวเองกลับคืนมา การโจมตีของฮันนี่แบร์เริ่มรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ทางบารันด้าเองก็เช่นกัน
ตอนนี้ทางบารันด้าเริ่มปรับเปลี่ยนการโจมตีจากใช้หางเป็นการพุ่งเข้าหานอสแล้ว ทุกนาทีของนอสตอนนี้เหมือนแขวนอยู่กับเส้นด้าย แม้จะเป็นแบบนั้นนอสก็ไม่เคยคิดที่จะถอดใจเลย การโจมตีของนอสก็เริ่มรุนแรงขึ้นด้วยเช่นกัน นอสฟาดฟันเหล่ามอนสเตอร์ยักษ์ทั้งห้าตัวด้วยกำลังทั้งหมดที่มี บาดแผลของพวกมันเริ่มปรากฎขึ้นมาตามร่างกายทีละเล็กทีละน้อย
นอสกวาดสายตามองหาตัวที่ดูบาดเจ็บมากที่สุดและจะเข้าไปโจมตีทันทีเพื่อเพิ่มรอยแผลให้กับมันเพิ่ม พิษของแหว่งทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพมากในตอนนี้
“งูตัวนั้น!!”
นอสมองเห็นชัดเจนว่ามีงูตัวหนึ่งนั้นเริ่มมีอาการแปลกจากตัวอื่นอย่างชัดเจน มันคือบารันด้าตัวหนึ่งที่โดนนอสฟันไปหนักกว่าตัวอื่นๆ มันเริ่มทำอะไรอย่างลงอย่างชัดเจน นอสไม่ทนรอให้มันตายเองได้อีกแล้ว นอสจับแหว่งในมือแน่นและพุ่งตรงดิ่งเข้าหามันอย่างรวดเร็วและฟันเข้าที่คอของมันจนขาดครึ่งอย่างแม่นยำรอยตัดที่เรียบเนียนเหมือนกับหั่นเต้าหู้ทำให้หัวของงูหลุดและตกลงพื้นแทบจะทันที
เมื่อพวกมอนสเตอร์สูญเสียพวกพ้องไปถึงสองตัวในเวลาไม่นานทำให้พวกมันเริ่มทวีความบ้าคลั่งขึ้นอีกครั้ง
โฮก!! ชู่ว!!~
พวกมันคำรามก่อนก่อนจะเริ่มมีกลุ่มก้อนพลังเวทย์แผ่ออกมาจากร่างกายและหลอมรวมกับตัวของมันแต่ละตัวด้านของงูบารันด้านั้นเริ่มมีออร่าสีเงินเคลือบไปทั่วทั้งตัวของมัน และทางด้านของฮันนี่แบร์นั้นกรงเล็บของพวกมันเริ่มมีออร่าสีแดงเคลือบเข้าไปมันให้ความรู้สึกบ้าคลั่งของฮันนี่แบร์แต่ละตัวนั้นเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม
“แฮ่กๆ…โถ่เว้ยลืมเรื่องการเสริมแกร่งของระดับสีส้มไปเลย ซวยแน่แบบนี้”
นอสพูดด้วยอาการหอบเหนื่อย
หลังจากที่ได้รับการเสริมแกร่งไปมอนสเตอร์ทุกตัวที่ตอนแรกดูเหมือนจะกำลังทำท่าจะอ่อนแรงลงไปบ้างแล้วนั้นก็กลับมาอยู่ในสภาพปกติแบบเดิมพร้อมกับมีความแข็งแกร่งที่มากขึ้น พวกมันเริ่มเข้าจู่โจมนอสแบบสายฟ้าแล่บในทันที ความเร็วและพละกำลังเพิ่มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ในตอนแรกนอสนั้นสามารถหลบเลี่ยงการโจมตีของมันได้อย่างไร้กังวล แต่ตอนนี้แม้นอสจะสามารถหลบได้พ้นแต่ก็จะได้รับแผลเฉี่ยวๆจากการโจมตีของมันมาด้วยในบางครั้งอยู่ดี
………………