พิธีงานแต่งงานระหว่างหวงยี่ แซ่เฉิน กับ พันธวลัย นาคณรงค์พัน จัดอย่างสมเกียรติ เป็พิธีแบบไทยๆ จนกระทั่งพิธีดำเนินมาถึง การจัดเลี้ยงโต๊ะจีน ใบหน้าของทั้งเ้าบ่าวและเ้าสาวต่างอิ่มเอิบและมีความสุข ทั้งคู่ต้องถ่ายรูปร่วมกับแเื่ และคอยเดินไปต้อนรับแขกที่มาร่วมงานเกือบทุกท่าน
แต่วลัยได้เห็นน้องสาวของเธอเดินเคียงคู่กับชัยวัฒน์ ทำให้วลัยรู้สึกเป็ห่วงน้องสาวอย่างมาก เพราะตัวเธอเองก็รู้ประวัติของนายชัยวัฒน์เหมือนกัน ว่าชายคนนี้เ้าชู้มากแค่ไหน แต่ตอนนี้เธอต้องหยุดคิดเสียก่อน เพราะเ้าบ่าวดึงมือเธอให้เดินเคียงคู่กับเขาตลอดเวลา
กัณฑ์มาร่วมงานแต่งและได้นั่งร่วมโต๊ะเดียวกับพัฒน์และนายพลศักดิ์ ทั้งสามคนต่างไม่พอใจที่เห็นพันธ์ควงอยู่กับชัยวัฒน์อย่างออกหน้าออกตา แม้ว่าทั้งสามคนจะคิดอย่างเดียวกัน แต่ก็พากันเงียบมุ่งทานอาหารอย่างเดียว ไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลย
กัณฑ์เป็ห่วงเพื่อนสาวอย่างมาก เธอเองเริ่มสังเกตเห็นว่าชัยวัฒน์แอบลวนลามพันธ์อยู่ ซึ่งพันธ์พยายามหลบเลี่ยงแต่ไม่แสดงออกมาก เพราะไม่อยากให้เกิดเื่ใหญ่ในงานแต่งของพี่สาว แต่นึกหรอว่ากัณฑ์จะยอม
กัณฑ์รีบเดินเข้าไปดึงมือพันธ์ออกมาจากชัยวัฒน์ทันที
“ไม่เอาน่ากัณฑ์ อย่ามีเื่กัน นี่มันงานแต่ง งานมงคลนะ” พันธ์รีบปรามเพื่อน
“เลิกทนเถอะพันธ์ และตอนนี้พันธ์ก็กลับกะผมได้แล้วด้วย ผมมีเื่จะพูดด้วย” กัณฑ์กล่าว
ชัยวัฒน์ไม่ยอม พยายามรั้งไหล่ของกัณฑ์ไว้ แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันคือ กัณฑ์จับนายชัยวัฒน์ทุ่มโดยวิชายูโดที่ร่ำเรียนมา
“อุ้ย ขอโทษนะ ผมบ้าจี้ฮะ ไม่ชอบให้ใครมาถูกเนื้อต้องตัวเสียด้วย นายไม่เป็อะไรใช่มั้ย นายชัยวัฒน์” กัณฑ์แกล้งพูดจนดูน่าหมั่นไส้
“นายมัน” ชัยวัฒน์ทั้งเจ็บทั้งโมโหจนพูดไม่ออก
พันธ์รีบช่วยพยุงชัยวัฒน์ขึ้น เพราะไม่อยากให้มันเป็เื่ใหญ่ “ต้องขอโทษแทนกัณฑ์ด้วยนะคะ คุณชัยวัฒน์ เป็อะไรมากมั้ยคะ ไปหาหมอกันค่ะ”
“ผมไม่เป็อะไรครับ งั้นผมขอตัวกลับก่อน” นายชัยวัฒน์โกรธมาก แต่เขาก็กลั้นเอาไว้ เพราะไม่อยากเป็ข่าว มันจะดูไม่ดีในสายตาของพ่อแม่พันธ์
“ทำไมกัณฑ์เป็นักเลงแบบนี้ล่ะ ฉันไม่ชอบเลยนะ” พันธ์บ่นเพื่อน
กัณฑ์ไม่พูดแต่รีบดึงมือเพื่อนกลับบ้านทันที
“ปล่อยฉันนะกัณฑ์ เธอทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ” พันธ์พยายามดึงมือให้หลุดจากการเกาะกุม
นายพัฒน์เห็นภาพที่กัณฑ์แสดงท่าทีหึงหวงพันธ์อย่างชัดเจน ทำให้เขาได้รู้แล้วว่า เขาไม่อาจดึงให้กัณฑ์กลับมารักเขาได้อีกแล้ว ดังนั้นพัฒน์จึงตัดสินใจอะไรบางอย่าง
**************************************************
หลังพิธีส่งตัวเข้าหอ เ้าสาวขอตัวไปอาบน้ำก่อน แล้วสวมชุดนอน เธอรอเ้าบ่าวอาบน้ำ เพื่อปรึกษาเื่ของน้องสาว
ทั้งคู่นอนเคียงข้างกัน แต่วลัยยังสงสัย เลยรีบถามให้หายข้องใจ
“ทำไมลูกน้องเ้าพ่อ นายชานฟงอะไรนั่นถึงยอมร่วมแสดงละครกับคุณล่ะคะ” วลัยถาม
“ผมกับชานฟง พวกเราเป็เพื่อนกัน แอบติดต่อกันมาตลอด จริงๆ เขามีอุดมการณ์เหมือนกับผม คือไม่อยากทำงานผิดกฎหมาย แต่เพราะเ้าพ่อมีบุญคุณกับเขามาก คนจีนเขาถือรู้มั้ย ชานฟงจะต้องตอบแทนบุญคุณเ้าพ่อนั่น เลยยอมทำงานตามคำสั่งเ้าพ่อทุกอย่าง” หวงยี่เล่า
“น่าสงสารชานฟงนะคะ” วลัยกล่าวตามภาษาผู้หญิงที่ขี้สงสาร
“สงสารได้ แต่ห้ามคุณมองมันเด็ดขาด” หวงยี่เริ่มหวง
“ฉันไม่รู้จักเขา จะไปมองเขาได้ยังไงกันคะ” วลัยกล่าว
“ไม่รู้ล่ะ ผมดันมีเมียสวย มันก็เลยต้องกลายเป็คนขี้หวงแบบนี้ไง” หวงยี่ไม่พูดเปล่า รีบหอมแก้มภรรยาแบบหนักๆ เพราะหมั่นไส้มาก
“แล้วคุณชอบฉันตอนไหนคะ” วลัยยังคงถาม
“ผมยอมรับนะ ว่าตอนคุณมาทำงานใหม่ๆ เห็นคุณแต่งตัวเฉิ่ม มันก็เลยหมั่นเขี้ยว อยากแกล้งคุณตลอด มันสนุกดี แต่วันที่ผมรักคุณจริงๆ คือวันที่ผมตามคุณไปงานการกุศลนั่น ผมเห็นคุณตอนถอดแว่นปล่อยผม ผมก็รู้สึกชอบคุณทันที คุณรู้มั้ยผมถึงขั้นทิ้งการทิ้งงานมาดูคุณเล่นเปียโนด้วยแหละ” หวงยี่เล่า
“มันน่าเสียใจนะคะ ที่คุณไม่ได้ชอบที่ตัวตนของฉันจริงๆ” วลัยกล่าวอย่างน้อยใจ
“ตัวตนที่แท้จริงของคุณคือ ผู้หญิงที่เล่นเปียโนด้วยรอยยิ้มนั่น ไม่ใช่ตอนที่คุณปลอมมาเป็เลขาฯ ของผมอย่างนั้น” หวงยี่กล่าว
“ตอนนี้ฉันแอบห่วงยัยพันธ์ค่ะ ยิ่งเห็นตอนที่เธอเดินควงกับนายชัยวัฒน์ ฉันก็ยิ่งเป็ห่วง” วลัยกล่าว
“ผมก็นึกว่าคุณจะชอบผู้ชายแบบนายชัยวัฒน์เสียอีก” หวงยี่กล่าว
“ดูภายนอกก็ชอบค่ะ เขาเป็คนมีบุคลิกดี แต่ในจิตใจของเขานี่สิ เขาเป็คนที่ชอบดูถูกผู้หญิงค่ะ หากเขาเผยธาตุแท้ให้เห็น คงจะแสดงว่าตนมีอำนาจเหนือผู้หญิงอย่างเต็มที่” วลัยกล่าว
“น่าแปลก ขนาดคุณเองยังรู้ แต่คุณพันธ์นี่สิ ทำไมเธอถึงยอมควงกับมัน หรือจริงๆ แล้วเธอทำเพื่อประชดใครบางคนหรือเปล่าครับ” หวงยี่ให้ความเห็น
“ใช่จริงด้วย ดูเหมือนประชดใครบางคนจริงๆ ด้วย เพราะปกติพันธ์จะไม่ทนหากมีใครแอบมาลวนลามเธอแบบนั้น ยังดีที่กัณฑ์คอยกันนายชัยวัฒน์ให้” วลัยกล่าว
“คืนนี้เลิกพูดถึงคนอื่นก่อนนะครับ อะนี่ ผมให้” หวงยี่ยื่นไดอารี่ส่งคืนภรรยา
“ไดอารี่มันอยู่กับคุณได้ยังไงคะ” วลัยสงสัย
“ผมอ่านมันจบแล้วครับ ตอนแรกผมก็นึกว่าคุณจะแอบชอบผมเสียอีก พออ่านรายละเอียด ถึงรู้ว่า คุณตั้งใจเขียนเพื่อหาวิธีเอาคืนผมอยู่” หวงยี่กล่าวอย่างรู้ทัน
“มันเสียมารยาทนะคะ มาแอบอ่านไดอารี่แบบนี้” วลัยกล่าว
“งั้นผมรู้แล้ว ว่าผมจะแกล้งอะไรคุณอีก คุณจะได้แกล้งผมเหมือนกัน” หวงยี่กล่าว
“จะแกล้งอะไรฉันอีกคะ อื้อ” วลัยพูดอะไรไม่ได้อีกแล้ว เพราะเขาจูบเธอ ………………………………………………………………………………..
เช้าวันรุ่งขึ้น วลัยนอนกอดกับหวงยี่ด้วยความเหนื่อยล้า
“อย่าลืมแก้แค้นผมนะครับที่รัก” หวงยี่จูบหน้าผากของเธอ
“บ้าสิคะ ใครจะไปอยากแก้แค้นเื่นี้” วลัยกล่าวอย่างเขินๆ
“ไม่เป็ไรครับ ผมแกล้งคุณฝ่ายเดียวก็ดีเหมือนกัน ผมขอลูกสักสองคนเลยก็แล้วกัน” หวงยี่กล่าว
วลัยหน้าแดงก่ำ ไม่ยอมพูดกับเขาอีก รีบห่อตัวด้วยผ้าห่ม แล้วหยิบเสื้อผ้า รีบวิ่งไปอาบน้ำก่อนทันที ในใจคิดว่า สุดท้ายก็เข้าคติที่ว่า เกลียดอะไรก็ได้อย่างนั้นจริงๆ เพราะสุดท้าย คนที่เธอแค้นเพราะแกล้งเธอประจำ ก็กลายมาเป็สามีสุดที่รักไปเสียแล้ว
125
