Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

    ตอนที่ 48 กับดักไร้ประโยชน์

    ตอนที่ 48

    กับดักไร้ประโยชน์

     

                    “เป็นไปไม่ได้น่าเควสมันจะหลอกพวกเราเลยงั้นเหรอ”หลังจากทำงานในช่วงเช้าจนเสร็จ กวีได้สั่งให้เจไปนัดคนในเรดมาประชุมกันที่กลางหมู่บ้านเหมือนทุกๆวันก่อนจะเล่าข้อสงสัยของตนเองให้คนอื่น ๆทราบ แน่นอนว่าย่อมมีคนที่ไม่เชื่อและตั้งข้อสงสัยกับกวีอยู่แล้ว

     

                    “มิน่าล่ะคนในหมู่บ้านถึงถามละเอียดนัก”แม้คนส่วนใหญ่จะไม่เชื่อแต่ก็มีหลายคนที่รู้สึกแปลกๆกับเรื่องนี้อยู่บ้าง ทำให้ตอนนี้คนในเรดต่างถามกันไปกันมาจนเริ่มวุ่นวาย

     

                    “คุณกวียังไงมันก็เป็นแค่ข้อสงสัยไม่ใช่เหรอครับถ้าเกิดไม่ใช่เรื่องจริงขึ้นมา...”แน่นอนว่าในกลุ่มคนที่เชื่อและไม่เชื่อก็ต้องมีคนที่ทั้งเชื่อและไม่เชื่ออยู่ด้วย

     

                    “ไม่ต้องห่วงครับ ผมกล้าพูดก็ต้องมีหลักฐานแน่นอน”กวีตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีสบายๆเช่นเดิม

     

                    “ไหนล่ะครับ”คนในเรดถามพลางมองไปทางกวีเป็นตาเดียว เรื่องนี้จะฟันธงเลยก็ไม่ได้แต่หากมีหลักฐานที่น่าเชื่อก็อีกเรื่อง

     

                    “สักครู่นะครับ”กวีว่าพลางเปิดระบบสื่อสารของตนเองออกมาก่อนจะเลื่อนไปที่หน้าต่างจดหมายเพื่อตรวจสอบจดหมายที่ถูกส่งมาเพียงแต่ภายในจดหมายที่อ่านแล้วกว่าหลายร้อยฉบับกลับไม่มีสิ่งที่กวีกำลังมองหาเลย

     

                    ติ๊ง....

     

                    กวีเปิดกล่องจดหมายออกมาได้เพียงไม่นานก็มีจดหมายฉบับใหม่ถูกส่งมาอย่างกับนัดแนะเวลาเอาไว้ทำเอาคนในเรดที่กวีเปิดให้เห็นหน้าต่างระบบมีท่าทีตื่นเต้นกันมาก

     

                    “นี่มัน....พี่ชายคนที่มาถามรายละเอียดเรื่องกับดักนี่นา”ชายคนหนึ่งในเรดพูดออกมาเมื่อเห็นรูปใบที่กวีพึ่งเปิดขึ้นมาจากจดหมายรูปใบนั้นเป็นรูปชายคนหนึ่งที่กำลังเดินออกจากหมู่บ้านไปหลังจากพระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว และอย่างที่ชายในเรดบอกเขาคือคนที่มาถามคำถามเรื่องกับดักนั่นเอง

     

                    “เขาแค่เดินออกจากหมู่บ้านเท่านั้นเองไม่ใช่เหรอแบบนี้เป็นหลักฐานไม่ได้หรอก”ฝั่งคนที่ยังไม่ยอมเชื่อส่ายหน้าปฏิเสธด้วยท่าทีไม่เห็นด้วยตอนนี้เควสเงินดีอยู่ตรงหน้าหากล่มเควสเอาตอนนี้แล้วเกิดเควสเป็นเรื่องจริงขึ้นมาจะทำอย่างไร

     

                    ติ๊ง....!!

     

                    ชายคนนั้นยังถามไม่จบที่กล่องจดหมายของกวีก็มีข้อความอีกข้อความหนึ่งเด้งขึ้นมาต่อทันทีแถมคนส่งยังเป็นคนที่ชื่อ ไอซ์ เหมือนเดิมอีกต่างหาก

     

                    “นี่มัน....”ทันทีที่กวีเปิดรูปออกมาให้ทุกคนดูเหล่าคนที่ไม่เชื่อต่างก็มีท่าทีตกใจทันที ภาพล่าสุดที่กวีเอามาให้ดูคือภาพชายคนเดิมกำลังเดินเข้าไปหากลุ่มคนที่มีท่าทีไม่น่าไว้ใจดูเหมือนคนที่ส่งรูปมากำลังติดตามตัวชายคนนั้นไปเลย

     

                    ติ๊ง....!!

     

                    หลังจากรูปนั้นจดหมายจากคนที่ชื่อไอซ์ ก็ส่งมาเร็วขึ้นมาก ภาพคราวนี้เป็นภาพของชายคนเดิมที่กำลังเข้าไปถ้ำแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในมุมมืดของภูเขาทางใต้ของหมู่บ้านแถมพวกคนที่เฝ้าดูอย่างไรก็ไม่ใช่คนดีแน่ ๆเสียด้วย

     

                    ติ๊ง....!!

     

                    ไม่หมดแค่นั้นท่าทางคนที่ส่งรูปมาจะเข้าไปในถ้ำด้วย แถมยังถ่ายภาพตอนคนในหมู่บ้านคนนั้นกำลังเอาแผนที่ออกมาวางบนโต๊ะเสียด้วยภาพนั้นมันชัดมากว่าชายคนนั้นกำลังเล่าเรื่องกับดักของหมู่บ้านให้พวกโจรฟังเห็นแบบนี้จะไม่เชื่อก็ไม่ได้แล้ว

     

                    “................”เหล่าคนในเรดเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่เงียบ ไม่นึกว่าคนของหมู่บ้านจะทำกันถึงขนาดนี้

     

                    “งั้น...เงินรางวัลเควสพวกนี้ก็เป็นเรื่องโกหกนะสิ”คนในเรดแสดงท่าทีผิดหวังออกมาอย่างเห็นได้ชัดเงินจำนวนนี้มันล่อตาล่อใจมากแต่หากเป็นเรื่องโกหกนอกจากพวกตนจะไม่ได้เงินที่หวังเอาไว้ยังอาจจะโดนพวกโจรและชาวบ้านฆ่าจนเสียเลเวลไปอีกต่างหาก

     

                    “งั้น...พวกเราก็ยกเลิกเควสกันเถอะแบบนี้พวกเรามีแต่เสียกับเสีย”ชายคนหนึ่งเสนอออกมาทำเอาเหล่าคนในเรดต่างแสดงท่าทีเห็นด้วยออกมากันหมดตอนนี้ในสายตาพวกเขาเควสนี้ก็แค่เควสหลอกลวงเท่านั้นต่อให้ฝืนสู้ชนะโจรได้ก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก

     

                    “บ้าจริง เสียแรงทำกับดักไปตั้งหลายวันไม่ได้อะไรเลย”ชายคนหนึ่งบ่นออกมาด้วยท่าทีไม่พอใจเพราะกับดักที่ทุ่มเวลาทำกลายเป็นของเสียเปล่าไปแล้ว

     

                    “ไม่หรอก....”กวีส่ายหน้าช้า ๆก่อนจะชี้ไปที่รูปถ่ายภายในรังโจรในรูปถ่ายใบนี้เห็นใบหน้าของพวกโจรชัดเจนมากอย่างกับตั้งกล้องถ่ายแบบในรังโจรไม่มีผิด

     

                    “เจ้าพวกนี้มีค่าหัวอยู่หากนำตัวไปส่งที่เมืองการ์กันละก็จะได้เงินมาไม่น้อยเลย”กวีพูดจบก็นำรูปอีกรูปที่เก็บเอาไว้ก่อนหน้านี้ออกมาอย่างที่บอกกวีรู้อยู่แล้วว่าที่เมืองการ์กันมีการประกาศค่าหัวของโจรด้วยเพราะกวีให้คนรู้จักไปตรวจสอบที่เมืองการ์กันมาก่อนแล้วนั่นเองพอได้รูปของพวกโจรมาก็สามารถเอามาเทียบกับใบหน้าในรูปประกาศจับได้พอดี

     

                    “ห้าแสนงั้นเหรอ”หัวหน้าเรดมองใบหน้าของโจรคนหนึ่งที่อยู่ในใบประกาศจับค่าหัวของชายคนนั้นอยู่ที่ 5 แสนเหรียญซึ่งเป็นเงินจำนวนไม่น้อยเลยเพียงแต่คนในเรดและปาร์ตี้ของกวีมีกันรวมทั้งสิ้น 42 คนเงิน 5ล้านนี้แบ่งกันก็ได้แค่คนละประมาณหมื่นสองเท่านั้น

     

                    “ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลยนะ”ผู้หญิงคนหนึ่งในปาร์ตี้ตอบด้วยท่าทีโล่งใจแม้จะไม่ได้เงินมากอย่างที่หวัง แต่การทำงานฟรีก็ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนต้องการอยู่แล้ว

     

                    “นั่นสิอย่างน้อยได้เงินค่าหัวก็ยังดี”หัวหน้าเรดพยักหน้าช้า ๆออกมาด้วยท่าทีพึงพอใจตอนแรกนึกว่าจะต้องทำงานฟรีซะแล้ว แต่ยังได้ค่าเหนื่อยแบบนี้ค่อยน่าพอใจหน่อย

     

                    “แล้วพวกเราจะเอายังไงกับกับดักละครับ พวกโจรเลเวลค่อนข้างสูงถ้าใช้กับดักไม่ได้พวกเราจะสู้ยังไง”สองหัวหน้าปาร์ตี้ที่พากวีเข้าร่วมกลุ่มถามด้วยท่าทีลำบากใจตอนนี้ข้อมูลของกับดักโดนพวกโจรรู้หมดแล้วพวกมันคงไม่ติดกับดักที่พวกกวีวางเอาไว้แน่ ๆ

     

                    “ไม่ต้องห่วง พวกเราก็แค่ใช้กับดักที่ไร้ประโยชน์ไปแล้วให้เป็นประโยชน์ก็พอ”กวีตอบด้วยท่าทีสบายๆ การวางกับดักไม่จำเป็นต้องหวังพึ่งประสิทธิภาพของกับดักเสมอไปตัวกับดักที่ถูกรู้ตำแหน่งแล้วนั้นยังสร้างความได้เปรียบอื่นให้กับผู้วางกับดักได้ด้วย

     

                    ติ๊ง!!

     

                    กวีอธิบายแผนและการรับมือไปได้ไม่เท่าไรอยู่ ๆก็มีเสียงการแจ้งเตือนจากระบบสื่อสารของกวีดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อนโดยผู้ที่ติดต่อเข้ามานั้นคือ ไอซ์ คนที่ส่งรูปมาให้กวีนั่นเอง

     

                    “พี่กวี...พวกโจรกำลังออกมาจากถ้ำคิดว่าคงจะลงไปจัดการพวกพี่ตอนนี้เลย”เสียงของไอซ์ดูเหมือนกำลังกระซิบเบา ๆเพื่อไม่ให้คนรอบข้างได้ยินแต่คำตอบของไอซ์นั้นก็ทำให้กวีถอนหายใจออกมาเบา ๆ เป็นอย่างที่กลัวจริง ๆแม้แต่เวลาโจมตีก็ยังเป็นเรื่องโกหกไม่รู้ว่ามีผู้เล่นกี่กลุ่มแล้วที่เสียท่าให้กับพวกโจรเหล่านี้

     

                    “เข้าใจแล้วทุกคนเตรียมพร้อม”กวียืนขึ้นก่อนจะเริ่มสั่งให้ทุกคนเตรียมตัวรับมือตอนนี้กวีที่เป็นคนเสนอแผนออกมาแทบจะมีหน้าที่สั่งการแทนหัวหน้าเรดคนก่อนไปแล้วแถมแผนการของกวีก็ดูน่าสนใจดีด้วยทำให้ไม่มีใครคิดจะต่อต้านเลย

     

                    .

                   

                    .

                   

                    “เอาล่ะ...ได้เวลาล่าพวกนักผจญภัยหน้าโง่แล้ว”อีกฝั่งทางด้านของกลุ่มโจรพวกมันเดินทางลงเขาโดยใช้เวลาแค่ 20 นาทีเท่านั้นแถมพวกมันยังเชี่ยวชาญเรื่องสภาพพื้นที่ของหมู่บ้านเป็นอย่างดีแถมก่อนออกมายังจำตำแหน่งของกับดักมาเรียบร้อยหมดแล้วอีกต่างหาก

     

                    “มาสนุกกันดีกว่า”โจรอีกคนหนึ่งหัวเราะออกมาก่อนจะเดินนำคนของตนเองเข้าไปในเขตหมู่บ้านกลุ่มโจรที่มากันนั้นมีกันร่วม 60 คนแต่ละคนต่างมีเลเวลอยู่ที่ 50 ถึง 60กันทั้งนั้นสำหรับผู้เล่นเลเวลไม่เกิน 40ที่มีกันแค่เรดเดียวนับว่ารับมือได้ยากมาก

     

                    “ไหนดูสิ.....ตรงนี้เป็นหลุมลึกที่มีลิ่มแหลมอยู่ข้างล่างสินะ”หัวหน้าโจรเอาแผนที่ออกมาอ่านก่อนจะมองไปที่พื้นหน้าหมู่บ้านตรงนี้มีหลุมขุดเอาไว้โดยมีการเอาผ้าและเศษดินเศษใบไม้มาปิดเอาไว้ตอนกลางคืนแทบจะมองแยกไม่ออกเลย

     

                    “น่าสงสารพวกนั้นนะลงแรงทำกับดักแทบตายแต่ก็ต้องโดนฆ่าในวันพักผ่อนอยู่ดี”โจรคนหนึ่งหัวเราะออกมาด้วยท่าทีสบายๆ พวกเขามักจะบุกตอนที่ผู้เล่นไม่ทันตั้งตัวเสมอไม่ทราบเพราะผู้เล่นเคยชินกับการดูข้อมูลเควสหรือเปล่าแค่หัวหน้าหมู่บ้านบอกวันและเวลาที่แน่นอนออกไปก็แทบไม่เหลือความระวังอีก

     

                    [ แจ้งเตือน ศัตรูที่มีสายอาชีพเกี่ยวกับโจรมีความสามารถขโมยติดตัวหากผู้เล่นที่โดนมอนสเตอร์หรือศัตรูชนิดดังกล่าวสังหารจะมีโอกาสเสียไอเทมภายในตัว2 ชิ้นขึ้นไป]

     

                    ระหว่างพวกโจรกำลังเดินผ่านหลุมกับดักอยู่นั้นข้อความแจ้งเตือนก็เด้งเข้ามาในหูของผู้เล่นแต่ละคนที่กำลังเตรียมพร้อมอยู่ข้อความพวกนี้ทำเอาผู้เล่นทั้งหลายตาเบิกกว้างด้วยท่าทีตกใจหากพวกกวีไม่นึกสงสัยขึ้นมาป่านนี้นอกจากจะโดนหลอกจนต้องเสียเลเวลแล้วยังต้องเสียไอเทมอีกด้วย

     

                    “เอาเลย”อยู่ ๆก็มีเสียงของกวีดังมาจากภายในหลุมกับดักเสียอย่างนั้นแต่พวกโจรยังไม่ทันได้หันไปมองก็พบว่าที่ด้านข้างของกลุ่มโจรปรากฏร่างของพวกกวีโผล่ออกมาจากหลุมกับดักแถมไม่ใช่แค่คนเดียวแต่กลับมีกันหลายสิบคนเลย

     

                    “เฮ้ย.....”พวกโจรที่อยู่ด้านข้างมองพวกกวีตาค้างก่อนจะชักดาบออกมาเตรียมต่อสู้แต่การโผล่มาของพวกกวีเกินกว่าที่พวกโจรจะจินตนาการเอาไว้ก่อนเสียอีก

     

                    ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

     

                    พริบตาเดียวสกิลหลากหลายสกิลก็พุ่งเข้าใส่กลุ่มโจร5 คนที่ยืนอยู่ใกล้หลุมกับดักที่สุด รูปแบบการโจมตีแบบนี้กวีเรียกมันว่า บอม!เป็นการนัดแนะกันล่วงหน้าว่าจะโจมตีไปยังเป้าหมายจำนวนน้อยเพียงเป้าหมายเดียวเพื่อสังหารให้ไวที่สุดแม้อีกฝ่ายจะเป็นมอนสเตอร์เลเวล 50แต่โดนผู้เล่นทั้งเรดใช้สกิลที่แรงที่สุดซัดเข้าเป้าพร้อมกันทีเดียวแบบนี้หากไม่ตายก็ต้องเจ็บหนักเท่านั้น

     

                    “ถอย”กวีวิ่งนำคนทั้งเรดออกไปข้างหน้าการบอมนั้นอาศัยความเร็วเข้าชิงจังหวะ และจะถอยเพื่อรอคูลดาวน์สกิลทันทีตอนนี้พวกโจรยังคงอึ้งอยู่ แต่พริบตาเดียวก็เสียกำลังคนไป 5 คนแล้ว

     

                    “ตามพวกมันไป”หัวหน้าโจรว่าพลางสั่งให้ลูกน้องตามไปเพียงแต่ตัวหัวหน้าโจรก็ยังอดไม่ได้ที่จอมองลงไปในหลุมกับดักคนของหมู่บ้านที่มาส่งข่าวยืนยันอย่างหนักแน่นว่าหลุมที่หน้าหมู่บ้านเป็นหลุมที่มีลิ่มแหลมอยู่ข้างใต้ก็เลยบอกให้พวกเขาระวังเป็นพิเศษแต่พอมองลงไปแล้วกลับพบว่าตอนนี้หลุมนั้นตื้นมาก มีพื้นที่พอให้คนยืนเท่านั้นแถมตรงปากหลุมยังเป็นเนินให้สามารถขึ้นมาได้อย่างสะดวกอีกต่างหากหรือว่าข้อมูลของฝั่งโจรจะรั่วไหลกัน....

    คล้ายกับเรื่องGuild Master จอมราชันโลกออนไลน์ ที่คุณอ่าน