ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

ฟ้าว ฟ้าว ฟ้าว เครื่องเล่นแบบใหม่เริ่มหยุดทำงาน เมื่อ มิซาเอะ ล๊อคเอ้าออกมา ตอนนี้เธอมีอาการงุนงง เพราะเล่นเกมส์ P.D.W มากเกินไป

" รู้สึกว่าเราจะเล่นมากเกินไปหน่อย แฮะ " มิซาเอะกล่าวเบาๆ ในขณะที่มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น มันมาจาก ชิโอริเพื่อนสนิทของเธอนั่นเอง มิซาเอะจึงเดินเข้าไปรับทันที

" ฮัลโหล วันนี้เราไปลอยกระทงกันม้า" ชิโอริกล่าว
" เจอกันที่ไหนกี่โมงล่ะ "
"เจอกัน 1ทุ่มตรงที่หน้าห้าง pozapu extra luck นะ "
" ได้ๆ จะรีบไป " มิซาเอะ เงยหน้าขึ้นแล้วมองดูเวลาตอนนี้เป็นเวลา 5โมงเย็นแล้ว เธอรีบเข้าไป จูจุ๊บที่แก้มซ้ายของซึจิมิ ที่กำลังนอนหลับเป็นเจ้าชายนิทราทันที ก่อนไปอาบน้ำ และเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่นานเธอก็ออกมา พร้อมกับเสื้อตัวโปรดที่เปลี่ยนมาแล้ว
แต่ในขระที่เธอจะออกไปข้างนอก ได้มีนางพยาบาลคนหนึ่งสวนเข้ามา นางพยาบาลแปลกหน้าคนนี้พอเข้ามาปุ๊บ ก็ไม่พูดพล่ามทำเพลงใดๆ ตรงเข้าไปหาพี่ซึจิมิ ของเธอทันที เพื่อจะฉีดยา
" จะทำอะไรพี่ซึจิมิ น่ะ ฮิโรมิ!!!"
ฮิโรมิตกใจที่มิซาเอะ จำเธอได้ แม้จะเคยต่อสู้กันแค่ครั้งเดียวก็ตาม ฮิโรมิ จึงหัวเราะออกมา
" ฮะ ฮะ ฮ่า จำชั้นได้ด้วยเหรอ มิซาเอะ จัง แบบนี้ต้องตีก้นซะแล้ว " ฮิโรมิกล่าวก่อนจะปาเข็มฉีดยาใส่ มิซาเอะ มิซาเอะจึงรีบหมุนตัวหลบทันที แล้วเตะเสยกลับ เป็นจังหวะที่ฮิโรมิ ก้มตัวลง แล้วดีดขาซ้ายไปกระแทกกับขาขวาของมิซาเอะ ทั้งสองต่างกระเด้งออกจากกันแล้วจ้องหน้ากันตาเป็นมัน
ฮิโรมิ แห่งองค์กรลับนักฆ่า มองหน้า เอลฟ์สาวอย่างแครงใจในฝีมือ แล้วพุ่งตัวเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง เธอทั้ง เตะ ข่วน หยิก มิซาเอะ เป็นพัลวัน จนมิซาเอะ ต้องฟาดฝ่ามือที่มีเปลวไฟขนาด 10เซนติเมตรออกไป เพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของฮิโรมิ แต่ฮิโรมิ ก็รู้ว่า มิซาเอะ จะทำอย่างนั้น เธอจึงชิงลงมือ หนีออกไปทางหน้าต่างเสียก่อน
เพล้ง....เสียงกระจกแตก
ฮิโรมิ โดดจากชั้น 10 ของโรงพยาบาล พิ้งกี้สมายลงมาสู่พื้น โดยใช้สริงลดแรงกระแทก แล้วหนีไปทางทิศตะวันออก โดยไม่หวนกลับมามองมิซาเอะ มิซาเอะจึงปัดไม้ปัดมืออย่างโล่งใจ แล้วรีบโทร.ไปหาชาล็อตให้มาจัดการเรื่องที่โรงพยาบาล
1 ชั่วโมงต่อมา......ชาล็อตก็มาถึงพร้อมกับ การ์ดชุดดำหุ่นล่ำบึก 4คน พวกเขาต่างไว้ใจได้ เมื่อชาล็อตพบมิซาเอะ เธอก็กล่าวว่า
" เรื่องทางนี้ชั้นจัดการเอง เธอไปเที่ยวกับเพื่อนเถอะ "
" ฝากด้วยนะ คุณชาล็อต " มิซาเอะ เบาใจลงเมื่อเห็นชาล็อตตบปากรับคำแบบนั้น เธอจึงรีบออกไปข้างนอก เพราะนี่ หกโมงเย็นแล้ว
"ขอให้เที่ยวให้สนุกนะ มิซาเอะ " ชาล็อตกล่าว แล้วนั่งลงอ่านหนังสือพิมพ์ข้างๆ ซึจิมิ แล้วเล่านิทานให้ซึจิมิ ฟัง มันเป็นเรื่องของชายคนหนึ่งที่สงสัยว่าใครคือมนุษย์คนแรกของโลกใบนี้ จึงย้อนอดีตไปกับแฟนสาว เรื่องมีอยู่ว่า
มาออน และแฟนสาวของเขาเอริก้า อยากรู้ว่าใครเป็นผู้ให้กำเนิดมนุษย์ยุคแรก จึงได้ใช้เวทย์ย้อนอดีตกลับไปในยุคโบราณ ซึ่งก็เกิดเหตุผิดพลาดทำให้มาออนใช้เวทย์มนต์กลับไปยังโลกในอนาคตไม่ได้
แวป แวป แวป
เมื่อมาถึงยุคโบราณ พวกเขากลับไม่พบมนุษย์เลยซักคน และทวีปแห่งสรรพชีวิต ที่ปกครองโดยเหล่ามนุษย์ละที่นี่มีแต่ป่าและพรรณไม้เท่านั้น จะมีก็แต่พวกปีศาจอาศัยอยู่เต็มไปหมด พวกมันมีจำนวนนับสิบตัวเลย
มาออน จึงได้ทำการทดลองลับ โดยใช้ ดีเอนเอ ของมนุษย์ มาผสมเทียม และเกิดเป็น ทารก เพศชายหญิง จำนวนอย่างละ 100 คน ขึ้นมา ในห้องทดลองวิทยาศาสตร์ ซึ่งเด็กทารกแต่ละคนนั้น มีสภาพแข็งแรงสมบูรณ์
เขาได้ทำการสร้างหมู่บ้าน และเลี้ยงดูเด็กทารกพวกนั้น จนเวลาผ่านไปได้15 ปี พวกเด็กๆพากันเติบใหญ่ และมีอาชีพเป็น นักผจญภัยฝึกหัดด้วยกันทั้งนั้น ซึ่งแต่ละคนก็มีพลังเวทย์อยู่ในระดับสูงเลยทีเดียว
ในจำนวนนั้น มีเด็กผู้ชายที่มีฝีไม้ลายมือมาก นามว่า เซเมี่ยน เขาเป็นนักผจญภัยระดับสูง และเป็นจอมเวทย์ด้วยกับลูกสาวของ เอริก้า ที่มีชื่อว่า ฮาสึกิ ทั้งสองคนเป็นคู่รักกัน และมีกำหนดจะแต่งงานกันในปีหน้า
ความสุขสงบของหมู่บ้านมีไปได้อย่างยาวนาน
จนกระทั่งวันหนึ่ง ความสงบได้ผันผ่านไป พวกปีศาจได้มารุกรานหมู่บ้าน โดยมีปีศาจ นามว่า เอลูเอล ได้พาพวกทหารปีศาจนับสิบ มารุกรานหมู่บ้าน มันเป็นปีศาจในระดับชั้นที่2 ( ปีศาจมี 10 ระดับ ชั้น10 จะเก่งสุด)
มาออนพยายามต่อสู้ กับกองทัพปีศาจนั้น โดยมี เซเมี่ยน และ ฮาสึกิคอยช่วย การสู้รบเป็นไปด้วยความดุเดือด
" เจ้าพวกมนุษย์ หน้าโง่ บังอาจมาสู้กับพวกเรา " เอลูเอลตะโกนด้วยเสียงอันดังก้อง เขาเป็นถึงหัวหน้าของพวกปีศาจลูกจ๊อกพวกนี้
เวทย์มนต์ หลายต่อหลายบทได้ถูกใช้ไป เพื่อต่อสู้กับ เอลูเอล
วูมมมมมมมมมม
ตูมมมมมมมมมม
กองทัพปีศาจนับสิบ ได้ล้มตายลงจำนวนมาก พอๆกับเหล่าเด็กน้อยนักผจญภัยที่ได้รับบาดเจ็บ
เซเมี่ยน ได้ใช้ไม้คทาสีขาว เข้าประชิดตัวเอลูเอลได้ในที่สุด และเขาได้ร่ายเวทย์ ระเบิดกัมปนาทใส่เอลูเอล มันเป็นจังหวะที่เอลูเอลไม่ทันระวังตัว
" เจ้าจะทำอะไรนะ " 
อาคคคคคคคคคคคคคคคคค
เอลูเอลได้รับบาดเจ็บอย่างหนักแต่มัน ก็ไม่ยอมแพ้ มันหันกับไปเห็นกองทัพปีศาจของมัน ล้มตายลงจำนวนมาก จนถอยหนีกันไปหมดแล้ว ทำให้มันหมดกำลังใจสู้เช่นกัน
" ที่ตรงนี้ เป็นของเราชาวมนุษย์ จงกลับไปซะ ไอ้ปีศาจ " เซเมี่ยนและฮาสึกิ ผนึกพลังกัน ปล่อยเวทย์ ใหญ่ กิก้าเดียมาโอ ( มังกรสายฟ้าพิโรธ ) เข้าใส่ เอลูเอล
เป็นขณะเดียวกับ เอลูเอล ปล่อยคลื่นดูดมฤตยู ออกมาสองพลังปะทะกัน ทำให้ เอลูเอลถูกดูดเข้าไปในประตูมิติ และทางกลับสู่อนาคตได้เปิดออก ทำให้มาออน และ เอริก้าดีใจอย่างมากที่จะได้กลับบ้าน
" ถึงเวลาต้องร่ำลากันแล้วสินะ " มาออนกล่าว พร้อมกับจับมือของเอริก้า
" พวกเราจะคิดถึงท่าน ท่านพ่อ ท่านแม่ " ฮาสึกิ โบกมือลาทั้งสองด้วยน้ำตาคลอเบ้า
และแล้วพวกมาออนและเอริก้าก็ได้กลับสู่โลกอนาคต และอนาคตของมนุษยชาติ แห่งทวีปนี้ ก็ได้ฝากไว้กับเด็กๆทั้งสองร้อยคนนั่นเอง...จบ
เมื่อเล่านิทานให้ ซึจิมิ ฟังเสร็จแล้ว การ์ดคนหนึ่งก็ส่งชาให้ ชาล็อตดื่ม ชาล็อตเริ่มครุ่นคิดถึงเรื่องต่างๆจนมาถึงตอนนี้ และเธอก็เกิดอยากรุ้ว่า ซึจิมิจะมีปฏิกิริยาอย่างไร ถ้าเธอจูบเขา และเธอก็ทำการจูบซึจิมิ โดยที่เขาไม่รุ้ตัว
กลับมาทางด้านมิซาเอะ เธอนั่งรถแทกซี่มาถึงหน้าห้าง  pozapu extra luck แล้วรอให้ ชิโอริ ปรากฏตัว ไม่ช้า ชิโอริ ก็เดินมา
" ขอโทษนะที่มาสาย มิซาเอะ เราไปหาอะไรกินกันดีกว่า ยังพอมีเวลา " ชิโอริกล่าว แล้วพามิซาเอะ ไปยังร้านข้าวต้มเลือดหมูในทันที 
" เหลาปั่น (เถ้าแก่) ขอข้าวต้มเลือดหมูสองชาม " ชิโอริกล่าวก่อนที่มิซาเอะจะมานั่งลงข้างๆ แล้วทั้งสองก็เริ่มโซ้ย ข้าวต้มเลือดหมูกันอย่างเอร็ดอร่อย
ใกล้เวลาลอยกระทงมาทุกทีแล้ว ชิโอริจึงวางตังค์ลงบนโต๊ะ แล้วรีบดึงมือมิซาเอะ ออกไปทันที
ละแวกนั้นมีร้านขายกระทงอยู่ร้านเดียว ซึ่งเหลือกระทงเพียง 1 ชิ้นเท่านั้น
" ถ้างั้นเราก็ลอยกระทงพร้อมกันเลยนะ มิซาเอะ " ชิโอริกล่าวแล้วรับกระทงมาจากเจ้าของร้าน เธอ และมิซาเอะ ปักแบงค์พันลงไปคนละใบ ก่อนจะเริ่ม อธิฐาน
' ขอให้อาการป่วยของพี่ซึจิมิ หายโดยเร็วด้วยเถอะ ' มิซาเอะ อธิฐาน แต่เธอไม่รุ้ว่า ชิโอริ อธิฐานขอให้ชาตินี้ได้คู่กับมิซาเอะ
เมื่อลอยกระทงลงไปในแม่น้ำแล้ว มิซาเอะ กับ ชิโอริ ก็มองมันลอยไปจนลิบตา และเห็นเด็กคนหนึ่งบนเรือกำลังช้อนเก็บกระทงอันนั้นไปด้วย สีหน้าดีใจที่ได้ แบงค์พันสองใบ
" เด็กนั่นไม่น่าโผล่มาทำให้เสียบรรกาศเลยเนอะ มิซาเอะ " ชิโอริ สบถเบาๆ
"อืม "
" ชั้นมีที่ที่นึงอยากพาเธอไปก่อนกลับบ้าน " ชิโอริกล่าว แล้วลาก มิซาเอะ ไปอีกมันเป็นสะพานใกล้ๆแม่น้ำที่สามารถมองวิวได้ทั้งเมือง และตอนนี้ พระจันทนืกำลังเต็มดวง
ชิโอริ จับมือกับ มิซาเอะ เหมือนจะบอกความนัยอะไรบางอย่าง และเมื่อประทัดถูกจุดขึ้นมาเป็นครั้งแรก ชิโอริ ก็จูบเข้าที่ปากของมิซาเอะ อย่างเร่าร้อน แล้วพูดว่า
" ดึกมากแล้ว ไว้เจอกันใหม่ พรุ่งนี้นะ " มันเป็นการพูดด้วยความอายนิดๆเพราะเธอไม่เคยจูบกับมิซาเอะ มาก่อน
บรืน บรืน มีรถจากทางบ้านชิโอริ ตรงเข้ามารับเธอ ก่อนที่ชิโอริจะไป ก็หันหน้ามามองหน้ามิซาเอะ อีก แล้วกล่าวเบาๆ
" โอกาสหน้ามาจูบกันอีกนะ แต่คราวหน้าขอเป็นบนเตียงนอนของเธอ " แล้วชิโอริ ก็จากไป ปล่อยให้มิซาเอะ ยืนงงคนเดียว แล้วเปรยว่า
' โอกาสหน้าไว้ วันที่ 30 กุมภาพันธ์นะ ชิโอริ ' มิซาเอะ คิดขำๆ ก่อนจะนั่งรถแท็กซี่กลับไปโรงพยาบาลเพื่อดูแล พี่ซึจิมิ ของเธอต่อไป
และนี่คือ ภาพความทรงจำดีๆ ของเธอกับชิโอริ ในวันลอยกระทง....จบ
================================================ขอบคุณที่ติดตามให้กำลังใจผมมาตลอดนะครับทุกคน สุดท้ายนี้ขอบอกว่า สวัสดีครับ จ้ายเจี้ยน