อย่าดื้อกับเฮีย

#เฮียยุ
วันนี้ผมได้รับเกียรติจากเซเลปโอท็อปคนดังให้ขับรถมาส่งที่อำเภอ ขับรถให้แล้วก็ยังต้องช่วยยกข้าวยกของอีก จบครบทุกขั้นตอน จากภาพในวัยเด็กวันนั้นจนวันนี้แม่ของผมก็คงยังทำงานเพื่อส่วนรวมอยู่ตลอด บอกให้วางมือก็ไม่ยอม เหตุผลที่ผมได้รับกลับมาทำเอาผมพูดอะไรไม่ออกเลย " ถ้าแม่ไม่ทำแล้วใครจะทำแม่มีความสุขที่ได้เห็นชาวบ้านมีรายได้สามารถเลี้ยงปากท้องได้เอง" มันคือความภูมิใจขั้นสูงสุดของแม่ผม เรื่องช่วยคนขอให้บอกถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง แม่ผมช่วยเต็มที่ สิ่งที่ผมห่วงก็คงจะไม่พ้นเรื่องสุขภาพ คุณนายของผมทำงานหนักทุกวัน อายุก็มากขึ้นทุกวันความแข็งแรงของร่างกายก็ต้องลดหย่อนไปตามวัย "ไอ้หนู เอกสารหน้ารถหยิบมาให้แม่ด้วยลูก นั่งเก๊กอยู่ได้" ก็ลูกแม่หล่อนี่ครับ งานประจำปีจะว่าไปมันก็ดูตื่นตาตื่นใจดีแฮะ ไอ้แสบคงจะชอบถ้าได้มาด้วย"อยู่ข้างหลังแม่นั่นไง ผมหยิบมาวางไว้ให้แล้ว" "แล้วทำไมแม่ไม่เห็น ถ้าเป็นงูป่านนี้โดนฉกตายไปแล้ว " ผมก็หยิบลงมาให้ตั้งแต่ตอนที่มาถึงแรกๆแล้ว แม่ก็เห็นว่าผมหยิบลงมาให้แล้ว ผมปล่อยให้แม่จัดบู๊ทอยู่กับทีมงาน ส่วนผมก็ดึงเก้าพลาสติกสีแดงมานั่งรอเวลาให้แม่เรียกใช้แต่คงจะไม่มีอะไรแล้วล่ะ หน้าที่ของผมคงมีแค่นี้ขับรถกับยกของไลน์!!!!แสบ : ส่งรูปอาหาร น่ากินมั้ยเฮีย เหอะ ก็แค่อาหารไทยธรรมดา แต่ใครจะไปรู้ล่ะครับว่าไอ้แสบของผมชอบกินอาหารไทยเอาซะมากๆเลย ในรูปยังมีไอติมวานิลลากับเค้กชาเขียวของโปรดเธออีก ผมคิดว่าไอ้หมอมันคงตั้งใจพาเธอไป ร้านแถวๆโรงพยาบาลถ้าเดาไม่ผิดก็มีอยู่แค่ไม่กี่ร้านเพราะเมื่อก่อนสมัยเรียนผมจะพาสาวๆไปออกเดตบ่อย สมัยเรียนมัทธยมหน่ะครับนัดสาวๆอาชีวรุ่นพี่ไปเลี้ยงเค้กอยู่บ่อยๆ ผมมันตัวจี๊ดตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว เรื่องสาวๆประสบการณ์เพียบแต่ตอนนี้กำลังนั่งหน้าเครียดเพราะไอ้หมอกำลังใช้วิธีหมือนผมจีบเมียของผมอยู่Me : ส่งรูป ของเฮียน่ากินกว่าแสบ : เฮีย !! Me : 55555 แสบ : งอนแล้วนะ T_TMe : ใครจะไปอร่อยเท่าเมียตัวเองวะ เล่นด้วยเฉยๆ ก็แค่แอบถ่ายรูปสาวๆแถวนี้ส่งไปเล่นๆ ไม่คิดว่าจะมีเอฟเฟ็กกลับมาขนาดนี้ ..แค่เห็นมึงหึงกูก็ดีใจแล้ว คิดว่าจะหวงเป็นบ้าอยู่ฝ่ายเดียวซะอีกMe : กินเยอะๆนะ แล้วอย่าลืมที่บอก เยี่ยมเสร็จแล้วก็กลับบ้าน อยากไปเที่ยวไหนเดี๋ยวเฮียพาไป แสบ : ค่ะ แบบนี้สิน่ารักที่สุด ผมอยากให้เธอเข้าใจว่าทุกอย่างที่ผมแสดงออกก็เพราะรัก และก็หวงมาก ที่จริงถ้าไม่จำเป็นก็อยากจะจับล่ามไว้กับเสาที่บ้าน ผมเชื่อใจคนของผมแต่ผมไม่ไว้ใจคนอื่น คนอื่นคิด แค่นี้อัตราเลเวลหวงของผมก็พุ่งสูงปรอทแทบแตกแล้ว "ไอ้หนู ยิ้มอะไรลูก ? หิวข้าวหรือยัง ""ก็เริ่มหิวแล้ว แม่ล่ะ" มัวแต่ยิ้มกับข้อความที่ไอ้แสบส่งมา แม่เดินมาพอดี"แม่จะไปกินข้าวกับพวกคุณหญิงคุณนายเขา ท่านชวนก็ต้องไป กินเสร็จก็จะกลับมาเฝ้าบู๊ทต่อ จะกลับบ้านก่อนมั้ย หรือว่าจะเดินเล่นก่อน ตอนเย็นค่อยมารับแม่" "ได้ครับ เย็นๆผมมารับ มีอะไรก็โทรหานะแม่ ผมอยู่แถวนี้นี่แหละ" ก็นึกว่าจะต้องช่วยทั้งวัน คุณนายของผมหนีไปกินข้าวกับคนอื่นซะแล้ว มีเวลาเกือบครึ่งค่อนวัน ก่อนอื่นขอเดินเล่นในงานก่อนก็แล้วกัน จะได้เอาไปโม้หลอกเด็กให้อยากมา--------------------ภายในงานก็เหมือนงานวัดทั่วไป มีลูกโป่ง มีชิงช้าสวรรค์ มีของกิน แล้วก็มีสินค้าโอท็อปของคุณนาย แต่ละอำเภอในจังหวัดก็จะเอาของดีของตัวเองมาจัดแสดง ที่ขาดไม่ได้เลยก็จะเป็นบ้านผีสิง ผมว่ามันคลาสิคดี ในกรุงเทพหาดูได้ยากนะแบบนี้ จัดงานกันทีก็รถติดกันวุ่นวาย ต่างจังหวัดแบบนี้สิดีพื้นที่ไม่คับแคบ สะดวกสบายน่าเที่ยวกว่าเป็นไหนๆ"พี่วายุ ""เดี๋ยวนะ ยี่หวา ใช่มั้ย " "ใช่ค่ะ " บังเอิญในบังเอิญ ผมเจอสาวน้อยในขณะที่กำลังจะเดินกลับไปที่รถ สาวน้อยที่ว่าเธอก็คือน้องสาวของไอ้หมอวีนั่นแหละครับ ยี่หวาเป็นลูกสาวคนกลาง อายุแก่กว่าลูกหว้าประมาณปีสองปี ตอนนี้น่าจะเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว"ไม่ได้เจอกันนานเลย เป็นไงบ้างคะสบายดีมั้ย นึกว่าดาราที่ไหน ที่แท้ก็พี่วายุนี่เอง" รู้สึกดีนะครับกับคำชมแบบนี้ เพราะตั้งแต่เดินเข้ามาสาวๆก็มองผมแบบอยากจะกระชากเข้าข้างทางเหลือเกิน ไม่ปฏิเสธเลยว่าตัวเองหล่อ แต่ใครจะรู้ว่าความหล่อของผมมันซ่อนเอาความดิบความเถื่อนเอาไว้ข้างในด้วย "ชมเกินไปแล้ว แล้วนี่ไม่ไปเยี่ยมลุงผู้ใหญ่กับเขาหรอ" "ไปมาแล้วค่ะ เมื่อคืนหวาเป็นคนนอนเฝ้า เช้านี้แม่กับพี่วีไปเป็นผลัดสอง " รอยยิ้มของยี่หวายังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือพูดเพราะขึ้นมากแถมกิริยามารยาทก็ยังสุขุมขึ้นมากด้วย คงเป็นเพราะเธอโตเป็นผู้ใหญ่ "อ่อ แล้วนี่มานานหรือยัง ""เพิ่งมาถึงค่ะ พี่วายุจะกลับแล้วหรอ" "ครับ เดินจนทั่วแล้ว " "หรอคะ อืม " "มีอะไรหรือเปล่า" ผมตั้งคำถามกับสาวน้อยที่กำลังทำท่าเหมือนกับว่า ยังไม่อยากให้ผมกลับ"ช่วยยิงตุ๊กตาตัวสีชมพูให้หวาหน่อยได้มั้ยคะ หวาหมดกับมันไปเป็นร้อยแล้ว ""ค่าจ้างพี่แพงนะ ""พร้อมจ่ายค่ะ เปลี่ยนจากเงินเป็นขนมโตเกียวได้มั้ยคะ " ยี่หวายิ้มตาหยีให้ผม ของโปรดของผมขนมโตเกียวไส้เค็ม "จะยิงให้หมดร้านเลยคอยดู " ---------------------------------Me : เฮีย อยู่ไหน ทำอะไร ??Me : แสบจะกลับบ้านแล้วนะ Me : เฮีย โหลๆ ๆ ตอบหน่อยMe : สติ๊กเกอร์ หมีสงสัย นี่ยังไม่รวมข้อความก่อนๆที่ฉันส่งไป เฮียไม่อ่านไม่ตอบอะไรกลับมาใดๆทั้งสิ้น สงสัยแม่อี๊ดคงจะใช้งานหนัก ตอนนี้ฉันอยู่บนรถกับพี่วีกำลังจะกลับบ้าน ส่วนป้านวลก็อยู่ดูแลลุงผู้ใหญ่ ฉันเอาแต่นั่งจ้องโทรศัพท์ในมือกลัวว่าเฮียตอบกลับมาแล้วจะไม่ได้ยิน "หว้า แวะเดินเที่ยวงานประจำปีที่อำเภอก่อนมั้ย " "ไม่ดีกว่าค่ะพี่วี หว้ากลัวเฮียดุ " ฉันตอบพี่วีกลับไป รู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนกันนะเวลาที่ต้องปฎิเสธอะไรไปแบบนี้ พี่วีไม่ใช่คนร้ายแต่เป็นพี่ชายที่แสนดีคนนึงที่ฉันนับถือรองลงมาจากเฮียที่ตอนนี้เลื่อนสถานะเป็นผัวแล้วจ้า เพราะเฮียสั่งเอาไว้ฉันก็เลยต้องทำตาม ไม่ใช่กลัวแต่แค่ไม่อยากให้เฮียไม่สบายใจ ฉันบริสุทธิ์ใจอยู่แล้ว"งั้นไม่เป็นไร แวะซื้อเค้กไปกินที่บ้านก่อนกลับมั้ย ขับผ่านหน้าร้านพอดี""ก็ได้ค่ะ " ยอมตามใจพี่วีสักหน่อย พี่วีหรือว่าตัวเองกันแน่ฮะ ยัยแสบ พี่วีเลี้ยวรถเข้าร้านอาหารเมื่อเช้าที่เราแวะมากินกัน เค้กร้านนี้ทำให้ฉันฟินมากๆเลยล่ะ เค้กชาเขียวกินคู่กับนมปั่นสตอเบอรี่ อร่อยที่สุดเลย
"รับกี่ชิ้นดีคะ""ชาเขียว 2 สตอเบอรี่1 แล้วก็นมสด1ครับ" "พี่วีทำไมสั่งเยอะจังเลยคะ " ฉันก็นึกว่าจะซื้อแค่เค้กชาเขียวอย่างเดียวซะอีก"เอาไปลองกินไง อร่อยทุกอย่างเลยนะ กินชาเขียวอย่างเดียว เดี๋ยวก็ตัวเขียวหมดหรอก" หืม ฉันย่นคิ้วสงสัยงงงวยกับตรรกะของพี่วีทันที อะไรของคุณหมอเนี่ย กินชาเขียวแล้วทำให้ตัวเขียว บางทีพี่วีก็ตลกไปนะ"อันนี้เรียนมาใช่มั้ยคะ""มุกครับ" สงสัยคุณหมอจะทำงานหนักไปนะ "ถือว่าเล่นได้ดี""สักครู่นะคะ " "พี่ว่าเราไปนั่งรอดีกว่า " ระหว่างที่รอพี่วีก็สั่งกาแฟมาอีกหนึ่งแก้ว นั่งรอระหว่างที่พนักงานกำลังจัดการกับค้กที่สั่งไปเมื่อสักครู่ "นมปั่นสตอเบอรรี่ค่ะ " "พี่เห็นว่าเราชอบ ""ขอบคุณค่ะ" ฉันยิ้มให้พี่วีก่อนที่จะหยิบแก้วของตัวเองขึ้นมากินบ้าง พี่หมอนี่ใจดีจัง ในระหว่างที่รอเค้กฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นเช็คไลน์ เหมือนเดิมว่างเปล่าข้อความที่ฉันส่งไปเฮียก็ยังไม่ได้อ่านเลยแม้แต่ข้อความเดียว ฉันนั่งกดนู่นดูนี่ไปเรื่อย จนมาเจอโพสต์นึง เป็นรูปคู่ของเฮียกับผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึง แคปชั่นในรูปโพสต์เอาไว้ว่า #ย้อนวัย #ย้อนอดีต #FirstLove #ยังน่ารักเหมือนเดิม มันขึ้นมาที่หน้าฟีดของฉัน ปกติแล้วเฮียจะไม่ค่อยอัพเดตสเตตัสหรือว่าอัพรูปสักเท่าไหร่ นานๆครั้งก็เท่านั้น ครั้งนี้ก็เช่นกันไม่ใช่เฮียหรอกที่เป็นคนอัพ ผู้หญิงในรูปต่างหากแถมยังแท็กชื่อเฮียติดเอาไว้ด้วยมันก็เลยมาขึ้นหน้าฟีดของฉันเพราะฉันเป็นเพื่อนกับเฮียในเฟสบุ๊ค
20 นาทีที่แล้ว 19 คอมเม้นTTipp_love ..ย้อนอดีต ฮัลโหล พี่วายุหล่อขึ้นมาก #ยี่หวาวายุpiglet.. ถ่านไฟเก่าลุกโชนค่าาาา #ยี่หวาวายุ PPPiikol… คืนดี คืน คืนดี #ยี่หวาวายุ Olive0.... เหมาะสม ปรบมือรัวๆๆๆ #ยี่หวาวายุ
ฉันนั่งอ่านคอมเม้นอย่างเงียบๆ แฮชแท็กพวกนี้คืออะไร อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยู่ที่คอ พูดไม่ออกบอกไม่ได้ พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้มันไหลออกมา ฉันนึกออกแล้วผู้หญิงในรูปก็คือพี่ยี่หวาน้องสาวของพี่หมอวี ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเฮียกับพี่ยี่หวาเคยคบกันหรือว่ายังคบกันอยู่
Me : เฮีย Me : ทำอะไรอยู่คะ แสบอยู่ร้านเค้กนะ เฮียเป็นคนบอกเองไม่ใช่หรอว่าให้รายงานตลอดว่าทำอะไร อยู่ที่ไหน แต่ทำไมกลายเป็นเฮียล่ะที่ไม่ใส่ใจ รู้ทั้งรู้ว่ายังไงเขาก็ไม่ตอบกลับมาแต่ก็ยังส่งไป อ่านเขาก็ยังไม่อ่านเลย"เค้กได้แล้วค่ะ ""ขอบคุณครับ ลูกหว้าไปครับ กลับบ้านกัน " "หว้ายังไม่อยากกลับค่ะ" รู้แค่ว่าตอนนี้อยากไปที่อื่นนอกจากบ้านมากกว่า "เป็นอะไรหรือเปล่า ""พี่หมอคิดว่า .. หว้าเป็นอะไรคะ พอจะเดาอาการได้มั้ย เพราะหว้าก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน" "ไม่กลับก็ไม่กลับครับ ไปเดินเล่นงานประจำปีที่อำเภอกันมั้ย " เหมือนพี่หมอจะรู้ ก็ยังดียังมีคนใส่ใจฉันอยู่ตรงนี้ ถึงแม้ว่าไม่ใช่คนคนนั้น "ก็ได้ค่ะ "Me : หว้าขอไปเดินเล่นงานประจำปีนะคะ ไม่อ่านไม่ตอบ
-------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.20 รักแรก

นิยายแนะนำ

อย่าดื้อกับเฮีย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.20 รักแรก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้