สายแล้ว!
ไทน์รีบวิ่งขึ้นบันไดสองขั้นทีเดียว ใจเต้นตึกตักเพราะใกล้เวลาไปมหาลัย
แล้ว แต่ยังไม่ได้แปรงฟันเลย
ไทน์ผลักประตูห้องน้ำเปิดเข้าไปแบบไม่คิดอะไร ไฟสว่างจ้า ไอน้ำยังลอยฟุ้งๆ ทั่วห้อง
กลิ่นสบู่หอมสดชื่นผสมกับกลิ่นตัวใครบางคน—ที่ทำให้ไทน์สะดุดไป
ตรงหน้ากระจก มีคินยืนอยู่ตรงนั้น เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ตัวยังชุ่มไปด้วยน้ำ ห่อผ้าเช็ดตัวสีเทาแค่ผืนเดียวรอบเอวแบบหลวมๆ
ไทน์มองแล้วใจเต้นแรง เพราะคินดูหล่อแบบเน็ตไอดอลเกาหลีที่สาวๆ กรี๊ดกันทั่ว
หน้าตาคมๆ ตี๋ๆ ผมเปียกชื้นปัดไปด้านหลัง เผยให้เห็นคิ้วเข้มกับตาที่คมกริบ ยิ้มนิดๆ แบบไม่ตั้งใจ
มันทำให้ไทน์รู้สึกเหมือนกำลังดูไอดอลตัวจริงยืนอยู่ใกล้ๆ แบบนี้
ผิวของคินขาวใสมาก ขาวแบบเนียนละเอียดเหมือนไม่ได้โดนแดดแรงๆ มานาน
หยดน้ำยังเกาะติดตามไหล่กว้างๆ นั้น ไหลลงมาช้าๆ ตามแนวคอที่ยาวระหง แล้วไล่ลงไปที่อกกว้างแต่ไม่หนาเตอะ
กล้ามเนื้อตรงนั้นชัดแต่ไม่บึกบึน เหมือนหุ่นที่ออกกำลังกายพอดีๆ ให้ ดูเพรียวแข็งแรงแบบไอดอลที่เต้นบนเวที
ไทน์แอบกลืนน้ำลาย เพราะยิ่งมองยิ่งเห็นรายละเอียด
หยดน้ำพวกนั้นไหลย้อยลงมาตามร่องตรงกลางอก วนไปตามแนวซิกแพกที่เรียงกันเป็แผ่นๆ หกชิ้นชัดเจนแต่ไม่หนาเกินไป
แค่พอให้เห็นว่าคินดูแลตัวเองดี หน้าท้องแบนราบ ผิวขาวเนียนตัดกับหยดน้ำใสๆ ที่สะท้อนแสงไฟห้องน้ำ
มันทำให้ไทน์จินตนาการตามไม่ได้
หุ่นแบบนี้ไม่ใช่แบบนักกล้ามตัวใหญ่ แต่เป็แบบที่สาวๆ ชอบมองแล้วใจละลาย
สูงโปร่ง เอวคอดนิดๆ ก่อนจะเชื่อมกับผ้าเช็ดตัวที่รัดอยู่
คินกำลังเอานิ้วแต้มยาสิวที่แก้มซ้าย ท่าทางผ่อนคลายสุดๆ เหมือนไม่ได้สนใจโลกอะไรทั้งนั้น
ไทน์ชะงักค้าง มองตาค้างไปเลย หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที
ทำไมคินต้องดูดีขนาดนี้ด้วยวะ ตัวสูงใหญ่แบบนี้ ผิวเรียบเนียน กล้ามแขนที่ขยับตอนแต้มยา มันทำให้ไทน์รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ในอก
ยิ่งพวกเราอายุใกล้เคียงกัน แถมเรียนปีเดียวกันที่มหา'ลัยเดียวกันอีก
ั้แ่พ่อแม่แต่งงานกันแล้วต้องมาอยู่บ้านเดียวกัน ไทน์ก็แอบชอบคินมาตลอด แต่ไม่กล้าบอกใคร
เขินอายสุดๆ กลัวคินรู้แล้วจะมองแปลกๆ
คินกำลังเอานิ้วแต้มยาสิวที่แก้มซ้าย เหมือนไม่ได้สนใจโลกอะไรทั้งนั้น
ไทน์ชะงักค้าง มองตาค้างไปเลย หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที
ทำไมคินต้องดูดีขนาดนี้ด้วยวะ ตัวสูง ผิวเรียบเนียน กล้ามแขนที่ขยับตอนแต้มยา มันทำให้ไทน์รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ
ยิ่งพวกเราอายุใกล้เคียงกัน แถมเรียนปีเดียวกันที่มหา'ลัยเดียวกันอีก
ั้แ่พ่อแม่แต่งงานกันแล้วทำไมไทน์กับคินต้องมาอยู่บ้านเดียวกัน
"โอ้ย ขอโทษนะนาย! เราไม่รู้ว่ามีคนอยู่"
ไทน์รีบพูดเสียงหลง หันหน้าหนี แต่ขาไม่ยอมขยับออกจากห้อง ใจเต้นแรงเพราะยังไม่สนิทกันมาก อยู่บ้านเดียวกันแค่ไม่กี่เดือน แต่คินดูชิลๆ เสมอ
คินหันมามองผ่านกระจก ยิ้มกว้างแบบสบายๆ ที่ทำให้ไทน์ใจอ่อนทุกที
"เข้ามาเลยเรา ไม่เป็ไรหรอก เราเสร็จแล้ว เดี๋ยวออกไปเอง"
เสียงคินนุ่มๆ ดังก้องในห้องน้ำ
ไทน์กลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ พยายามทำตัวปกติ
เดินเข้าไปยืนข้างๆ อ่างล้างหน้า หันหลังให้คิน แต่สายตาเหลือบมองผ่านกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนภาพชัดเจน
ผ้าเช็ดตัวของคินมันรัดแน่น แต่ตอนที่คินขยับตัว มันเหมือนจะเลื่อนลงมานิดนึง เปิดให้เห็นร่องวีเชฟ
ไทน์รู้สึกเืสูบฉีด หน้าร้อนไปหมด
ทำไมต้องแอบมองแบบนี้ด้วย ใจหนึ่งก็มองเต็ม
"วันนี้มีเรียนเช้าเหรอ?"
คินถามขึ้นมาแบบชิลๆ มือยังแต้มยาอยู่ แต่หันหน้ามามองไทน์ตรงๆ ผ่านกระจก ยิ้มนั้นมันทำให้ไทน์เขินหนักกว่าเดิม คินคุยสบายๆ แบบนี้เสมอ ไม่ว่าจะกับใคร
ไทน์รีบหยิบแปรงสีฟันขึ้นมา บีบยาสีฟันมือสั่นนิดๆ
"อืม… โปรเจกต์เยอะไปหน่อย อาจารย์ให้ทำรีพอร์ตอีกแล้ว"
เสียงไทน์ติดๆ ขัดๆ พยายามโฟกัสที่การแปรงฟัน แต่ตาเหลือบมองคิน อีกที คราวนี้คินกำลังเอนตัวพิงขอบอ่าง ยิ้มแบบรู้ทัน
"เครียดมากเหรอ? เดี๋ยวเราช่วยดูให้ได้นะ ถ้าติดตรงไหน บอกมาเลยเรา"
ไทน์พยักหน้า แต่ใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว
"ขอบคุณครับนาย แต่... แต่เราจัดการได้เอง"
คำพูดหลุดออกมาแบบไม่ค่อยมั่นใจ เพราะตอนนี้ไทน์กำลังแอบมองผ้าเช็ดตัวที่เลื่อนลงอีกนิด ตอนคินยกแขนขึ้นเกาหัว
ไทน์แปรงฟันแรงขึ้น ใจเต้นตุบๆ
ทำไมคินถึงไม่เขินเลยวะ ยืนแบบนี้สบายใจเฉย
ไทน์แอบชอบเขาอยู่คนเดียว แต่ไม่กล้าบอก เขินอายจนพูดอะไรไม่ออก
คินหัวเราะเบาๆ เสียงทุ้มๆ ดังใกล้หู
"หน้าเรามีอะไรติดเหรอ?"
คินหันตัวเต็มๆ ยิ้มแบบขี้เล่น ตอนนั้นผ้าเช็ดตัวมันเลื่อนลงจริงๆ นิดเดียว แต่พอที่จะทำให้ไทน์เห็นเนินขนตรงนั้น ไทน์รีบหันหน้าหนี แต่ภาพมันติดตาไปแล้ว คินดูคุยสบายๆ แบบไม่คิด
"ปะ... ไม่มีครับนาย! เราก็แค่... แค่คิดอะไรเพลินๆ"
ไทน์ตอบเสียงสั่น มือแปรงฟันหยุดชะงัก รู้สึกวูบวาบในท้องน้อย มันเขินผสมกับอะไรที่มากกว่านั้น อยากเข้าใกล้คิน แต่ก็กลัวว่าจะเผลอทำอะไรโง่ๆ เพราะเรายังไม่สนิทกันมาก
คินยิ้มกว้างขึ้น
"โอเคๆ ไม่แกล้งแล้ว เดี๋ยวเราออกไปก่อนนะ อย่าคิดมากล่ะ"
คินเดินออกไปจากห้องน้ำ ทิ้งกลิ่นตัวหอมๆ ไว้ให้ไทน์ดม
ไทน์ยืนค้างอยู่ตรงนั้น มองตัวเองในกระจก หน้าตัวเองแดงก่ำ ใจยังเต้นไม่หยุด ความรู้สึกค้างคาในอกมันหนักหน่วง ทำไมคินถึงทำให้รู้สึกแบบนี้ทุกที
ไทน์นั่งเบียดตัวในรถเมล์ที่กำลังแล่นไปมหาลัย หลังจากในห้องน้ำเมื่อเช้า ใจยังเต้นไม่เป็จังหวะเลย ภาพคินยืนใกล้ ๆ ยังติดตา เขาพยายามเขย่าหัวไล่ความคิด
ย้อนไปตอนแม่บอกว่าจะแต่งงานใหม่ ตอนนั้นเขาอยู่กำลังจะจบปีหนึ่งขึ้นปีสอง แม่ดูมีความสุขมาก บอกว่าพ่อเลี้ยงคนนี้ดีมาก มีลูกชายติดมาด้วย ชื่อคิน เรียนที่มหาลัยเดียวกันกับไทน์ด้วย ไทน์แทบเป็ลมตอนได้ยินชื่อ แต่พอตั้งสติได้ก็คิดว่าคงไม่ใช่คินที่เป็เดือนมหาลัยหรอก เพราะคินที่ชอบเป็เดือนมหาลัยดัง
วันแรกที่เจอคิน ไทน์กำลังลากกระเป๋าเข้าบ้าน แม่กับพ่อเลี้ยงกำลังคุยกันสนุกสนาน คินยืนรออยู่หน้าประตู ตัวสูงใหญ่ ผิวขาวละเอียด หน้าคม ๆ แบบตี๋ ๆ ยิ้มกว้าง ๆ แล้วยื่นมือมาช่วยยกกระเป๋า
"นายคือไทน์ใช่ปะ? เราชื่อคิน ยินดีที่ได้รู้จักนะ"
เสียงคินทุ้ม ๆ นุ่ม ๆ ไทน์มองตาคินแป๊บเดียว แทบเป็ลมพยุงขาไม่อยู่ เขาพยักหน้า
"อืม เราไทน์ ยินดีเหมือนกัน"
แต่ในใจคิดว่า ฝันไปรึเปล่าวะ
หลังจากนั้น ชีวิตในบ้านก็เริ่มเปลี่ยน ทุกเช้าเวลากินข้าวด้วยกัน ไทน์จะแอบมองคินก้มก้มหน้ากินข้าว คินชอบใส่เสื้อแขนกุดตอนอยู่บ้าน กล้ามแขนชัด ๆ ไทน์พยายามไม่มอง แต่ตาก็ลอยไปเอง
"นายกินช้าจัง มีอะไรเหรอ?"
คินถามขึ้นมา ไทน์สะดุ้ง
"เปล่า แค่ง่วงนิดหน่อย"
แต่จริง ๆ แล้วไทน์กำลังคิดว่า ทำไมคินต้องดูดีขนาดนี้ กินข้าวยังดูเท่เลย
"ง่วงก็กินกาแฟสิ เราชงให้ไหม?"
คินยิ้ม
"ไม่เป็ไร เราจัดการเอง"
แต่ในใจไทน์ร้องว่า นี่เราคิดอะไรกับพี่ชายจริง ๆ เหรอ? เขาเป็พี่ชายนะ ไม่ใช่ใครก็ได้
ตอนเดินผ่านกันในบ้านก็ยิ่งแย่ กลิ่นน้ำหอมคินลอยมาแตะจมูกทุกที ไทน์ชอบกลิ่นนั้น มันหอมแบบผู้ชาย ๆ แต่สดชื่น ครั้งหนึ่งไทน์กำลังเดินไปห้องครัว คินเดินสวนมา ตัวเกือบชนกัน
"โอ้ย ขอโทษนะนาย"
คินเอื้อมมือมาจับแขนไทน์เพื่อกันล้ม ไทน์รู้สึกผิวคินอุ่น ๆ สบตากันนานเกินไปหน่อย
"ไม่เป็ไร เราก็ไม่ทันดู"
ไทน์รีบดึงแขนออก แต่หัวใจเต้นตุบ ๆ ทำไมต้องใจเต้นทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขาด้วยนะ
ตอนที่คินใส่กางเกงขาสั้นตอนออกกำลังกายในบ้าน ไทน์เดินผ่านเห็นขาคินยาว ๆ กล้ามเนื้อแน่น ๆ
หัวใจไทน์เต้นแรงขึ้นมาแบบหยุดไม่ได้
เขารีบหลบไปห้องตัวเอง นั่งกุมหัว คิดในใจว่า นี่มันอะไรกัน เราไม่ควรรู้สึกแบบนี้กับพี่น้องคนใหม่ของตัวเองสิ
แต่ยิ่งห้าม ยิ่งคิด
ไทน์ถอนหายใจ มองออกไปนอกรถเมล์ รถเมล์โยกเยก
ไทน์หลับตาลง ง่วงจากเมื่อคืนที่นอนไม่หลับ
ภาพในหัวตัดไปในอีกสถานที่หนึ่ง
ในฝัน ไทน์นั่งบนโซฟาหรูหรา บ้านเหมือนคฤหาสน์ในละครญี่ปุ่น
แสงไฟอ่อนๆ ส่องสว่าง
คินคลานเข้ามาใกล้ ใส่แค่บ็อกเซอร์ตัวเดียว หุ่นกล้ามอกแน่น ผิวขาวเนียนตัดกับแสง ทุกส่วนดูน่าดึงดูด
ไทน์มองแผ่นอกกว้าง กล้ามแขนที่ขยับตอนคลาน หน้าท้องลอนชัด
"คุณท่านครับ ้าอะไรจากเราบ้าง"
คินพูดเสียงอ้อน สายตาอ้อน เอาหน้าแนบต้นขาไทน์ ไทน์ใจเต้นแรง รู้สึกเหมือนถูกหุ่นแน่นๆ กับผิวขาวละเอียดล่อใจ
"นะ นาย... นี่ทำอะไร"
ไทน์ถามเสียงสั่น แต่ในฝันเขายิ้ม
"เรายอมทุกอย่างเพื่อคุณท่าน"
คินตอบ กระซิบข้างหู แล้วกดจูบลงซอกคอ มือใหญ่ลูบแผ่นหลังไทน์ ไทน์รู้สึกกล้ามอกแน่นๆ กับหน้าท้องแข็งแรงบดเบียดใกล้ จนลมหายใจสะดุด
"นาย... อย่าทำแบบนี้"
ไทน์พูด แต่ตัวเองวางมือบนกล้ามแขนคิน ลูบไล้กล้ามเนื้อแน่นๆ อย่างหลงใหล
"หุ่นแบบนี้ ใครจะอดใจไหว"
เขาคิดในใจ คินจ้องตา ก่อนโน้มตัวจูบปากดูดดื่ม
"คุณท่านชอบมั้ย เราทำให้ดีกว่านี้ได้นะ"
คินพูดระหว่างจูบ ไทน์รู้สึกเคลิบเคลิ้ม ตัวสะท้านไปทั้งร่าง
"นาย... ต่อสิ"
เขาตอบเสียงแ่ คินเลื้อยขึ้นมาบนตัว ไทน์มองไล่จากปลายคางลงกล้ามอก
"เราอยากให้คุณท่านสุขสม"
คินกระซิบ มือลูบไล้ลงต่ำ ไทน์รู้สึกวาบหวิวไปทั้งตัว
"นาย... ทำต่อไป"
เขาพูด คินยิ้ม
"ตามใจคุณท่านเลย"
แล้วค่อยๆ ดึงบ็อกเซอร์ลง ผิวขาวเนียนกับกล้ามหน้าท้องลอนสวยโล่ ไทน์มองตาค้าง
"สวยจัง นาย"
เขาพูดเสียงแหบ คินหัวเราะเบาๆ
"ชอบเหรอ? เรายอมให้คุณท่านััหมดเลย"
มือไทน์เอื้อมไปลูบหน้าท้องแข็งแรงนั้น รู้สึกแปลบปลาบกระจายไปทั่ว
"นาย... มันจะทนไม่ไหวแล้ว"
ไทน์คราง คินก้มลงจูบอีก
"เราอยากทำให้คุณท่านล่องลอยไปกับเรา"
เขาพูด แล้วกดตัวลงใกล้กว่าเดิม ไทน์รู้สึกขนลุกซู่ ตัวอ่อนระทวย
"นาย... อย่าหยุด"
เขาอ้อน คินยิ้ม
"ไม่หยุดหรอก คุณท่าน"
แล้วจูบลงคออีกครั้ง ไทน์รู้สึกเสียวสุดๆ
"นาย... ใกล้กว่านี้สิ"
เขาพูด คินตอบ
"ตามใจ"
แล้วบดเบียดใกล้ ไทน์รู้สึกกระสันรุนแรง
"ดีมาก นาย"
เขาพูดเสียงสั่น คินกระซิบ
"เราชอบตอนคุณท่านแบบนี้"
แล้วลูบไล้ต่อ ไทน์รู้สึกมึนงงไปกับความสุข
"นาย... ต่อไปอีก"
เขาขอ คินหัวเราะ
"โอเค คุณท่าน"
แล้วทำต่ออย่างนุ่มนวล ไทน์รู้สึกวูบโหวง ลอยไปกับัันั้น…
221
![เกิดใหม่พร้อมคำอธิษฐาน[จีนยุค70]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1670468011_62143916.webp)