ภายในห้องประชุมตระกูล “เ้าว่าเช่นไร เ้าจะบอกว่าคนภายนอกรู้เื่ภายในตระกูลงั้นเหรอ!!”คำรามและมองผู้ที่เข้ามารายงานอย่างเ็า “ผู้าุโห้าเ้าใจเย็นลงก่อน”ผู้าุโหนึ่งกล่าวอย่างนิ่งเฉย
“แต่…”
“ไม่มีแต่”
ผู้าุโห้าเงียบเมื่อผู้าุโหนึ่งกล่าวมาเช่นนี้ “เ้าไปสืบมาว่าเหตุใดข่าวของท่านประมุขถึงได้ลั่วไหลออกไป”ผู้าุโหนึ่งกล่าว จากนั้นคนที่รายงานก้เร่งรีบออกจากห้องประชุมไป
“ข้าไม่คิดเลยว่าทหารเงาจะมองไม่เห็นผู้บุกรุก”ชายร่างใหญ่โตกล่าวอย่างเสียงแข็ง ในตอนนี้ภายในห้องประชุมดูอึมครึม ย่างมาก ทั้งสามฝ่ายต่างพากันเงียบ
ภายในป่าใหญ่ มีร่างหนึ่งกำลังถูกมดแมลงลุมล้อม ร่างนั้นค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา หมดแมลงนั้นไม่อาจทำอัตรายต่อร่างกายของเขาได้ “ที่นี่ที่ไหน!?”ตะวันอุทานด้วยความมึนงง
ตะวันมองไปรอบทิศทางเขากลับพบเพียงป่าไม้ทั่วสารทิศ และเมื่อสำรวจร่างกายของตนก็พบว่ามีจดหมายหนึ่งฉบับวางไว้ข้างกาย ตะวันหยิบจดหมายขึ้นมาและเปิดอ่านจดหมาย ใบหน้าของเขาดูเกรี้ยวกราดเมื่ออ่านจดหมาย
“ในอีกหนึ่งเดือนปู่ของเ้าก็จะเสียชีวิต เ้าคงอยากรู้สิว่าเกิดอะไรขึ้น ปูของเ้านั้นโดนพิษของดิกาเดอร์ เพื่อที่เ้าจะไม่ตกอยู่ในอันตราย ปู่ของเ้าได้ให้พาเ้าหลบหนีจากตระกูลเทพาให้เร็วที่สุด”
เนื้อความในจดหมายตะวันนั้นเข้าใจว่า การที่เขานั้นมาอยู่ภายในป่าเขานั้นเพราะปู่ได้ให้คนที่ปู่เคยช่วยไว้ในอดีต และคนผู้นั้นได้ให้คำมั่นไว้หนึ่งข้อคือจะให้ช่วยเหลืออะไรก็ได้หนึ่งข้อในอนาคตและไม่เป็สิ่งที่ผิดหลักการภายในใจคนผู้นั้น
และเมื่อเปิดออกก็มีจดหมายซ่อนอยู่อีกหนึ่งฉบับ และหน้าซองจดหมายคือ “เมื่อเ้ามีพลังมากพอเ้าก็สามารถเปิดมันได้”ตะวันรู้สึกสงสัยและเก็บเอาไว้ ตะวันเดินตามป่าเขาจากนั้นเขาก็พบไอควันที่เขาคุ้นเคย
“สมุนไพรกัดกร่อน!?”
ตะวันนั้นรู้สึกสงสัยเขาจึงเดินเข้าไปตรวจสอบ ว่าใครกันที่กำลังต้มสมุนไพรกัดกร่อน เมื่อเดินไปถึงจุดหนึ่งเขาก็พบว่ามีชายชราผู้หนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิ และด้านหน้านั้นมีหม้อใบหนึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าเปลวไฟที่ร้อนแรงออกมาจากฝ่ามือของชายชรา
“นักปรุงยา!?”
ตะวันนั้นเคยพบเห็นในตำราของตระกูลเทพา มันคือตำราปรุงยาถึงแม้มันจะมีเพียงไม่กี่หน้าแต่มันก็อธิบายการปรุงยาได้อย่างชัดเจน และดูเหมือนว่าชายชราตรงหน้าของเขาจะคือนักปรุงยาจริงๆ
“โอ้…เ้าหนูข้าไม่คิดเลยว่าเ้าจะสามารถย่างกายเข้ามาในอนาเขตของข้าได้โดยที่ไม่เป็อะไร ดูเหมือนว่าร่างกายของเ้าจะดูพิเศษนะ”ชายชรากล่าวขึ้นและหันมองตะวัน
“ข้ารบกวนท่านหรือไม่ผู้าุโ”ตะวันกล่าวอย่างนอบน้อม ธรรมเนียมของโลกเดิมของเขานั้นผู้เยาว์นั้นจะต้องมีความนอบน้อมต่อผู้หลักผู้ใหญ่ ตะวันที่ติดนิสัยนั้นมาจึงแสดงออกโดยธรรมชาติ
ชายชราที่เห็นท่าทางกิริยาของตะวันก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ อยากนักคนที่มีพร์ทางร่างกายที่จะมีนิสัยที่น้อบน้อมเช่นนี้ “ไม่เลย เ้าไม่ได้รบกวนข้าแม้แต่น้อย”ชายชรากล่าวอย่างอารมณ์ดี
ตะวันเห็นว่าชายชรายังคงปรุงยาของตนอยู่ เขาจึงไม่ได้กล่าวถามอะไร เวลาล่วงเลยไปสองชั่วโมง ชายชราก็ถอนหายใจและหยุดปรุงยา และหันมองไปที่หวังอีฮัง”เ้าสนใจที่จะเป็ศิษย์ข้าหรือไม่”ชายชรากล่าวถามอย่างจริงจัง
ภายในตระกูลเทพาในตอนนี้พากันแตกตื่น เพราะหลานของประมุขนั้นหายตัวไปโดยไม่มีใครรู้ การประชุมยิ่งตึงเครียดมากขึ้น “ผู้าุโหนึ่งเ้าจะบอกว่าไม่รู้เห็นเป็ใจในเื่ที่ตะวันหายตัวไปงั้นเหรอ”ผู้าุโสองกล่าวออกมา
ฝ่ายที่สนับสนุนชัยพงขึ้นเป็ประมุขคนต่อไปต่างมีใบหน้ามืดมน”เื่นี้มันไม่มีส่วนเกี่ยวกับพวกเรา เ้าอย่าใส่ความเลยเสียดีกว่า”ผู้าุโหนึ่งกล่าวอย่างเ็า ฝ่ายที่ยังสนับสนุนประมุขคนปัจบันใบหน้าบิดเบี้ยว
พวกเขาไม่คิดเลยว่าผู้าุโหนึ่ง เป็ถึงผู้าุโลำดับหนึ่งจะมีจิตใจที่คับแคบเช่นนี้”การหายไปของขยะในตระกูล อย่าไปใส่ใจมันเลย มันก็แค่กลัวและหนีไปเท่านั้น”ผู้าุโสามกล่าวเสียงเย้ย
เหล่าคนในตระกูลต่างพากันคิดและสนับสนุนความคิดของผู้าุโสาม แม้แต่คนที่สนับสนุนประมุขคนปัจบันยังแอบคิดเช่นกัน “หลานตะวันของข้า ข้ารู้ว่าเขาไม่ทิ้งปู่ของตัวเองไปอย่างแน่นอน เ้าอย่าใส่ความมันเลย มีแต่เ้าที่หนีและกลัวความตายไม่เช่นนั้นภรรยาของเ้าคงไม่เสียจากไป”ชายร่างใหญ่โตคำราม
“พลคงนี่เ้ากล้าเรียกผู้าุโอย่างข้าห้วนๆวั้นเหรอ”ผู้าุโเกรี้ยวกราด แต่ผู้าุโหนึ่งนั้นห้ามเฮาไว้ “เลิกเถียงกันเื่ไร้สาระได้แล้ว”ผู้าุโหนึ่งกล่าว
“ในเมื่อยังตกลงเื่ประมุขคนใหม่ไม่ได้ ก็ส่งคนไปตามหาตะวันกลับมา”ผู้าุโหนึ่งกล่าว เหล่าผู้สนับสนุนประมุขคนปัจจุบันต่างแยกย้ายกันออกไป และออกคำสั่งกับเหล่าผู้รับใช้ให้ออกตามหา
ภายในมุมหนึ่งมีเงาของใครคนหนึ่งเผยรอยยิ้มออกมา จากนั้นนกพิราบสื่อสารก็บนออกจากตระกูลเทพาอีกครั้ง ในครั้งนี้มันมุ่งไปทิศตรงกันข้ามของรอบก่อน
ณ สถานที่งดงามแห่งหนึ่ง มีสายน้ำที่ใสกระจ่างและเห็นหมู่มวลมัจฉาร่ายรำ มีร่างชายคนหนึ่งกำลังใช้ไม้ไฝในการตกปลา จากนั้นนกพิราบสื่อสารก็บินไปหาชายดังกล่าว “น่าสนใจ ตระกูลเทพามีเื่อะไรสนุกๆอีกแล้วสินะ”นกพิราบที่ส่งจดหมายเสร็จกำลังบินจากไป
ชายที่ตกปลาตวัดเบ็ดในมือเบาๆจากนั้นนกพิราบก็ถูกตัดขาดเป็ชิ้นๆ และกลายเป็อาหารของปลาในน้ำ
3K
