ล่าผ่าแดนทมิฬ

"คุณลุงครับ คุณลุงเห็นการประลองรอบสุดท้ายเมื่อครู่แล้วใช่ไหมครับ"เชนกล่าวเข้าเรื่องทันทีไม่อ้อมค้อม"อืม ลุงเห็นแล้ว"น้ำเสียงภูมิฐานแต่แฝงความอบอุ่นไว้ในนั้นราวกับกำลังคุยกับลูกหลานของตนดังตอบกลับมาจากปลายสาย"คนคนนั้นเป็นคนรู้จักของผมเองครับ""จากที่ลุงเห็นเราลงมือก็พอจะเดาออกแล้วล่ะ แล้วอยากคุยกับลุงเรื่องอะไร""ผมอยากขอร้องคุณลุงหน่อยครับ"ขณะพูดทั้งดวงตาและน้ำเสียงของเชนก็ยังเรียบนิ่งเย็นชา จนไรม์ที่อยู่ปลายสายสัมผัสได้"ลองว่ามาสิ"เชนได้เล่าเหตุการณ์ในห้องเตรียมตัวให้ไรม์ฟังว่าเขาได้ตกลงกับกอร์ก้าว่าจะสู้กันแล้ว แต่ด้วยกฎการประลองทำให้ไม่อาจเลือกคู่การประลองได้ด้วยตัวเอง จึงอยากขอร้องให้ไรม์ช่วยในเรื่องนี้ไรม์ตั้งแต่ต้นที่เชนเล่าให้ฟังเขาไม่ได้พูดขัดอะไรเลย จนเมื่อเชนพูดจบเขาก็ยังนิ่งเงียบไม่พูดอะไร"ผมขอโทษนะครับคุณลุงถ้าผมขอมากเกินไป ถ้าคุณลุงไม่สะดวกใจบอกผมได้นะครับ ผมเข้าใจ ผมจะหาทางอื่นเองครับ"เชนที่เห็นไรม์นิ่งเงียบไปก็รีบกล่าวขอโทษทันที เพราะคิดว่าเขาคงขอมากเกินไปจนไรม์ไม่สะดวกใจ"เชน..เราอยากทำอะไรกับมัน"หลังจากเงียบไปครู่ไรม์ก็กล่าวผ่านปลายสายออก น้ำเสียงของไรม์ยังคงเป็นเช่นเดิม ไม่ได้แสดงถึงความอึดอัดใจอย่างที่เชนคิด"ผมอยากจะจับคู่กั..""ไม่ใช่ ลุงถามว่าเราอยากทำอะไรกับมัน?"ขณะเชนที่กำลังจะตอบว่าอยากจะจับคู่กับกอร์ก้ามัน เสียงของไรม์ก็กล่าวขัดขึ้นเชนเมื่อได้ยินคำถามของไรม์ดังมา เขาก็หลับตาลงครุ่นคิด อยากทำอะไรกับมัน?เชนคิดอยู่ไม่นานก็ลืมตาขึ้น ดวงตาของเชนฉายแสงคมกริบ!"ผมอยากจะอัดมัน!"ปลายสายเงียบไปครู่แล้วก็ตอบกลับเขามา เป็นแค่สองคำสั้นๆว่า.."ได้สิ"ตรู๊ดๆๆสายตัดไปแล้ว เชนเอามือถือลงด้วยสายตาคมกริบไม่เปลี่ยน เขาหันหน้าเดินไปยังแฟรงค์ที่กำลังพูดคุยเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการประลองรอบพิเศษ ดูเหมือนการประลองในรอบนี้จะมีคนเข้าประลองถึงยี่สิบกว่าคนเลยทีเดียวแฟรงค์เมื่อเห็นเชนเดินเข้ามาหาตนก็ต้องถอนหายใจ"เสียใจด้วยนะ ฉันบอกว่าไม่ได้ก็คือไม่.."แฟรงค์กล่าวไม่ทันจบก็ต้องหยุดชะงักไปกลางคัน เขายกมือขึ้นแตะหูฟังสื่อสารที่เสียบไว้แล้วก็เริ่มพูดคุยกับปลายสาย"ครับ?...ว่าไงนะ แต่แบบนั้นมัน...โอ๊ะ! คุณคือ...ครับ...ครับ...แต่แบบนี้จะดีเหรอครับ?...เปล่าครับไม่ใช่แบบนั้น...โอเคครับผมเข้าใจแล้ว ครับผม"เจ้าหน้าที่โดยรอบที่มีช่องสื่อสารเดียวกันก็เหมือนจะได้ยินบทสนทนาในวิทยุสื่อสารเช่นกัน พวกเขาต่างพากันทำหน้าประหลาดใจแล้วหันไปมองกันเองอย่างทำอะไรไม่ถูก อยู่ๆทำไมถึงมีคำสั่งจากเบื้องบนลงมาเช่นนี้ แถมเป็นเลขาของท่านผู้นั้นมาสั่งด้วยตัวเองอีก?แฟรงค์เมื่อกล่าวกับปลายสายวิทยุสื่อสารจบก็นิ่งเงียบไปครู่ เขาหันหน้ามามองเชนที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาด้วยสายตาที่แฝงความประหลาดใจและสงสัยเขามองเชนอยู่ครู่ก็ละสายตาแล้วหันไปมองยังผู้เข้าประลองที่ตัดสินใจเข้ารอบพิเศษทุกคน ในนั้นมีกอร์ก้ามันอยู่ด้วย"เอ่อ..มีการเปลี่ยนแปลงกฎนิดหน่อย กฎทุกอย่างยังเหมือนเดิม ยกเว้น..ถ้าโจมตีอีกฝ่ายเมื่อเกราะปราณแตกแล้วจะถือว่าถูกปรับแพ้ทันที..ขอย้ำนะว่าถูกปรับแพ้"แฟรงค์กล่าวกฎใหม่แบบซ้อนนัยหลายคนเมื่อได้ยินแฟรงค์ประกาศกฎใหม่ ก็พากันทำหน้าไม่เข้าใจว่ามันต่างจากกฎครั้งก่อนตรงไหน? โจมตีอีกฝ่ายเมื่อเกราะปราณแตกก็ต้องถูกปรับแพ้อยู่แล้วสิ ในกลุ่มที่ไม่เข้าใจนี้มีกอร์ก้ามันอยู่ด้วยแต่มีหลายคนเมื่อได้ฟังก็เข้าใจในทันที การทำแบบนี้นั้นย่อมถูกปรับแพ้แน่นอน แต่แฟรงค์กับย้ำว่าเพียงถูกปรับแพ้ นั่นหมายความว่าต่อให้อัดอีกฝ่ายตอนเกราะปราณเทียมแตกก็จะโดนแค่ถูกปรับแพ้ ไม่โดนถอนสิทธิ์หรือโดนบทลงโทษใดๆทั้งสิ้น! นี่ราวกับว่าทางเจ้าหน้าที่จะบอกเป็นนัยว่า...อัดกันได้เลยมากสุดก็แค่ปรับแพ้!พวกที่เข้าใจทุกคนพากันทำหน้าประหลาดใจว่าทำไมถึงมีกฎแบบนี้ออกมา? แล้วใครมันจะบ้าไปทำแบบนั้นจนถูกปรับแพ้กัน?แต่เชนเมื่อได้ยินก็ถึงกับยิ้มมุมปากออกมา เข้าใจถึงความหมายแฝงของการเปลี่ยนกฎนี้ในทันที'ขอหนึ่งให้สองเลยเหรอครับคุณลุง'"แล้วก็..เชนกับกอร์ก้า เมื่อพวกนายตกลงกันได้แล้วงั้นฉันก็จะไม่ห้ามอีก พวกนายได้รับสิทธิ์ประลองกันเป็นคู่แรกในรอบพิเศษ ส่วนพวกนายทุกคนถ้าใครอยากจับคู่กับใครก็ลองจับกันดูได้ แต่ต้องได้รับการยินยอมทั้งสองฝ่ายเท่านั้นนะ"ผู้เข้าประลองเมื่อได้ยินก็ยิ่งแสดงสีหน้างุนงงออกมา ไม่ใช่ว่าเมื่อครู่นายบอกเองว่าเป็นกฎไม่ใช่เรอะ? ทำไมอยู่ๆถึงเปลี่ยนล่ะฟะ?.."ทำไมอยู่ๆเบื้องบนถึงเปลี่ยนกฎกันเนี่ย เกิดอะไรขึ้นวะแฟรงค์?"เพื่อนเจ้าหน้าที่ของแฟรงค์เดินเข้ามาถาม หลังจากเขาเองก็ได้ยินคำสั่งจากเลขาของท่านเจ้าเมืองที่ถึงกับแจ้งมายังหน้างานด้วยตัวเอง"นายก็ได้ยินที่คุณเคสบอกแล้วนี่...ไม่ต้องถาม แค่ทำตามคำสั่งที่ได้รับก็พอ"แฟรงค์กล่าวตอบโดยไม่หันมามองเพื่อนที่กำลังงุนงงไม่เข้าใจ เขามองไปยังเชนแล้วก็เหมือนจะรับรู้ถึงอะไรบางอย่างได้จากเรื่องนี้จนต้องส่ายหน้ายิ้มๆ..เวลาผ่านไปสิบนาทีขณะนี้กรรมการได้จับคู่การประลองรอบพิเศษเรียบร้อยหมดแล้วเชนหลังจากหายตัวไปไหนไม่ทราบอยู่หลายนาทีก็เข้ามาอยู่ในห้องเตรียมตัวที่หนึ่งอีกครั้ง เขาเดินตรงเข้าไปหากอร์ก้าที่ตอนนี้มันก็เห็นเขาแล้วเช่นกัน"เท่านี้แกก็ไม่มีข้ออ้างแล้วใช่ไหม?"เชนเดินมาหยุดตรงหน้ามันแล้วมองประสานตาแบบไม่หลบ"ใครบอกว่ามีข้ออ้างวะ! ถ้าแกอยากโดนอัดนักเดี๋ยวข้าจัดให้!"กอร์ก้าตอนนี้มันคิดได้แล้ว ยังไงเชนก็อยู่เพียงขั้นสามัญระดับชั้นแปดเท่านั้น จะเก่งได้ขนาดไหนเชียว! ยิ่งตอนสู้กับไบรอนในรอบก่อนเขาก็ได้ดู ฝีมือและพลังของเชนก็ถือว่างั้นๆ การสู้กับคลักซ์ได้จนเสมอคงเพราะคลักซ์ออมมือให้เสียมากกว่า ส่วนในสนามคงเพราะเขาเหนื่อยทำให้มองว่ามันเร็ว แต่จริงๆคงฝีมืองั้นๆแหละ!เขาตัดสินใจได้แล้ว เขาจะอัดไอ้หนูนี้ให้เละเป็นน้ำเลย!"แต่แกคงไม่ลืมสองล้านคลืดใช่ไหม?""แน่นอน"เชนกล่าวตอบทันทีโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า"งั้นก็ต้องมีพยานรับฟังข้อเดิมพันของเราสิ เผื่อไอ้หนูอย่างแกคิดเบี้ยว"กอร์ก้ามันตอนนี้ยิ่งคิดยิ่งมั่นใจว่ามันชนะเชนได้แน่ ไอ้หนูนี่จะเป็นแหล่งเงินอันโอชะของเขา!"พวกนายจะเดิมพันกันเหรอ? งั้นฉันจะเป็นตัวกลางให้"ขณะนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจนเชนและกอร์ก้าต้องหันไปมอง เจ้าของเสียงที่กำลังใกล้เข้ามาคือคนที่เชนคุ้นเคย..คลักซ์"คุณคลักซ์"เมื่อเห็นเป็นคลักซ์เขาก็พยักหน้าทักทาย คลักซ์เองก็พยักหน้าให้เชนแล้วเหลือบมองไปทางกอร์ก้า ถ้าเชนสังเกตไม่ผิดแววตาของคลักซ์ตอนเหลือบมองกอร์ก้าแฝงไว้ได้ความรังเกียจ แต่ก็เพียงแค่แวบเดียวเท่านั้น"พวกนายจะเดิมพันกันยังไงบอกเงื่อนไขมาสิ ฉันจะเป็นพยานและอัดเสียงไว้"คลักซ์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาระหว่างทั้งสองคน คลักซ์พูดเสียงไม่เบาเลย คนโดยรอบเมื่อได้ยินก็ต่างพากันเดินเข้ามาล้อมรอบอย่างสนใจเมื่อเห็นคลักซ์ยกมือถือขึ้นมาและกำลังอัดเสียงแล้วเชนก็พูดเงื่อนไขทันที.."เงื่อนไขก็เหมือนที่เจ้าหน้าที่บอก นั่นคือ 1.เกราะปราณแตก 2.หมดสติ 3.กล่าวยอมแพ้ 4.หมดเวลา ขอเพียงแกทำได้หนึ่งในสี่เงื่อนไขนี้ฉันจะจ่ายเงินให้แกทันทีโดยที่ถ้าแกแพ้ฉันจะไม่เอาอะไรทั้งนั้น ฉันจะแถมให้ด้วย ถ้าหมดเวลาไม่ต้องรอให้กรรมการตัดสินผู้แพ้ชนะ ถือว่าฉันแพ้ทันที!"สิ้นเสียงของเชนก็เรียกเสียงฮือฮาจากคนโดยรอบได้เป็นอย่างดี เงื่อนไขที่ดูมีแต่เสียแบบนี้ช่าง..คลักซ์เมื่อได้ยินเงื่อนไขก็หันไปมองเชนอยู่ครู่ แล้วเขาก็หันหน้าไปทางกอร์ก้า"เฮ้ ถึงจะไม่มีกฎแต่แกน่าจะรู้นะ การเดิมพันแบบจ่ายฝ่ายเดียวแบบนี้ ในสายตาของฉันก็เหมือนแก..กระจอกกว่าอีกฝ่าย แถมอีกฝ่ายระดับชั้นต่ำกว่าแกอีก จะหน้าด้านเอาฝ่ายเดียวแบบนี้จริงเหรอ?"ไม่รู้ว่าคลักซ์ตั้งใจหรือยังไง เขาพูดแบบนี้ออกมาเรียกเสียงหัวเราะจากคนโดยรอบได้ทันที เชนเมื่อได้ยินก็ตามน้ำยิ้มมุมปากให้กอร์ก้ามันเห็น"ฮ่าๆๆ""ก็จริงวะ""เฮ้ยกล้าๆหน่อยหนู ฮ่าๆ"กอร์ก้าเมื่อได้ยินเสียงโดยรอบก็หน้าแดงไปทั้งแถบด้วยความอับอาย มันมองคลักซ์ตาขวางแต่เมื่อคลักซ์มองประสานตากับมัน มันก็ต้องหลบสายตาในทันที คลักซ์เป็นตัวเต็งอันดับที่สองแถมเป็นขั้นสามัญระดับร้อยอีก ไม่ใช่คนที่เขาจะมีเรื่องด้วยได้เมื่อเห็นผู้คนโดยรอบต่างพากันหัวเราะเยาะแถมเชนยังยิ้มมุมปากอีก มันก็ยิ่งอับอายเข้าไปใหญ่!"ได้! ฉันก็จะลงสองล้านเหมือนกัน!"กอร์ก้าโพล่งขึ้นด้วยอารมณ์โกรธที่ถูกหยาม แถมตอนนี้มันมั่นใจมากว่าจัดการเชนได้แน่!"ดี! เงื่อนไขล่ะ"คลักซ์ที่เป็นตัวกลางพยักหน้าเมื่อได้ยินกอร์ก้ามัน..ติดกับที่เขาวางไว้"เอาเหมือนไอ้หนูนั่น! ถ้าโอกาสหนึ่งในล้านที่ไอ้หนูนี่ยืนอยู่ได้จนจบการประลอง ข้าจะถือว่าแพ้ทันทีเลย!"ด้วยความเป็นคนรักหน้าตาตัวเอง การโดนคนมาหัวเราะเยาะแบบนี้มีหรือที่กอร์ก้ามันจะยอม!คลักซ์พยักหน้าเมื่อได้ยินเงื่อนไขกอร์ก้า เขาหันไปมองเชน"ตกลงไหมเชน""ผมตกลง""งั้นฉันจะทวนให้ฟัง ขอเพียงพวกนายคนใดคนหนึ่งทำหนึ่งในสามเงื่อนไขต่อจากนี้ได้ก่อนจะถือว่าชนะพนันทันที นั่นคือ 1.เกราะปราณแตก 2.กล่าวยอมแพ้ 3.หมดสติ และถ้าหมดเวลาการแข่งขันจะเป็นเชนที่ชนะการพนัน ตามนี้ มีใครคัดค้านไหม""ไม่มี/ไม่มี"เชนและกอร์ก้ากล่าวตอบรับทันที"โอเค งั้นพวกนายโอนเงินเดิมพันเข้าโปรแกรมการเดิมพันของสมาพันธ์นักล่าซะ"คลักซ์เก็บมือถือของตนพร้อมกับบอกให้ทั้งสองโอนเข้าโปรแกรมการเดิมพันของสมาพันธ์โปรแกรมการเดิมพัน อธิบายง่ายๆก็เหมือนเป็นตัวกลางพักเงินเดิมพันของทั้งสองฝ่าย เมื่อมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งชนะตามเงื่อนไขเงินของผู้แพ้ก็จะถูกโอนไปยังบัญชีผู้ชนะทันที โดยที่สมาพันธ์นักล่าก็จะได้รับค่าตัวกลางจากโปรแกรม 0.5% ก็ถือว่าคุ้มสำหรับความปลอดภัยที่ได้รับ นี่เป็นการอธิบายคร่าวๆถึงโปรแกรมนี้เชนและกอร์ก้าทำการโอนเข้าโปรแกรมที่ว่าทันทีคนละสองล้านคลีด โดยมีคลักซ์ช่วยทำหน้าที่สร้างห้องเดิมพันและเป็นพยาน คลักซ์ทำการอัปโหลดข้อความเสียงที่อัดเข้าโปรแกรมและทำการแปลงเป็นตัวอักษรเพื่อแสดงให้เห็นถึงเงื่อนไขเดิมพัน"แกโดนแน่ไอ้หนู!"กอร์ก้าเมื่อทำทุกอย่างเรียบร้อยก็ยกนิ้วโป้งทำท่าปาดคอแล้วเดินผละออกไปเชนเมื่อเห็นมันเดินจากไปก็ยกยิ้มมุมปาก มองมันด้วยสายตาคมกริบ"ใช่..แกโดนแน่" ------ได้กลิ่นตุๆกันไหมครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 90 ไม่ต้องถาม..แค่ทำตามคำสั่งที่ได้รับก็พอ

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 90 ไม่ต้องถาม..แค่ทำตามคำสั่งที่ได้รับก็พอ

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้