ซาโตชิ จอมปราชญ์บ้าหลุดโลก

หลังจากงานแข่งขัน ฝ่าด่านนรกโลกันต์ ผมก็ได้แต่นั่งนับวันที่ผมได้ กิ๊ก กับ องค์หญิงไอกะ พวกเราสนิทกันมากขึ้น ตลอดช่วง 3 เดือนมานี้ ทำให้ผมเริ่มคิดถึงเสด็จพ่อเสด็จแม่ขึ้นมาบ้าง ด้วยผมคิดว่าวันนึง ก็ต้องมีลูกกับไอกะ และความรักของพ่อแม่ ที่มีต่อลูก มันต้องมีเหตุผล ที่เสด็จพ่อของผมดูห่างเหินกับผมมันต้องมีเหตุผลอีกเช่นกัน ดังนั้นผมจึงกล่าวด้วยเสียงอันดัง

" ท่านจอมปราชญ์ คายะ ท่านยังคงดูผมอยู่หรือเปล่า ถ้ายังดูอยู่ก็ช่วยออกมาหน่อย " แล้วหน้าต่างประตูมิติหนึ่งก็ได้เปิดออก จอมปราชญ์ คายะ ก็ได้ก้าวออกมาจากประตูมิตินั้น
" ข้าน้อยเฝ้าดูพระองค์ อยู่เสมอนั้นแหละเพค่ะ ด้วยที่ เลาห์คอน โปซาปุ เสด็จพ่อของพระองค์ เป็นห่วงในความปลอดภัยของพระองค์เสมอมา " จอมปราชญ์ คายะ คำนับผม ทีหนึ่ง ก่อนจะกล่าวสืบไป
" แล้วเรียกข้าออกมาด้วยเหตุอันใด "
" ข้าขอฝากคำขอโทษ เสด็จพ่อไปกับท่านได้หรือไม่ ท่าน คายะ "
" นี่ทำไมอยู่ๆถึงเปลี่ยนใจละเพค่ะ " จอมปราชญ์คายะกล่าวด้วยความสงสัย
" ข้าเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่แล้วอย่างไรล่ะ ไม่ใช่เด็ก เหมือนกาลก่อน "
............................................ พ่อลูกคู่นี้ประหลาดพิลึก เดี๋ยวทะเลาะกัน เดี๋ยวดีกัน ฮะ ฮ่า...................................เทพธิดาอินฟีเรียอดขำออกมาไม่ได้
" ถ้างั้นข้าจะขอไปรายงานให้ องค์เลาห์คอน ทราบ พระองค์ คงจะทรงดีพระทัยไม่น้อย "
" ขอบคุณครับ ท่านจอมปราชญ์ คายะ "
.................................. ในที่สุดเจ้าก็โตขึ้นแล้ว ทำแบบนี้สิถึงจะเป็นจอมปราชญ์ ซาโตชิ ข้านึกว่าเจ้าจะโง่ตลอดไปซะอีก.......................................
" ถ้างั้นข้าน้อยขออำลา แล้วอย่าลืมปิดเทอมนี้กลับมาเยี่ยมบ้านบ้างนะ " จอมปราชญ์ คายะก้าวถอยหลังกลับเข้าไปในประตูมิติ ไม่นานนักประตูมิตินั้นก็ปิดสนิท และหายไปในที่สุด
ตอนปิดเทอมนี้ ผมคิดว่าจะชวน ไอกะ ไปเยี่ยมบ้านบ้าง ยังไงซะเธอก็เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักร ออโดนอสแห่งนี้
" ท่านเทพ ท่านคิดว่ายังไง "
......................................... ข้าไม่คิดว่าเจ้าควรกลับบ้านตอนนี้นะ เพราะยังมีปัญหาอยู่ที่บ้านเจ้า อยู่อีกสองสามเรื่อง 1. คือเรื่อง จิเอริ คู่หมั้นของเจ้า 2.คือเรื่อง คาโอริ เมดรับใช้ของเจ้า นี่เจ้าลืมไปแล้วหรืออย่างไร 3.ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะมีปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้หรือไม่...................................
" ท่านแม่นะเหรอ "
..................................... อืม ใช่แล้ว.................................................
...................................ทางที่ดี เจ้าควรอยู่อาณาจักร ออโดนอสแห่งนี้ไปก่อน จนกว่าจะเรียนจบ .........................
" ถ้างั้นข้าจะเชื่อฟังท่าน ท่านเทพ "
..................................... ให้มันได้อย่างนี้สิ ซาโต้ .............................................
ติ๊ง ต๊อง
มีพัสดุมาส่งครับ
อยู่ๆ ก็มีคนขนส่งเอาพัสดุรูปร่างประหลาดมาให้ เมื่อแกะดู ด้านในมีคัมภีร์ เวทย์ อัคคีระดับ 7 อยู่ เขียนจ่าหน้าซองผู้ส่งคือองค์หญิงไอกะ ข้างในมีจดหมายฉบับบหนึ่งเขียนว่า
เนื้อหาในจดหมายคือ  ปิดเทอมนี้ ข้าไม่ว่าง ต้องออกไปทัวน์กับ เสด็จพ่อเสด็จแม่ หวังว่าเจ้าคงไม่โกรธนะ ซาโต้ ในโอกาสนี้ข้าได้ยินมาว่าเจ้าคือ จอมปราชญ์ฝึกหัด แห่งอัคคี ข้าจึงส่ง คัมภีร์เวทย์อัคคีระดับ 7 ที่ข้าได้มาให้เจ้า เพื่อดูต่างหน้า หวังว่าเจ้าจะได้ใช้มัน แล้วเนื้อหาของจดหมายก็ขาดตอนไป ลงท้ายด้วยคำว่า ด้วยรักและคิดถึง จุ๊บจุ๊บ องค์หญิงไอกะ
" อ้าวนั่นกำลังอ่านจดหมายอะไรอยู่เหรอ เจ้าเด็กแสบ " ผู้วิเศษ ริเอะ เดินเข้ามาพอดี เธอสะบัดผมสีเงินที่เปล่งประกายของเธอ พร้อมกับถามผม
" เรื่องของผมน่า อย่ามายุ่งได้ไหม " ผมกล่าวเรียบๆ ไม่ได้กระโชกโฮกฮาก
" ก็ได้ ก็ได้นะ แต่วันนี้ ฉันเอาข่าวใหญ่มาให้เธอเลยเชียวนะ แต่น แต๊น" ผู้วิเศษ ริเอะ หยิบ เวอร์ชัวน์ การแข่งขัน ภาคฤดูร้อนมาให้
ในใบเวอร์ชัวน์ เขียนว่า ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าแข่งขัน กับรายการแข่งขันภาคฤดูร้อนเพื่อชิงไอเทม อาวุธแรร์ ระดับ 7 ดาวกัน มีอาวุธให้ทุกท่านได้เลือกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น
1. เบิร์นนิ่ง แลงค์ : หอกไฟสังหารปฐพี อาวุธวิเศษประจำตัว จอมเวทย์ไฟ ที่หาได้ยาก
2. ฟรอสเซ่น ซอร์ด : ดาบหิมะ ที่เย็นยะเยือก อาวุธที่เหมาะกับ จอมเวทย์ สายน้ำและน้ำแข็ง
3. โล่ ราเซลชิลล์ : โล่ แห่งปฐพี ที่เหมาะกับจอมเวทย์สายดิน
และของรางวัลอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งผู้ที่ได้ที่ 1 จะได้เลือกก่อน ซึ่งท่านต้องตั้งทีม ขึ้นมา ทีมละ 4คน และเข้าสมัครคัดเลือกที่ โรงเรียนมหาเวทย์ กลอเรีย อาณาจักร รีไธน์ โดยท่านต้องเป็นตัวแทนของโรงเรียนของท่านเท่านั้น เพื่อเข้าการแข่งขันนี้
" โห แล้วใครจะไปเนี่ย ยัยริเอะ "
" ตอนนี้ ก็มีคนตั้งทีมแล้ว ทำไมไม่ลอง ไปถามเอมิเลียดูล่ะ ดูเหมือนทีมเธอยังขาดอยู่ 1คนนะ ซึ่งทางโรงเรียนเราจะส่งเข้าแข่งขันจำนวน 1ทีม "
" ได้ๆ ผมจะรีบไปหาเอมิเลียเลย ขอบใจมากนะ ยัย ริเอะ "
" ไม่ต้องขอบใจฉันก็ได้ เจ้าเด็กแสบ " ผู้วิเศษ ริเอะ ยักไหล่ เป็นเชิงว่า ไม่ต้องมาขอบใจฉัน *-* ถ้าผมมีโอกาสจะต้องแกล้งยัยริเอะให้ร้องไห้ขี้มูกโป่งไปเลย ฮะ ฮะ ฮ่า ผมคิดในใจ เพราะกลัวยัย ริเอะได้ยิน แต่ยังไงก็ต้องขอบใจยัยริเอะละน่ะ ที่อุตส่าห์เอาข่าวมาบอก
ผมรีบเดินไปที่สวนเลี้ยงแพะทันที เพราะ เอมิเลียมีหน้าที่ให้อาหาร แพะ ในตอนเช้าวันนี้ และผมก็มาเจอเธออยู่ที่กลางทางพอดี
" เอมิเลีย "
" ไง ซาโต้ กำลังตามหาอยู่พอดีเลย "
" ฉันสนใจเข้าร่วมทีมกับเธอ / เธอสนใจเข้าร่วมทีมกับฉันไหม " ผมพูดพร้อมกับ เอมิเลีย
" เอ๊ะ " เอมิเลียตกใจที่ผมรู้เรื่องแล้ว
" ทีมของ เรา มี เซกิ โนริมาจิ แล้วก็ฉัน " เอมิเลียชี้นิ้วไปที่ตัวเอง แล้วบอกชื่อสมาชิกทีม
" มีพวกเซกิ กับ โนริมาจิด้วยเหรอถ้าเป็นพวกนั้น ต้องชนะได้แน่ๆเลย "
"อืม ฉันก็คิดแบบนั้น เหมือนกัน " เอมิเลีย ยิ้มน้อยๆ ผมได้กลิ่นเครื่องแป้งจางๆ จากตัวเธอ ตอนนี้ เอมิเลียใส่เสื้อสีน้ำเงิน และใส่ชุดเสื้อกั๊ก สีขาว เปิดร่องหน้าอกไว้เล็กน้อย ดูน่ารักดี
" เราไปบอกพวกเซกิกันเหอะ ว่าเราได้ทีมครบแล้ว " เอมิเลียเดินนำหน้าผมไป อย่างร่าเริง เธอฮัมเพลงออกมา เป็นภาษาจีนมันเป็นเพลง [หนี่ ซื่อ หว่อ เตอ หวางจื่อ] (เธอคือเจ้าชายของชั้น)
จนเราเดินมาถึงอาคารเรียน ที่ในขณะนี้มีนักศึกษาเวทย์มายืนอย่างซบเซา เนื่องจากเป็นช่วงปิดเทอม
" เฮ้ เซกิ โนริมาจิ มาดูนี่ซี่ ฉันพาใครมาด้วย ให้ทาย " เอมิเลีย กระโดดไปตบไหล่เซกิ ซึ่ง เซกิ หนุ่มเพลบอยด์ตัวยงของ โรงเรียนแห่งนี้ ถึงกับหน้าแดงอย่างขวยเขิน เมื่อเอมิเลียมาสัมผัสไหล่ของเขา
" เธอ ทำอะไรท่านเซกิ สามีในอนาคตของฉันน่ะ" สาวๆของเซกิพากันมาห้อมล้อม เซกิอย่างรวดเร็ว
" ท่านเซกิ เจ็บมากไหมค่ะ " แฟนคลับสาวของเซกิ ถามอย่างอ่อนโยน *-* ถ้ายัยริเอะ อ่อนโยนกับผมได้ซักครึ่งนี่ ผมจะมองเธอเป็นผู้หญิงสาวสวยที่ วิเศษมาก ไม่ใช่ผู้หญิง ที่ เอะอะ ก็ชอบใช้กำลัง
" ไม่เป็นไร พวกเธอ ไปกันก่อนเถอะ พวกชั้นมีเรื่องจะคุยกับ เอมิเลีย " แล้วสาวๆพวกนั้นก็ผละออกจาก เซกิอย่างเสียดาย
" เป็น ซาโต้ ใช่ไหมล่ะ เอมิเลีย/ ซาโต้ แน่ๆเลย " โนริมาจิ และ เซกิพูดพร้อมกัน
" ถูกแล้วละ แล้วพวกเราจะต้องชนะ ทีมของโรงเรียนมหาเวทย์ กลอเรีย ที่เป็นแชมป์ของปีที่แล้วให้ได้ " เอมิเลียพูดอย่างมั่นใจ
" มีซาโต้อยู่ด้วยต้องชนะ แน่ๆ " เอมิเลียพูดอย่างมั่นใจอีกครั้ง
" ถ้าพูดถึงโรงเรียนมหาเวทย์ กลอเรีย ก็ต้องพูดถึง เฟยหลงหยาง อัจฉริยะที่ได้ชัยชนะของปีที่แล้ว แม้จะอายุยังน้อยแต่ก็เก่งมาก"
" ทีมของ เฟยหลงหยาง มีดรุณีน้อย หน้าตาสดใส อายุประมาณ 18 อยู่ด้วย เธอชื่อว่า ชิงซงเหม่ย ฉายาบุปผาหยก ปีที่แล้วฉันไปดู เห็นเธอสู้เก่งมากเลย พลังคงจะประมาณจอมเวทย์ชั้นสูง" โนริมาจิกล่าว
" อีกคนคือ โคอาล่า เธอก็เป็นที่น่าจับตามองเช่นกัน ทั้งสวย และเก่ง คงพอๆ กับเอมิเลียของพวกเราเลย "
" คนสุดท้ายของทีม โรงเรียนมหาเวทย์ กลอเรีย คือ เซดิกัน เขาเป็นหนุ่มหล่อ ที่ปีนี้เพิ่งอายุครบ 18 ปี เป็นหนุ่มดาวมหาลัย เลยนะ " เซกิกล่าว
" ฮะ ฮะ ฮ่า ยังไม่ทันสู้ดูเลยนี่พวกนายกลัวแล้วเหรอ "
หลังจากนั้นพวกเราก็หยอกล้อกันอย่างร่าเริง ในขณะที่เอมิเลียส่งรายชื่อไปให้กับ ผู้วิเศษ เบียทริช อาจารย์ผู้ดูแล เพื่อนำไปให้กับอาจารย์ใหญ่ ซายะ อนุมัติอีกที