เย็นวันหนึ่งอัศดินทร์ขับรถกลับมาที่คอนโดเพื่อพบว่าเพียงดาวมายืนรออยู่ที่หน้าประตูห้องปักหลักรอโดยการเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยไม่สนใจใครอัศดินทร์ทำท่าจะก้าวขาออกจากลิฟต์ไปอาละวาดหากแต่ก็ห้ามตัวเองไว้ในวินาทีสุดท้ายแล้วก้าวกลับเข้าไปในลิฟต์เพื่อขับรถกลับไปที่ทำงานเขาจะไม่มีวันทำอะไรให้เข้าทางแผนของเพียงดาวเป็อันขาดห้องทำงานน่าจะต้องกลายเป็ห้องนอนของอัศดินทร์อีกคืนแล้ว
อัศดินทร์พอจะรู้ว่าทำไมเพียงดาวถึงทำอย่างนี้เขารู้ว่าเพียงดาวกำลังว้าเหว่หนักเพราะพ่อของเขาแก่ตัวลงมากทั้งสองแยกห้องนอนกันมาได้นานนับปีแล้วจากที่เขาได้ฟังมาจากแม่บ้านพ่อของเขาเป็คนเงียบขรึมและเ็าลงหลายเท่าตัวและเพียงดาวก็คงใกล้หมดความอดทนลงทุกทีในเมื่อเธอยังสาวและสดสวยประจวบเหมาะกับที่เขากลับมาและเพียงดาวคงคิดว่าเขายังคงเป็อัศดินทร์เมื่อหลายปีก่อนที่โง่งมให้กับความรักปลอมๆจึงคิดที่จะโผกลับมาหาเขาอีกและเลือกทำทุกอย่างโดยไม่มีความละอายเลยสักนิดแบบนี้แต่ความจริงคือเขาไม่ได้เป็อัศดินทร์คนเก่าแล้วแม้แต่นิด
จากที่คิดว่าจะล้มตัวลงนอนทันทีที่กลับไปถึงคอนโดทว่ากลับตาสว่างเป็อย่างมากเมื่อกลับมายังห้องทำงานเอกสารกองใหญ่รอให้เขาเปิดอ่านถูกหยิบมาเปิดดูทีละแฟ้มความโมโหที่ถูกเพียงดาวระรานจึงค่อยๆบรรเทาเบาบางลงเมื่ออย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เสียเวลานอนไปเปล่าๆและอัศดินทร์ก็ใช้เวลาจนดึกดื่นในการจมอยู่กับกองเอกสาร
อัศดินทร์ยังใช้ชีวิตประจำวันปกติแม้บางทีจะต้องเป็แขกของโรงแรมใกล้ๆที่ทำงานไว้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะขับรถไปทานอาหารเช้าบ้านนับนทีออกจากบ้านมาทำงานพร้อมนับนทีและแยกไปทำหน้าที่ของใครของมันตอนเย็นก็เป็แขกประจำบนโต๊ะอาหารค่ำบ้านนับนทีโดยมีเพียงดาวพยายามเกาะติดด้วยการไปเฝ้าที่คอนโดทุกวันเขาทราบมาว่าเธอใช้ความหน้าตาดีเป็ใบเบิกทางให้ได้เข้าไปข้างในโดยอ้างว่ามาพบญาติอัศดินทร์ยังไม่อาละวาดเอากับนิติคอนโดแต่ปล่อยให้หญิงสาวทำอย่างนั้นต่อไปได้เขาอยากรู้เหมือนกันว่าจะมีน้ำอดน้ำทนไปได้สักกี่น้ำเพราะรู้อยู่แล้วว่าเพียงดาวไม่กล้ามาตอแยเขาที่บริษัทแน่เพราะเื่คงถึงหูพ่ออย่างรวดเร็วอย่างมากก็ไปเฝ้าที่คอนโดเท่านั้นแหละ
อย่างเช่นวันนี้ที่ถึงเวลาเลิกงานอัศดินทร์ก็เดินปะปนไปกับพนักงานเพื่อตอกบัตรเตรียมกลับบ้านก่อนจะได้รับสายจากนับนทีว่าวันนี้จะชวนออกไปทานอาหารข้างนอกเพราะคุณป้าไปปฏิบัติธรรมและนับนทีก็ไม่มีเวลาเตรียมอาหารเย็นอัศดินทร์อาสาไปรับนับนทีและยัยหนูของขวัญที่ร้านเมื่อตอกบัตรออกจากที่ทำงานแล้วจึงบึ่งรถไปที่ร้านนับนทีทันที
ที่ร้านอาหารอัศดินทร์เอ่ยบอกนับนทีว่าตัวเองขยับขึ้นไปถึงชั้นยี่สิบเก้าแล้วอันเป็ชั้นสุดท้ายก่อนที่จะขึ้นสู่ชั้นสามสิบอันเป็ห้องทำงานที่แท้จริงของรองประธานบริษัทซึ่งอัศดินทร์ประวิงเวลาในการขึ้นรับตำแหน่งโดยก่อนเลิกงานได้เข้าไปพบพ่อและให้เหตุผลกับพ่อว่า
“ผมยังไม่มีเลขา”
“จะให้ฝ่ายบุคคลประกาศรับสมัครให้แกจะสัมภาษณ์เองก็ได้ จะได้เลือกที่ถูกใจ กำหนดคุณสมบัติที่แกอยากได้มาแล้วกัน”
“ไม่จำเป็ผมมีคนที่อยากได้อยู่แล้ว”
“ใคร”
อัศดินทร์ไม่ได้ตอบพ่อออกไปในทันทีหากแต่เย็นนั้นหลังเลิกงานก็โยนคำถามเข้าไปในแชทของกลุ่มเพื่อน
“ใครอยากทำงานเลขากูบ้างครับ”
ทั้งกลุ่มต่างแท็กชื่อน้อยหน่ากันทุกคนก่อนจะรัวเลขห้าแทนเสียงหัวเราะตบท้ายโดยมีน้อยหน่าเข้ามาตอบโต้กลับ
‘รวมหัวกันส่งกูไปลงนรกเลยนะคะ’
ทุกคนในแชทต่างรัวเลขห้ามากันถ้วนหน้าก่อนใครคนหนึ่งจะพิมพ์เข้ามาว่า
[จะมีใครรู้ใจอัศเท่ามึงวะน้อยหน่า]
‘ก็ไม่ได้จะอยากรู้ใจเท่าไหร่หรอกแค่เวลาเมากูต้องเป็คนอยู่เฝ้าเป็คนสุดท้ายแล้วหิ้วกลับมาส่งพี่นับไหนจะเวลาทะเลาะกับพ่อ กูก็ต้องเป็คนแรกที่ถูกโทรหาแล้วชวนไปแดกเหล้า’
“เผากูขนาดนี้มึงต้องมาเป็เลขากูแล้วมั้ย”อัศดินทร์โต้ตอบน้อยหน่า
[555555555 มึงโดนมัดมือชกแล้วน้อยหน่า]เพื่อนๆต่างส่งข้อความมาสะใจน้อยหน่ากันใหญ่
น้อยหน่าส่งสติ๊กเกอร์หน้าโกรธมาก่อนจะส่งข้อเรียกร้องให้ว่าที่เ้านายคนใหม่
‘กูขอเงินเดือนเยอะกว่าที่ทำงานเก่า’
“จัดไป”
‘กูขอเคลียร์งานที่เก่าก่อนครึ่งเดือน’
“ไม่มีปัญหา”
‘กูไม่รับหน้าที่ห้ามเวลากิ๊กมึงมาตบกันถ้ารถไฟชนกันอันเชิญมึงมาจัดการเองวันนั้นกูขอหายตัวไปจากบริษัททันทีโดยไม่ถือว่าเป็วันลาหรือขาด’
“ห่าทำอย่างกับกูเ้าชู้นักล่ะ”
[ไม่มีใครเหมาะเป็เ้านายกับลูกน้องเท่าพวกมึงสองคนแล้วค่ะโคตรจะรู้ใจกัน55555555555555555555555]
‘กูขอโบนัสทุกปีไม่ว่าบริษัทจะกำไรน้อย กำไรมาก กูต้องได้โบนัส’
“ขูดรีดกูั้แ่ยังไม่มาทำงานเลยนะมึง”
[555555555555555555555พวกมึงโคตรได้]
‘และที่สำคัญกูไม่อยู่ทำงานล่วงเวลาถึงเวลาเลิกงานกูตอกบัตรออกอย่างเดียวไม่ต้องมาใช้วัฒนธรรมมาก่อนกลับหลังเ้านายกับกูถ้าเ้านายอยากอยู่ทำงานจนตายคาที่ทำงานก็ตายไปคนเดียวคนอื่นเขามีภาระต้องกลับบ้านโว้ย’
“นี่มึงอัดอั้นจากที่ทำงานมึงตอนนี้ใช่มั้ย”
‘ถูกเงินเดือนพอได้แต่เ้านายอยู่ทำงานยันสองทุ่มละกูก็ต้องอยู่ด้วยมันใช่เื่เหรอวะกูก็มีแฟนต้องกลับไปดูแลความรู้สึกนะ’
[โอ้ย กูก็ว่าทำไมโกรธขนาดนี้ที่แท้ก็ไม่มีเวลาสวีทกับแฟน55555555555]
‘เออสิ พี่เชษงอนกูไปกี่รอบแล้วนี่บอกให้กูหางานใหม่ทุกวันคราวนี้ล่ะถ้ารู้ว่ากูจะได้ทำงานกับไอ้อัศตีปีกพั่บๆแน่’
[แล้วพี่เค้าโอเคมั้ยถ้าจะย้ายกลับมากรุงเทพ]
‘ถ้าแลกกับกูลาออกจากที่นี่ก็คงยอมแต่คงตามมาทีหลังต้องทำเื่ขอย้ายมาสาขาในกรุงเทพก่อน’
“งั้นเป็อันตกลงว่ามึงมาทำงานกับกูนะครับเริ่มงานต้นเดือนหน้าแล้วกัน ให้เวลาเคลียร์งานแล้วก็พักผ่อน”
‘ให้กูพักผ่อนก่อนที่กูจะได้มาประสาทแดกกับมึงเหรอ’
“ว่าไปกูออกจะเป็เ้านายใจดีพอๆกับหน้าตา”
[5555555555555555555ชมตัวเองก็ได้ว่ะ]
‘เออ มาถล่มอ้วกใส่มันหน่อย’
แล้วสติ๊กเกอร์อ้วกและสารพัดล้อเลียนก็ถูกส่งมาในกลุ่มถล่มใส่อัศดินทร์ยกใหญ่
“ถล่มกูพอใจแล้วใช่มั้ยจะได้นัดวันมาเจอกันหน่อย”
‘ไม่พอ’
“ช่างมึงดิ”
[55555555555555555555555ในกรุ๊ปไม่มีสีสันมานานเท่าไหร่แล้วกูชอบแบบนี้ว่ะค่อยครึกครื้นหน่อย]
“เออี้เีคุยกับพวกคุยไม่รู้เื่อย่างพวกมึงละ เดือนหน้านัดเจอกันหน่อยไหนๆก็อยู่ใกล้ๆกันครบทุกคนละ ร้านพี่เอกเหมือนเดิม”
[เคค่ะ นัดวันมาได้เลย]
‘อัศมึงเลี้ยงมั้ย’
“มึงจะแดกจนพุงแตกเลยก็เชิญ”
‘ดีค่ะกูจะสั่งไวน์แพงที่สุดกับพี่เอก เอาให้ขนหน้าแข้งมึงสั่นพั่บๆเลยคอยดู’
“มึงคิดว่าบริษัทกูมีผลกำไรปีละกี่พันล้าน”
[5555555555555555555555555555น้อยหน่ามึงอย่าเพิ่งโมโหตายก่อนนะ]
‘ชาติหน้ากูไม่ขอรู้จักอัศดินทร์เวียงวานนท์อีก ยมบาลในนรกรับรู้ด้วยค่ะ!’
[5555555555555555555555555555555555555555555555555555+++]
อัศดินทร์ปิดแชทที่คุยกับเพื่อนสนิทพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเงยหน้ามามองนับนทีที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามบนโต๊ะอาหารก่อนจะเอ่ยบอก
“ผมชวนพวกนั้นแล้วนะครับ”
“ว่าไง มากันครบหรือเปล่า”
“คงครบครับ ไอ้น้อยหน่าก็มาผมให้มันมาทำงานด้วยเริ่มงานต้นเดือนหน้า”
“เอ๊ะน้อยหน่าจะลาออกจากที่เก่าเหรอ แล้วเชษล่ะ”
“จะทำเื่ย้ายตามกลับมากรุงเทพครับพี่เชษก็อยากให้มันออกพอดีเพราะทำงานหนัก มันบ่นว่าเ้านายอยู่ทำงานดึกตลอดมันก็ต้องอยู่ด้วย พี่เชษก็ไม่ค่อยชอบ”
“งั้นก็ดีสิ อัศจะได้มีคนรู้ใจมาอยู่ใกล้ๆน้อยหน่าทำงานเก่งมากนะใครๆก็อยากได้ตัวไปทำงานด้วยเงินเดือนที่ได้อยู่ตอนนี้ถึงสูงไง”
“ครับผมถึงอยากได้มันมาช่วยงาน”
“งี้แฟนก็สบายใจเลยดิได้เลขาเป็เพื่อนสนิท ไม่มีใครมาวอแวได้”
“พี่เองก็ไม่ต้องกังวลไปนะผมไม่วอกแวกหรอก”
“ขี้ตู่อันดับหนึ่ง”
อัศดินทร์ะเิเสียงหัวเราะเมื่อโดนนับนทีค้อนเพราะตัวเองไปขี้ตู่เอากับนับนทีโดยมีเด็กหญิงของขวัญตัวน้อยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาข้างๆนับนทีหัวเราะขึ้นด้วยแม้จะไม่รู้ว่าอัศดินทร์กับนับนทีคุยอะไรกันก็ตามจนอัศดินทร์ต้องหัวเราะขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นเด็กหญิงหัวเราะตามก่อนจะยื่นมือไปหาแก
“ไปเลือกไอศครีมกันค่ะ”
“ดึกแล้วนะอัศอย่าตามใจแกนัก” นับนทีปรามั้แ่มาถึงอัศดินทร์ยังไม่หยุดตามใจแกเลยแม้แต่วินาทีเดียว
“ของขวัญจะทานไอศครีมอะไรดีน้า”
แต่คำห้ามปรามของนับนทีก็ไม่เคยได้ผลอัศดินทร์กอบกุมมือเล็กพาไปเลือกไอศครีมโดยปล่อยผ่านคำพูดของเขาไปกับอากาศ
“นายนี่มันมือสปอยล์ลูกอันดับหนึ่งจริงๆอัศ”นับนทีส่ายหัวพร้อมบ่นกระปอดกระแปดลำพัง
100%
#ซ่อนรักอัศดินทร์
…………………………………………………
Talk คิดถึงเรามั้ยยยขอโทษค่าพอดีว่าเดือนก่อนต้องเคลียร์งานก่อนลาออกเลยยุ่งมาก เดือนนี้ก็เลยพักสมองยาวเพิ่งกลับมาพิมพ์ต่อหวังว่าจะยังติดตามกันอยู่นะคะ หลังจากนี้จะพยายามอัปให้ถี่ขึ้นกว่านี้แน่นอนค่ะ^^
75
![[BDSM] สุดเขตความปรารถนา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1602075903_95695435.webp)
