ฤทธิ์กระบี่เทพมารราคะสยบปฐพี..!!

ยามนั้นพวกชาวยุทธ์ฝ่ายธรรมะต่างชะล่าใจเพราะคิดว่าฝ่ายเจ้ามู่เทียนหยงที่ฝึกวิชาในคัมภีร์เก้าเอ็นขั้นเก้าสำเร็จแล้ว คอยสนับสนุน ทว่า…

สิ่งที่พวกมันไม่คาดคิดก็คือยามนี้ เว่ยเซี่ยเองก็แตกฉานในเพลงกระบี่เทพมารราคะสยบหล้าขั้นสูงสุดแล้วเช่นกัน เพลงกระบี่ชุดนี้โหดเหี้ยม และทรงพลังเป็นที่สุด หากจะมีผู้ที่รับมือได้ ทั่วยุทธจักรยามนี้ก็เห็นจะมีแต่ เซียนเทพกระบี่ฟานชิงเยี้อ กับประมุขพรรคมารราคะหยวนซิงก้านกระมัง นอกนั้นหามีใครเทียบเคียงฝีมือได้แม้แต่น้อย..

ดังนั้นในพริบตาเดียวที่เว่ยเซี่ยวาดปราณกระบี่ออกไป พวกชาวยุทธฝ่ายธรรมะจึงกระเด็นกระดอนกันไปคนล่ะทิศ คนล่ะทาง บางคนร่างขาดเป็นสองท่อนอย่างน่าสยดสยอง บางคนก็ปลิวไปกระแทกกับต้นไม้กระอักเลือดตายอย่างน่าเวทนา น้อยคนนักที่จะรอดชีวิต ทว่า…หากรอดตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส เจียนตานร่อแร่ และหนึ่งในนั้นก็คือ เจ้ามู่เทียนหยง

คงเพราะมันฝึกวิชาในคัมภีร์เก้าเอ็นกระมัง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้รับบาดเจ็บเลย อย่างน้อย ๆ อวัยวะภายในห้าในสิบส่วนก็บอบช้ำอยู่ไม่น้อย

เจ้ามู่เทียนหยงที่ถูกปราณกระบี่เทพมารราคะถึงกับต้องลอยตัวถอยมาตั้งหลัง ข้าง ๆ ฟางเหนียงก่อนที่มันจะกระอักเลือดคำโต และทรุดเข่าลงกับพื้น ฟางเหนีงตกใจมากรีบเข้าไปประคองร่างของมันเอาไว้ และนั้นก็มิได้ต่างอันใด กับการราดน้ำมันลงในเปลวไฟแห่งโทสะของเว่ยเซี่ยที่ลุกโดชนอยู่ในยามนี้

"ชายโฉด หญิงชั่วยังจะกล้าทำบัดสีต่อหน้าต่อตาข้าอีกรึ เช่นนั้นข้าก็จะส่งพวกเจ้าไปปรโลกพร้อมกัน แล้วดูสิว่า เมื่อเจ้าตายไป ยังจะสู้หน้าท่านพ่อที่รออยู่ในนั้นได้อีกหรือไม่” เว่ยเซี่ยคำรามลั่นก่อนที่มันจะสะบัดกระบี่ แล้วพลันพุ่งตรงมาหา มู่เทียนหยงกับ ฟางเหนียงด้วยความเคียดแค้น

ฟางเหนียงที่เห็นก็ตกใจมาก นางจึงให้เจ้ามู่เทียนหยง ใช้เพลงกระบี่คู่ใจประสาน ที่ ผนวกกับเคล็ดวิชาในคัมภีร์ทั้งสองเล่มเล่นงานเว่ยเซี่ยคืน มู่เทียนหยงรู้สึกลำบากใจมาก มิใช่เพราะมันเกรงใจฟางเหนียง แต่เพราะยามนี้มันบาดเจ็บ หากแค่นฝืนใช้ เพลงกระบี่คู่ อาจจะไม่สามารถสำแดงอานุภาพได้เต็มที่ แถมมันกับฟางเหนียงอาจจะบาดเจ็บสาหัส ทว่า..มันก็ไม่มีทางเลือกอีกแล้ว

มู่เทียนหยงกระชับกระบี่ในมือ ก่อนจะพยักหน้าให้ฟางเหนียง จากนั้นทั้งสองก็เริ่มวาด กระบี่ไปมาคล้ายกำลังร่ายรำ เว่ยเซี่ยที่เห็นเช่นนั้นมันตกใจเป็นอย่างมาก แถมไฟแค้นในจิตก็ร้อนแรงขึ้นหลายร้อยเท่า

"เพลงกระบี่คู่ใจประสานรึ...? ปากบอกไม่มีอะไรแต่กลับฝึกเพลงกระบี่ชุดนี้คู่กับมัน เจ้าไม่สมควรเป็นมารดาของข้า นังหญิงแพศยา….!!!"

เว่ยเซี่ยพุ่งกระบี่ตรงมาหา มู่เทียนหยง กับฟางเนียง พร้อมกับปราณราคะสีดำที่ระเบิดออกมาจากร่างอย่างน่าสะพรึงกลัว ส่วน มู่เทียนหยง กับฟางเนียง ก็ประสานกระบี่ตั้งท่ารับการโจมตีนั้นเช่นกัน

ปราณกระบี่สองฝ่ายปะทะกันจนพลันเกิดเสียงดังสนั่นพร้อมกับคลื่นทำลายที่แผ่กระจายเป็นวงกว้าง ต้นไม้หักโคน ใบไม้ปลิวว่อน ก้อนหินน้อยใหญ่แถวนั้นแตกละเอียด ส่วนชาวยุทธที่ยังไม่มีชีวิตรอดต่างก็พากันหนีตายกันอลหม่าน หากหนีไม่ทันก็ถูกปราณกระบี่เล่นงานจนร่างกายสูญสลาย ตายโดยไม่ทันเปล่งเสียงร้องด้วยซ้ำ

ความเสียหายแผ่กระจายเป็นวงกว้าง ฝุ่นควันลอยคละคลุ้งตลบอบอวล และพอทุก อย่างจางลง ภาพที่ได้เห็นราง ๆ ตรงนั้นก็คือ ร่างสองร่างกำลังปะทะกระบี่กัน อย่างดุเดือด หนึ่งคือ เด็กหนุ่มที่ถูกจิตมารครอบงำจนกลายเป็นมารโดยสมบูรณ์ ส่วนอีกหนึ่งก็คือ ร่างงดงามอวบอัดของสตรีนางหนึ่ง ซึ่งทั้งสองก็คือ เว่ยเซี่ยกับ ฟางเหนียง สองแม่ลูกนั้นเอง

และหากถามว่าเจ้า มู่เทียนหยงหายไปแล้ว..? คำตอบก็คือ มันยังไม่ตาย แต่รู้แน่แล้วว่ามิอาจจรับมือเว่ยเซี่ยได้ มันจึงเผยธาตุแท้ขี้ขลาดออกมา โดยการหนีเอาตัวรอด และทิ้งให้ฟางเหนียงรับมือต่อเพียงลำพัง..

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เห็นหรือไม่ว่าคนรักใหม่ของเจ้านั้นขี้ขลาดเพียงใด มันทิ้งกระบี่หนีหางจุกก้นไปแล้ว นี่หรือ คุณชายกระบี่อันดับหนึ่งแห่งยุทธภพ น่าขันยิ่งนัก" เว่ยเซี่ยระเบิดเสียงหัวร่อก่อนจะกล่าวขึ้นกับฟางเหนียง ทว่า…พอนางได้ยินเช่นนั้น นางกลับนิ่งเงียบ มิได้เอ่ยวาจาใจตอบโต้ แม้แต่คำเดียว เว่ยเซี่ยที่เห็นท่าทางเช่นนั้นก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดกว่าเดิมหลายส่วน และไม่ว่ามันพูดพล่ามอะไรออกมาอีกมากมาย ฟางเหนียงก็ไม่คิดจะเปิดปากสนทนาด้วย ในใจของเว่ยเซี่ยจึงเริ่มรู้สึกแปลก ๆ

"หือ...? แย่แล้ว หรือว่านางกำลัง…"

เจ้ากระบี่เทพมารราคะที่เฝ้าดูทุกอย่างอยู่ภายในจิตใจของเว่ยเซี่ยเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีบางอย่าง

"ตั้งสติไว้ไอ้หนู อย่าวอกแวกกับสิ่งมี่นางทำ…!!"

เจ้ากระบี่เทพมารราคะส่งเสียงเข้ามาในหัวของเว่ยเซี่ย แต่ดูเหมือนจะสายไปเสียแล้ว…

สิ่งที่ฟางเหนียงกำลังกระทำอยู่ในยามนี้ มันคือการที่นางจะเงียบไม่พูดไม่จาเวลาที่เจ้าเว่ยเซี่ยในสมัยก่อนทำตัวเกเรหนัก หรือดื้อจนไม่เชื่อฟังนาง ฟางเหนียงจะไม่พูดไม่คุยกับมัน จนกว่ามันจะมาคุกเข่าขอโทษนาง ซึ่งไม้ตายกระบวนท่านี้ใช้ได้ผลกับเว่ยเซี่ยเสมอ และยังคงฝังอยู่ในใจมันเรื่อยมา แม้นในยามที่มันถูกจิตมารควบคุม..

และ ผลที่ตามมาก็คือ จิตมารของเว่ยเซี่ยไม่คงที่ทำให้เพลงกระบี่ที่ใช้อ่อนด้อยลงหลายส่วน

จากเดิมที่ต่อสู้ที่เล่นที่จริง เพราะฝีมือของเว่ยเซี่ยนั้นอยู่เหนือฟางเหนียงหลายขุม ยามนี้มันกลับทำได้แค่ตั้งรับเพียงอย่างเดียว ก่อนจะถูกมารดาคนงามไล่ต้อนไปเรื่อย ๆ จนมาถึงริมหน้าผาสูง

"บะ บ้าจริง นี่ข้าถูกท่านแม่ไล่ต้อนมาจนถึงตรงนี้เชียวหรือ..."

เว่ยเซี่ยสีหน้าตื่นตระหนก ก่อนจะคิดในใจ และในที่สุดเท้าของมันก็มิอาจก้าวถอยต่อไปได้อีกแล้ว

"ทะ ท่านแม่นี่ท่านคิดจะสังหารข้า….!!!"

เว่ยเซี่ยยิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น ทว่า..ยังไม่ทัน ที่จะพูดจบ กระบี่ในมือของฟางเหนียงก็พลันพุ่งตรงเข้ามาแทงที่หน้าอกของมันจนทะลุ เว่ยเซี่ยรู้สึกตกใจมาก และภาพที่มันได้เห็นตรงหน้าก็คือ ใบหน้าของฟางเหนียงที่มีน้ำตาไหลอาบแก้ม

พอเว่ยเซี่ยเห็นเช่นนั้น มันก็ยิ้มบาง ๆ พร้อมกับโลหิตสีแดงฉานที่ไหลออกมาตรงมุมปาก พร้อมเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาว่า

"ทะ ท่านแม่ ข้า… ข้าขออภัยด้วย…" เมื่อกล่าวจบร่างกายของเว่ยเซี่ยก็เอนไปด้านหลัง ก่อนที่จะร่วงหล่นลงหน้าผา ฟางเหนียงที่เห็นเช่นนั้น นางก็กรีดร้องเสียงดังด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่ฟางเหนียงจะตัดสินใจกระโดดตามบุตรชายลงมาอย่างไม่รีรอ

จากนั้นทั้งสองแม่ลูกก็ได้ตายพร้อมกัน ก่อนที่ดวงวิญญาณจะไปพบกับเว่ยถังบนสวรรค์ และทั้งสามก็ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาตามประสาพ่อแม่ลูกกันอีกครั้ง…

อวสาน….

ขอได้รับความขอบคุณจากรีดทุกท่านที่ติดตามกันมาอย่างยาวนาน โปรดติดตามผลงานเรื่องต่อไปด้วยนะครับ..

…