ตอนที่ 19 การสอบร่วมสามโรงเรียน
หนึ่งสัปดาห์ก่อนการสอบร่วมสามโรงเรียนเจียงฉือประหลาดใจที่ค้นพบว่ากู้ชวนนั้นไม่เอาแต่นอนหลับแล้ว ถึงแม้จะไม่ฟังที่ครูสอนในชั้นเรียนแต่เขาก็อ่านหนังสือด้วยตัวเอง
“โจทย์ข้อนี้เป็ตัวอย่างที่ดีมาก การสอบครั้งนี้อาจจะมีคำถามแบบนี้ด้วยก็ได้นักเรียนคนไหนจะออกมาทำ” หลังจากที่ครูประจำชั้นพูดจบ ทั้งห้องก็เงียบกริบทันที
“เจียงฉือ เธอมาทำแล้วกัน!” ครูประจำชั้นเห็นว่าไม่มีใครยกมือ ก็เลยเรียกเจียงฉือ
เจียงฉือได้ยินครูเรียกตนก็เดินขึ้นแท่นบรรยายไปอย่างว่าง่าย และหยิบชอล์กขึ้นมาเตรียมจะเขียน
“กู้ชวน เธอยกมือทำไม มีอะไรหรือเปล่า”ครูประจำชั้นมึนงงสับสน ก่อนหน้านี้ แม้แต่จะหนีเรียนเขาก็ยังไม่เคยแจ้งล่วงหน้าด้วยซ้ำทำไมอยู่ๆ ถึงได้เชื่อฟังขึ้นมาขนาดนี้
เจียงฉือเองก็หันไปมองเขาอย่างงุนงงเช่นกัน
“คำถามข้อนี้ผมทำได้! ผมอยากออกไปทำพร้อมกับเพื่อนนักเรียนเจียงฉือ”กู้ชวนกล่าวด้วยน้ำเสียงเ็า
“เขาทำได้เหรอ ฉันไม่เชื่อ” เสียงซุบซิบดังขึ้นภายในห้องเรียน
“เธอทำได้เหรอ งะ…งั้นเธอก็ขึ้นมาแล้วกัน”ครูประจำชั้นทำหน้าไม่เชื่อ แต่ภาพที่เห็นคือกู้ชวนเดินมายืนข้างๆ เจียงฉือโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนก่อนจะยิ้มให้เขา นิ้วเรียวยาวหยิบชอล์กขึ้นมาเขียนดังครืดคราด ปัญหาข้อนี้สำหรับกู้ชวนแล้วเรียกได้ว่าปอกกล้วยเข้าปากแต่เขาไม่ได้ขึ้นมาเพราะจะเขียนคำตอบจริงๆ เขาก็แค่อยากมายืนข้างเด็กหนุ่มคนนั้นเฉยๆกู้ชวนรู้สึกว่าการที่ได้เคียงบ่าเคียงไหล่กับอีกฝ่ายนั้นช่างทำให้รู้สึกดีมากจริงๆ
ไม่นานกู้ชวนก็เขียนเสร็จทว่าเขากลับยังไม่ลงไป แต่หันหน้าไปมองใบหน้าด้านข้างของเจียงฉือเงียบๆ ขนตายาวของอีกฝ่ายกะพริบขึ้นลงท่าทางจริงจังทำให้ใจคนมองเกิดความโหยหา มองไปมองมาก็อดไม่ได้ที่ขยับเข้าไปใกล้เจียงฉืออีก
“ครูครับ ผมทำเสร็จแล้ว” กู้ชวนยังไม่ทันได้เข้าใกล้เขาเจียงฉือก็ทำเสร็จและลงไปเสียแล้ว
กู้ชวนอดไม่ได้ที่จะผิดหวังเล็กน้อยก่อนที่จะเดินตามลงไปเช่นกัน
“นะ…นักเรียนกู้ชวน วิ...วิธีคำนวณแบบที่เธอใช้ต้องอยู่มหาวิทยาลัยถึงจะใช้กันได้นี่นา!” ครูประจำชั้นมีสีหน้าตื่นตะลึง
ก่อนจะเอ่ยพูดอย่างเก้อกระดากว่า“วะ…วิธีคำนวณนี้ครูเองก็ทำไม่ค่อยได้ แต่ผลลัพธ์นั้นถูกต้องนักเรียนกู้ชวน เธอสามารถอธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหม”
ใครจะไปรู้ว่ากู้ชวนไม่คิดสนใจเขาเลยแม้แต่น้อยฟุบลงกับโต๊ะแล้วหลับต่อ ปล่อยให้ครูประจำชั้นทำหน้าไม่ถูก
นักเรียนทั้งห้องต่างพากันคิดว่าเขาที่เป็แค่นักเรียนม.ต้นคนหนึ่ง จะสามารถใช้วิธีคำนวณแบบมหาวิทยาลัยได้ยังไง ต้องค้นคำตอบเอาจากใต้โต๊ะแน่ๆสวี่กู้เองก็มองเขาด้วยสายตาสืบเสาะ แต่เจียงฉือกลับอดที่จะดีใจแทนเขาไม่ได้
…
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วพริบตาเดียวก็ถึงวันสอบร่วมสามโรงเรียนแล้ว
การสอบครั้งนี้ทางโรงเรียนให้ความสำคัญมากเพื่อป้องกันไม่ให้นักเรียนทุจริต โรงเรียนจึงจัดให้มีการคละห้องแยกกันสอบ และไม่อนุญาตให้นักเรียนนำมือถือเข้าห้องสอบทั้งยังมีอุปกรณ์ป้องกันสัญญาณโทรศัพท์โดนเฉพาะอีกด้วย
เวลานี้ เจียงฉือนั้นนั่งอยู่ที่โต๊ะอย่างว่าง่ายถูมือทั้งสองข้างที่หนาวจนแข็งไปมาด้วยความประหม่า เฝ้ารอการสอบอย่างกระสับกระส่าย
“นายคือเจียงฉือใช่ไหม”
ทันใดนั้นเจียงฉือที่กำลังหวนนึกถึงความรู้ที่ท่องเมื่อวานก็ได้ยินเสียงใสๆของผู้หญิงดังขึ้น
“ใช่แล้ว” เขาพยักหน้า
“ที่หน้าประตูมีคนมาหาแน่ะ” หญิงสาวพูดจบก็หมุนตัวจากไป
“หืม” เจียงฉือมองไปทางประตูอย่างสงสัย แล้วเงาร่างที่คุ้นเคยก็สะท้อนเข้ามาในม่านสายตาก่อนที่เขาจะวิ่งไปที่ประตูอย่างดีใจทันที
“นี่ไม่ใช่กู้ชวนห้องสามหรอกเหรอ”
“ใช่สิ ใช่”
“พระเ้า ไม่ใช่ว่ากันว่าเขานิสัยฉุนเฉียว ก็เลยไม่มีใครกล้ายุ่งหรอกเหรอแล้วสีหน้าเอาอกเอาใจที่เห็นตอนนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงกัน”
เสียงซุบซิบดังขึ้นในสนามสอบอยากจะหยิบโทรศัพท์มาถ่ายแทบตาย แต่ก็นึกได้ว่าโทรศัพท์ถูกยึดไว้ ทุกคนก็ทำได้เพียงข้ามผ่านภาพติดตานี้ไปด้วยใบหน้าขื่นขม
“ให้นาย สอบให้ดีๆ ละ ไม่ต้องเครียด” กู้ชวนกำชับอย่างละเอียด
“โอเค”
เจียงฉือยื่นมือไปรับนมในมือกู้ชวนััอุ่นร้อนอุ่นไปถึงหัวใจคน รอยยิ้มบริเวณตาและคิ้วลึกซึ้งยิ่งขึ้น…
ก็เท่านี้ หลังจากที่เจียงฉือยืนส่งกู้ชวนท่ามกลางสายตาประหลาดใจของทุกคนเรียบร้อยก็กลับมายังที่นั่งของตน ในใจรู้สึกหวานชื่นอย่างถึงที่สุด ความวิตกที่มีก็สูญสลายหายไป
นอกห้องเรียน ลมเหนือพัดวูบกระทบกับกระจกจนเกิดเสียงเสียดหู ภายในห้อง เหล่าผู้สอบใช้หางตาแอบสังเกตความเคลื่อนไหวของครูรอคอยโอกาสที่โกงข้อสอบ
เมื่อมองไปที่เจียงฉือซึ่งนั่งอยู่ในตำแหน่งใกล้หน้าต่างก็จะเห็นว่าเขากำลังทำข้อสอบอย่างตั้งใจ ปลายปากกาจรดอยู่กับข้อสอบเกิดเป็เสียงแกร่กๆท่าทางของเด็กหนุ่มเงียบสงบ ไม่รู้เพราะอะไรใบหน้าเล็กขาวสะอาดถึงได้เป็สีแดงระเรื่อ…
‘ตื๊อดือดึง’กริ่งเลิกเรียนดังขึ้น
“ทำยังไงดี ฉันยังมีอีกหลายข้อที่ยังไม่ได้ตอบเลย”
“ฉันก็เหมือนกัน ฉันด้วย”
“ใครเขียนเสร็จแล้วรีบเอามาให้ฉันดูหน่อย”
ในชั้นเรียนเกิดความโกลาหลขึ้นหลายคนคิดจะใช้่เวลาที่ครูเก็บข้อสอบแอบลอกกันสักหน่อย
“ผู้เข้าสอบออกมาให้หมด เดี๋ยวจะเก็บข้อสอบ หากยังไม่ออกไปอีก
จะปรับเป็ศูนย์คะแนน”
เสียงเข้มงวดของครูคุมสอบดังขึ้นเหล่านักเรียนถึงได้ออกไปด้วยสีหน้าไม่เต็มใจ
“ถ้ารู้อย่างนี้ ก่อนสอบคงจะอ่านหนังสือให้เยอะๆ หน่อย ทั้งหมดก็เป็เพราะนายนั่นแหละที่ลากฉันไปเล่นเกม”มีคนบ่น
“เป็ฉันที่ชวนนายเล่นเกม แต่ไม่ดูหน่อยเหรอว่าใครกันแน่ที่พอฉันบอกว่าไม่เล่นแล้วยังบอกฉันว่าใช้ไม่ได้เลยน่ะ” ผู้ชายอีกคนด่ากลับอย่างหมดคำจะพูด
เจียงฉือเก็บของใส่กระเป๋าดินสอเรียบร้อยโชคดีที่ความรู้พวกนี้เขาเคยท่องมาทั้งหมด เขาคิดในใจ และออกมาด้วยสีหน้าผ่อนคลาย
“เสี่ยวฉือ นายสอบเป็ยังไงบ้าง!” พอหวังฉิงที่อยู่ชั้นล่างได้เห็นเงาร่างของเจียงฉือก็ถามด้วยความเป็ห่วง
“ก็ไม่เลว เธอล่ะ” เจียงฉือถามกลับ
“เฮ้อ งั้นก็ดี ดีแล้ว” หวังฉิงตบหน้าอกผ่อนคลายลงทันที ก่อนจะพูดอีกว่า “ฉันอ่านข้อสอบแผ่นนั้นแล้วรู้สึกเหมือนกับกำลังอ่านตำรา์ที่ยากมากๆมันรู้จักฉัน แต่ฉันไม่รู้จักมัน”
เจียงฉือเห็นเธอทำหน้าตาไม่อินังขังขอบแบบนี้ก็อดโมโหไม่ได้ก่อนจะเริ่มดำเนินการสั่งสอนเธออย่างดุเดือดทันที
…
“อ๊ะ นั่นกู้ชวน ดูเหมือนจะมาหานายนะ ฉันไปก่อนละ”หวังฉิงพูดจบก็ชิ่งหายวับไป เธอวิ่งไปมือก็ส่งสัญญาณบอกให้เขาสู้ๆ
ตอนนี้คนที่มีสายตาดีๆ ล้วนมองออกหมดแล้วว่ากู้ชวนชอบเจียงฉือยิ่งไม่ต้องพูดถึงเธอ จากที่หวังฉิงสังเกตมานาน เธอรู้สึกว่าถึงแม้กู้ชวนจะเ็าไปนิดและนิสัยเสียไปหน่อย แต่เขาก็ดีกับน้องชายตัวน้อยของเธอมากจริงๆ แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยโมโหใส่เลยโดยเฉพาะเวลาที่ทั้งสองคนยืนอยู่ด้วยกัน ก็ทำให้คนมองรู้สึกสบายตาสบายใจมากจริงๆ
แต่สมองท่อนไม้ของเจียงฉือกลับทึมทึบดังนั้นหวังฉิงจึงรู้สึกว่าถึงเวลาที่เธอจะแสดงประโยชน์ของตัวเองแล้ว
“เธอ…” เจียงฉือคิดว่าหวังฉิงแค่หาข้ออ้าง กำลังจะะโเรียกเธอก็เห็นว่ากู้ชวนยืนอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน และกำลังมองมาที่ตนด้วยสายตาอ่อนโยน เจียงฉือรู้สึกว่าเขาเหมือนจะทำแบบนี้แค่กับตนคนเดียวมีบางครั้งที่เขาก็สงสัยว่าอีกฝ่ายชอบตนหรือเปล่า
แต่เมื่อไรก็ตามที่คิดเช่นนี้เจียงฉือก็จะปฏิเสธทันที ถ้าหากอีกฝ่ายแค่รู้สึกขอบคุณเื่ที่ตนช่วยเขาไว้ในตรอกก่อนหน้านี้ล่ะ
เจียงฉือส่ายศีรษะ ก่อนจะรวบเสื้อกันหนาวบุฝ้ายบริเวณคอให้กระชับแล้วเดินเข้าไปหากู้ชวน…
** ตั้งแต่ตอนที่ 20 เป็นต้นไป ติดตามต่อได้ที่ https://www.readawrite.com/a/2950e7d742c903d7a687d9b0ce2dfde8
1K
