“อ๊า~”
ฉันครางออกมาเพราะว่า-วยของคิวมันใหญ่ หัวบานมาก เขาพยายามดันมันเข้ามามันเลยเสียวมาก ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งโดนเย็ดไปเมื่อเที่ยงนี้ แต่ทำไมเขาดูเอา-วยเข้ายากเย็นจัง มันจุ่มลงมาแค่ปลายเอง แต่มันยู่เข้าด้วยความนุ่มนิ่มของหี เลยเหมือนว่ามันกำลังเข้ามาใกล้หมดหัว-วย
“โห -วยไอ้คิวกำลังเข้าหีครูพิมว่ะ”
โอพูดขึ้นพร้อมกำ-วยชักรัวๆ ส่วนเนก็ชะโงกหน้าไปดู-วยคิวกำลังแทงหีฉัน
“ยังไม่เข้าหมดหัว-วยเลย ใกล้ละ”
เขาจับเอวฉันแน่น และพยายามกด-วยมันเข้ามาเรื่อยๆ แต่ฉันคงไม่ยอมหรอก ยิ่งคนมาก ฉันก็กลัวว่าเื่จะไปถึงหูคนอื่น ถ้าจะทำก็ทำกันแค่ 2 คน เป็ความลับพอ แต่นี่เล่นมากันรวมฉันเป็ 4 คน ยังไงๆ โอกาสข่าวรั่วก็มาก อีกทั้งฉันกลัวด้วยที่ต้องเจอคนมารุมข่มขืนแบบนี้
“ยะ..หยุดนะ นี่มันข่มขืนชัดๆ”
“ซี๊ดด เสียว-วยว่ะ หีฟิตจังครู”
เขาดันจนหัว-วยเข้ามาในรูหีหมด
“หยุดนะไม่งั้นครูจะร้องให้คนช่วย ครูเอาจริงนะ”
พอพูดไปแบบนั้น คิวก็เลยเอา-วยออกมาจากหี ส่วนอีก 2 คนก็ยอมปล่อยฉัน
“พอแล้ว ตต่อไปเจอกันแค่ในห้องเรียนก็พอ ออกไปซะ!!”
ฉันไล่พวกเขาออกไป ที่ไล่ก็เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเื่เสื่อมเสียต่างหากละ คนตั้งเยอะ กลัวใครเอาไปพูด แต่ลึกๆ ก็กลัวนะ เหมือนรุมโทรมเลย
.
.
.
และแล้วก็ถึงวันศุกร์ จะได้พักผ่อนซะที ฉันกะว่าจะนอนพักั้แ่หัวค่ำและตื่นไปเที่ยวในตัวเมืองโดยติดรถชาวบ้านไปในเช้าวันเสาร์ ั้แ่เกิดเื่เกือบโดนข่มขืน ฉันก็รู้สึกเครียดๆ กลัวว่าเด็กพวกนี้จะทำอีก ถ้าจะมาก็มาทีละคนสิ หลายคนมันไม่ได้จริงๆ ส่วนเทาก็มาหาฉันตลอด แต่ก็ปฏิเสธไปเพราะว่ามีเื่นี้มาทำให้เครียด
“ครูพิมค้าบ”
เสียงคุ้นๆ เหมือนเทามาเรียกที่หน้าบ้าน พอออกไปก็เจอว่าเป็เขาจริงๆ
“มีอะไรหรอคะ”
“ครูวันนี้ขอเอาได้ไหม”
“ไม่ได้ค่ะ วันนี้ไม่มีอารมณ์เท่าไร”
เขาทำหน้าหงอยๆ
“งั้นไปปาร์ตี้แบบเดิมไหมค้าบ”
“ไม่เอาดีกว่า ครูขึ้นบ้านก่อนนะ”
ฉันบอกเขาเสร็จก็รีบขึ้นบ้าน ไปอ่านหนังสือเล่นและจะได้รีบอาบน้ำนอน พอคิดๆ ไปถึงเื่ที่เกือบโดนคิวเย็ด ฉันก็ดันใจเต้นแรงซะได้ ถ้าฉันยอมให้เขาเย็ด มันจะเสียวมากไหมนะ ฉันก็อยากลองเหมือนกัน แต่ขอเป็แบบความลับกัน 2 คนดีกว่า ถ้ามีเนกับโอ เดี๋ยวเื่ใหญ่ กลัวทางจังหวัดรู้ เื่นี้ต้องแอบกินเงียบๆ
.
.
.
“ครูพิมคร้าบ อยู่ไหม”
คราวนี้ใครมาเรียกอีกละเนี้ย เวลาก็ 1 ทุ่มแล้วนะ พอฉันออกไปดูก็พบว่าเป็ 3 คนนั้น คิว เน โอ
“มีอะไรคะ”
“พวกผมอยากมาขอโทษครูครับ”
คิวเป็คนพูดเปิด
“ขอโทษนะครับครู”
ทั้ง 3 คนต่างกล่าวขอโทษฉัน จริงๆ ฉันก็ไม่ได้โกรธอะไรหรอก แค่รู้สึกไม่ดีนิดหน่อย
“โอเคค่ะ ครูไม่ว่าอะไรแล้ว”
เด็กทั้ง 3 ต่างก็ยิ้มให้ฉัน
“พวกผมรู้สึกผิดจริงๆ ขอบคุณครูมากนะครับที่ไม่ว่าอะไร”
โอเป็คนพูด
“จะไปว่าได้ไง ก็พวกเธอสำนึกได้แล้วนี่คะ อีกอย่าง ครูก็พยายามลืมแล้วด้วย ยิ่งมาขอโทษแบบนี้ ครูจะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ”
“ตะ..แต่สิ่งที่พวกผมทำมันร้ายแรงมากนะครับ”
เนบอก
“ครูให้อภัยแล้ว ต่อไปอย่ารวมตัวใช้กำลังล่ะ ถ้าเื่นี้มีใครเอาไปบอกครูใหญ่หรือคนอื่นในหมู่บ้าน ครูจะไม่ได้สอนที่นี่ต่อนะ แค่เป็ห่วงเื่นี้ ยิ่งมีคนเยอะก็เื่เยอะ”
“ไว้ใจพวกผมเถอะครู ไม่มีทางบอกใครแน่”
คิวบอก
“แล้วพวกเธอทั้ง 3 คนมั่นใจไหมว่าเพื่อนเธอจะไม่เอาไปบอก ถ้าบอกนี่ครูจบเลยนะ สมยอมให้เด็กตัวเองทำ”
พอฉันพูดจบ พวกเขาก็หันไปมองหน้ากันเอง คงจะไม่มั่นใจล่ะสิว่าเพื่อนตัวเองจะเก็บความลับได้
“ถ้าหากทำกับครูสำเร็จจริงๆ แล้วคนนอกรู้ ครูจะไม่ได้อยู่สอนพวกเธออีกนะ”
“ไม่เอานะ ผมไม่อยากให้ครูไปไหน”
เนพูดพร้อมน้ำตาคลอ เด็กเกเรแบบนี้มีด้านอ่อนแอด้วยหรอ
“ก็อย่ารวมตัวกันทำแบบนี้อีกนะ”
ฉันพูดบอกพวกเขาเป็นัยๆ ว่าถ้าจะทำก็มาหารายคน อย่ารวมกลุ่มกันแบบนี้ แต่ก็ไม่รู้นะว่าจะมีใครเข้าใจที่ฉันกำลังสื่อไหม
“เอาล่ะกลับบ้านกันได้แล้ว ครูจะรีบไปเตรียมของ พรุ่งนี้ครูจะเข้าใจเมืองแต่เช้า”
“ค้าบบ อย่าลืมของฝากนะครู”
ฉันยิ้มให้และโบกมือ ตอนนี้ขอไปเตรียมของแล้วรีบนอนดีกว่า
2K
