ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

...ทางด้านของแพทย์สาวหญิง ย้อนเวลากลับไปสักเล็กน้อย...“เจ้าผู้ชายคนนั้น.. เขาเป็นลูกค้าคนสำคัญของธนาคารอย่างนั้นเหรอเนี่ย ชิ!” หญิงที่แอบมองตั้งแต่ที่โอ๊ตเดินจากไป ในตอนแรกเธอกำลังคิดอยู่ว่าจะหลอกถามข้อมูลพื้นฐานของชายหนุ่มจากพนักงานธนาคาร แต่ในเมื่อโอ๊ตนั้นเป็นถึงลูกค้าคนสำคัญของธนาคารมันจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอ เธอเฝ้าติดตาม และมองดูโอ๊ตสวมวิญญาณนักสืบต่อ หลังจากที่โอ๊ตออกจากธนาคาร แม้ว่าเขาจะขึ้นรถวินมอเตอร์ไซค์ไปแล้ว เธอก็ยังคงติดตามอย่างไม่ย่อท้อ เธอต้องรู้ความจริงในตัวของเขาคนนี้ให้ได้ จากนั้นรถมอเตอร์ไซค์ก็หยุดลงที่หอพักเล็กๆเก่าๆแห่งนี้ เธอก็แอบมองโอ๊ตจากตรงกำแพง (นี่มันสโตกเกอร์แล้วนะครับคุณหมอ : ไรท์)“เขาอาศัยอยู่ที่นี่อย่างนั้นเหรอ..” เธอกล่าวถามคำถามที่คิดอยู่ในสมอง มันเป็นอะไรที่ค่อนข้างขัดแย้งกันมาก คนสำคัญที่ขนาดผู้จัดการธนาคารออกมาต้องรับ และทำธุรกรรมให้ด้วยตัวเอง จะอาศัยอยู่ในที่โทรมๆอย่างนี้เหรอ มันเป็นอะไรไม่อยากที่จะเชื่อจริงๆ“เขากำลังทำอะไรนะ.. หือ เขากำลังรีบ เหมือนกับทำอะไรสักอย่าง..” หญิงกล่าว และมองดูโอ๊ตขนถังอะไรบางอย่างออกจากห้องพักห้องหนึ่ง ท่าทางของเขาดูรีบเอามากๆ ในระหว่างที่เธอกำลังคิดวิเคราะห์อยู่นั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นมาเรียกความสนใจจากเธอ แน่นอนว่าคนที่กำลังแอบทำอะไรสักอย่างอยู่มันก็ตกใจพอดู“ฮัลโหลค่ะพี่พลอย.. หญิงกำลังจะโทรหาอยู่พอดีเลย..” หญิงกล่าวหลังจากรับสาย“พี่ก็นึกว่าเราลืมนัดที่จะไปกินแพนเค้กกันซะแล้ว อยากเจอชายคนนั้นสักครั้งจัง ตื่นเต้นไม่หายเลย.. ว่าแต่เธออยู่ไหน เห็นว่าจะไปธนาคาร ฉันอยู่หน้าโรงเรียนคอสมาตินแล้ว..” พลอยกล่าว“พี่พลอย หญิงเจอตัวของเขาแล้วล่ะ.. นี่เขากำลังจะเตรียมตัวไปเปิดร้าน หญิงบังเอิญเจอกับเขาที่ธนาคาร ก็เลยแอบตามมาในตอนนี้..” หญิงกล่าว และเหมือนเธอเพิ่งจะคิดได้ว่าชายคนนี้จะต้องไปขายแพนเค้กที่หน้าโรงเรียนคอสมาติน และมันก็ใกล้จะถึงเวลาเปิดร้านแล้ว ไม่น่าเขาถึงได้ดูรีบร้อน“ห๊ะ! แล้วแกจะตามเขาไปทำไมกันล่ะ..” พลอยกล่าวถามออกมาอย่างไม่เข้าใจรุ่นน้องว่าเธอจะกระทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร หญิงที่ได้ยินอย่างนั้นก็ชะงักตัวเล็กน้อย ตอนนี้เธอกำลังทำตัวเหมือนสโตกเกอร์หญิงที่แอบมองผู้ชายอยู่เลย หรือมันอาจจะเป็นเพราะว่าตอนที่อยู่ในธนาคาร เขากวนประสาทเธอก็เป็นไปได้“ห๊ะ..หญิงก็แค่มาดูว่าเขารักษาคนอื่นได้จริงหรือเปล่าเท่านั้น เขาปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นคนรักษา เป็นแค่ความบังเอิญเท่านั้นที่เขารู้จักกับคนไข้ทั้งสองคนพอดี ฉันไม่เชื่อก็เลยแอบติดตามเขาน่ะค่ะ” หญิงกล่าวพร้อมกับให้เหตุผลของตัวเอง พลอยที่แม้จะฟังยังไงมันก็ฟังไม่ขึ้น ไม่เห็นจำเป็นต้องลงทุนถึงขนาดนั้นเลย“อะ...อ่า ไม่เห็นเข้าใจเลยสักนิด.. เธอก็รีบมาเลย คนมารอแถวนี้ก็เริ่มเยอะแล้วด้วย” พลอยกล่าว“ค่ะพี่พลอย หญิงจะรีบไป!... เอ๊ะ! นั่นมันคนไข้บันยานี่นา ได้เรื่องอะไรบางอย่างแล้วล่ะพี่พลอย” หญิงกล่าวเมื่อตอนที่เธอหันมองไปที่โอ๊ต หางตาของเธอเห็นบันยาคนไข้ของเธอกำลังถือตะกร้าผ้าออกมาจากห้องพอดี นั่นก็แปลว่าพวกเขารู้จัก และค่อนข้างสนิทกัน เหตุการณ์อะไรต่างๆมันเริ่มมีมูลให้สืบหาความจริงแล้ว“คนไข้บันยาที่กระดูกต้นขาร้าวน่ะเหรอ..” พลอยกล่าวถามอย่างสนใจ“ใช่ค่ะพี่พลอย.. มีกล้องวงจรปิดอยู่ด้วยที่นี่ ดีเลยพี่.. ถ้าจำไม่ผิดตอนคนไข้บันยาเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง เธอทานแพนเค้กตรงม้าหินอ่อนด้านนอก ถ้าเราสามารถดูภาพนั้นได้ ก็จะได้รู้ว่าเขาเป็นคนรักษาคนไข้จริงๆหรือไม่ แล้วเขาใช้วิธีแบบใด ..ครั้งนี้เราก็มีหลักฐานเป็นชิ้นเป็นอันแล้วล่ะ” หญิงกล่าวออกมาอย่างดีใจ“งั้นเหรอๆ แล้วเราจะดูกล้องวงจรปิดนั้นยังไงกันล่ะ.. ไปขอเจ้าของหอพักตรงๆเขาจะให้ดูเหรอ” พลอยกล่าวถามอย่างสงสัย“ไม่ต้องห่วงหรอกพี่พลอย หญิงมีวิธี.. แต่ว่าฝากซื้อแพนเค้กมาด้วยนะคะ ห้ามแอบกินในส่วนของหญิงล่ะ” หญิงกล่าวพร้อมกับมองไปที่บันยา และคิดแผนขึ้นมาในใจของตัวเอง แต่เธอก็ไม่ลืมเรื่องแพนเค้กเช่นกัน“เธอนี่มันจริงๆเลยนะ.. โอเคๆแค่นี้แหละ เรื่องแพนเค้กไว้ใจฉันได้เลย..” พลอยกล่าวก่อนจะวางสายไป จากนั้นแผนของสองสาวก็เริ่มต้นขึ้น หลังจากที่โอ๊ตเข็นร้านแผงลอยออกไปจากหอพัก.. กลับมาในปัจจุบัน ทางด้านของโอ๊ตที่ได้ยินเสียงเรียกของพี่สาวคริสคนนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นมามองตามเสียงเรียก ในขณะที่เขากำลังจะโบกมือทักทายกับเธอนั้น ฝูงคนจำนวนไม่น้อยต่างก็วิ่งตามหลังเธอมาด้วย ทำให้เขาชะงัก และถอยหลังไปเล็กน้อย“นี่มันอะไรกันวะเนี่ยยย..” โอ๊ตอุทานออกมาอย่างตกใจ วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมผู้คนถึงกำลังมุ่งหน้าตรงมาที่ร้านของเขากันล่ะ ในหัวคิดคำถามนี้วนไปวนมาอยู่อย่างนั้น เหงื่อของเขาเริ่มที่ไหลตกลงจากใบหน้าที่แสนเหน็ดเหนื่อย และแล้วบุคคลที่มาถึงหน้าร้านเป็นคนแรกนั้นก็คือฟ้า หนึ่งในห้าดอกไม้สวรรค์“พี่ชายค้า.. ของพวกหนูคนละ 5 ชิ้น ตามที่สั่งเอาไว้เมื่อวาน อิอิ” ฟ้ากล่าว และดูเหมือนว่าการที่เธอวิ่งมานั้นไม่ได้เหนื่อยเลยสักนิด นี่คงเป็นเพราะร่างกายที่ถูกฝึกมาอย่างดีทุกวันอย่างแน่นอน“โธ่! ฉันควรจะต้องมาเป็นคนแรกสิ! ไม่นะ เก๊าไม่ยอม เก๊าไม่ยอมมม” คริสที่มาถึงเป็นคนที่สอง เธอก็เริ่มโวยวายเหมือนเด็กน้อยในทันที ท่าทางของเธอไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงขี้โวยวายในอนิเมะเลยแม้แต่น้อย โอ๊ตที่เห็นอย่างนั้นก็นึกอยากจะขำ แต่เขาก็ขำไม่ออกเพราะลูกค้ามีจำนวนมากจริงๆ ที่เริ่มมาต่อแถวด้านหลังของคริสอีกทีหนึ่ง แน่นอนว่าโอ๊ตก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำแพนเค้กอย่างช่วยไม่ได้ โรสที่เดินมาถึง เธอก็เดินเข้ามาประกบข้างร้านของโอ๊ตท่ามกลางสายตาของคนอื่นที่มองมาด้วยความอาฆาต แต่ก็ไม่มีใครกล้าที่จะเอ่ยกล่าวด่าหญิงสาวตรงหน้า เพราะว่าเธอน่ารัก และสวยกันขนาดนั้น ถ้าพูดอะไรไป พวกเขาหรือเธอคนนั้นอาจจะกลายเป็นผู้ร้ายเอาได้ โรสที่ไม่อยากให้กลุ่มของตัวเองนั้นดูไม่ดี อีกอย่างเธอก็อยากจะช่วยพี่ชายเจ้าของร้านเช่นกัน“ต้องขอโทษทุกท่านที่พวกเรา 5 คนอาจจะทำให้พวกคุณเข้าใจผิด พวกเราเป็นลูกค้าประจำของร้าน และได้สั่งเอาไว้ล่วงหน้ากับพี่ชายเจ้าของร้านเอาไว้แล้ว แน่นอนว่าเราไม่ได้สั่งในจำนวนที่เยอะ หรือคิดจะเหมาเอาไว้กินกลุ่มเดียว ทางพี่ชายเองก็อยากให้ทุกคนได้ลองทานแพนเค้กแสนอร่อยนี้เช่นกัน เขาจึงมีกฎที่ว่า 1 คนสามารถซื้อได้สูงสุด 5 ชิ้น หรือก็คือคนละ 5 ชิ้นนะคะ.. โปรดเข้าใจกฎของทางร้าน และขอบคุณที่ช่วยกันอุดหนุนค่ะ…”โรสกล่าวพร้อมกับก้มหัวให้กับว่าที่ลูกค้าของพี่ชายเจ้าของร้าน ก่อนจะหันมาขยิบตาให้กับโอ๊ตเล็กน้อย ราวกับว่าเธอพร้อมที่จะสนับสนุนเขาในทุกๆเรื่องที่มันเกี่ยวกับการที่เธอจะได้ทานแพนเค้กคนแรกๆเสมอ โอ๊ตก็คิดว่ามันดีเหมือนกัน และเขาต้องยอมรับเลยว่าผู้หญิงคนนี้ในอนาคตจะต้องเป็นคนที่เจ้าเล่ห์เอามากๆแน่นอน เธอเหมาะกับการที่จะไปเล่นการเมืองจริงๆ“ขอบคุณน้องโรสด้วยนะครับที่โปรโมทร้านของพี่ชาย.. ถ้าทุกคนทราบกฎแล้วก็ขอความกรุณาด้วยนะครับ เออ..อีกอย่างรูปบนแพนเค้กจะเป็นภาพแบบสุ่มนะ ทุกคนสามารถสั่งรูปแบบพิเศษได้คนละ 1 ชิ้นเท่านั้น เพื่อเป็นการประหยัดเวลาในการทำ และทุกท่านจะได้รอไม่นาน” โอ๊ตกล่าว พร้อมกับใช้จุดที่โรสกล่าวออกมาเบื้องต้นให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง และมันจะส่งผลให้เขาทำงานได้ง่ายมากขึ้น ‘พี่ชายเองก็เจ้าเล่ห์ไม่ต่างจากหนูหรอกค่ะ..’ โรสกล่าวในใจ ในขณะที่มองแววตาของพี่ชายเจ้าของร้าน มันไม่ต่างจากที่เธอมองพ่อของเธอเลยแม้แต่น้อย แน่นอนว่าเธอก็เริ่มสนใจในตัวของพี่ชายคนนี้มากขึ้น ลูกค้าทุกคนต่างก็ยอมรับกับกฎนี้ได้ แพนเค้กจำนวน 5 ชิ้นมันก็ไม่ใช่จำนวนที่น้อยจนเกินไป อีกทั้งยังสามารถสั่งวาดรูปตามใจชอบได้ 1ใน5 ชิ้นนั้นก็นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว แถวที่ถูกต่อกันอย่างเป็นระเบียบ หัวแถวก็รอลุ้นกับรสชาติของมันว่าจะเหมือนที่ในโซเชียลโม้เอาไว้หรือเปล่า ส่วนหางแถวก็กังวลว่าพวกเขาจะมาเสียเที่ยวหรือเปล่า“จริงสิ! น้องฟ้าเป็นลูกของคุณหญิงเปรมใช่ไหมครับ.. ถ้ายังไงพี่ชายขอฝากขนมแพนเค้กนี้ให้กับคุณหญิงสักหน่อยได้ไหม..” โอ๊ตที่เห็นหน้าของฟ้า เขาก็นึกถึงคุณหญิงเปรมที่คุยกันที่โบสถ์ขึ้นมา คุณหญิงเป็นคนดี คอยช่วยเหลือคุณแม่ฝนมาเนิ่นนาน แม้ว่ามันจะเล็กน้อยสำหรับคุณหญิง แต่สิ่งเล็กน้อยนั้นมันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่สำหรับเด็กๆที่ไม่มีโอกาส โอ๊ตแค่อยากจะตอบแทนอะไรสักเล็กสักน้อยเท่านั้น“ค่ะ.. พี่ชายรู้จักคุณแม่ด้วยเหรอคะ..” ฟ้ารับแพนเค้กจำนวน 5 ชิ้นมาจากโอ๊ต เธอมองไปที่แพนเค้กแต่ละชิ้นนั้นถูกแต่งเติมด้วยภาพของเด็กน้อยที่กำลังทานข้าวอย่างเอร็ดอร่อย เหล่าเด็กๆที่กำลังวิ่งเล่น มันสื่อถึงคำขอบคุณสำหรับโอ๊ตได้เป็นอย่างดี“หรือว่าพี่ชายจะ...” ฟ้าที่มองภาพเหล่านั้นเธอก็เข้าใจในทันที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองพี่ชายเจ้าของร้านที่ขยิบตาให้กับเธอ แน่นอนว่าเธอก็ยิ้มกลับให้กับโอ๊ตอย่างรู้ความหมายซึ่งกันและกันเอง..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 42

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 42

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้