เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต

เวลา 3 วัน ผันผ่านอย่างรวดเร็วราวกับกระแสน้ำที่หลั่งไหล ณ ตำหนักขององค์หญิงอันกว้างใหญ่ บัดนี้หยุนฉางเยว่ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับพลังปราณระดับปรมาจารย์ขั้นที่ 5 ซึ่งพัฒนาขึ้นจากเดิมถึง 2 ขั้น

“ช่างน่าอัศจรรย์! นับตั้งแต่ข้าได้มีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยากับหยุนซี การฝึกฝนพลังของข้าก็รุดหน้าขึ้นเป็นอย่างมาก แถมรากฐานยังมั่นคงไม่สั่นไหว” มองสำรวจร่างกายของตนเองอยู่พักใหญ่ ก่อนที่สายตาของหยุนฉางเยว่จะเหลือบไปมองตราประทับมังกรคู่หยินหยางซึ่งอยู่บริเวณเนินอกข้างซ้าย

“คิกคิก ดูๆไปมันก็งดงามอยู่เหมือนกัน ถึงแม้ข้าจะชื่นชอบผิวพรรณที่เรียบเนียนมากกว่าก็ตามที แต่การมีตราประทับเช่นนี้ก็มิได้เสียหาย” ยกมือขึ้นอันเรียวงามขึ้นลูบไล้บริเวณเนินอก หงส์สาวผู้สูงศักดิ์เผยรอยยิ้มทรงเสน่ห์เย้ายวนใจ จากนั้นนางจึงหันไปมองสามีหนุ่มซึ่งยังคงนั่งทำสมาธิโคจรพลังอยู่ในอ้างไม้ที่บัดนี้ไม่มีโลหิตสัตว์อสูรเลยสักหยด

“พระเจ้า เขาถึงกับดูดซับมันได้ทั้งหมดจริงๆ” มองภาพอันน่าอัศจรรย์ใจนี้ โฉมสะคราญมิอาจปกปิดความตกตะลึงบนใบหน้า ดวงตาฉายแววสั่นสะท้าน ถึงแม้นางจะอยู่กับเขามานาน แต่ก็ยังไม่คุ้นชินกับพรสวรรค์ฟ้าประทานรอบด้านของเขาเสียที

ซึ่งในขณะที่นางกำลังตกตะลึงอยู่นี้เอง! ร่างกายของเย่หยุนซีก็พลันเกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยไม่ได้มากมาย มือทั้งสองข้างกลายเป็นกรงเล็บมังกรสีเงินวาววาบ แต่ทว่าร่างกายกลับไม่มีชั้นเกล็ดปรากฏขึ้นเหมือนดั่งกายามังกรทองแดง มีเพียงแสงสีเงินจางๆเพียงเท่านั้น

“ปั้งๆๆๆ”

“ระดับแก่นแท้ขั้น 5”

“ระดับแก่นแท้ขั้น 7”

“ระดับแก่นแท้ขั้น 9”

“ระดับปรมาจารย์ขั้น 3”

“ระดับปรมาจารย์ขั้น 6”

“ระดับปฐพีขั้น 1 “

หลังจากตบะพลังปราณพุ่งพรวดมาจนถึงระดับปฐพีขั้น 3! ในที่สุดมันก็หยุดชะงักงัน แน่นอน! นี่คือผลจากโอสรถระดับกษัตริย์และสมุนไพรร้อนเย็นจำนวนมากที่เด็กหนุ่มดูดซับเข้าไป

“รางวัลในการยกระดับกายามังกรเงิน ทักษะกรงเล็บเทพมังกรสยบโลกา”

“รางวัลในการเลื่อนขั้นเป็นระดับปรมาจารย์ เมล็ดพันธุ์พฤกษาบรรพกาล”

“สุดท้ายคือรางวัลในการเลื่อนขั้นเป็นระดับปฐพี ปลดผนึกอัสนีบาตรทรราชและอัสนีบาตรสวรรค์” เทพธิดาเซียนเหยากล่าวรายงานเช่นเคย

ภายในตันเถียนของเย่หยุนซี นอกจากพลังงานหยินหยางและเปลวเพลิงหิมะจันทราแล้ว บัดนี้ยังมีสายฟ้าสีทองและสายฟ้าทมิฬปรากฏขึ้นมา

ส่วนทักษะกรงเล็บเทพมังกรสยบโลกา แน่นอนว่า! ย่อมเข้าสู่สมองของเด็กหนุ่มในทันที สุดท้ายคือเมล็ดพันธุ์พฤกษาบรรพกาล สมบัติชิ้นนี้ถูกเก็บไว้ในมิติเก็บของไร้ขีดจำกัดตามประสงค์ของผู้เป็นนาย

“เด็กน้อย อัสนีบาตรทรราชและอัสนีบาตรสวรรค์นั้นเป็นพลังที่อันตรายมาก หากเจ้าอยากใช้ควรคิดไตร่ตรองให้ดี เพราะถ้าคุมพลังไม่อยู่ผู้คนที่เป็นมิตรกับเจ้าอาจจะโดนลูกหลงและตายตกเพราะมัน”

เมื่อสดับฟังคำเตือนของท่านเทพธิดาคนงาม เย่หยุนซีที่กำลังชะงักค้างพลันได้สติกลับมาแล้วพยักหน้าตอบรับอย่างเข้าใจ

‘ข้าจะใช้มันอย่างระมัดระวัง’

‘อืม เด็กดี ข้ารู้ว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง.......ส่วนเรื่องแหวนมิติที่เจ้าขอให้ข้าทำ ตอนนี้ข้าทำเสร็จและส่งเข้าไปในมิติเก็บของเรียบร้อยแล้ว ขอให้เจ้าโชคดี’

‘อ่อ! ยังมีอีกอย่างๆ ในช่วงระยะเวลาประมาณ 20 ปีนี้ เจ้าอาจจะติดต่อสื่อสารกับข้าไม่ได้ เพราะข้าจะปิดด่านซ่อมแซมสมบัติมิติที่เจ้าพึงได้มา ทั้งยังต้องเข้าสู่การเลื่อนขั้น’ ฉุกคิดขึ้นได้ เทพธิดาเซียนเหยาจึงเอ่ยปากกล่าวโดยพลัน

‘เอ๋! กะทันหันปานนั้นเชียว!! แบบนี้ของรางวัลเลื่อนระดับของข้าจะยังคงได้อยู่ไหมขอรับ’ เกาศีรษะเล็กน้อย เย่หยุนซีรู้สึกฉงนสงสัย

เทพธิดาเซียนเหยาหางคิ้วกระตุก กำหมัดแน่นด้วยความหมั่นใส้ ‘นี่เจ้าไม่ห่วงข้าบ้างหรือไร เอาแต่ห่วงของรางวัล!’

สดับฟังน้ำเสียงแง่งอนนั้น! เด็กยิ้มเจื่อนพลางเอ่ยว่า ‘แน่นอน ข้าย่อมเป็นห่วงท่านอยู่แล้ว เพียงแต่ข้าพอคาดเดาได้ว่าท่านต้องแข็งแกร่งมาก ดีไม่ดีอาจจะแข็งแกร่งกว่าเผ่าพันธุ์ชั้นสูงที่ปกครองพิภพอยู่ในตอนนี้ด้วยซ้ำ ดังนั้นข้าจึงมั่นใจว่าท่านจะต้องไม่เป็นอะไรแน่’

‘แต่ว่าก็ว่าเถอะ! 20 ปีเลยงั้นหรือ มันช่างยาวนานเกินไปจริงๆ สำหรับข้าที่คุ้นชินกับการมีท่านอยู่เคียงข้าง’

 ‘จะ เจ้า! เจ้าถึงกับกล้าเอ่ยวาจาหยอกเย้าข้า!”เซียนเหยาอุทาน จากนั้นนางจึงเอ่ยต่อไปด้วยน้ำเสียงที่เจือความหมั่นใส้

‘หึ เรื่องของรางวัลไม่จำเป็นต้องกังวลไป ข้าได้จัดเตรียมทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว ขอเพียงเจ้าผ่านเงื่อนไข รางวัลก็จะส่งถึงมือเจ้าในทันที’

‘โอ้ จริงสิ! ข้ามีภารกิจให้เจ้าอีก 3 อย่าง’

‘1. เมื่อข้าลืมตาขึ้นมา เจ้าจะต้องอยู่ในระดับเซียนนภาเป็นอย่างต่ำ’

 ‘2. สร้างชื่อเสียงของตนเองให้พิภพมนุษย์ พิภพสวรรค์ และพิภพปีศาจได้ประจักษ์’

‘3. หาภรรยาและสืบเชื้อสายให้ได้มาก ๆ หลังจากข้าออกมา ข้าจะประเมินผลงานอีกทีว่าเจ้าควรจะได้รางวัลระดับไหน’

‘หา!’

เย่หยุนซีอุทาน ใบหน้าแสดงออกถึงความประหลาดใจ ภารกิจแรกกับภารกิจที่สองนั้นยังพอเข้าใจได้ แต่ภารกิจที่สามเขากลับรู้สึกว่ามันไร้สาระยิ่ง

‘เจ้าหนู! ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไร และข้าขอบอกเลยว่าภารกิจที่ 3 จำเป็นที่สุด เพราะในอนาคตเจ้าจะมีบุตรยากมาก ดังนั้นมีไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ นี่แหละดี.......แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะมีกับสตรีที่ไหนก็ได้นะ จำเอาไว้’

‘เห้อ ได้ๆ ตกลงตามที่ท่านว่า’ ถอนหายใจเล็กน้อย เย่หยุนซีตอบกลับโดยไม่คิดรอช้า

‘หึหึ! ดีมาก แล้วเจอกันอีก 20 ปีข้างหน้า เจ้าเด็กบ้า’ พูดจบ! ซุ้มเสียงของท่านเทพธิดาก็พลันหายไป ณ เวลานั้น บทสนทนาระหว่างพวกเขา ถึงแม้จะดูยาวนาน ทว่ามันกลับพึ่งผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ