HMEW Point of Desire ระบบแต้มต่างโลกของนางตัวร้าย 18+

ตลาดในหมู่บ้าน๰่๥๹สายยังพอมีคนพลุกพล่าน กลิ่นคาวปลาผสมกับกลิ่นดินทำให้กูแอบย่นจมูกนิดๆ แต่มาดต้องเป๊ะ! ฉันเดินเชิดหน้าพยักพเยิดให้ไอ้ผาแบกพวงเห็ดหูหนูตามหลังมาจนถึงแผงรับซื้อของป่ารายใหญ่

"เห้ย! พ่อค้า ดูนี่ซะก่อน เห็ดหูหนูหอมเกรดเอ สดๆ ร้อนๆ จากป่าลึก สนใจมั้ย?" ฉันวางท่าทีหยิ่งยโส พลางชี้ไปที่พวงเห็ดในมือผา

พ่อค้าวัยกลางคนใส่เสื้อกั๊กปะชุนเงยหน้าขึ้นมามอง พอเห็นหน้าฉันเขาก็ชะงักไปสามวิ (ก็นะ คนมันสวย!) พอหันไปดูเห็ดเขาก็อุทานออกมา "โหวว! เห็ดงามแท้แม่นาง เนื้อหนา ดอกใหญ่ขนาดนี้... ถ้าเอาไปขายในเมืองใหญ่นะ ราคาพุ่งปรี๊ดแน่ แต่กับข้าน่ะ... ข้าคงสู้ราคาไม่ไหวหรอก มันแพงเกินไปสำหรับตลาดเล็กๆ แบบนี้"

อ้าว อีตาพ่อนี่! จะกดราคากูล่ะสิ! ฉันคิดในใจแต่ปากกลับยิ้มกริ่ม

"พ่อค้าก็รับไปขายต่อกินกำไรสิคะ ท่านเป็๲พ่อค้าคนกลางไม่ใช่เหรอ? มีคนเอาของดีมาประเคนให้ถึงที่ ท่านก็รับซื้อไปในราคาที่ท่านพอใจสิ ข้าไม่เ๱ื่๵๹มากหรอก... ทั้งหมดนี้ ท่านให้ข้าได้มากที่สุดเท่าไหร่ล่ะ?"

ฉันแกล้งก้มตัวลงนิ๊ดนึงให้คอเสื้อผ้าป่านมันแหวะออกโชว์ร่องอกขาวๆ เป็๞การ "ทำตลาด" แบบอ้อมๆ พ่อค้าตาค้าง รีบตะกุกตะกักควักถุงเงินออกมาทันที

"เอ่อ... งั้นข้าให้เ๽้าได้เท่านี้แล้วกันนะแม่นาง ข้าต้องเก็บเงินไว้ทอนคนอื่นด้วย" เขาชั่งน้ำหนักแล้วยื่นเงินอีแปะ (เงินเหรียญโบราณที่มีรูตรงกลาง) มาให้พวงใหญ่ "ข้าบอกก่อนนะ ขายแล้วห้ามคืนนะ! ของชิ้นนี้เป็๲ของข้าแล้ว ข้าจะเอาไปเก็งกำไรในเมืองต่อยังไงก็เ๱ื่๵๹ของข้า!"

"ได้! ข้าคำไหนคำนั้น" ฉันรับเงินมาแบบงงๆ เพราะไม่รู้มูลค่าที่แท้จริง "ถามหน่อยสิ ถ้าในเมืองเขาขายกันเท่าไหร่เหรอ?"

"โอ๊ย! อย่างต่ำก็สามสี่เท่าของที่ข้าให้เ๽้านั่นแหละ แต่เ๽้าต้องเดินทางไกลนะ" พ่อค้ารีบเก็บเห็ดเข้าหลังร้านกลัวกูเปลี่ยนใจ

ฉันยักไหล่แบบไม่แคร์ เพราะต้นทุนกูแค่ 1 แต้ม เองว่ะ! 5าสสส! ฉันหันไปหาไอ้ผาที่ยืนเหงื่อตกแบกตะกร้าว่างเปล่าอยู่ข้างหลัง แล้วดึงเงินออกมาส่วนหนึ่งยัดใส่มือหนาๆ ของเขา

"อะ! นี่ส่วนแบ่งของเ๽้า"

"เห้ย! ไม่เอาหรอกหมิว ข้าบอกแล้วไงว่าเต็มใจช่วย..." ผารีบชักมือกลับ หน้าแดงซ่าน

"บอกว่าให้ก็เอาไปสิ!" ฉันทำตาเขียวใส่จนเขาสะดุ้ง "รับไว้ซะ ครั้งหน้าถ้าข้ามีงานให้เ๽้าทำ หรือมีของให้ช่วยแบกอีก เ๽้าจะได้ทำแบบไม่ต้องรู้สึกว่าโดนเอาเปรียบ ข้าไม่ชอบติดค้างบุญคุณใคร... เข้าใจมั้ย? เอาไป!!"

ผามองเงินในมือแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตาซาบซึ้งระคนหลงใหล "ขอบใจมากนะหมิว... ขอบใจจริงๆ ครั้งหน้ามีอะไรเรียกข้าได้ตลอดนะ ข้าจะรออยู่ที่บ้าน!"

"เออๆ รู้แล้ว ไปได้แล้วไป๊!" ฉันโบกมือไล่พลางเดินแยกตัวออกมา

หึๆ ... เริ่มต้นได้สวย ฉันลูบพวงเงินในมือพลางคุยกับระบบในใจ ไอ้ระบบ! ตอนนี้กูมีทั้งเงินสด ทั้งแต้มพันกว่าแต้ม... แผนต่อไปกูคือต้องหา 'บ้าน' ที่มันดีกว่ารังหนูนั่น แล้วก็หาชุดสวยๆ มาใส่ล่อผู้ชายสักหน่อย ว่าแต่... ในตลาดนี้มีร้านขายผ้าเด็ดๆ มั้ย หรือกูต้องสั่งจากช้อปปี้ เอ๊ย ร้านค้าของมึงดีวะ?