Silver Dust : Merlin

ตอนที่ 176 นักเวทสายลม
 
*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****
 
 
คมมีดสายลมตัดเฉือนอากาศตรงเข้าหาเมอร์ลิน
 
เด็กน้อยพยักหน้าและอดที่จะชื่นชมไม่ได้
 
“นี่สิถึงเรียกว่าการโจมตีเวทมนตร์” เขากล่าวพึมพำ
 
ก่อนหน้านี้เขาคิดจะจารึกเวทโจมตีมาก่อน แต่น่าเสียดายเวทโจมตีระดับหนึ่งนั้นอ่อนแอเกินไป อ่อนแอจนไม่สามารถเรียกว่าการโจมตีได้ มีเพียงเวทระดับสองเท่านั้นถึงจะเรียกว่าคู่ควร และตอนนี้มันก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
 
ปัง!
 
กำแพงที่มองไม่เห็นก่อรูปขึ้นมาอย่างรวดเร็ว คมมีดสายลมไม่ทันจะถึงตัวก็ปะทะกับกำแพงนี้จนแตกสลาย
 
“อะไรกัน? ป้องกันได้ทั้งแบบนั้นเลยหรอ?”
 
มาร์เทลกล่าวอย่างทึ่งๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ต่อสู้กับผู้ใช้พลังจิต โดยปกติแล้วไม่ว่านักเวทหรืออัศวิน พวกเขามักจะใช้การหลบหลีกหรือสร้างเวทป้องกันออกมา แต่เด็กน้อยตรงหน้ากลับยืนอยู่เฉยๆ การโจมตีของเขาก็สลายหายไปแล้ว
 
“เป็นการโจมตีที่ดีนะครับ แต่มันยังไม่ดีพอ” เมอร์ลินเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม
 
คำพูดนี้ได้กระตุ้นความอยากเอาชนะของมาร์เทลขึ้นมา อย่างไรเขาก็อายุมากกว่าและมีการบ่มเพาะที่สูงกว่า มิหนำซ้ำเมื่อครู่เขายังเตือนอีกฝ่ายก่อนโจมตี
 
เด็กน้อยคงไม่รู้ว่าหากเป็นการต่อสู้จริงก็คงไม่มีใครมาเอ่ยเสียงดัง ชี้ไม้ชี้มือเตือนกันแบบนี้
 
“ได้ ถ้าอย่างนั้นฉันจะเอาจริงละนะ”
 
“ลุยมาได้เลยครับ” เมอร์ลินเอ่ยอย่างท้าทาย
 
ด้วยการมีอยู่ของพลังอักขระเมอร์ลินรู้สึกเหมือนตนเองจะได้เปรียบ ดูเหมือนว่าพลังอักขระของเขาสามารถป้องกันเวทมนตร์ระดับสองได้ อีกทั้งพลังอักขระนี้ยังมีระยะเวลาในการใช้ที่มากกว่า
 
ต่อให้มาร์เทลเป็นนักเวทระดับสองมีการโจมตีที่รุนแรง แต่ยิ่งโจมตีพลังเวทของเขาก็ยิ่งหมดลง
 
ขุมพลังเวททั้งสิบแปดขุมจะโจมตีเมอร์ลินได้ซักกี่ครั้งกัน
 
ไม่ต้องรอให้เมอร์ลินคาดเดา มาร์เทลก็ลงมือโจมตีอย่างจริงจัง
 
ร่างของเขาถูกเสริมความสามารถด้วยเวทลม มาร์เทลสามารถเดินเหยียบอากาศและพุ่งไปมาอย่างรวดเร็วได้ในระยะเวลาสั้นๆ ทำให้เมอร์ลินไม่สามารถเล็งเป้าหมายได้
 
ตอนนั้นเองเมอร์ลินก็ตระหนักได้ว่าตนเองที่มีพลังอักขระก็มีจุดที่เสียเปรียบอยู่เช่นกัน นั่นคือเขาจะกลายเป็นเป้านิ่งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ใช้ความเร็วหรือผู้ที่มีการเคลื่อนไหวที่เหนือกว่าอย่างพวกอัศวิน
 
พรึบ! พรึบ! พรึบ!
 
ร่างของมาร์เทลไต่อากาศไปมาก่อนจะปล่อยเวทคมมีดสายลมออกมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ปล่อยมันออกมาแค่ครั้งเดียว
 
มาร์เทลปล่อยคมมีดสายลมออกมาทุกครั้งที่เขาปรากฏตัวในแต่ละที่ ซึ่งมีเมอร์ลินเป็นศูนย์กลาง
 
ซูม! ซูม! ซูม!
 
ทว่าเมอร์ลินกลับไม่ได้หวาดหวั่นเลยแม้แต่น้อย เมื่อเขารู้ถึงจุดอ่อนของตัวเอง เขาก็รู้จุดแข็งของเขาเช่นกัน นั่นก็คือการป้องกัน!
 
ในเมื่อเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วเหมือนมาร์เทลได้ เขาก็จะใช้การป้องกันที่แข็งแกร่งตั้งรับแทน
 
พลังอักขระก่อรูปร่างเป็นรูปโดมอย่างรวดเร็ว
 
ปัง! ปัง! ปัง!
 
คมมีดสายลมเหล่านั้นปะทะเข้ากับพลังอักขระของเมอร์ลินจนทำให้ดวงตามองเห็นเวทสายลมที่แตกซ่าน
 
เนื่องจากมาร์เทลโจมตีรอบทิศทาง การซ่านกระเซ็นของเวทสายลมจึงทำให้เห็นโดมที่มองไม่เห็นกำลังครอบร่างของเมอร์ลินเอาไว้อยู่
 
“พลังจิตแข็งแกร่งขนาดนี้เลยหรอ?” มาร์เทลอดที่จะกล่าวออกมาไม่ได้ เขารู้จักผู้ใช้พลังจิตแค่ในนิยายหรือสื่อบันเทิงเท่านั้น แต่ไม่เคยเจอผู้ใช้พลังจิตตัวเป็นๆ มาก่อน
 
นิยายหลายเรื่องกล่าวว่าผู้ใช้พลังจิตคนหนึ่งสามารถรับมือนักเวทหรืออัศวินได้หลายคน ไม่ว่าใครก็ต่างคิดว่าเป็นเรื่องที่ผู้เขียนจินตนาการขึ้นทั้งนั้น แม้แต่มาร์เทลเองก็ด้วย
 
แต่ในวันนี้ดูเหมือนทัศนคติของเขาจะเปลี่ยนไป
 
การต่อสู้กับผู้ใช้พลังจิตทำให้เขารับมือได้ไม่ง่ายเลย
 
“ทีนี้ก็ตาผมโจมตีบ้างล่ะ” เมอร์ลินกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม เขายื่นมือออกไปแล้วกดอากาศด้านหน้าลงมา
 
ปัง!
 
มาร์เทลตอบสนองตามสัญชาตญาณ บนศีรษะของเขามีพลังกดดันขนาดใหญ่กดทับลงมา
 
เขาสามารถหลบหนีมันออกมาได้ทัน
 
แต่เมื่อมองไปที่จุดนั้นก็พบว่าบนพื้นมีฝ่ามือยักษ์ที่ตบฝุ่นฟุ้งกระจายออกมาเป็นวงกว้าง
 
“อย่าได้เหม่อเชียวนะครับ” เมอร์ลินเอ่ยเตือนออกมาอีกครั้ง
 
แล้วแขนของเขาก็กดลงไปด้านหน้าเหมือนเคย
 
ปัง!
 
มาร์เทลทำได้แค่หลบหนี เพราะเขาต้องเผชิญหน้ากับพลังที่มองไม่เห็น ซึ่งนั่นทำให้เขาสัมผัสได้ถึงอันตราย
 
ปัง! ปัง! ปัง!
 
มาร์เทลสามารถหลบหลีกได้ทุกการโจมตีของเมอร์ลิน
 
เมอร์ลินรู้ว่าอีกฝ่ายยังไม่ได้เอาจริง และตัวเขาเองก็เช่นกัน
 
ตอนนี้เขารู้แล้วว่าหากปะทะกับนักเวทสองวงเวทก็คงไม่ได้เกินแรงเขามากนัก
 
มาร์เทลเอาแต่หลบหนีนั่นทำให้เขาใช้พลังเวทไปมากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว หากตอนนี้เขาไม่เอาจริง เกรงว่าวันนี้เขาอาจจะพ่ายแพ้เด็กน้อยเป็นแน่
 
ตอนนั้นเองสายตาของเขาก็เปลี่ยนไป ในดวงตาปรากฏความจริงจังมากขึ้น
 
ผึบ! ผึบ! ผึบ!
 
มาร์เทลเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว การเคลื่อนที่ของเขาไม่เป็นรูปแบบ ทำให้คาดเดาได้ยาก
 
เมื่อเห็นดังนั้นเมอร์ลินจึงหยุดการโจมตี แล้วยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น อีกทั้งยังปิดตาอีกต่างหาก
 
นี่ไม่ใช่การเย้ยหยันคู่ต่อสู้ แต่เมอร์ลินกำลังใช้สัมผัสอักขระ
 
ต้องรู้ไว้ว่าหนึ่งในความสามารถของพลังอักขระคือจิตสัมผัส ขอเพียงสิ่งๆ นั้นอยู่ในรัศมีของพลังอักขระ เมอร์ลินสามารถสัมผัสได้ถึงมันได้ทุกรูขุมขน
 
มาร์เทลใช้เวทลมเพิ่มความเร็วให้กับตัวเอง การเคลื่อนไหวของเขานั้นเร็วมาก ทำให้นักเวทหนึ่งวงเวทอย่างเมอร์ลินคร้านที่จะกวาดสายตาไล่ตาม
 
แต่เพียงแค่พริบตาเดียว เมอร์ลินก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของมาร์เทลที่พุ่งตัวเข้าประชิดเขาแล้ว
 
“รับมือ!” มาร์เทลส่งเสียงคำราม มือของเขาใช้เวทลมที่รวบรวมสายลมอัดบีบเข้าด้วยกันจนกลายเป็นก้อน
 
นี่คือหนึ่งในไม่กี่คาถาเวทที่ใช้สำหรับการโจมตีในระยะประชิด
 
ระเบิดสายลม!
 
บูมมมมมมมมมมมมม
 
สายลมที่ถูกบีบอัดพลันประทุออกมาราวกับเขื่อนแตก สายลมนับไม่ถ้วนปะทุออกมากลายเป็นการระเบิดกวาดผ่านในจุดนั้น