ระบบไนท์แมร์?
ฉีเล่ออันนิ่งอึ้งระบบไนท์แมร์คืออะไร?
ระบบไนท์แมร์เป็ระบบที่กำหนดความฝันให้กับผู้อื่นได้เมื่อเข้าใช้ระบบ
ราวกับระบบรับรู้ว่าฉีเล่ออันกำลังคิดอะไรอยู่มันจึงตอบข้อสงสัยอัตโนมัติ
ฉีเล่ออันอ้าปากค้างเผลอถามออกมาว่า "คุณเป็ใคร?"
ฉันคือระบบ
เสียงนั้นตอบกลับมาอีกครั้ง
ฉีเล่ออันรู้สึกว่ามันเป็เื่เหลือเชื่อจะบอกว่าตัวเองไม่เพียงแต่เกิดใหม่อีกครั้ง? เขายังได้รับระบบที่สามารถบังคับความฝันของคนอื่นได้อีก?
ท่านต้องลงทะเบียน จึงจะสามารถใช้งานระบบได้
ลงทะเบียน? ลงทะเบียนอย่างไร?
แต่ครั้งนี้ระบบไนท์แมร์ไม่ตอบกลับเวลาผ่านไปไม่กี่วินาที ฉีเล่ออันพลันปวดหัว มีข้อมูลมากมายไหลเข้ามาในสมองของเขา
ระบบนี้มีชื่อว่าระบบไนท์แมร์เพียงแค่ใช้ "เส้นผมหรือเศษเล็บ" ชิ้นเล็กๆก็สามารถบังคับความฝันของคนคนนั้นได้ และระบบนี้ใช้พลังงานจากความหวาดกลัวฝันร้ายยิ่งกลัวมากระบบไนท์แมร์ยิ่งมีพลังงานมาก
เมื่อมีพลังงานมากก็สามารถสร้างความฝันได้น่ากลัวยิ่งขึ้นซับซ้อนยิ่งขึ้น ซึ่งทำให้ความหวาดกลัวมีมากยิ่งขึ้น...หมุนวนเป็วัฏจักร
และเมื่อเริ่มใช้งานระบบแล้วผู้ใช้ไม่สามารถหยุดกลางคันได้ ถ้าหมดเวลาแล้วยังสร้างฝันร้ายให้คนอื่นไม่สำเร็จผู้ใช้จะต้องฝันร้าย เพื่อเป็พลังงานให้แก่ระบบ
ฉีเล่ออันแทบจะไม่มีความลังเลใดๆในการลงทะเบียนเข้าใช้ระบบ
ระบบไนท์แมร์เป็ระบบที่ทำให้คนหวาดกลัวการกลับมาเกิดใหม่ในวัยสิบห้าปีของเขาแทบจะไม่มีกำลังทำอะไรได้ เขาไม่ใช่เด็กน้อยใสซื่อเหมือนตอนนั้นอีกแล้วถ้ามีระบบนี้ เขาก็สามารถทำให้คนที่เคยทำร้ายเขาฝันร้ายได้!
หลังจากลงทะเบียนเข้าใช้ระบบแล้วฉีเล่ออันก็นอนหลับ คืนนี้เขาฝันพิลึกพิลั่นตีกันมั่วไปหมดทั้งคืนเขาตื่นขึ้นมาก็เกือบจะเจ็ดโมงแล้ว
นักเรียนการแสดงของบริษัทกวงเย่ามักเป็เด็กอายุไม่เกินสิบแปดปีพวกเขาถูก "ขาย" ให้กับบริษัทกวงเย่า ต้องเซ็นสัญญาที่ไม่เป็ธรรมเพื่อเป็ดารา พวกเขาต้องขยันฝึกซ้อมทุกวันนักเรียนพวกนี้สามารถกลับบ้านได้เพียงสองวันต่อเดือนส่วนเวลาอื่นพวกเขาต้องเข้าฝึกซ้อมวิชาต่างๆ ตอนเช้าเรียนวิชาสามัญตอนบ่ายเรียนการแสดง
เด็กพวกนี้จะถูกแบ่งชั้นเรียนเมื่อเข้ามาในบริษัทในห้องเรียนหนึ่งห้องมีนักเรียนเพียง 30 คน ส่วนหอพักหนึ่งห้องนอน 2 คนและมีอาจารย์ประจำชั้นคอยดูแลพวกเขาหนึ่งคน
อาจารย์ประจำชั้นของฉีเล่ออันแซ่หลี่เคยเป็ผู้จัดการส่วนตัวมาก่อน ต่อมาถูกหัวหน้าลดตำแหน่งลงมาเป็อาจารย์อาจารย์หลี่ดีต่อฉีเล่ออันมาก เขาเอ็นดูฉีเล่ออันที่กำพร้าพ่อแม่ที่สุดในห้อง
ถ้าฉีเล่ออันที่มีภูมิหลังเช่นนี้โด่งดังในอนาคตคนที่ฉีเล่ออันสามารถพึ่งพาได้ นอกจากอาจารย์ของเขาแล้ว เขาจะยังพึ่งพาใครได้? ถึงเวลานั้นอาจารย์หลี่อาจจะอาศัยฉีเล่ออันกลับมาเป็ผู้จัดการส่วนตัวได้อีกครั้ง!
ชาติก่อนฉีเล่ออันมองไม่ออกเขารู้เพียงแค่อาจารย์หลี่ดีกับเขาราวกับเป็พ่อของเขาแต่เมื่อถูกเหยียนหล่างแย่งบทไปแล้ว อาจารย์หลี่ก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็หลังมือทั้งยังทำให้เขาเสียใจ ชาตินี้...
ฉีเล่ออันยิ้มเย็นเขารีบสวมชุดนักเรียน จากนั้นจัดแต่งทรงผมให้เรียบร้อย แล้วออกจากหอพักไป
หลังจากพ่อแม่ตายฉีเล่ออันกลายเป็คนขี้ขลาดและความรู้สึกอ่อนไหว สามปีที่เขาเข้าบริษัทกวงเย่ามาเขาไม่ได้คบหาใครเป็เพื่อน โชคดีที่เขาเป็มิตร ภายในห้องจึงไม่มีใครกลั่นแกล้งเขาทุกคนทำราวกับว่าไม่มีเขาอยู่ในห้อง
เช้าวันนี้มีเรียนภาษาจีนกับภาษาอังกฤษนอกจากนี้ยังมีเรียนร้องเพลง ขอเพียงเป็เื่ที่เกี่ยวข้องกับ “การแสดง”พวกนักเรียนของบริษัทกวงเย่าต้องเรียนทุกเื่
การเรียนร้องเพลงใน่เช้าทุกคนต้องจับกลุ่ม กลุ่มละ 2-3 คน เสียงดังมาก
ฉีเล่ออันเพิ่งจะเข้ามาในห้องเรียน เหยียนหล่างก็กวักมือเรียกเขา"เสี่ยวอัน! ทางนี้!"
มิตรภาพทั้งหมดเหมือนกับชาติก่อน
ฉีเล่ออันเดินไปนั่งข้างเหยียนหล่างแสร้งทำเป็ดีใจมาก เหยียนหล่างมีใบหน้าอ่อนหวานงดงาม อีกทั้งครอบครัวยังรวย จึงได้รับความนิยมในห้องแม้เขาจะนอนห้องเดียวกับเหยียนหล่าง แต่ทั้งสองคนไม่ค่อยคุยกัน
เหยียนหล่างเองก็ชอบการแสดงออกของฉีเล่ออันเขาส่งโยเกิร์ตให้ฉีเล่ออันอย่างยิ้มแย้ม
ฉีเล่ออันรับมาแล้วก้มหน้าเล็กน้อยเหยียนหล่างคิดว่าเขาซาบซึ้งใจก็ยิ่งดีใจ
เรียนคาบเช้าไปครึ่งคาบอาจารย์หลี่ก็เดินเข้ามา เขากวาดสายตามองนักเรียน และพูดอย่างอารมณ์ดีว่า"นักเรียนทุกคน อาจารย์มีเื่ประกาศ"
ฉีเล่ออันรู้สึกได้ว่าเหยียนหล่างที่อยู่ด้านข้างยืดตัวขึ้น
"พรุ่งนี้มีผู้กำกับคนหนึ่งมาเลือกนักแสดงจากห้องเราเดี๋ยวอาจารย์แจกเอกสารให้ทุกคน หวังว่าทุกคนจะแสดงออกมาให้ดีที่สุดนี่เป็โอกาสที่หายาก"
พูดจบอาจารย์หลี่หันไปมองฉีเล่ออัน
นักเรียนในห้องเรียนคุยกันอย่างดีใจสามปีมานี้นี่เป็ครั้งแรกที่มีผู้กำกับมาเลือกนักแสดง มันคือโอกาส!
"เอาล่ะฉีเล่ออันมาเอาเอกสารไปแจกให้เพื่อน" อาจารย์หลี่กล่าว
เพื่อนในห้องไม่ติดใจสงสัยปกติอาจารย์หลี่ชอบเรียกฉีเล่ออันไปช่วยงาน แต่หัวใจของฉีเล่ออันเต้นตึกตักถ้าหากจำไม่ผิด ตอนนี้ผู้กำกับเื่ตำนานล่าปีศาจกำลังแอบมองอยู่ด้านนอก!
เขาเดินไปรับเอกสารจากมือของอาจารย์หลี่ด้านหน้าอย่างมีมารยาทแล้วแจกให้นักเรียนทุกคน
ทุกการเคลื่อนไหวเขาดูสง่างามกว่าชาติก่อนมาก
ไม่นานอาจารย์หลี่ก็ออกจากห้องเรียนไปเสียงพูดคุยของนักเรียนยิ่งดังขึ้นแต่ฉีเล่ออันกลับหยิบเอกสารในมืออ่านอย่างตั้งใจ
บทที่ผู้กำกับมาคัดเลือกนักแสดงครั้งนี้คือบทสัตว์เลี้ยงของตัวเอก มันเป็ทั้งเพื่อนและสัตว์เลี้ยง แม้มันจะไม่ค่อยฉลาดแต่มันซื่อสัตย์กับเ้านาย และมีโอกาสออกอากาศมากในตอนท้ายยังสละชีวิตเพื่อปกป้องเ้านาย
บทนี้!จะต้องเป็ของฉีเล่ออัน!
เมื่อมีเื่ให้คิดเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วการเรียนการสอนใน่เช้าพริบตาเดียวก็ผ่านไปเหยียนหล่างนัดเขาทานอาหารกลางวันด้วยกัน แต่เขาอ้างว่าไม่ค่อยสบาย
แน่นอนว่าเหยียนหล่างไม่คิดว่าฉีเล่ออันผู้ซื่อสัตย์จะโกหกเขาทำได้เพียงเดินไปอย่างเสียดาย
หลังจากกลับมาหอพักเื่แรกที่ฉีเล่ออันทำคือไปหาหวีของเหยียนหล่างที่โต๊ะของเขา
หลังจากนำผมเส้นหนึ่งออกมาจากหวีแล้วฉีเล่ออันใช้กระดาษทิชชูห่อผมอย่างพอใจแล้วนำไปเก็บไว้ในลิ้นชักของตนจึงจะออกไปกินข้าว
นักเรียนของบริษัทกวงเย่าล้วนถูกขายมาขอเพียงสอบเข้าได้บริษัทจะให้เงินกับครอบครัวก้อนหนึ่งและระบุในสัญญาว่ากินอยู่ที่นี่นับจากนี้ไปสามปี ผู้ปกครองรับเงินไปอย่างดีใจจะมีการเซ็นสัญญาใหม่อีกครั้งเมื่ออายุยี่สิบปีก็นับว่าเป็การนำเด็กมาขายให้บริษัทแล้ว
ทุกคนกินอยู่ด้วยกันสวมชุดเหมือนกัน ดูแล้วไม่มีอะไรแตกต่าง แต่ความจริงแล้วยังมีความแตกต่างอยู่
ขอยกเื่อาหารมาอธิบายอาหารสามมื้อที่บริษัทให้นั้นน้อยมาก บริษัทอ้างว่าเพื่อรักษารูปร่างแต่ขอเพียงมีเงินให้ก็สามารถเพิ่มข้าวได้ แต่ฉีเล่ออันที่กำลังโตช่างน่าสงสาร
เขารู้อยู่แก่ใจว่ามีเงินอยู่เท่าไรเื่กินไม่อิ่มเป็เื่ปกติ
แต่ก็ขอบคุณที่กินไม่อิ่มทุกมื้อเขาถูกผู้กำกับเลือกในท้ายที่สุดไม่ใช่เพราะรูปร่างผอมหรอกหรือ?
่บ่ายเป็วิชาบุคลิกภาพทุกคนล้วนสวมชุดเหมือนกันฝึกกังฟูในห้องเรียน อาจารย์สอนกังฟูสอนเหมือนเดิมแต่พวกนักเรียนล้วนขยันมากขึ้น
ราวกับว่าพวกเขาขยันแล้วจะถูกเลือกอย่างนั้นแหละ
หลังจากเลิกเรียนอาจารย์หลี่ก็สรุปผลเหมือนทุกครั้งบริษัทนำพวกเขาไปเป็เครื่องมือหาเงินจึงเข้มงวดกับพวกเขาทุกวันทุกวันล้วนสรุปว่าวันนี้แต่ละคนทำตรงไหนไม่ดี จุดไหนต้องปรับปรุงถ้าเลวร้ายมากจะต้องถูกลงโทษ
ฉีเล่ออันเป็เด็กที่เชื่อฟังมากเขาไม่เคยถูกตำหนิ หลังจากสรุปผลเสร็จแล้ว อาจารย์หลี่ก็รั้งเขาไว้
"เสี่ยวอันวันนี้ไปกินข้าวกับอาจารย์" อาจารย์หลี่พูดกับเขาอย่างอ่อนโยนใบหน้าปิดความดีใจไว้ไม่มิด
ฉีเล่ออันแสร้งทำเป็ตื่นเต้น"อา...อาจารย์?"
อาจารย์หลี่ฉีกยิ้มมากขึ้นบอกกับฉีเล่ออันว่า "ไปเถอะ ผู้กำกับอยากทำความรู้จักกับเธอ"
ฉีเล่ออันเบิกตาใจนตาค้างแววตาของเขาเต็มไปด้วยความคาดไม่ถึงและยินดี
เขาแสดงอารมณ์ได้พอเหมาะทำให้อาจารย์หลี่พยักหน้าด้วยความพอใจ
บริษัทกวงเย่าเป็บริษัทดำเนินธุรกิจบันเทิงนักเรียนที่บริษัทเลี้ยงดูล้วนมีอาชีพเป็นักแสดงในอนาคตแม้จะเป็ชุดนักเรียนเหมือนกัน แต่มีความแตกต่างกับชุดนักเรียนของโรงเรียนอื่น
ยกตัวอย่างเป็ชุดที่ฉีเล่ออันสวมใส่ในวันนี้ชุดนี้เป็ชุดฤดูร้อนคล้ายกับชุดนักเรียนของอังกฤษ สวยงามน่ามอง
หัวหน้าผู้กำกับชอบฉีเล่ออันที่สวมชุดนักเรียนแม้แต่ตอนกินข้าวมากเขาคิดว่าเด็กคนนี้เรียบร้อยมาก ฉีเล่ออันก็แสดงให้เห็นว่าเป็คนขี้อายยิ่งทำให้ผู้กำกับชอบมากขึ้น
นี่ไม่ใช่คนที่คล้ายกับตัวละครหรอกหรือ!สัตว์เลี้ยงในละครมีนิสัยโง่งม แม้ว่าไม่ได้กำลังสวมบทบาทอยู่ก็ไม่เป็ไร!
ผู้กำกับพอใจมากอาจารย์หลี่เองก็ดีใจมาก ตอนเขาส่งฉีเล่ออันกลับหอพักยังตบบ่าฉีเล่ออันและบอกฉีเล่ออันว่าพรุ่งนี้แสดงให้ดี
หลังจากฉีเล่ออันกลับหอแล้วเหยียนหล่างรีบเข้ามาคุย
"เสี่ยวอัน!ทำไมกลับดึกจัง?" เหยียนหล่างเป็กังวลมาก
ชาติก่อนตนพูดว่าอย่างไรนะ? คลับคล้ายคลับคลาว่าชาติก่อนตนพูดว่าฉันไปกินข้าวกับอาจารย์หลี่ ไม่ต้องกังวล
โง่จริงๆ
ฉีเล่ออันหัวเราะแล้วพูดว่า"ฉันไปวิ่งที่สนามมา"
เหยียนหล่างหัวเราะแล้วอวยพรฉีเล่ออันจากนั้นทำเป็ชวนฉีเล่ออันดื่มน้ำมะนาว และบอกว่า"ตอนไปกินข้าวเมื่อเย็นเห็นว่ามันอร่อยมากเลยตั้งใจซื้อมาฝากนายรีบกินสิ!"
มาแล้ว!
ฉีเล่ออันแกล้งทำท่ารอดื่มน้ำมะนาวขวดนี้มานานแล้ว!
ก็คือน้ำมะนาวแก้วนี้ที่ทำร้ายเขาจนบทละครหลุดมือไป
ฉีเล่ออันรับน้ำมะนาวมาโดยไม่ได้พูดอะไรเขาพูดกับเหยียนหล่างว่า "ขอบใจ! ฉันจะเก็บไว้กินพรุ่งนี้!"
ถ้าจำไม่ผิดยาของน้ำมะนาวแก้วนี้ออกฤทธิ์ั้แ่กลางคืนจนเช้าอีกวัน เขาท้องเสียจนหมดแรง ยังจะคิดถึงเื่ไปทดสอบหน้ากล้องอีกหรือ
แม้เหยียนหล่างอยากให้เขารีบกินแต่เมื่อได้ยินฉีเล่ออันพูดแบบนี้ เขาก็ไม่อาจแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งได้แต่เขารู้ว่าฉีเล่ออันไม่ใช่คนกินทิ้งกินขว้างพรุ่งนี้เช้าเห็นเขากินน้ำมะนาวแก้วนี้เข้าไปก็ใช้ได้แล้ว
พอคิดถึงตรงนี้เหยียนหล่างก็เตรียมตัวนอนอย่างดีใจ
หลังจากฉีเล่ออันล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วเขานำน้ำมะนาวมาวางไว้บนโต๊ะที่ทั้งสองคนใช้ร่วมกันจากนั้นหยิบกระดาษทิชชูที่ห่อผมของเหยียนหล่างออกมาจากลิ้นชัก...
******ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/d2046ddc3319552b928779826a7f3833
***เวลาแชร์หรือเมาท์มอยนิยายเื่เปลี่ยนเทพบุตรคนนั้นเป็สามีที่ไหนขอฝากแฮชแท็ก #เปลี่ยนเทพบุตรคนนั้นเป็สามี #readAwriteด้วยน้า
310
