เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ตอนที่​ 28 ปรากฏ​ตัว

ณ.สนามศิษย์​อันดับ​หนึ่ง

ซูเวยกำลังฝึกฝน​เรียนรู้​และจมลึกเข้าไปในทักษะ​การต่อสู้อย่างเงียบๆ

เขายังผสมผสาน​ทักษะหลายอย่าง​เข้าด้วยกัน ทักษะดาบ ทักษะเคลื่อนไหว​ ทักษะหมัด ทุกอย่างสามารถ​สัมพันธ์กัน​ได้อย่างลงตัว​และสมบูรณ์​แบบ

"พี่ชาย... เกิดเรื่อง​ใหญ่แล้ว"

ในขณะนี้มีเสียงดังออกมาด้านนอกสนาม

ซูเวยลืมตาขึ้นและขมวดคิ้ว​เล็กน้อย

เขาจำได้ว่าเสียงที่เรียกคือใคร

เขาหยุดการฝึกฝน​และออกไปหาเจียจิง

"มีอะไร...ทำไมเจ้าตื่นตระหนก​แบบนี้"

ซูเวยเห็นอาการและท่าทางร้อนรน

ดูเหมือนว่า​จะไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

ขนาดทำให้เจียจิงมารบกวนการฝึกฝน​ได้

เจียจิงอธิบาย​เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น​

"ตอนนี้​ทุกคนกำลังรอให้พี่เวยไปจัดการพวกมันอยู่"

เจียจิงรู้สึก​อับอาย​และไม่กล้ามองสู้หน้าซูเวย

เขาไม่สามารถ​จัดการปัญหา​เหล่านี้ได้ด้วยตัวเอง​และต้องมารบกวนเวลาฝึกฝน​อีก

สายตาค่อยๆเหลือบมอง

การแสดงออก​แตกต่าง​จากที่คิดเอาไว้อย่างสิ้นเชิง

เขาพบว่าพี่ชายไม่ได้โกรธ แต่หัวเราะแทน

เสียงหัวเราะ​และสีหน้าดูมีความสุขมาก

เจียจิงรู้สึก​ว่าสมองเค้าตอบสนอง​ไม่ทัน

เขาไม่เข้าใจ​ว่าทำไมซูเวยหัวเราะ​และมีความสุขได้มากขนาดนี้กัน

ซูเวยไม่มีอาการและท่าทีหวาดกลัว​ต่อพวกศิษย์​อาวุโส

กลับกัน​เขาดีใจที่ศิษย์​อาวุโส​ร้ายกาจและเอาชนะศิษย์​ร้อยอันดับ​แรกได้ง่ายดาย

มันจะช่วยเพิ่มชื่อเสียง​ของเขา

"เจ้ามัวรออะไรอยู่"

ซูเวยหยิบดาบและเดินออกจากที่พัก

"ศิษย์​พี่เวยปรากฏ​ตัว"

"เขามาแล้ว...!!!"

"ศิษย์​น้องเวยมาล้างแค้น​ให้แล้ว"

"ศิษย์​พี่เวย จัดการสั่งสอน​คนพวกนี้เลย"

"ใช่แล้ว... สั่งสอนคนพาลให้รู้สำนึก"

ทุกคนกรีดร้องและตะโกนออกมาอย่างดีใจ​

"ทุกคนไม่ต้องห่วง ซูเวย จะสั่งสอน​คนพวกนั้นให้หลาบจำและกลับไปอย่างแน่นอน"

ซูเวยยิ้มและตอบสนองกลับ

"พี่น้องซูเวยพวกเราต่างสนับสนุน​เจ้า"

"พี่น้องซูเวยเป็นคนยิ่งใหญ่​และยอดเยี่ยม​"

จากการปรากฏ​ตัวของซูเวย ทำให้ทุกคนมีกำลังใจกลับคืนมาอย่างล้นหลาม

[ซูเวยคนนี้ไม่ใช่ศิษย์​ใหม่ธรรมดา]

[เมื่อเขาปรากฏ​ตัว ความกลัวทุกคนหายไป]

[ไม่แปลกใจ​เลยที่พี่ซือห้าวต้องการ​กำจัด]

ศิษย์​อาวุโส​เห็นปฎิกิริยา​ทุกคนเปลี่ยนไป

ฮุ่ยเว่ยเห็นปรากฏการณ์​นี้ได้แต่ถอนหายใจ​เงียบๆ

ซูเวยมีชื่อเสียงและทรงอิทธิพล​

ซูเวยเป็นที่ชื่นชม​และชื่นชอบ​ของทุกคน

ถ้าซูเวยเอาชนะศิษย์​อาวุโส​ได้จริงๆ ชื่อเสียง​เค้าจะโด่งดังกระฉ่อน​มากขึ้น

ฮุ่ยเว่ยรู้สึกว่าระยะห่างของเขากับซูเวยเริ่มมากขึ้น​เรื่อยๆ

ใบหน้าเกิดความซับซ้อน​มากยิ่งขึ้น

"เจ้าคือซูเวย?"

"ได้ยินข่าวลือว่า เจ้าเป็นศิษย์​ใหม่มาแรง"

"ดูเหมือน​ตัวจริงจะยิ่งกว่า​ข่าวลือ"

ศิษย์​อาวุโส​เผชิญหน้า​กับซูเวยบนสนาม

"ชื่อเสียง​เหล่านั้นยังเล็กน้อย"

"ตราบใดที่​เอาชนะพวกเจ้าได้ มันยิ่งช่วยเพิ่มชื่อเสียง​ให้มากขึ้นอีกหลายเท่า"

เขาต้องการ​สร้างชื่อเสียง​ให้มากกว่านี้

"เจ้ามันหยิ่งเกินไป​"

ใบหน้าคู่ต่อสู้​เปลี่ยนไป​ เขาโกรธจัด​หลังจาก​ได้ยินคำพูดของซูเวย

ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาเช่นนี้

ซูเวยเยาะเย้ย​ เขาจะไม่เข้าใจ​ความตั้งใจ​ของศิษย์​อาวุโส​เหล่านี้ได้อย่างไร

มันคือการปราบปราม​เหล่าศิษย์​รุ่นเยาว์​ เพื่อไม่ให้พวกเขามีโอกาสเติบโต​และกลายเป็น​ศิษย์​หลักได้

เมื่อพวกเขาเลื่อนเป็น​ศิษย์​หลัก มันจะเป็นภัยคุกคามและทำให้ศิษย์​อาวุโส​ตกต่ำลง

แต่มันเป็นเรื่องดีสำหรับซูเวย

เมื่อศิษย์​อาวุโส​ปรากฏ​ตัวออกมาก่อเรื่อง

ทำให้ช่วยสร้างชื่อเสียงโด่งดัง​และสร้างโอกาสในการเลื่อนเป็นศิษยหลักยิ่งขึ้น​

"เห็นทีต้องสั่งสอนให้รู้จักเคารพอาวุโส"

ดาบพุ่งจู่โจม​ทันที

"น่าสนใจ"

ซูเวยยิ้มเล็กน้อย

ศิษย์​อาวุโส​ได้เข้าสู่ระดับอาณาจักร​แห่งดาบเรียบร้อย​ แม้แต่ซูเวยไม่ได้รู้สึก​ถึงแรงกดดัน​เหล่านั้น

อาณาจักร​แห่งดาบนั้นทรงพลัง

ในมุมมอง​ของซูเวยดูเหมือนว่า​คู่ต่อสู้​เป็นเพียงอาณาจักร​เล็กๆที่อยู่ตรงขอบเท่านั้น

แม้จะเข้าถึงอาณาจักร​แห่งดาบ แต่มันยังมีขอบเขต​ความแตกต่าง​แบ่งแยกอยู่ในนั้น

ตอนนี้เขาประเมิน​คู่ต่อสู้​เสร็จ​แล้ว เขามีวิธีหลายอย่างในการเอาชนะศิษย์​อาวุโส​คนนี้

การโจมตีเหมือนคลื่นพายุ เป็นพายุลูกใหญ่ถาโถมซัดกระหน่ำเข้าใส่คู่ต่อสู้​

ตอนนี้​ซูเวยเหมือนก้อนกรวด​ตามริมทาง ที่สามารถ​ถูกทำลายตอนไหนก็ได้ทั้งนั้น​

"ศิษย์​พี่เวยจัดการเลย"

"พี่น้อง​ซูเวย อย่าแพ้เด็ดขาด​" 

ทุกคนต่างส่งเสียงเชียร์และให้กำลังใจ

ในสายตาทุกคนมองเห็น​ซูเวยกำลังตกอยู่ท่ามกลาง​พายุลูกใหญ่

เกิดอาการหัวใจ​เต้นแรงและเริ่มวิตกกังวล​