เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 52 ตกเหว

ก่อนที่กายจะกระโจนประชิดตัวผู้เล่นทั้งสองล้มลงกับพื้น ผู้เล่นพยายามผลักกายออกจากตัวเอง แต่กายไม่ยอมแพ้เขาคร่อมไปที่ร่างของผู้เล่นและจับมีดคิดจะเสียบไปที่คอของผู้เล่นคน

แต่ผู้เล่นก็ใช้ทั้งสองมือจับไปที่ข้อมือของกายผลักดันมีดออกไปจากคอด้วยความร้อนรน เพราะคอบริเวณนั้นไม่มีเกราะป้องกันกายกดมีดลงไปเรื่อง ๆ มีดกำลังปักเข้าที่คอ มีดสัมผัสจ่ออย่างใกล้ชิด ผู้หายใจกระหอบหืดด้วยความกลัวแม้จะไม่ตายจริง ๆ ก็ตาม

ด้วยพละกำลังของทั้งสองเท่ากันมันจึงไม่มีใครชนะใคร เกิดเป็นการยื้อมีดไปมา

ในตอนนั้นเองที่ผู้เล่นร้องด้วยความเจ็บจากบาดแผลข้างเอวทำให้กายหันไปมองลูกศรตรงเอวที่ปักคาอยู่ กายปล่อยมือข้างหนึ่งจากมีดและจับไปที่ลูกศรแทงเข้าไปในแผลของผู้เล่นมากกว่าเดิม

“อ๊ากกก!!ไอ้เวร NPC บัดซบ อั๊ก!”

ผู้เล่นดิ้นไปมาด้วยความเจ็บแขนทั้งสองของมันอ่อนแรงลงเรื่อย ๆเลือดที่ไหลจากแผลข้างเอวทำให้มือของกายที่จับลูกศรอยู่รู้สึกทั้งเหนี่ยวทั้งลื่นเลือดยังคงอุ่น ๆ อยู่

กึก! กึก!

เขาสัมผัสได้ว่าหัวลูกศรตัดผ่านอวัยวะภายในอย่างชัดเจนเลือดไหลออกจากปากโจรผู้เล่น

ผู้เล่นไม่มีแรงต่อต้านกายได้อีกมีดในมืออีกข้างของกายก็เสียบเข้าที่คอของผู้เล่นและเฉือนมีดตัดเส้นเลือดใหญ่ด้านข้างคอ

โจรผู้เล่นสำลักเลือดออกมาจากการที่เลือดไหลทะลักเข้าไปที่หลอดลมกายยกมีดอีกครั้งจับด้วยสองมือที่เปื้อนเลือดเสียบเข้าหัว

ร่างของโจรผู้เล่นกายเป็นลูกไฟลอยหายไปบนท้องฟ้าเหลือแค่กายในสภาพเปื้อนเลือดเท่านั้นกายมองกองเสื้อผ้าและสิ่งของที่เหลือของโจรผู้เล่นหนึ่งในนั้นเป็นเหรียญตราที่ใช้ในการทดสอบของสถาบันศาสตร์นักรบ

เหรียญตรา...

โดยไม่ต้องคิดเขาเก็บมันทันทีก่อนจะหันไปคว้าหน้าไม้กึ่งอัตโนมัติมา ในหน้าไม้ยังมีลูกศรอยู่ 12ลูกที่โจรผู้เล่นพึ่งใส่ไป เขาไม่รอช้ายกหน้าไม้ยิงใส่โจรผู้เล่นทั้ง 5คนที่วิ่งเข้ามาจนหมดทั้ง 12 ลูก

ร่างของผู้เล่นกลายเป็นลูกไฟหายไปเหมือนกับคนอื่นๆ

“ลูกศร!”กายควานหาซองลูกศร มันทับรวมกับในกองสิ่งของที่ผู้เล่นเหลือไว้ มีอยู่ทั้งหมด 2ซอง นั้นเท่ากับ 24 ดอก

กายเปลี่ยนซองลูกศรใหม่ขณะเดียวกันอาลีน่าก็มาถึงที่เขายืนอยู่ด้านหลังยังลูก้ากับเจเดนช่วยกันหิ้วกรีตามมา พร้อมด้วยเอนาย่าและสองนักดาบด้านหลัง

ตอนนี้ทั้ง 8คนรวมทั้งตัวกายด้วยมารวมตัวกันอยู่ตรงจุดด้านหลังต้นไม้ใหญ่ซึ่งมีผู้เล่นอยู่น้อยที่สุดแต่นั่นกลับให้กายขมวดคิ้วคิดหนักเพราะการที่ทุกคนมารวมกันนั้นหมายความว่า ผู้เล่นจะมาร่วมกันที่นี่เช่นกัน

“ส่งหน้าไม้มาข้าใช้มันได้ดีกว่าเจ้า” อาลีน่าสั่งกาย

แต่กายไม่ได้ให้อาลีน่าไปเขากลับถือมันไว้แน่นแทนตอนนี้หน้าไม้ในมือถือว่าเป็นแต้มต่อที่สำคัญอีกอย่างทั้งเขาและอาลีน่าก็ไม่อาจจะเรียกว่ากลุ่มหรือพวกเดียวกันได้เต็มปากเพราะตอนแรกเธอยังไล่ฆ่าเขาอยู่แล้ว

แค่ทั้งสองไม่สู้กันตอนนี้เพราะสถานการณ์ที่มีโจรผู้เล่นเท่านั้นกายไม่คิดจะให้หน้าไม้กึ่งอัตโนมัตินี้กับอาลีน่าอย่างแน่นอน

“เอาหน้าไม้มาซะ!”อาลีน่าพูดซ้ำอีกครั้ง ลูก้าและเจเดนชี้ดาบไปที่กายขณะประคองตัวกรีอยู่

“เร็วพวกมันตามมาแล้ว”เอนาย่าร้องตะโกน สองผู้ใช้ดาบฆ่าโจรผู้เล่นไปอีกหนึ่ง

“เลือกเอาจะสู้กันเพื่อหน้าไม้ชิ้นนี้หรือจะหนีต่อ” กายพูดอย่างเด็ดขาด สายตาของเขาดุดันเป็นอย่างยิ่ง

ในตอนนั้นเองก็มีธนูยิงเข้ามาปักเข้าไปที่หัวของเจเดน ผู้ซึ่งไม่ทันได้ระวังดวงตาของเจเดนเบิกกว้าง หงายหลังล้มลง

กรีที่อยู่ข้างๆ เจเดนก็ล้มลงไปด้วย มันรีบตั้งสติหันมาดูเจเดน แต่เจเดนไร้ซึ่งลมหายใจไปแล้ว

ขณะเดียวกันอาลีน่าก็หันไปคว้าศรวางลงบนธนูก่อนจะง้างสายธนูใช้ศิลปะการต่อสู้สผานเข้ากับศร

“ศิลปะการต่อสู้รูปแบศาสตราวุธ เจาะทะลวง ขั้น 2” ลูกศรถูกปล่อยออกไปสังหารมือธนูที่ยิงเจเดนจนมันตายไปในทันที

“ทางนี้พวกมันคิดจะฝ่าออกไป” หนึ่งในผู้เล่นถือกระบองไม้วิ่งเข้ามา

กายไม่สนใจการตายของเจเดนเขาคว้าหน้าไม้วิ่งเข้าหาผู้เล่นด้านหน้าของหน้าไม้กึ่งอัตโนมัติกดแนบชิดกับหน้าท้องของโจรผู้เล่น

ดวงตาผู้เล่นคนนั้นรู้สึกตกใจมากโดยเฉพาะเมื่อมันมองไปที่ดวงตาของกายและมือที่เต็มไปด้วยเลือด

“อย่าาา...”โจรผู้เล่นพูดออกมาคำเดียว กายก็ยิงใส่ตัวผู้เล่นในระยะประชิด

ฉึก!!

ด้วยความแรงของหน้าไม้บวกกับระยะประชิดแค่นี้บาดแผลที่สร้างจึงมีขนาดใหญ่เท่ากำปั้นและเพียงหนึ่งลูกศรก็ปลิดชีพโจรผู้เล่นคนนี้ทันทีกายวิ่งฝ่าลูกไฟของร่างผู้เล่นออกไปจากแนวล้อมของพวกโจรผู้เล่น

อาลีน่าไม่มีทางเลือกเมื่อเห็นกายวิ่งหนีออกไปแล้ว“เจเดนตายแล้ว พวกเราต้องไปต่อ”

ลูก้าพยักหน้าเข้าใจมันคว้าตัวของกรีขึ้นมา กรีใช้ดาบช่วยพุ่งตัวเองลุกขึ้นมาทั้งสามวิ่งไปทางเดียวกับกาย

เอนาย่าและสองผู้ใช้ดาบสองมือที่ตามมาหลังสุดห่างจากกลุ่มข้างหน้าไม่ถึง 20 เมตร แต่ก็มีโจรกระโดดออกมาจากพุ่มไม้ด้านข้างคว้าตัวของเอนาย่าไว้ สองผู้ใช้ดาบเห็นแบบนั้นก็รีบเข้าไปช่วยเธอ

“แย่แล้วเอนาย่าโดนพวกมันจับตัว” กรีหันมาเห็นรีบบอกกับอาลีน่า

อาลีน่าหันไปกลับเธอต้องไปช่วยเอนาย่าและอีกสองคนก่อนหญิงสาวหันไปยิงสังหารโจรที่ค่อมตัวของเอนาย่าตายลงไป สองนักดาบเข้ามาช่วยเอนาย่าแต่แล้วในตอนนั้นเองก็มีลูกศรยิงมาอย่างต่อเนื่องใส่ทั้งสามคน

มันคือการโจมตีที่มาจากหน้าไม้อีกอัน

ร่างของนักเรียนชายผู้ใช้ดาบสองคนล้มลงพร้อมกับเอนาย่าไม่มีใครรู้ว่าทั้งสามรอดหรือไม่ กลุ่มของโจรผู้เล่นเกือบ 30คนมาถึงอย่างรวดเร็วพวกมันใช้ดาบแทงซ้ำไปที่นักเรียนทั้งสามที่นอนทับกันอยู่

มันเป็นภาพที่โหดเหี้ยมมาก

“ไม่!!!”อาลีน่าตะโกนสุดเสียง ดวงตาแดงก่ำ ด้วยความเสียใจ เธอคิดจะวิ่งกลับไปช่วยแต่ลูก้าห้ามเธอไว้

“พวกเขาไม่รอดแล้วเราเข้าไปก็ตายเปล่ารีบตามนักเรียนคนนั้นไปดีกว่า”ลูก้าพูดด้วยเสียงสั่นไหวเช่นกัน

อาลีน่ามองไปที่ทั้งสองตอนนี้ลูก้าโดนยิงที่ไหล ส่วนกรีนั้นไม่ต้องพูดถึงถ้าเธอย้อนกลับไปคงมีแต่ตายกับตายเท่านั้น

“ไป!”อาลีน่ากัดฟันพูดหันหน้าวิ่งเข้าไปในป่า โดยมีกลุ่มโจรผู้เล่นวิ่งตามหลังมาใกล้ ๆ

จากการปะทะครั้งนี้มีเพียง 4 คนจาก 11 คนเท่านั้นที่รอดไปได้ รวมทั้สายด้วยส่วนโจรผู้เล่นนั้นตายไปมากกว่า 60 และบาดเจ็บอีกจำนวนหนึ่ง

แต่การไล่ล่ายังไม่จบสิ้นเพราะโจรผู้เล่นตามรอยพวกของอาลีน่ามา

กายวิ่งกระโดดไปมาบางครั้งเขาก็ใช้มือปัดเถาวัลย์ที่ขวางทางออกเส้นทางที่วิ่งอยู่นี้มันลึกเข้าไปในผืนป่าเคนารีส

แต่แล้วกายก็วิ่งผ่านพุ่มไม้จุดหนึ่งเขากลับสัมผัสพื้นที่จะเหยียบไม่ได้ ตัวกายตกลงไปในจุดที่ดินทรุดตัวลึกลงไป 2 เมตรแต่แล้วด้วยความเร็วและทิศทางที่วิ่งมา มันเกือบทำให้กายลื่นลงเหวไปอีก โชคดีที่เขาคว้ารากไม้ไว้ได้ทัน

“เกือบไปแล้ว”กายพูดออกมาด้วยความตกใจ

เมื่อมองลงไปด้านล่างมันสูงเกือบ50 เมตร แถมยังลาดเอียงมากกว่า 50 องศา มีหินโผล่มาเป็นบางจุดสลับกับต้นไม้พร้อมใบไม้สีน้ำตาลที่เปียกฝนเมื่อคืนปกคลุมหน้าดิน ล่างสุดเป็นเส้นทางน้ำที่มีน้ำสีน้ำตาลโคลนขุ่นไหลอย่างรุนแรง

ที่กายไม่เห็นเพราะตรงนี้มีหญ้าขึ้นสูงสลับกับเถาวัลย์และต้นไม้ซึ่งที่บังสายตาพอดี ด้านหลังกอหญ้าเป็นส่วนที่ดินทรุดตัวกินยาวไปสุดแนวเนินเขา

เขาดึงตัวเองขึ้นมาแต่แล้วก็ได้ยินเสียงใครกำลังวิ่งตามมา กายรีบหลบหลังตรงจุดที่เนินดินทรุดตัวซึ่งมีพุ่มหญ้าบังอยู่ข้างหน้า

กายมองลอดผ่านช่องใบหญ้าเล็งหน้าไม้ไปตามทิศทางเสียง เขาไม่ได้ยิงในทันทีแต่รอให้คนที่ตามมาเข้ามาใกล้ก่อน

“พวกนั้น”

คนตามมาไม่ใช่ใครแต่เป็นอาลีน่าลูก้า และกรีที่รอดมาสามคนเท่านั้น

“มันไปทางนั้น”

“ตามไป”

เสียงโจรผู้เล่นโห่ร้องไล่ตามมาไม่ห่างทำให้ทั้งสามวิ่งไม่หยุด

ไม่รู้เพราะบังเอิญหรือเพราะรอยเท้ากาย อาลีน่าและอีกสองวิ่งมาทางกายพอดี ซึ่งด้านหลังเป็นเหวที่กายเกือบตก

อาลีน่าไม่มีทาทางจะหยุดเธอกระโดดข้ามหัวกายไป แต่พึ่งตระหนักได้ว่ามันไม่มีอะไรหลังพุ่มหญ้าและเถาวัลย์

“อ้า!” ทันทีที่เท้าเธอสัมผัสกับใบไม้เปียกชื้นและพื้นที่ลื่นสุด ๆ บวกกับเหวที่ลาดชันก็ลื่นไถลตัวลงไปในทันที

แต่แล้วในเสี้ยววินาทีก็มีคนคว้าแขนเธอเอาไว้

กายคว้าแขนอาลีน่าไว้ส่วนอีกมือหนึ่งจับรากไม้ผุๆ ที่ดินอยู่ในดินเพื่อยึดตัวเองไม่ให้ตกลงไปมือของกายจับกับมือของอาลีน่าแน่นไม่ยอมปล่อยเขารู้สึกได้ถึงชีพจรที่กำลังสูบฉีดเลือดอย่างรุนแรงจากความตกใจ

“จับไว้”กายบอกกับอาลีน่า พร้อมกับค่อย ๆ ดึงตัวเธอ

อาลีน่าหายใจเข้าออกตั้งสติใช้เท้าจิกเข้าไปที่ดินโคลนเพื่อเป็นที่ยันตัว แต่ดินที่เหวมันลื่นและชื้นแฉะมากกว่าที่คิดพออาลีน่าเจาะเท้าเข้าไปมันก็คล้ายกับจะทรุดตัวไถลมากกว่าเดิม

“อย่าขยับรากไม้มันรับน้ำหนักไม่ไหว” กายรีบบอกกับอาลีน่าพร้อมกับส่งสายตาให้เธอมองดู

ด้วยน้ำหนักตัวทั้งสองและชุดเกราะที่พวกเขาใส่อยู่มันรวมกันมากกว่า120 กิโลกรัม รากไม้ผุเริ่มหลุดออกจากดินมากขึ้นทุกครั้งที่พวกเขาขยับตัว

อาลีน่าและกายปรับลมหายใจตัวเองอย่างช้าๆ เพื่อไม่ให้เกิดการขยับมากเกินไป

ลูก้าและกรีที่อยู่ด้านบนเขาไม่ได้ลื่นตกลงมาด้วย เพราะหยุดได้ทันแบบฉิวเฉียด ลูก้าและกรีค่อย ๆลงมาตรงจุดที่เนินดินที่ทรุดตัว ซึ่งมีพื้นที่ให้ยืนได้

ก่อนจะช่วยกันคว้าเถาวัลย์เส้นใหญ่ที่หาได้แถวนั้นก่อนจะยึดปลาดด้านหนึ่งกับรากไม้แข็งแรง และส่งอีกด้านให้กับอาลีน่าเถาวัลย์ยาวไม่กี่เมตร พอแค่ให้อาลีน่าเอือมมือไปจับได้เท่านั้น

อาลีน่าใช้มือที่ว่างอีกข้างค่อย ๆ เอื้อมไปจับเถาวัลย์เส้นนั้นอย่างยากลำบาก เธอคว้าจับและกำมันแน่น

หญิงสาวพยักหน้าให้กาย

เมื่อเห็นอาลีน่าจับเถาวัลย์ไว้ได้มั่นคงแล้วกายปล่อยมือที่จับเธออยู่ในทันที เพราะรากไม้รับน้ำหนักไม่ไหวแล้ว

หลังจากนั้นกายก็คิดจะเอื้อมมือจะไปจับเถาวัลย์เส้นเดียวกันด้วยแต่ในจังหวะนั้นรากไม้ที่กายจับอยู่ก็มีเสียงดัง

กึก!

รากไม้ผุขาดออกตัวกายร่วงไถลลงแบบไม่ทันตั้งตัว เขารีบคว้า...