ถุงมือฟ้าประทาน

ด้วยความที่เจมส์เป็นดาวเด่นประจำกลุ่ม ดังนั้นเขาจึงมีขาประจำร้านบุฟเฟ่ต์เป็นจำนวนมาก

ส่วนใหญ่เป็นคนในเมือง ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าร้านหมูกระทะนายเจมส์ยืนหนึ่ง

ดังนั้นพอเปิดร้านนี้มีหอย ไม่แปลกหากเขาจะโปรโมทผ่านกลุ่มคนพัทยา ทันทีหลังจากนั้นพบกับคอมเมนต์จำนวนมาก โดยส่วนใหญ่เป็นของผู้ชาย

“คุณเจ้าของร้านมีความคิดที่เจ๋งมาก ร้านนั่งชิลล์ฟังเพลงดื่มเบียร์เบาๆ กับสาวๆ เป็นอะไรที่เข้ากัน ยิ่งถ้าหากมีอาหารทะเลสดๆ เป็นกับแกล้มละก็ มันจะฟินสักแค่ไหนกันนะ” อาร์ต เมืองนนท์

“ความสดอาหารทะเลของคุณเจมส์ไม่ต้องพูดเยอะ เพราะมันสดจริงๆ งานนี้รับรองได้ว่าหอยในร้านจะต้องสดมากแน่ รวมถึงน้ำจิ้มรสเด็ด แค่คิดตรงนี้ก็น้ำลายไหลแล้วสิ วันนี้ร้านเปิดวันแรกใช่ไหมครับ ดีเลยงั้นผมจะไปกิน แต่ขออย่าให้คนแน่นร้านนะครับ ผมขี้เกียจรอคิวนาน” สุภาพบุรุษไร้นาม

“ขอเด็กเสิร์ฟในร้านเซ็กซี่นะครับ ผมจะได้เป็นลูกค้าประจำของร้าน ผมน่ะชอบหอยสดๆ เป็นพิเศษ กินกับเบียร์นิดหน่อย แถมยังมีสาวสวยนั่งตัก จะฟินขนาดไหนกันนะ” แดง โนนแดง

ในส่วนของผู้หญิงประมาณว่า

“หูย...เดี๋ยวนี้คุณเจมส์หันไปเปิดร้านนั่งชิลล์แล้วเหรอคะเนี่ย เรื่องความสดไม่ต้องพูดถึง แต่เรื่องสามีของฉันอาจจะแอบไปกินร้านใหม่มีโอกาสค่อนข้างสูง ดังนั้นวันนี้ฉันเลยกะว่าจะไปแอบดูไอ้แก่ซะหน่อย!” แม่น้องปรามลูกพ่อใหญ่

“ไม่รู้ว่าร้านใหม่จะได้เจอคุณทอยไหม” หมวยลี่ อาหรีหมี

.......

เนยอยู่ในชุดสุดแสนเย้ายวน ในความจริงมันไม่ได้โป๊เลยสักนิด เพราะที่ผ่านมาแต่งตัวแรงอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ทำไมเมื่ออยู่ต่อหน้าเจมส์ แถมยังเป็นชุดที่เขาเลือกให้ ใจจึงเต้นโครมคราม

นอกจากเนยแล้วผู้หญิงคนอื่นเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน หนึ่งในนั้นคือโดนัท ผู้หญิงที่มีความสูง 165 หน้าตาน่ารัก น่าอกคัพบี ผิวขาวสวย ไว้ผมสั้นปะบ่า เป็นรุ่นน้องของเจมส์หนึ่งปี

โดนัทไม่รู้ว่ารุ่นพี่คนนี้จะจำเธอได้ไหม เพราะเมื่อปีที่แล้วเธอโดนรับน้อง โดยมีเจมส์เป็นหนึ่งในผู้ควบคุมพวกชั้นปี 1

ในสายตาของโดนัทตอนนั้นมองว่า เจมส์ค่อนข้างปกติธรรมดา ไม่มีอะไรน่าดึงดูด แต่ไม่รู้ทำไมผ่านไปไม่กี่เดือน เขาถึงได้น่าดึงดูดเป็นพิเศษ ไม่ใช่แค่ผิวพรรณที่ขาวขึ้น แต่รวมถึงทัศนวิสัยและความรู้สึกที่ต่างออกไป

ลูกค้าคนแรกที่เข้ามาร้านนี้มีหอยเป็นชายสองคน หนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก สวมชุดหนังสีดำ รองเท้าผ้าใบสีขาว

“สวัสดีครับคุณโหน่ง คุณรพี ร้านนี้มีหอยยินดีต้อนรับครับ”

เสียงทักทายอันคุ้นเคยทำให้ทั้งคู่เหลียวมองสุภาพบุรุษร่างสูง สวมวิก อยู่ในชุดที่ค่อนข้างเอ่อ....อยากจะเบือนหน้าหนีไปไกลๆ

“คุณทอย....”

หนึ่งในสองร้องเสียงหลง ไม่คิดเลยว่าชายคนนี้จะมาอยู่ในร้านนี้มีหอยด้วย แถมยังแต่งตัวได้พิเรนทร์สุดๆ

ทอยเป็นดาวเด่นประจำร้านหมูกระทะนายเจมส์ ไม่แปลกหากจะมีคนจำหน้าเขาได้ แถมอีกฝ่ายยังมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แค่เสียงทักทายก็จำได้แล้ว

“ยินดีต้อนรับค่ะ ร้านนี้มีหอยยินดีให้บริการ”

ทว่าทั้งคู่ตกตะลึงกับทอยได้ไม่นานนัก ต้องเคลิบเคลิ้มไปกับการต้อนรับของพนักงานนับ 10 ชีวิตที่แต่งชุดวาบหวิว เห็นแล้วเป็นต้องน้ำลายไหล

“เอ่อ...สวัสดีครับ” รพีตอบเสียงแผ่ว จนคนเป็นเพื่อนอย่างโหน่งต้องตบไหล่จึงได้สติ

ทั้งคู่เลือกที่นั่ง จากนั้นเริ่มสั่งอาหารกับพนักงานคนสวย

“มีเมนูอะไรบ้างครับ แต่ผมว่าร้านของคุณเจมส์ที่ใช้อาหารทะเลสดๆ ไม่ว่าจะเป็นเมนูไหนก็อร่อยทั้งนั้น เอาเป็นว่าวันนี้มีเมนูอะไร ยกมาให้หมดก็แล้วกัน!” รพีสติแตก ถึงภายนอกจะดูเหมือนกับไบค์เกอร์หนุ่มมาดขรึม แต่พอเจอผู้หญิงเท่านั้นแหละ พลันทำตัวไม่ถูก มือไม้สั่นไปหมด

“ได้เลยค่ะ รอสักครู่นะคะ ในช่วงที่รอคุณลูกค้าสามารถมองจากตรงนี้เข้าไปในครัว เพลิดเพลินกับวิธีทำอาหารได้ค่ะ”

ทั้งคู่มองตามมือของพนักงานสาว ต้องร้องว้าวเมื่อเห็นว่าครัวถูกออกแบบมาให้เป็นกระจกใส สามารถมองจากด้านนอกเข้าไปด้านในได้

ไม่นานลูกค้าอีกกลุ่มเข้ามา

โดยกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายร่างท้วม จากการได้พูดคุยก่อนหน้า ทอยจดจำพวกเขาได้ไม่ยาก ทั้งสี่เป็นลูกค้าประจำร้านหมูกระทะนายเจมส์ เป็นนักแคสเกมส์และยูทูปเบอร์ที่เพิ่งเปิดช่องได้ไม่นาน

ปฏิกิริยาของพวกเขาสี่คนไม่ต่างจากรพี นั่นคือประหม่าเมื่อเจอผู้หญิง ทั้งๆ ที่อายุอานามก็ปาไปยี่สิบปีแล้ว แต่ดูเหมือนพวกเขาจะไม่เคยผ่านมือผู้หญิงเลยสักคน นับว่าเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อ

............

ในวันแรกเจมส์ยังไม่ให้พนักงานทำอาหารเองทั้งหมด เพราะทุกอย่างต้องใช้เวลาและประสบการณ์ ต้องค่อยๆ ฝึกสอนไปทีละน้อย

ถึงร้านนี้จะเป็นเมนูหอยเสียส่วนใหญ่ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าการลวกหอยมันง่าย ต้องใช้ความชำนาญหน้าเตา รวมถึงการกะเวลาที่พอเหมาะพอดี

“โต๊ะที่ 4 เหมาหมดร้าน ส่วนโต๊ะที่ 2 มีหอยแครงลวกสุกๆ หอยนางรมไซส์ S 4 ตัว หอยแมลงภู่หนึ่งจานเล็ก ถั่วปากอ้าหนึ่งจานเล็ก” เนยบอก เธออยู่ในครัวกับเจมส์ และพนักงานหญิงอีกหนึ่งคน ส่วนทอยอยู่หน้าร้านกับพนักงานคนอื่น

“เข้าใจแล้ว เดี๋ยวพี่เนยกับตาลช่วยผมเตรียมเครื่องเคียง น้ำจิ้ม จัดจานไว้รอแล้วกัน ส่วนเรื่องลวกหอยเดี๋ยวผมจัดการเอง”

“ได้จ้ะ แล้วหอยนางรมล่ะ เจมส์จะจัดการเองไหม หรือให้พี่จัดใส่จานให้”

เจมส์มองหน้าอีกฝ่าย เมนูของโต๊ะที่สองไม่ถือว่ามาก แต่ถ้าเป็นโต๊ะสี่ต้องใช้เวลาเพราะเป็นเมนูทั้งร้าน ดังนั้นหลังจากขบคิดสิบวินาที เขาจึงให้เนยเป็นคนจัดการหอยนางรม

เนยไม่ได้มีหน้าตาดีเพียงอย่างเดียว จากที่เจมส์รู้จักเธอมีฝีมือในด้านงานศิลป์อันน่าทึ่ง ดังนั้นสำหรับหอยนางรมที่ไม่ต้องปรุง การมอบหมายให้เธอจัดใส่จานนับว่าเป็นตัวเลือกที่ฉลาด

ส่วนตาลจากการสัมภาษณ์ก่อนหน้านี้ นอกจากสิ่งเร้าโอบอูมตรงส่วนนั้น ฟังว่าเมื่อก่อนเคยช่วยที่บ้านทำร้านขายอาหารตามสั่ง ดังนั้นจึงมีทักษะในครัวติดตัว เจมส์จึงให้เป็นหนึ่งในลูกมือ ภายหลังจะได้สอนพนักงานคนอื่น

เนยหยิบจานเคลือบสีดำขนาดใหญ่ที่สุดในร้านนำมาใส่หอยนางรม

โดยหอยนางรมในร้านมีตั้งแต่ราคาถูกไปถึงแพง โดยคิดตามขนาดตัว ไล่จากถูกสุดไปแพงตามนี้ S M L XL XXL โดยโต๊ะสี่เลือกไซต์ใหญ่สุด ดังนั้นภาชนะที่ใช้จึงต้องใหญ่ตามด้วย

น้ำแข็งถูกวางไว้บนฐานรองเป็นสิ่งแรก ไม่รู้คิดไปเองไหมแต่เนยกลับรู้สึกได้ว่า น้ำแข็งที่นี่ต่างจากที่เคยเห็นหรือกิน มันแปลกและให้กลิ่นหอมอันน่าประหลาด แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าแปลกตรงไหน

ตามด้วยหอยนางรมขนาดใหญ่สุดของร้าน 8 ตัวด้วยกัน

จากที่เจมส์บอก นี่เป็นหอยนางรมจากนิวซีแลนด์ เป็นเกรดดีที่สุด และจากสังเกตดูเนยพบว่ามันต่างจากหอยนางรมในท้องตลาดที่ขายทั่วไปอย่างชัดเจน ย่อมไม่ต้องสงสัย รสชาติของมันต้องเยี่ยมมากๆ

จัดวางหอย 8 ตัวเสร็จ เริ่มตกแต่งด้วยเครื่องเคียง จำพวกเลมอนที่ถูกหั่นบาง ยอดกระถิน...ฯ

ในระหว่างลวกหอยแครงไม่ใช่ว่าเจมส์จะปล่อยให้เนยจัดการเองทั้งหมด เขายังมีช่วงที่หันกลับมามอง ว่าเธอทำงานไปถึงไหนบ้าง หลังจากที่ปล่อยให้รุ่นพี่ได้แสดงฝีมือ เขารู้สึกว่าตัวเองคิดถูกแล้ว เนยจัดจานได้สวยมาก ไม่เสียแรงที่เรียนนิเทศศิลป์

ตกแต่งหอยนางรมเสร็จ เนยหันมาจัดการกับหอยที่ถูกเจ้าของร้านอายุน้อยพักไว้ให้สะเด็ดน้ำบนตะแกรงสแตนเลส

เริ่มจากหอยแครงเกรดดี ส่วนนี้ไม่มีอะไรยาก หากเทียบกับจานของหอยนางรมแล้วมันค่อนข้างง่าย ตามด้วยหอยแมลงภู่ เช่นเดียวกับหอยนางรม หอยแมลงภู่ร้านนี้มีหอยเองก็มาจากนิวซีแลนด์ สีสันน่ารับประทาน ตัวใหญ่ ต่างจาก 3 โลร้อยที่ขายตามตลาดนัดอย่างเห็นได้ชัด

ถัดมาเป็นหอยลาย หอยหลอด หอยเชลล์ หอยตลับ หอยหวาน

พวกมันเป็นหอยมีคุณภาพ ถูกคัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน เนยสามารถบอกได้ว่าร้านของเจมส์ใช้แต่วัตถุดิบคุณภาพสูง ทำให้เธออดสงสัยไม่ได้ กลัวว่ารุ่นน้องจะขาดทุน ไม่คุ้มกับเงินที่เสียไป

ไม่นานโต๊ะของไบค์เกอร์หนุ่มอย่างรพีและโหน่งเต็มไปด้วยเมนูหอย

นอกจากนั้นพวกเขาได้สั่งเบียร์ชุดใหญ่ ตามด้วยการเลือกพนักงานมานั่งดื่มกินเป็นเพื่อน

แน่นอนว่าการทำแบบนี้ต้องเสียเงินแยกกับอาหาร พนักงานจะได้ส่วนนี้หลังถูกหักเปอร์เซ็นจากทางร้าน

โหน่งสนใจผู้หญิงที่นั่งร่วมโต๊ะก็จริง แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าขณะเดียวกัน เขาถูกยั่วยวนโดยหอยและน้ำจิ้มซีฟู้ดแสนอร่อยบนโต๊ะ

“ไอ้พี มึงดูสิวะ นอกจากน้ำจิ้มซีฟู้ดแล้ววันนี้เราจะได้กินน้ำจิ้มสูตรใหม่ด้วยเว้ย กูชักจะตื่นเต้นแล้วสิ”

“น้ำจิ้มสูตรใหม่...” รพีละสายตาจากพนักงานสาว หันมาจดจ่อกับน้ำจิ้มสีน้ำตาลตรงหน้า มันช่างเป็นน้ำจิ้มที่ดูประหลาด เพราะที่ผ่านมาเคยกินแต่น้ำจิ้มซีฟู้ดกับอาหารทะเล

“นี่เป็นน้ำจิ้มสูตรพิเศษจากทางร้านของเรา เห็นเจ้านายบอกว่าส่วนประกอบหลักๆ คือน้ำมะขาม อร่อยมากเลยนะคะ เดี๋ยวหนูป้อนให้นะคะ” พนักงานที่ติดป้ายชื่อว่ามิ้นท์บอก พลางหยิบช้อนและส้อมบนโต๊ะ ลงมือจัดแจงหอยให้กับสองหนุ่ม บรรจงป้อนเข้าปากพลางยิ้มหวาน