ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

        “เจ้าอย่าพึ่งได้ใจไปอี้เฉิน” ฉับพลันรอบด้าน อายปราณพลังสีฟ้าคราม ก็แพร่กระจายออกไปหนาแน่น จนมิติเกิดการสั่นไหว เมื่อร่างมังกรวารีของ จักรพรรดิ จ้าววังมังกร เผยร่างแท้จริงออกมา พร้อมเสียงคำราม โฮก!! ดังออกมาสนั่นก้องฟ้า

        ทำให้สายเลือดอี้เฉิน ถูกกดข่มขึ้นมาอย่างหนักหน่วงทันที เมื่อรับรู้ถึงสายเลือดอสูรร้าย พลุ่งพล่านทะยานสูง ราวกับหงส์เพลิงโบยบินขึ้นสู่ชั้นฟ้ากว้าง ก่อนจักรพรรดิ จ้าววังมังกร อ้าปากของเขาออกกว้าง คำรามโฮก!!ออกมาก้อง พร้อมปลดปล่อย สำแดงคลื่นคำรามน้ำระเบิด พุ่งปราดเข้าหาอี้เฉิน ราวกับเป็นคลื่นคมกระบี่ จากแรงดันน้ำที่มหาศาล ส่งให้เกิดเสียง ลมแตกระเบิดออกมาดังกึกก้อง มิติแตกร้าว ออกไปเป็นทางยาว ในเสี้ยวพริบตา

        พร้อมร่างอี้เฉินที่หาย ฟึบ!! ฟึบ!! ฟึบ!! หลบเลี่ยงการโจมตี ออกไปอย่างต่อเนื่องเป็นทางยาว หมู่ชน ที่เห็นคลื่นน้ำ ที่บ้าคลั่งจากปากใหญ่โต จักรพรรดิ จ้าววังมังกร ซัดสาดคลื่นน้ำแรงบีบอัดสูง ออกไปทั่วทิศไม่ขาดสาย แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายความเฉียบคม ตัดผ่าเต๋า ธรรมจนแตกกระจัดกระจายออกไปทั่ว เม็ดละอองน้ำปลิวระเบิด ส่งเสียงปัง!! ดังสนั่นทั่วท้องฟ้าออกไปว่อน

        แม้แต่ม่านพลังที่กักขังพวกเขาไว้ ในลักษณะถ้วยชามคว่ำ ยังเกิดการสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง รอยปริแตก เริ่มลุกลามออกไปทั่วอย่างรวดเร็ว เหล่าคนดินแดนจักรพรรดิ ต่างก็กลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา ไม่เว้นแม้แต่จักรพรรดิ จ้าววังมังกร ที่ไล่ต้อนอี้เฉินอย่างไร ก็ไล่อี้เฉินไม่จนหนทางเสียที

        มังกรวารีในร่างจักรพรรดิ จ้าววังมังกร เขาแค่นเสียงคำราม โฮก!! ออกมาอีกครั้ง จากขนาดตัวที่ใหญ่โต พุ่งปราดเลื้อยพันออกไป ราวกับงูอสรพิษร้าย เข้าสั่ง หารเหยื่อในเสี้ยวพริบตา “ย๊าก!! จงตายเสีย”

        อี้เฉินเขาไม่คิดว่าร่างที่ใหญ่โตของมังกรวารี จะรวดเร็วถึงเพียงนี้ เขาที่เอี้ยวตัวหลบคมเขี้ยวมังกรวารี ออกไปในเสี้ยวฉับพลัน กลับถูกหางขนาดใหญ่ ตวัดเข้าใส่ร่างกาย ราวกับโดนแซ่หวดฟาดเข้าอย่างจัง ส่งให้ร่างอี้เฉินลอยกระเด็น ร่างติดม่านพลังป้องกัน ในเสี้ยวพริบตา ที่อี้เฉินเจอแรงอัดกระแทก เข้าอย่างรุนแรง ชนิดไม่ได้ตั้งตัว เสียง ปัง!! ดังออกมาสนั่นกึกก้อง

          ร่างกายอี้เฉินเกิดเสียงแตกร้าวของกระดูกภายในร่าง ลั่นไปทั่วทั้งตัว ริมฝีปากกระอักเลือดสด ออกมาคำใหญ่ ก่อนร่างอี้เฉิน จะร่วงหล่นไปยังพื้นที่ เกิดหมอกฝุ่นควันหนาลอยคละคลุ้ง

        “ฮ่าๆ ไอ้เวร เกรงว่าจะเป็นเจ้ามากกว่า อี้เฉิน ที่จะถูกข้าเหยียบย่ำตายตกวันนี้” จักรพรรดิ จ้าววังมังกร เขาคลี่ยิ้มเย็นเหยียบออกมาทันที ครั้นเห็นจักรพรรดิคนอื่นๆ เริ่มมาสมทบยังสถานที่แห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง จักรพรรดิแห่งความตาย กุ่ยลี่ จักรพรรดิมังกรฟ้า จ้าวหานเฟิง แม้แต่จักรพรรดิอัสนีเพลิง หยางมี่ นางเองก็มาด้วยเช่นกัน

         ครั้นสายตาผู้ยิ่งใหญ่ที่สืบฝีเท้ามาเยือน ปรายตาไปมองอี้เฉิน ด้วยสายตาคมกล้า ที่ริมฝีปากกระอักเลือดสด พร้อมกับจักรพรรดิอีกสองตน มาพร้อมกับตัวของอี้เฉิน มันก็ทำให้ใบหน้าพวกเขา เต็มไปด้วยความสงสัย เกิดเครื่องหมายคำถามขึ้นมา

        “หืม!! ไหนพวกเจ้า บอกว่าไอ้เด็กเวรอี้เฉิน มันตายตกไปแล้วไง จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง จักรพรรดิแห่งความตาย กุ่ยลี่ นั้นมันไอ้เด็กเวรอี้เฉิน ไม่ใช่หรือ?” จักรพรรดิอัสนีเพลิง หยางมี่ ที่ไต่ถามความจริง นางชี้นิ้วมือ ออกไปหาอี้เฉิน อยากจะได้คำตอบที่นางอยากรู้

         พวกเขาที่ได้ยินต่างก็ส่ายหัวออกมา ภาพที่พวกเขาเห็นวันนั้น อี้เฉินตายตกไปแล้ว อย่างไม่ต้องสงสัย แม้แต่โลหิตภายในกายอี้เฉิน ยังเหือดแห้ง ดวงวิญญาณแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ‘หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับสตรีนางนั้น’ จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยางเขาอดไม่ได้ ที่จะนึกถึงสตรีนามว่าหลินเฟยขึ้นมา ในคราสุดท้ายที่อี้เฉินตายตก มีสตรีนางหนึ่ง พุ่งปราดไปหาอี้เฉิน ไม่หวาดเกรงต่อความตาย

         ทางด้านจักรพรรดิเต่าชรา แม้แต่องค์หญิงอิงฮว่า พวกเขาที่กลางม่านพลังกักขัง พวกอี้เฉินไว้ พวกเขาต่างก็สีหน้าบูดบึ้ง ไม่น่ามอง ครั้นเห็นช่วงเวลานี้พวกเขา ถูกปิดล้อม ไว้ด้วยเหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ อายปราณพลังขั้นจักรพรรดิ ที่สาดกระจายออกไปทั่ว ทำให้ห้วงอากาศ จักรวาลเกิดการสั่นกระเพื่อมไหวขึ้นมาไม่หยุด อายหมอกความโกลาหลวุ่นวาย ที่เตรียมจะปะทุขึ้นมา แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วดินแดนจักรพรรดิ หมู่ชนต่างก็รับรู้ได้ ถึงการปะทะกันของผู้ยิ่งใหญ่

         ก่อนจักรพรรดิ จ้าววังมังกร เขาจะแค่นเสียงคำรามออกมาก้อง “ฮ่าๆ จักรพรรดิแห่งความตาย กุ่ยลี่ จักรพรรดิเทพมารฟู่เฉิง ไม่มาเช่นนั้นหรือ ช่างน่าเสียดาย วันนี้ฆ่าจะฆ่าสังหาร กลบฝังไอ้เวรอี้เฉินด้วยตัวของข้าเอง เกรงว่าคงไม่ต้องถึงมือเจ้าหรอกกระมัง”

        จักรพรรดิแห่งความตาย กุ่ยลี่ เขาพยักหน้าออกมา “อืมๆ จักรพรรดิเทพมารฟู่เฉิง เหมือนว่าเขตปกครองของเขา กำลังเกิดความวุ่นวาย บุตรชายของเขา กำลังก่อกบฏ เจ้ารีบจัดการให้จบ แล้วทำหน้าที่คุ้มกันเขตชายแดนต่อเถอะ”

         “ไอ้เด็กเวรนั้น ช่างโอหังจริงๆ ถึงกับกล้าต่อกรกับพ่อของมันเชียวหรือ” ก่อนสายตาจักรพรรดิ จ้าววังมังกร จะมองไปที่อี้เฉิน ด้วยอายสังหารเหี้ยมโหด “เกรงว่าคงหมดเวลาของเจ้าแล้วล่ะอี้เฉิน!” ครั้นจักรพรรดิ จ้าววังมังกรเห็นอี้เฉิน ริมฝีปากกระอักเลือดสด ออกมาไม่หยุด พร้อมสายตาหม่นแสงลงไปไม่น้อย

        จักรพรรดิ จ้าววังมังกร เขาปลดปล่อยการโจมตี เตรียมจะจบการต่อสู้ในเสี้ยวฉับพลัน เมื่อปากมังกรวารีขนาดใหญ่ อ้าออกกว้าง รวบรวมปราณพลัง มหาศาลอย่างมากมาย มารวมตัวบีบอัดจนเกิดเสียง ตึง!! ตึง!! ตึง!! ดังออกมาก้องไม่ขาดสาย

         แม้แต่เกล็ดสีเขียวมังกรวารี ยังตั้งปลดปล่อยแสงออกมา ตามข้อต่อตามตัว เกล็ดหนาต่างๆ จากแรงสูบกลืนปราณพลัง จากภายนอกเข้ามาภายในร่างกายมหาศาล เตรียมจะปลดปล่อย การโจมตีที่บ้าคลั่ง เข้ากวาดล้างขยี้ร่างอี้เฉิน ให้กลายเป็นเศษเล็กเศษน้อย

        จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง เขากำหมัดเข้าหากันจนแน่น ก่อนจะเอ่ยพูดออกมาเสียงดังก้อง เขาไม่อยากรู้สึกผิด กับชายแก่จักรพรรดิอี้เทียนหลง คนตระกูลอี้ไปมากกว่านี้ “เราเจรจากันก่อนดีหรือไม่ จักรพรรดิ จ้าววังมังกร”

          “จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง เจ้าเลิกพล่ามได้แล้ว ไม่มีการพูดคุยอะไรทั้งนั้น” ก่อนจักรพรรดิ จ้าววังมังกร จะแอบเห็นรอยยิ้มกว้าง ที่มุมปากของอี้เฉิน ทำให้ห่างคิ้วเขาพลัน สั่นกระตุกขึ้นมาถี่ยิบ “เจ้า ไอ้เด็กเวรโอหัง รนหาที่ตายนัก จงกลายเป็นเศษผงเถ้าธุลีไปเสีย!!”

         เสี้ยวฉับพลันลำแสงพร่างพราว จากปากมังกรวารี ก็พุ่งปราดออกไป พร้อมกับคมหอกสีทองที่เฉียบคม อันตราย กลุ่มมิตรสหายของอี้เฉิน พวกเขาต่างก็สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก แม้แต่ฝ่ามือพวกเขา ยังบีบรัดฝ่ามือเข้าหากันจนแน่น

         เมื่อเห็นพลังทำลายล้างที่มากมหาศาล ปลดปล่อยแสงสีทอง ออกมาพร่างพราว กำลังจะเข้ากลืนกินร่างอี้เฉินในเสี้ยวฉับพลัน จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่บางคน พวกเขายังส่ายหัวออกมาน้อยๆ เตรียมจะสืบฝีเท้าจากไป ก่อนจะหยุดชะงักฝีเท้ากะทันหัน

       เมื่อเห็นอี้เฉินหมุนวาดฝ่ามือ ขับเคลื่อนวงแหวนวัฏจักรขึ้นมา  ก่อนอี้เฉินจะสะบัดฝ่ามือออกไปเบื้องหน้า วงแหวนวัฏจักร ก่อร่างเป็นฟันเฟืองต่อติดกันเป็นชั้นๆ แพร่ขยายออกมากว้างใหญ่ในทันใด พร้อมน้ำเสียงอี้เฉิน ที่เอ่ยเสียงเรียบออกมา เมื่อผลักฝ่ามือออกไปเบื้องหน้า

ไป!!

         ฉับพลันร่างมังกรตัวเขื่องในสระใจกลางวงแหวนวัฏจักรของอี้เฉิน มันก็พุ่งปราดออกไปอย่างบ้าคลั่ง มองเห็นภาพมังกรสีดำขาว แฝงไว้ด้วยเต่า ชีวิตและความตาย พร้อมผสานไว้ด้วยวิชามากมายต่างๆ ของอี้เฉิน พุ่งปราดอัดกระแทกจนแสงพร่างพราว แตกกระจัดกระจาย ออกไปทั่วเก้าสวรรค์ชั้นฟ้า แม้แต่จักรวาล ยังเกิดการสั่นไหวโยกคลอน

       เศษเต๋า ธรรมต่างๆ ปลิวขาดสะบั้นออกไปทั่ว พร้อมเสียงร้องคำราม “ไม่!! ไม่!!” ของจักรพรรดิ จ้าววังมังกร ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา แม้แต่จักรพรรดิคนอื่นๆ เองก็เช่นกัน พวกเขาต่างก็เบิกตาออกกว้าง จนรูม่านตาขยายออกสุด ก่อนจะได้สติกลับมา เมื่อได้ยินเสียงอี้เฉินคำรามออกมาก้อง

        “เจ้ากัดฟันให้แน่นล่ะ ไอ้เวร” ฉับพลันร่างอี้เฉิน ที่เข้ามาประชิดตัวจักรพรรดิ จ้าววังมังกรได้ ฝ่ามืออี้เฉินที่ส่งกำปั้น แฝงไว้ด้วยวงแหวนวัฏจักร เข้าอัดร่างจักรพรรดิ จ้าววังมังกรตัวใหญ่โต จนเกิดเสียง ปัง!! ดังออกมาก้องกัมปนาท มาพร้อมคลื่นลมที่บ้าคลั่ง ตัดสะบั้นออกไปทั่ว

        ร่างจักรพรรดิ จ้าววังมังกร ที่อยู่ในร่างมังกรวารี ดิ้นพล่านเลือดสาดพุ่งกระฉูด ออกไปหลายหมื่นจั้ง ด้วยความเจ็บปวด เมื่อเห็นเต๋า ธรรมภายในกายเขาถูกอี้เฉิน ตัดขาดสะบั้นลงไปอย่างง่ายดาย แม้แต่ญาณ วิเศษที่สำแดงพลัง ไปสู่จุดสูงสุดยังหม่นแสงลง ในเสี้ยวฉับพลัน ทำให้จักรพรรดิจ้าววังมังกร ฉายความหวาดกลัวสุดขีด ขึ้นมาในกรอบสายตา