ณ ร้านอาหารที่ชาลิสาพาพรกรัณย์ และสองหนุ่มหล่อของเธอ เดินทางมารับประทานอาหาร เป็ร้านอาหารกึ่งบาร์กึ่งเรสเทอรองต์ ซึ่งทุกคนมานั่งที่โต๊ะอาหารกันเรียบร้อยแล้ว ก็ต่างพากันสั่งอาหารที่ตัวเองอยากจะกิน
พรกรัณย์รอคอยการมาของผู้หญิง ที่พลกฤตกำลังคบหาดูใจด้วย อยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะหน้าตาเป็ยังไง สวย น่ารักขนาดไหน แต่เธอคิดว่าคงจะสวยแหละ หากไม่สวยพลกฤตคงไม่ตกลงคบหาหรอก ซึ่งนี่ก็เลยเวลาอาหารมาพอสมควร แต่ก็ยังไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นมาสักที
“นี่พี่กฤตคะ... พี่เจนจะมาหรือเปล่าคะเนี้ย?”
ชาลิสาเอ่ยถามพี่ชายสุดที่รักของเธอ ด้วยอารมณ์ที่รู้เลยว่าไม่ค่อยจะพอใจสักเท่าไร เพราะพลกฤตบอกว่าเจนสุดาจะเดินทางมาเจอกันที่ร้านอาหารแห่งนี้ แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังไม่เห็นเจนสุดาจะโผล่มาให้เห็นเลย พนักงานร้านอาหารก็ทยอยยกมาวางบนโต๊ะจะครบตามที่สั่งแล้ว
ซึ่งโดยส่วนตัวของชาลิสา เธอค่อนข้างที่จะเป็คนตรงต่อเวลา ไม่ว่าจะเป็เื่งาน หรือเื่การนัดพบปะกับเพื่อน หรือใครๆ ส่วนพลกฤตนั้นก็ตรงเวลาอยู่แล้วเหมือนกัน เพราะฉะนั้น ชาลิสาจึงไม่ชอบคนไม่ตรงเวลา ไม่ชอบคนที่โกหกพกลมไปเรื่อย
จริงๆ ชาลิสาไม่ค่อยชอบเจนสุดาเป็ทุนเดิมอยู่แล้วด้วย มีหลายสิ่งอย่างที่ดูขัดหูขัดตา แต่ชาลิสาไม่อยากทำให้พี่ชายสุดที่รักของเธอลำบากใจ เพราะยังไงเสียพี่ชายสุดที่รักของเธอก็รักใคร่ชอบพอกับเจนสุดา เธอจึงไม่แสดงอาการไม่ชอบออกมาให้เห็นมากนัก
“มาสิ! เดี๋ยวก็มา ถ้าพวกเราหิวแล้ว พวกเราก็กินกันไปก่อนเลยก็ได้ เอ้าๆ กินกันเลย”
พลกฤตพูดกับน้องสาวสุดที่รัก อย่างที่รู้ๆ ว่ายังไงเจนสุดาก็ต้องมา เพราะนัดกันไว้เป็มั่นเป็เหมาะแล้ว เมื่อเขาเห็นน้องสาวดูเหมือนจะโมโหหิว เขาจึงให้ลงมือรับประทานอาหารตรงหน้ากันได้เลย โดยไม่ต้องรอเจนสุดา
ชาลิสาจึงไม่คิดจะรอใครหน้าไหนอีกแล้ว และไม่สนด้วยว่าใครจะมาช้ามาสายอะไรยังไง เธอยื่นมือไปตักอาหารมาใส่จานให้พรกรัณย์ ก่อนจะตักอาหารมาใส่จานตนเอง
“กินเธอกิน ฉันหิวจนตาลายแล้วนี่ มัวรอคนคนเดียว มีหวังฉันต้องเป็ลมตรงนี้แน่”
“กินค่ะพี่นุ”
ชาลิสาหันไปพยักพยอกบอกกล่าว แก่พรกรัณย์และชิตศนุ เพื่อให้คนทั้งสองลงมือรับประทานอาหารไปพร้อมๆ กัน ไม่ต้องรอใครที่ไหนที่ไม่ค่อยรู้จักเวลาร่ำเวลาอีก โดยที่ชาลิสาเป็คนเริ่มลงมือรับประทานก่อนเลยเป็คนแรก
พรกรัณย์ช้อนสายตากลมโตคู่สวย ที่มีขนตาหนายาวงอน มองหน้าพลกฤตนิดหนึ่ง เขาก็มองสบตากับเธอเข้าอย่างจังพอดี เธอจึงแสร้งก้มลงมองจานข้าวตรงหน้า ยกมือเรียวเล็กหยิบช้อนส้อมขึ้นตักอาหารในจานเข้าปาก และในเวลาต่อมาทั้งชิตศนุและพลกฤตก็ลงมือกินอาหารไปด้วยเหมือนกัน
ทุกคนลงมือรับประทานอาหารกันไปได้สักพักใหญ่ๆ เจนสุดาซึ่งแต่งเนื้อแต่งตัวเซ็กซี่ เปรี้ยวจี๊ดเข็ดฟัน ก็เดินเยื้องย่างนวยนาดเข้ามาภายในร้านอาหาร เจนสุดากวาดสายตาที่แต่งแต้มอย่างวิจิตรสวยงาม มองหาพลกฤตว่าเขานั่งอยู่ตรงมุมไหนของร้าน พอเจนสุดามองเห็นพลกฤตก็ส่งยิ้มหวาน และเดินเยื้องย่างมาที่โต๊ะ
“สวัสดีค่ะทุกๆ คน ขอโทษทีนะที่มาสายไปนิดหนึ่งอ่ะค่ะ”
เจนสุดากล่าวทักทาย ฉีกยิ้มแจ่มใสกับทุกๆ คน แต่พอหันมาเห็นพรกรัณย์ เจนสุดาก็ยิ้มแหละ แต่ก็มองดูเหมือนกำลังประเมินค่าพรกรัณย์ยังไงยังงั้น ซึ่งสายตาที่มองอย่างนี้ ทำให้พรกรัณย์ไม่ค่อยชอบเอาเสียเลย แต่ก็ส่งยิ้มให้ไปตามมารยาท อย่างคนที่พึ่งรู้จักกัน
“อุ๊ย!!... นี่ใช่ไหม? เพื่อนของน้องน้ำชาน่ะ แล้วนี่ชื่ออะไรเหรอ?”
เจนสุดาหย่อนร่างลงไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆ พลกฤต ยื่นมือไปจับแขนแกร่งของพลกฤต อย่างแสดงความเป็เ้าข้าวเ้าของ เหมือนเป็การประกาศให้พรกรัณย์ได้รับรู้ ว่าพลกฤตนั้นมีเ้าของเป็ตัวเป็ตนแล้ว โดยจีบปากจีบคอถามชาลิสาไปด้วย และตาก็มองพรกรัณย์ไปด้วยในคราวเดียวกัน
“นี่นกฮูกค่ะ”
“นกฮูกนี่พี่เจน”
“เป็แฟนของกฤตจ๊ะ.”
ชาลิสาเองที่เป็คนเอ่ยแนะนำพรกรัณย์ ให้เจนสุดาได้รู้จัก แล้วจากนั้นก็เป็ชาลิสาอีกนั่นแหละ ที่หันมาแนะนำเจนสุดาให้พรกรัณย์ได้รู้จัก แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อไป เจนสุดาก็พูดสวนขึ้นมาซะเองเลย
“ค่ะ... สวัสดีค่ะ”
พรกรัณย์มองหน้าเจนสุดา อยากจะะโถามว่าจะพูดทำไมไม่ทราบ ฉันรู้ย่ะว่าเธอเป็อะไรกับพลกฤต แต่ก็ทำเพียงแค่ยิ้มส่งให้ แล้วกล่าวทักทายสั้นๆ
พรกรัณย์รู้สึกทำไมจะไม่รู้ว่า เจนสุดาไม่ค่อยชอบเธอสักเท่าไร ดูจากสายตาที่เจนสุดามองมาก็รู้ โดยไม่ต้องให้ใครมาบอกตรงๆ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมเจนสุดาถึงไม่ชอบเธอด้วย ทั้งที่ก็พึ่งรู้จักกันเอง
“สวัสดีนกฮูก”
“กฤตขา... เจนอยากกินอันโน้นน่ะค่ะ”
เจนสุดากล่าวทักทายพรกรัณย์อย่างขอไปที ก่อนจะหันไปออดอ้อนพลกฤต ให้ช่วยตักอาหารให้ โดยไม่สนใจคนที่นั่งร่วมโต๊ะอีก เจนสุดาทำเหมือนกับว่า โต๊ะนี้มีเพียงเจนสุดากับพลกฤตแค่สองคนเท่านั้น
พรกรัณย์มองดูพลกฤตที่ดูจะตามใจและเอาใจเจนสุดาเป็อย่างมาก ขนาดมาช้ามาสายก็ยังไม่มีทีท่าจะบ่น หรือชักสีหน้าไม่พอใจแต่อย่างใด ก็ให้รู้สึกโหวงเหวง หน่วงๆ ที่หน้าอกด้านซ้าย เธอก้มมองจานข้าว พยายามไม่คิดอะไร กับสิ่งที่กำลังเห็นต่อหน้าต่อตาอยู่ในขณะนี้ และพยายามทำสีหน้าให้เป็ปกติ เพราะเธอยังจะต้องเจออย่างนี้อีกหลายวัน
“พี่นุขา...... น้ำชาอยากกินอันโน้นน่ะค่ะ”
ชาลิสากลอกตามองบน อย่างระอากับการกระทำของเจนสุดา ชาลิสาไม่รอช้า ทำล้อเลียนการกระทำของเจนสุดา โดยไม่สนใจว่าเจนสุดาจะไม่พอใจที่ถูกทำเลียนแบบ
แต่ยังไงเสียเจนสุดาก็ไม่กล้าแสดงความไม่พอใจใส่ชาลิสาหรอก เพราะยังเห็นแก่หน้าพลกฤตนั้นยังไง ซึ่งชิตศนุเห็นชาลิสาร้องขอเช่นนั้น ก็รีบตักอาหารมาใส่จานชาลิสาอย่างเร็วไวเหมือนกัน
๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙๒๙
โห!!... นี่พึ่งเจอกัน เจนสุดายังทำเหมือนจะไม่ชอบขี้หน้านกฮูกแล้ว แล้วท่ารู้ว่านกฮูกแอบชอบพี่กฤต จะไม่แสดงออกจัดเจนเลยหรอ.................... ^_^ ^_^ ^_^ ^_^
232
![[จบ] เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1665036869_61001246.webp)
