ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

กลางดึกคืนหนึ่ง

บ้านของร่างทรงสมศักดิ์ หรือ ร่างทรงผู้เฒ่าตาแดง

ที่นี่เป็นบ้านของร่างทรงชื่อดังซึ่งอยู่ห่างจากสำนักทรงอยู่พอสมควร เป็นที่พักผ่อนรวมถึงเอาไว้เก็บของต่างๆที่ไม่อยากให้ใครเห็นก็เลยอยู่ห่างออกมาจากชุมชนสักหน่อย คนที่จะมาที่นี่ได้มีอยู่ไม่กี่คนซึ่งก็เป็นคนที่รู้เบื้องหลังของร่างทรงสมศักดิ์ดี

“เครื่องรางของขลังเรียบร้อย”

“เลือดปลอมเรียบร้อย”

“แล้วพวกตะปูที่ซ่อนไว้ใช้หลอกชาวบ้านตอนถอนของหละ”

“เรียบร้อยแล้วครับ”ลูกศิษย์คนหนึ่งหันไปพูดกับอาจารย์ของตนหลังจากที่ตรวจเช็คของเรียบร้อยแล้ว

"ดี ถ้าเรียบร้อยแล้วทุกคนก็กลับไปพักเถอะ ขอบใจมากๆที่มาช่วย"พอลูกศิษย์ตรวจทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนายสมศักดิ์ก็บอกให้ทุกคนกลับไปพักผ่อน

ตอนนี้ในบ้านเหลือเพียงลูกศิษย์คนเดียวที่อาศัยอยู่กับเขา

“หึๆงานชมจันทร์ปีนี้โกยเงินบานแน่”ร่างทรงสมศักดิ์ยิ้มอย่างอารมณ์ดี

“อาจารย์อย่าลืมเรื่องเด็กฟ้านั่นด้วยหละ ปีนี้19แล้วเดี๋ยวปีหน้ามัน20บอกให้มันแต่งกับไอ้เคนนั่นได้แล้ว หลังจากนั้นเราคงได้เงินอีกก้อนใหญ่เลย”

“เฮ้ออจริงด้วยฉันก็เกือบลืมไปเลย”พอลูกศิษย์ทักเขาก็นึกขึ้นมาได้

“สวัสดี…มีใครอยู่มั้ยย”

ระหว่างที่ทั้ง2คนคุยกันอยู่นั้นเองมีเสียงตะโกนเรียกมาจากหน้าบ้าน

“ใครมากันดึกป่านนี้”ร่างทรงผู้เฒ่าตาแดงบ่นออกมาเล็กน้อย

“ผมเอง”ลูกศิษย์อาสาวิ่งไปดูให้

พอเปิดประตูบ้านมาก็พบชายหนุ่มหน้าตาดีกับเด็กสาวผมแดงยืนอยู่ 

ออสกับจูนนั่นเอง

ส่วนข้างหลังก็มีอีฟกับริกกี้อยู่ด้วย

“เรามาขอพบร่างทรงผู้เฒ่าตาแดงหนะ”จูนแจ้งเหตุผลที่มา

“ขอโทษด้วยแต่อาจารย์ไม่รับแขกเป็นการส่วนตัวจนกว่าจะจบเทศกาลชมจันทร์ครับ แล้วนี่มันก็ดึกแล้วด้วยยังไงจองคิวนัดล่วงหน้ากับผมไว้ก่อนแล้วกัน”ลูกศิษย์ชายที่มาเปิดประตูกล่าวก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาทำท่าจะลงตารางนัด

“เอ่อตารางแน่นมาก อีกทีก็ต้องเดือนหน้าเลยยังไงผมจะลงไว้ให้ก่อนกรุณาทิ้งเบอร์ติดต่อกลับไว้ให้เราด้วย”ลูกศิษย์พูดหลังจากก้มมองตารางในมือถือ

ถึงแม้ว่าจูนจะมาดึกๆแต่พอเห็นว่ามาขอพบอาจารย์เขาก็พยายามพูดจาให้สุภาพทันทีเพราะคนที่ไม่ได้เข้าไปที่สำนักแล้วมาขอพบเป็นการส่วนตัวมันจะเอาเงินมาให้เยอะเป็นกอบเป็นกำเสมอ

“ไม่ ฉันจะเจอตอนนี้ไปบอกเขาซะ”จูนสั่งด้วยน้ำเสียงวางอำนาจ 

ตลกรึไง

ขนาดนายกของประเทศถ้าเธอจะเจอจริงๆเขายังไม่กล้าให้เธอรอเลยแล้วไอ้ร่างทรงกระจอกนี่จะให้เธอรอเป็นเดือนหรอ

ฝันไปเหอะ

“คุณครับ ผมไม่รู้หรอกนะว่าใหญ่มาจากไหนแต่ขนาดตำรวจหรือนักการเมืองแถวนี้จะพบอาจารย์ยังต้องรอเลย”ลูกศิษย์ปฏิเสธที่จะทำตาม แถมยังบอกกลายๆด้วยว่าอย่าก่อเรื่องเพราะอาจารย์รู้จักทั้งตำรวจทั้งนักการเมือง

“หรอ แต่บังเอิญตำรวจนักการเมืองพวกนั้นสำหรับฉันมันก็แค่พวกกระจอก ไปบอกอาจารย์แกว่าลูกสาวของประธานปิยะจากธนาคารฟินิกส์มาพบ ถ้ามันไม่ยอมให้ฉันเจอรับรองเลยว่ามันเจอดีแน่ๆ”

ลูกศิษย์หนุ่มชะงัก

“แล้วจะรู้ได้ไงว่าคุณเป็นตัวจริง”

“โทรศัพท์ไม่มีเน็ตรึไง ค้นหาทีเดียวก็เจอแล้วหน้าฉันเหมือนที่ลงไว้ในเว็บธนาคารนั่นแหละ”เมื่อได้ยินคำถามจูนก็สวนกลับด้วยความหงุดหงิด

“รอสักครู่ผมจะรีบไปรายงานอาจารย์”ลูกศิษย์พอกดค้นหาแล้วก็พบว่าเป็นตัวจริงก็ตาเบิกกว้าง

ให้ต้อนรับคนระดับนี้อาจารย์มีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นอีกแน่ๆ ต่อไปคงได้เทียบกับพวกที่ดังๆในระดับประเทศอย่าง บิว จิตผิดปกติ หรือ หมอฟราย ตายแล้วตกนรก แน่นอน

จูนได้แต่คิ้วกระตุกเมื่อเห็นหลังของหมอนั่นวิ่งไปริบๆ มันไม่คิดจะเชิญเธอเข้าไปห้องรับแขกหรืออะไรแบบนั้นก่อนด้วยซ้ำ

…

“คุณจูนผมต้องขอโทษด้วยจริงๆเด็กมันไม่ค่อยรู้เรื่องเลยปล่อยให้คุณรออยู่ข้างนอก เชิญที่ห้องรับแขกเลยครับ”ไม่นานชายวัย50ปลายๆก็รีบเดินออกมาเชิญพวกเขาเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว

ได้เจอสักที 

ออสเห็นร่างทรงที่ออกมาต้อนรับก็ฉีกยิ้มเหี้ยม

“นี่ครับ ดื่มน้ำเย็นๆก่อนนะแล้ววันนี้มาหาผมอยากจะรู้อะไรหรือครับ ผมจะรีบทำพิธีถามท่านผู้เฒ่าให้"ร่างทรงสสมศักดิ์พูดกับจูนอย่างสุภาพ

"ไม่ต้อง ก็รู้ๆกันอยู่ว่ามันปลอมทั้งนั้น ฉันจะมาเสนอให้แกทำงานให้เราต่างหาก"จูนยิงตรงเข้าประเด็นทันที

“หา”ร่างทรงชื่อดังขมวดคิ้วมองจูนด้วยสีหน้าไม่พอใจทันทีที่โดนตอกหน้าว่าแหกตาคนอื่น

“นี่คุณ มาที่นี่เพื่อดูถูกกันงั้นหรอ ต่อให้คุณเป็นลูกคนใหญ่คนโตแต่ถ้าพูดแบบนี้ก็ต่างคนต่างไปเหอะ ไอ้ก้านส่งแขกเลย”ร่างทรงวัยกลางคนหันไปสั่งลูกศิษย์ทันทีด้วยความไม่พอใจแล้วก็ทำท่าจะลุกออกไปจากห้อง

แต่ว่า…

“จะรีบไปไหน”ออสพูดด้วยน้ำเสียงเหี้ยม

อีฟเดินไปขวางหน้าทันที

“เงินที่ได้มาเนี่ยเอาไปซื้อที่ในเมืองTซะเยอะเลยนะไหนว่าจะเอาไปสร้างสถานบูชาผู้เฒ่าตาแดงไง”จูนพูดยิ้มๆก่อนจะโยนเอกสารที่คนของอีฟหามาให้

“วันนี้ฉันก็ไปที่สำนักมานะ คนที่กรี๊ดนั่นชื่อคิวใช่ป่ะจ้างมาตั้ง2พันแหนะเล่นละครไม่กี่นาทีเอง”จูนพูดต่อ

และแน่นอนว่าที่เธอรู้ก็เพราะเธอให้อีฟส่งคนตามไปเค้นมาเรียบร้อยแล้ว

“ถ้าทำงานกับฉัน เรื่องพวกนี้จะเงียบ แถมอนาคตฉันจะคุ้มครองนายด้วยว่าไง”จูนยิ้ม

ร่างทรงได้ยินเรื่องที่จ้างคนมาแสดงแตกหน้าเสีย

“พูดอะไรฉันไม่รู้เรื่อง”เขาปฏิเสธทันทีปกติแล้วคนที่เขาจ้างมาจะไว้ใจได้ในระดับนึงไม่รู้เหมือนกันว่าจูนไปเค้นมาได้ยังไงแต่ว่าเขาจ่ายเงินสดยังไงก็ไม่มีหลักฐานอยู่แล้วว่าเขาจ้าง

“ออกไปจากบ้านกูได้แล้วไม่งั้นกูจะเรียกตำรวจ”ร่างทรงตวาดไล่ไม่เหลือความสุภาพแล้ว

“กว่าตำรวจจะมาแกก็เละไปแล้ว กลับไปคุยต่อซะ”อีฟสวนก่อนจะเปิดชายเสื้อออกมาให้เห็นปืนที่เหน็บอยู่ที่เอว

“อาจารย์ปะปืน”ลูกศิษย์ที่ชื่อก้านหน้าซีด

“มึงคิดจะทำอะไร กูเคยไปทำอะไรให้ถึงได้มาหาเรื่องกันแบบนี้”ร่างทรงตื่นตระหนก

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เขาเห็นว่าเป็นลูกคนมีเงินน่าจะทำเงินก้อนใหญ่ให้แถมอาจจะได้ชื่อเสียงอีกเลยให้เข้ามาง่ายๆแต่ไม่คิดเลยว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้

“ก็บอกไปแล้วไงว่าต้องการให้แกทำงานให้”จูนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“ทำงานอะไร”

พอถึงตอนนี้จูนก็เริ่มร่ายยาวเรื่องอิกดราซิลโดยที่ไม่ปิดบังโดยหลักๆงานที่จะให้ร่างทรงทำก็คือรวบรวมข้อมูลจากคนที่มาหาโดยเฉพาะพวกนักการเมืองหรือพวกเจ้าหน้าที่ข้าราชกาล แล้วก็อาจจะให้พูดทำนายเรื่องต่างๆตามคำสั่ง

“ทำแล้วจะได้อะไร”ร่างทรงถามกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องลองถามดูถ้าค่าตอบแทนมันคุ้มก็น่าฟัง

“แลกกับการไม่โดยแฉไม่พอรึ”

แน่นอนว่าจูนไม่คิดจะให้อะไรมันอยู่แล้วเพราะมันก็ทำให้้ฟ้าเดือดร้อนไปเยอะแล้ว

“คิดว่าหาข้อมูลมาแล้วจะลองดีกับกูงั้นหรอ ระวังเถอะกูทำของใส่มึงเอาทรมานจนตายใน3วัน7วัน”ร่างทรงขู่

จูนกรอกตา

ไอ้บ้านี่มันเป็นเล่นเป็นร่างทรงมาหลายสิบปีเลยคิดว่าตัวเองมีวิชาอาคมจริงไปแล้วรึไง

“ออสทำตามใจเหอะฉันขี้เกียจคุยกับคนบ้าแล้ว”จูนเริ่มรำคาญแล้ว

ถ้าเกิดมันต่อรองแบบคนปกติเธอก็ยังอาจจะยอมคุยด้วย หรือต่อให้มันปฏิเสธลูกเดียวก็พอไหว

แต่เล่นเบียวไสยศาสตร์ใส่แบบนี้พอเลย

พอถึงตอนนี้ออสลุกเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าร่างทรงด้วยสีหน้าน่ากลัว