เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่สามสิบเก้า  Familia  ผู้ร่วมกิลด์

ผมรวบรวมสมาธิด้วยความรวดเร็ว

เพื่อเตือนสติตนเองว่า คานาเอะสามารถมองเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าในอนาคตได้

ทางเทคนิค ในเกมส์คือการเพิ่มอัตราหลบหลีกที่เชื่อถือไม่ค่อยจะได้

ในความเป็นจริงไม่น่าแปลกใจที่เธอจะมองเห็นอนาคตในไม่กี่วินาทีข้างหน้านั่นเอง

ถ้าตามใบตัวละครบอกว่าทั้งตระกูลแคนข้างตัวนั้นคิดจะหาประโยชน์จากความสามารถในการทำนายของเธอมาตลอดชีวิตนั่นเอง

ผมคงดูถูกเธอเกินไปนั่นเอง

โอตะมีความทรงจำต่อเธออย่างเด็กผู้หญิงที่อ่อนโยน

ผมมีความทรงจำแบบนักเล่นเกมส์ที่มองว่าเธอเพิ่มอัตราการหลบหลีกได้

การมีสองวิญญาณและสองความคิดเห็นไม่ได้หมายความว่าเราจะมีความเห็นหนึ่งถูกและความเห็นหนึ่งผิด

แต่หมายความว่าเช่นเดียวกับคนทั่วไปเราอาจจะผิดได้ทั้งสองคนในเวลาเดียวกันนั่นเอง

ผมเจอการเล่นเควสต์ที่ทั้งซาตานที่อยู่ในหัวเราและอาจารย์ของเราที่แนะนำเราทั้งสองคนพูดเหมือนกัน แต่เป็นความเห็นที่ผิดเช่นเดียวกัน

ไม่ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้ซึ่งผมพยายามจะทำใจให้กว้างๆเอาไว้อยู่

ผมถอนหายใจ

“คิดให้ดีก่อนเถอะคานาเอะจังถ้าผมบอกว่าพวกเราจะฝ่าฟันแม้นรกจะขวางหน้าอยู่ แบบนิยายโรมานซ์ผมจะไม่ได้หมายความว่าผ่านอุปสรรคความลำบากและความไม่เข้าใจกันแต่ผมหมายถึงมิตินรก ที่มีปีศาจอยู่จริงๆนะ คนอื่นที่มาหาประโยชน์จากเธอน่ะอย่างมากก็ให้เธอเสียเวลาทำนายให้หรือควบคุมการเคลื่อนไหวของเธอ ส่วนผมน่ะทำให้เธอเสียชีวิตได้เลยนะ”

ผมพยายามอธิบายอย่างตรงไปตรงมา

เรากำลังเกี่ยวข้องกับเรื่องราวของจิตวิญญาณและชีวิตคนผมไม่ต้องการการเข้าใจผิดให้เกิดขึ้นในภายหลัง หรือการสำนึกเสียใจ

เพราะหากผมตอบคำถามพลาดโลกอาจจะล่มสลายเลยก็ไม่ใช่ทางเลือกที่แปลกประหลาดแต่ประการใด

แผนการของผมก็เรียบง่ายมากจากการคำนวณของผม ผมต้องหายหน้าไปจากสังคมมนุษย์ปรกติประมาณสองสัปดาห์

จากแบบสอบถามของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งต่อนักเล่นเกมส์มืออาชีพคนหนึ่ง

ว่าจะเล่นแบบเท้าติดแสงต้องทำอย่างไรคะใช้เวลานานหรือเปล่า?

นักเล่นเกมส์ตอบว่า ไม่นานครับสองสัปดาห์เท่านั้นเอง

จริงหรือคะไหนเพื่อนหนูบอกว่าใช้เวลาครึ่งปีแน่ะ?

นักเล่นเกมส์มืออาชีพนั้นกล่าวว่า

สองสัปดาห์ที่ว่านั้นหมายถึงไม่ต้องหลับต้องนอนไม่ต้องกินข้าวและไม่ต้องใช้ชีวิตปรกติเลยน่ะครับ

ซึ่งเด็กผู้หญิงคนนั้นก็ดีใจและนำแนวทางนั้นไปปฏิบัติตาม

เป็นเรื่องอันสวยงามอย่างหนึ่งในความทรงจำของนักเล่นเกมส์มือสมัครเล่นคนหนึ่งอย่างผม

“ชั้นแน่ใจชิสึกะจังชั้นจะติดตามเธอไปแม้ว่าจะเป็นนรกก็ตาม”

คานาเอะจังกล่าวอย่างยิ้มแย้ม

ผมรู้สึกแปลกๆแต่คิดว่าพลังพิเศษของเธอน่าจะจำเป็นในการเดินผ่านด่านหล่มน้ำแข็งในนรกเยือกแข็งผมเลยไม่ได้ว่าอะไร

“ถ้าอย่างนั้นมาเป็นแฟมิเลียกับผมเถอะ”

คานาเอะกอดผมทั้งน้ำตา

“ชั้นรอคอยเธอพูดคำนี้มาตลอดเลย ฮือ”