Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

ตอนที่ 40

หลักฐาน

ทางฝั่งของกวี อยู่ ๆอสรพิษทะเลลึกก็เปลี่ยนท่าทีไปราวกับกำลังโมโหอะไรบางอย่างแถมดวงตาของมันยังเปลี่ยนเป็นสีแดงคอยจ้องมองมาทางแก้วที่กำลังยิงโจมตีมันอย่างไม่วางตาอีกต่างหาก

“ท่าทางมันจะใกล้ตายแล้ว”กวีปิดระบบสื่อสารก่อนจะหันไปมองอสรพิษทะเลลึกด้วยท่ายิ้มแย้มในที่สุดบอสที่รุมเล่นงานกับแก้วมานับชั่วโมงก็เริ่มอ่อนแรงให้เห็นแล้ว แถมเจ้าอสรพิษทะเลลึกยังมีท่าทีเดือดจัดเพราะไม่ว่าจะทำอะไรก็เล่นงานแก้วกับกวีไม่ได้เสียที

“หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะคะลูกธนูของแก้วใกล้หมดแล้ว”แก้วตอบพลางถอนหายใจออกมาเบา ๆการใช้สมาธิเล็งโจมตีจากระยะไกลต่อเนื่องนาน ๆนั้นกินแรงอย่างมากแม้จะมีสกิลของกวีคอยช่วยแต่กว่าจะสร้างความเสียหายให้อสรพิษทะเลลึกจนเริ่มคลั่งได้ก็เล่นเอาธนูที่เตรียมมาเหลือเพียงไม่ถึงร้อยดอกเท่านั้น

“พวกเรารีบปีนขึ้นไปดีกว่าท่าทางแบบนั้นมันคงจะพุ่งเข้ามาอีกรอบแน่ ๆ”กวีเสนอก่อนจะสร้างกำแพงดินขึ้นไปตรงริมผนังถ้ำเพื่อจะใช้ปีนขึ้นไปขืนโดนน้ำในบ่อพิษเข้าพวกกวีคงตายแน่ ๆ

“ฟ่ออออ”ยังไม่ทันจะได้เดินไปที่กำแพงอสรพิษทะเลลึกก็พุ่งเข้ามาหาพวกกวีจนเกิดคลื่นน้ำขนาดใหญ่ซัดเข้ามาหากำแพงดินของกวีอย่างแรงพอร่างของอสรพิษทะเลลึกเข้ามากระแทกกำแพงดินก็พังลงในพริบตาเพียงแต่พวกกวีเตรียมจะย้ายตำแหน่งกันอยู่แล้วทำให้ตอนนี้กวีอยู่ที่ผนังถ้ำฝั่งหนึ่งส่วนแก้วก็อยู่ที่ผนังถ้ำอีกฝั่งหนึ่งทำให้อสรพิษทะเลลึกคว้าได้แต่กำแพงดินเท่านั้น

“แย่ล่ะ...”กวีเบิกตากว้างมองไปรอบๆตัวอสรพิษทะเลลึกแม้จะเข้ามาใกล้แล้วมันก็ยังปล่อยเวทกระสุนน้ำออกไปโจมตีแก้วต่อได้ทำให้ตอนนี้มันยิงกระสุนน้ำเข้าไปตรงจุดที่แก้วยืนจากด้านหลังกำแพงได้อย่างง่ายดายแต่ทว่า...

ฟุบ...

แก้วกระโดดขึ้นสูงเพื่อหลบห่ากระสุนน้ำที่ยิงเข้ามาเพื่อใช้พิษเล่นงานตนเองทำให้อสรพิษทะเลลึกต้องเงยหน้าเพื่อยิงตามขึ้นไปด้านบน

ตูม!!

แก้วยิงกระสุนระเบิดเพื่อเบี่ยงหัวของอสรพิษทะเลลึกลงไปด้านล่างก่อนจะลงไปยืนบนร่างของอสรพิษทะเลลึกอีกครั้งเหมือนการต่อสู้ประชิดตัวตอนแรก

“ถ้าตอนนี้ยังฆ่าแกไม่ได้ก็ต้องตายจริงๆแล้วล่ะ”แก้วจ้องมองอสรพิษทะเลลึกอย่างจริงจังก่อนจะอาศัยร่างของมันเพื่อวิ่งเข้าไปใส่ส่วนหัวของมันจากด้านหลังตอนนี้ลูกธนูของแก้วแทบจะหมดอยู่แล้วทำให้แก้วต้องแลกหมัดครั้งสุดท้ายกับอสรพิษทะเลลึกและเสี่ยงว่ามันยังเหลือพลังชีวิตอีกเท่าไร

ตูม ๆ ๆ ๆ

ไม่ปล่อยให้แก้วต้องเสี่ยงอยู่คนเดียวกวีเองก็กระโดดลงมาบนร่างของอสรพิษทะเลลึกเช่นกัน ตอนนี้พอเข้ามาระยะใกล้กระสุนน้ำของอสรพิษทะเลลึกก็หลบยากขึ้นมากทำให้กวีต้องอาศัยสร้างกำแพงดินขึ้นมาใต้ลำตัวของอสรพิษทะเลลึกเพื่อหลบกระสุนน้ำที่ยิงเข้ามาและใช้เวทโจมตีของธาตุ ไฟ ลม สายฟ้า และ หอกศิลา เข้าโจมตีอีกเป็นชุด ๆอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างความเสียหายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

“โอ๊ย....”แต่เพราะกระสุนน้ำจำนวนมากที่ยิงออกมาจากระยะใกล้นั้นหลบยากมากจริงๆทำให้แก้วโดนกระสุนน้ำเข้าอย่างเลี่ยงไม่ได้ ตัวกระสุนน้ำไม่ได้แรงอะไรแต่ทันทีที่สัมผัสกับน้ำสีฟ้าเรืองแสงที่พุ่งเข้าใส่เส้นเลือดบนแขนของแก้วที่โดนโจมตีเข้าก็เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเสียอย่างนั้นเรียกได้ว่าพิษที่แทรกซึมเข้าไปรุนแรงไม่น้อยเลย

ฉึก!! ฟุบ....

แม้จะโดนพิษเล่นงานจนแขนรู้สึกชาไปหมดแก้วก็ยังอาศัยความเคยชินในการยิงธนูต่อไป แต่ดูเหมือนความแม่นยำเหนือมมนุษย์ของแก้วจะลดลงไปมากทำให้มีบางลูกที่ไม่โดนแม้จะเป็นระยะที่แก้วมั่นใจก็ตาม

ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ

ฝ่ายของกวีนั้นไม่ได้สนใจว่าแก้วจะบาดเจ็บหรือไม่ตอนนี้ต้องจัดการเจ้าอสรพิษทะเลลึกเสียก่อนทำให้กวีตั้งสมาธิที่การโจมตีจนเหมือนกับว่าตอนนี้รอบตัวกวีมีเวทมนตร์หลากหลายบทลอยอยู่รอบตัวเต็มไปหมดส่วนแก้วเองแม้จะได้รับบาดเจ็บก็ไม่คิดจะต้องขอความเมตตาหรือให้ใครมาสนใจเป็นห่วงฝ่ายเธอเองก็ทำหน้าที่โจมตีต่อเนื่องให้ดีที่สุดเท่านั้น

“ฟ่อออออ”ในที่สุดอสรพิษทะเลลึกก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดในจังหวะที่แก้วยิงลูกธนูดอกสุดท้ายออกไปพอดีหัวของมันเหวี่ยงขึ้นด้านบนอย่างแรงก่อนที่หัวของมันจะเหมือนหมดสิ้นพลังงานร่วงลงมาอย่างกับโดนปล่อยลมออกจากตัวไม่มีผิด

เปรี้ยง!!

อยู่ ๆร่างของอสรพิษทะเลลึกก็เหวี่ยงอย่างผิดรูปเข้ามาใส่แก้วที่ยืนอยู่บนตัวมันจนลอยออกไปด้านนอกและหากมองดี ๆจะเห็นว่าแก้วโดนกระสุนน้ำเข้าหลายจุดมากท่าทางขาทั้งสองข้างเองก็คงขยับได้ลำบากมากแล้วแน่ ๆ

“..........”แก้วมองลงไปบนผืนน้ำสีฟ้าเรืองแสงที่กำลังจะตกลงไปเธอว่ายน้ำไม่เป็นอยู่แล้วยิ่งไม่ต้องพูดเรื่องพิษในน้ำและในร่างกายของเธอเลยตกลงไปแบบนี้มีแต่ตายเท่านั้นแต่ก็โชคดีแล้วที่ฆ่าอสรพิษทะเลลึกได้เพราะรางวัลที่เธอได้ก็คือเลเวลจำนวน 3เลเวลต่อให้ตายก็ยังนับว่าไม่เสียหายเท่าไร

ตูม...

ร่างของแก้วตกลงไปในน้ำก่อนจะจมหายลงไปในทันทีร่างกายขยับไม่ได้เพราะพิษที่โดนก่อนหน้านี้ทำให้แก้วจมดิ่งลงไปด้านล่างโดยไม่มีแรงต้านภาพผืนน้ำเบื้องหน้าทำให้แก้วได้แต่ค่อย ๆหลับตาลงและยอมรับความตายเท่านั้น

ตูม....

อยู่ ๆภาพเบื้องหน้าของแก้วก็ปรากฏร่างของกวีที่กระโดดตามลงมาดูเหมือนน้ำจะไม่มีพิษแล้วหลังจากอสรพิษทะเลลึกตายลงทำให้กวีสามารถลงมาในน้ำได้อย่างปลอดภัยแต่พิษที่แก้วโดนก่อนหน้านี้ไม่ได้หายไปไหนทำให้แก้วได้แต่รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้เอายาแก้พิษมาด้วยเท่านั้น....

“...........”ไม่ทราบเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแต่แก้วก็ตื่นขึ้นมาภายในห้องสมุดแห่งหนึ่งที่มีสภาพเหมือนห้องทดลองอะไรบางอย่างเพียงแต่ห้องสมุดแห่งนี้ไม่ได้อยู่ในอาคารแต่กลับอยู่ในถ้ำที่พวกแก้วพึ่งสู้กับอสรพิษทะเลลึกไปนั่นเอง

“ตื่นแล้วเหรอครับ”กวีถามเมื่อเห็นว่าดวงตาของแก้วกำลังมองไปรอบๆอยู่

“ค่ะ....แล้วพิษล่ะ”แก้วถามพลางมองร่างกายของตัวเองด้วยท่าทีประหลาดใจร่องรอยของพิษหายไปหมดแล้ว แถมเสื้อผ้ายังแห้งสนิทอีกต่างหากแสดงว่าเธอสลบไปนานพอสมควร หรือว่าห้องนี้จะเป็นห้องที่อสรพิษทะเลลึกเฝ้าเอาไว้

“พอดีผมมียาแก้พิษติดมาด้วยก็เลยป้อนให้คุณแก้วกินโชคดีที่มันได้ผล”กวีตอบพลางเดินเข้ามาหาแก้วเพื่อดูอาการน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ได้มาจากเกาะเริ่มต้นมีคุณสมบัติล้างสถานะผิดปกติด้วยแต่กวีก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะล้างพิษได้หรือเปล่าก็เลยได้แต่ทดลองดูเท่านั้นซึ่งอาการของแก้วก็หายเป็นปกตินับว่าได้ผลดีก็คงไม่ผิด

“ป้อน......”แก้วกะพริบตาปริบ ๆก่อนจะเอานิ้วแตะไปที่ริมฝีปากของตัวเองเวลาป้อนยาคนที่สลบอยู่มักจะได้เห็นฉากพระเอกเอายาเข้าปากแล้วป้อนให้กับนางเอกทางปากให้เห็นอยู่บ่อยๆ ทำให้แก้วอดที่จะคิดอะไรแบบนั้นออกมาไม่ได้

“ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เกมนี้มีระบบป้องกันการลวนลามอยู่แล้ว”กวีพูดติดตลกออกมาเหมือนรู้ทันว่าแก้วกำลังคิดอะไรเพื่อปกป้องสิทธิ์ของท่านสตรีและบุรุษตัวเกมได้มีระบบป้องกันการลวนลามอย่างการสัมผัสร่างกายส่วนต้องห้ามโดยที่อีกฝ่ายไม่ยินยอมเอาไว้อยู่แล้วหากกวีคิดจะป้อนยาผ่านปากให้แก้วโดยที่แก้วยังสลบอยู่ ระบบจะกระแทกกวีออกจนติดกำแพงทันทีเพราะฉะนั้นกวีไม่มีทางทำอย่างที่แก้วเผลอคิดไปได้แน่นอนแต่ถึงจะไม่ทำแบบนั้นการโดนรู้ว่าตนเองกำลังคิดอะไรอยู่ก็ทำให้แก้วรู้สึกเขินอายไม่น้อยเหมือนกัน

“จริงสิ นี่เป็นรางวัลของพวกเราคุณแก้วจะแบ่งกันแบบไหนดี”กวีถามพลางนำไอเทมจำนวนหนึ่งออกมาวางตรงหน้าโชคร้ายที่ตรงนี้ไม่มีไอช่ามาด้วยทำให้ไอเทมที่ได้จากอสรพิษทะเลลึกค่อนข้างน้อยทีเดียวโดยตัวอสรพิษทะเลลึกนั้นมีไอเทมอย่างกระดูกงูสีคราม เกล็ดสีน้ำเงิน และ เขี้ยวพิษของมันเท่านั้นแต่ไอเทมที่กวีพยายามค้นหาในห้องนี้กลับน่าสนใจไม่น้อย โดยอย่างแรกที่ได้รับคือหนังสือสกิลพิษวิทยาจำนวน 2 เล่ม โดยผู้เขียนหนังสือสกิลทั้ง 2เล่มนี้คงเป็นเจ้าของห้องแห่งนี้ที่ลงมาศึกษาเรื่องพิษของอสรพิษทะเลลึกซึ่งว่ากันว่าเป็นหนึ่งในพิษที่ร้ายแรงที่สุดซึ่งสกิลพิษวิทยาก็เป็นสกิลที่ทำให้ผู้เล่นสามารถใช้พิษได้นั่นเองซึ่งมันมีประโยชน์มากกับแก้วที่ใช้ธนู แต่เพราะมันเป็นรางวัลเควสที่เหมือนจะจัดให้ทุกคนที่ผ่านอยู่แล้วทั้งกวีทั้งแก้วเลยสามารถแบ่งกันได้คนละเล่มพอดี

นอกจากนี้ในห้องสมุดลับแห่งนี้ก็ยังมีแหวน เพิ่มพลังโจมตีและผลของพิษขึ้น 10 % หนึ่งวงสร้อยคอป้องกันพิษ 40% หนึ่งวงรวมถึงไม้เท้าอสรพิษอีกหนึ่งชิ้น ทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่เป็นของเลเวล 70 ทั้งสิ้นซึ่งนั่นก็หมายความว่ากวีและแก้วยังใส่มันไม่ได้นั่นเอง

“คุณกวีเอาไปเถอะค่ะนี่เป็นเควสของคุณกวีนี่นา”แก้วยิ้มออกมาด้วยท่าทีใจดี สำหรับเธอแล้วแค่รอดมาได้ก็เหลือเชื่อแล้ว

“ไม่ได้หรอกถ้าไม่มีคุณแก้วผมก็คงล่านกนางแอ่นไม่ได้ด้วยซ้ำอย่างน้อยสมุดสกิลก็ต้องให้คุณแก้วเก็บเอาไว้”กวีว่าพลางนำสมุดสกิลที่มี 2เล่มให้แก้วไปเล่มหนึ่ง ของชิ้นนี้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องแบ่งกัน

“งั้นชิ้นอื่นคุณกวีก็เก็บไว้เถอะ”แก้วรับหนังสือมาด้วยท่าทีขอบคุณแต่กวีกลับไม่ได้ยื่นมาให้แค่หนังสือนี่สิ

“สร้อยอันนี้เหมาะกับผู้หญิงมากกว่าคุณแก้วเก็บเอาไว้เถอะ”กวีว่าพลางนำสร้อยออกมาให้แก้วอีกชิ้นตัวคทานั้นเหมาะกับจอมเวทอย่างกวีมากกว่าส่วนแหวนกับสร้อยนั้นไม่ว่าชิ้นไหนกวีก็ยินดีแบ่งทั้งสิ้น

“แต่ว่ามันเอาไปขายได้นะคะ”แก้วตอบพลางมองสร้อยคอที่กวียื่นมาให้ตน พอเลเวลสูง ๆมอนสเตอร์ก็จะมีการโจมตีหลากหลายขึ้นและการใช้พิษก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร การมีสร้อยคอป้องกันพิษดี ๆอย่างนี้ต้องเป็นประโยชน์แน่ๆ

“ถือว่า..มันเป็นตัวแทนความทรงจำที่เราได้ร่วมสู้ด้วยกันเถอะครับ”กวียิ้มออกมาพลางวางสร้อยเส้นนั้นลงไปบนมือของแก้วด้วยท่าทีอ่อนโยนคำพูดของกวีเหมือนจะสื่อไปทางอื่นได้แต่ก็เหมือนจะไม่ได้แต่ไม่ทราบทำไมแก้วถึงยอมรับสร้อยมาอย่างว่าง่าย แถมยังรู้สึกว่าแก้มของตัวเองร้อนผ่าวอย่างประหลาดท่าทางสร้อยเส้นนี้เธอคงต้องรักษามันเอาไว้อย่างดีเสียแล้ว