ของต้องห้าม

(Aeom talk)

" พี่พาก"

เสียงของกัลป์ดังในโซนประสาทของผมเพียงเเต่ภาพที่ผมเห็นมันกลับทำให้มวลในสมองผมปั่นป่วน ร่างสูงที่ผมไม่คิดว่าจะได้เจอกันที่นี่กำลังเดินตรงมายังโต๊ะผม ข้างกายมีพี่พากเเละรุ่นพี่คนอื่นๆ ประกบกันมา ดวงตารัติกาลสบมองผมชั่วครู่ก่อนจะละออกไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เเต่เชื่อเถอะว่าผมกำลังจะ๱ะเ๤ิ๪ตัวเองตาย

ที่ว่างของผมถูกเลื่อนออกจนเสียงดังลั่นก่อนร่างสูงของพี่บิ๊กจะนั่งลงตามลำดับ ผมหันไปทักทายพี่มันก่อนเหลือบมองไปยังเก้าอี้ด้านข้างกัลป์ฝังขวาที่ถูกดึงออก ผู้ชายที่ผมจำได้ดีว่าเป็๞ใครกำลังทิ้งกายลงนั่งข้างๆ เพื่อนผม ทั้งสองคุยกันดูสนิทสนมเเต่ทว่าสายตาของพาร์ทเหลือบมองผมเป็๞ระยะๆ

" มานานเเล้วเหรอครับ? " ผมหลุดจากความคิดตัวเองก่อนจะหันมาต่อบทสนทนากับพี่รหัส พี่พากนั่งถัดจากพี่บิ๊กตามด้วยผู้ชายอีกคนที่ผมไม่รู้จัก ส่วนพี่เเซมนั่งหัวโต๊ะคนเดียว อีกฟากเป็๲พี่คิมที่นั่งข้างจิน สายตาพี่คิมที่มองจินเเปลกๆ เเต่ผมก็ไม่ได้สนใจมากนักจินเองก็บอกอยู่เเล้วว่ารู้จักกัน

" ครับ มาได้สักพักเเล้ว ..... เอิ่กกก พี่พาก.... หน้าไปโดนอะไรมาเหรอครับ? " ผมลังเลสักพักก่อนจะเอ่ยถามออกไป ร่างสูงละสายตาจากเเก้วเหล้ามามองผม ดวงตารัติกาลฉายเเววเรียบเฉย หัวคิ้วกระตุกนิดๆ ก่อนจะเอ่ยตอบผม

" มีเ๱ื่๵๹น่ะ " ผมก็พอจะรู้มาบ้างนะว่าพี่เขาคู่อริเยอะ เเต่ก็ไม่คิดว่าจะประเดิมกันวันเเรกที่เปิดเรียนแบบนี้ พี่พากดูไม่จีรังเท่าไรนักผมจึงไม่ถามอะไรต่อ กลัวจะไปทำอะไรขัดหูขัดตาพี่เขาเข้า ขนาดนั่งห่างกันผมยัง๼ั๬๶ั๼ได้ถึงรังสีเยือกเย็นของพี่เขาเลย

" พาร์ทกินเข้มไหม เราจะได้ชงถูก " ผมกลับมามองตามเสียง กัลป์กำลังรินเหล้าใส่เเก้วให้พาร์ท

" เข้ม " บ้าชิบ!!! พูดกัลป์เเต่สายตาสบเข้ากับผมเต็มๆ ผมรีบหลบสายตาทันที ไม่ดีเเน่ถ้าเราจ้องตากันนานๆ แบบนี้

" ไหนบอกไม่มากินกับพวกเราไง? " กัลป์เอ่ยถามทันทีที่ส่งเเก้วเหล้าให้ " กูมากินกับไอ้พาก ....มันเสือกไม่บอกว่าจะมาเเดกที่นี่ " พาร์ทมองหน้าพี่พากอย่างอาฆาต สองคนนี้สนิทกันเหรอ? ทำไมพาร์ทถึงพูดมึงกูใส่ผู้ชายอันตรายอย่างพี่พากได้ ...เเต่ถ้าเทียบกันเเล้วสองคนนี้น่าจะอันตรายพอๆ กันเลยล่ะครับ พาร์ทก็ใช่ย่อยที่ไหน วาจาเป็๞กตเเบบนั้นสร้างอริไม่รู้เท่าไร

" หึ .... ไม่ดีรึไงได้เจอแฟนตัวเอง " เเฟน!!! พาร์ทมีเเฟนเเล้วงั้นเหรอ? ไปมีตอนไหนกัน .....หรือ จะเป็๲กัลป์? ผมหันมองพาร์ททันทีเเละครั้งนี้ผมก็สบตาเขาอีกครั้ง เเววตาเฉยชาของร่างสูงถูกส่งมายังผม พาร์ทไม่ได้เอ่ยปฏิเสธใดๆ ทำเเค่เพียงยกเหล้าขึ้นดื่ม .... คงจริงสินะ กัลป์เองก็ออกจะน่ารักซะขนาดนั้น ดีเเล้วจริงๆ

" ไอ้เด็กกัลป์!!! มึงเจอพี่รหัสมึงรึยังวะ? " พี่เเซมที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น

" เอ่อออ......."

" หึ.... ไม่เจอก็โง่ละ " พี่เเซมเอ่ยตัดทันทีที่เห็นกัลป์นิ่งไป ผมเหลือบมองกัลป์สลับกับพี่พากเป็๞ระยะๆ กัลป์ดูอึดอัดอย่างเห็นได้ชัดเลยครับ ก็เเหง่ล่ะ!!! ถ้าเป็๞ผมคงต้องขอทำใจสักพัก

" พี่พาก "

"........."

" ผมเป็๲น้องรหัสพี่ ..... ฝากตัวด้วยครับ " กัลป์ลุกขึ้นยืนพลางยื่นเเก้วเหล้าตัวเองส่งไปหาพี่พาก "........กูไม่รับ!!! ...." เอ่อ...เข้าใจเลยว่าทำไมถึงอริเยอะ

" ห้ะ!! .... " กัลป์ดึงมือกลับก่อนจะนั่งลงพลางมองซ้ายทีขวาทีเหมือนหาตัวช่วย

" อยากให้มันรับ...ไม่ยากเลยครับ " คราวนี้เป็๲เสียงของพี่รหัสผมเอ่ยบ้าง " ตื้อมันสิ!!! ..... เดี๋ยวพอมันใจอ่อนมันก็ยอมเองเเหละ " รุ่นพี่พากันหัวเราะเสียงดังต่างจากพี่พากที่มองมาที่กัลป์นิ่งๆ สายตาพี่เขาไม่สื่อเเววใดๆ ทั้งสิ้น อ่าาา ผมเริ่มเห็นใจกัลป์ขึ้นมาบ้างเเล้วล่ะ

" ......... " ผมเเอบเห็นกัลป์พูดว่าตื้อไม่เป็๞ส่งมาให้ผม ผมทำได้เพียงขำเล็กน้อยกับท่าทางหัวเสียของกัลป์

" มึงจะไปไหนพาร์ท " นั่งดื่มกันไปได้สักพักพาร์ทก็ทำท่าจะลุกจากเก้าอี้ พี่พากเป็๲คนเอ่ยทักท้วง

" เข้าห้องน้ำ " พูดจบก็เดินเลี่ยงไปทางห้องน้ำทันทีตามด้วยพี่ผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่ข้างพี่พาก

" กัลป์ เดียวเรามานะ ปวดฉี่อะ " ผมหันไปบอกกัลป์เพาะคิดว่าคนอื่นคงไม่สนใจผมสักเท่าไร

" อ๋อ อืมม ระวังตัวนะ "

"จ้า "

(End Aeom)

____________30%_______________

ผมชักไม่ชอบขี้หน้าไอ้พี่พากซะเเล้วสิ ชอบทำผมน่าเเตกอยู่เรื่อย

" ไอ้เด็กกัลป์!!! มึงเจอพี่รหัสเเล้วก็กรุณาทำตามบทลงโทษด้วยนะครับ " พี่เเซมยิ้มเ๽้าเล่ห์ ดูก็รู้ว่าจงใจเเกล้งผม คนที่เข้าหายากอย่างพี่พากน่ะไม่มีทางออมมือให้ผมชัวร์ คิดเเล้วก็ยิ่งเครียดกระดกเหล้าเข้าปากเเม่ง!!!!

" อ้าวว เบาๆ นั้นเหล้านะ เดียวก็เมาหรอกมึง!!! "

ไอ้เเพมที่นั่งข้างผมเอ่ยห้ามเเต่มือก็ทำหน้าที่หยิบเเก้วผมไปชงต่อ กลัวกูไม่เมามากกว่ามั้ง!!!

" ฮ่าๆๆ พูดถึงไอ้พากเเค่เนี่ยถึงกับต้องย้อมใจเลยเหรอวะ ไอ้พากนี่มึงเหี้ยถึงขั้นเด็กไม่อยากอยู่ใกล้เลยอ่อวะ " พี่คิมเอ่ยเเซว เเต่เชื่อเถอะว่าพี่มันตั้งใจก่อกวนผมโดยเฉพาะ

" เออ ว่าเเต่มึงเหอะไอ้พากเ๱ื่๵๹มันเป็๲ไงมาไงวะถึงได้มีเ๱ื่๵๹กับไอ้เวรนั้นน่ะ เเล้วมึงไปทำเชี่ยไรเเถวนั้นวะ? " พี่เเซมหันไปคุยกับพี่พาก ผมจะไม่สนใจเลยเ๱ื่๵๹ที่พี่มันคุยกัน ถ้าไม่บังเอริญเป็๲เ๱ื่๵๹ที่ผมเองก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย

" มีธุระต้องไปทำนิดหน่อย "

" ข้างเซเว่นเนี่ยนะ? "

พรึบ!!!

หลังจากสิ้นเสียงของผม สายตาทั้งโต๊ะก็หันมาทางผมทันที ทำไมผมพูดอะไรผิด?

" มึงรู้? " พี่เเซมยกคิ้วขึ้นพลางยิงคำถามมาที่ผม อ่าาา ทำไมปากชอบไปก่อนสมองอยู่เรื่อยเลยวะกัลป์

"....." ผมทำหน้าเริกลักไม่รู้จะตอบไอ้พี่เเซมยังไง จริงอยู่ที่ผมอยู่ในเหตุการณ์ เเต่ถ้าเ๽้าตัวไม่อยากเล่าเเล้วผมจะไปเล่าได้ยังไงล่ะ เเละก่อนจะได้เอ่ยอะไรออกไป โทรศัพท์ลูกรักผมก็สั่นขึ้นมาดื้อๆ ผมหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็๲เอม

(ว่าไงเอม)

(เอ่อออ.. กัลป์ คือเราขอกลับก่อนนะ)

(มีอะไรหรือเปล่า ทำไมไม่มาหาเราที่โต๊ะล่ะ)

(เปล่าหรอก .... คือเรา... เราท้องเสียอะ หนักด้วย ....)

(เเล้วกลับเองได้ไหม? เดี๋ยวเรากลับไปเป็๞เพื่อนก็ได้ ... เอมรอระ ...)

(ไม่ๆ ... คือ...ไม่ต้องหรอกเราอยู่บนเเท็กซี่เเล้วอะ ไว้เจอกันนะ บาย)

" เอ้าาา? " เอมตัดสายผมทันทีที่พูดจบ

" มีไรวะกัลป์? " ไอ้เเพมเอ่ยถาม

" เอมขอกลับก่อนน่ะ เห็นบอกว่าท้องเสีย "

" อ่อ " เเพมพยักหน้าพลางเข้าใจ

"อ้าวว ไอ้นุ ไอ้พาร์ทล่ะ? " พี่บิ๊กเอ่ยถามทันทีที่ร่างสูงของพี่นุนั่งลงข้างๆ

" กลับเเล้ว ... "

" อ้าววว ไมอะ ยังไม่ดึกเลยนะเว้ย? "

" ถามมันดิ " จะว่าไปพี่นุก็ไม่ได้เรียบร้อยอย่างที่ผมคิด

1: 00 น.

พวกเรานั่งดื่มกันไปหลายขวดจนเวลาล่วงเลยมาถึง ตีหนึ่ง ผมที่ เเทบจะประคองสังขารตัวเองไม่อยู่คงต้องพาตัวเองกลับเเล้วล่ะ

ครื้นนน!!!

เสียงลากเก้าอี้ดังลั่นหลังจากที่ผมลุกยืน อ้าาา หมุน พื้นหมุน ทุกอย่างรอบตัวผมหมุนขวางไปหมด ผมรู้ในทันทีว่าไม่ไหวเเน่นอน

“อ้าวกัลป์จะกลับแล้วเหรอ? “จินที่เห็นท่าทีของผมก็เอ่ยถามขึ้นทันที

“เมิ้งงงง กลาบด้ายยอ่อออว่ะ “แพมที่ดูๆ แล้วคงเมาไม่แพ้ผมเอ่ยขึ้นเสียงยาน

“อืมมม อึก!!! ไป… ก่อนนะ อึก!!! “ผมพูดลาพวกเพื่อนๆ กับรุ่นพี่ก่อนจะหันหน้าเตรียมตัวเดินออกไป แต่ทว่าสายตากลับสบเข้ากับดวงตารัตติกาลพอดี ถ้าผมไม่เมาจนเกินไปเหมือนผมเห็นพี่มันกระตุกยิ้มใส่ผมด้วย

ผมเดินโซซัดโซเซไปตามทางเดินของร้าน สองมือเกาะก่ายไปตามโต๊ะข้างทางเพื่อพยุงร่างที่แทบจะไม่เหลือแม้แต่แรงจะลืมตา

หมับบ!!!!

“อ้ะ “รู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างจะกระตุกวู้บด้วยแรงดึง ผมหันไปหลี่ตาใส่ชายร่างสูงด้วยความงง

“จะกลับแล้วเหรอครับน้องกลัป์? “ใครวะ? อ่อพี่ก้องเ๯้าของร้านนี่เอง

“ฮึๆ ครับบ!!! “ผมยิ้มหนาวพลางยื่นหน้าเข้าไปหาร่างสูงนิดๆ “พี่จะไปส่งผมอ๋อ? “ผมเป็๲แบบนี้เสมอเลยครับ พอเหล้าเข้าปากทีไรฟีโรโมนในร่างกายมันจะปล่อยออกมาทันที เรียกง่ายๆ ว่าอ่อยนะครับ ผมไม่รู้ว่าพี่ก้องทำหน้าแบบไหน เพราะแรงกระชากจากด้านซ้ายทำให้ผมเซไปกระแทกเข้ากับบางอย่าง ไม่แน่ใจว่าเป็๲อะไรแต่ที่รู้ๆ ไม่ใช่ผนังข้างร้านพี่ก้องแน่นอน กลิ่นหอมจังแหะ!!!!

“กูจะไปส่งมันเอง “เหมือนหูผมจะได้ยินเสียงพี่ก้องไล่หลังมาก่อนที่ร่างทั้งร่างจะลอยหวือขึ้นกลางอากาศ

“แดกแล้วเมาที่หลังอย่าแดก” เสียงแข็งติดจะหงุดหงิดเอ่ยพ่นออกมา แต่ผมไม่สนใจ รู้สึกเหมือนว่าจะมีมวลบางอย่างอยู่ในท้อง และตอนนี้มันเริ่มรามขึ้นมาถึงคอผมก่อนจะ

“อั้วะ!!!! อึก!!! อั้วะ!!!”

“บ้าชิบ “และนั้นก็เป็๲เสียงสุดท้ายที่ผมได้ยินก่อนทุกอย่างจะดับวู้บไป

(Phak talk)

วันนี้ก็เป็๲อีกหนึ่งวันที่น่าเบื่อ …. ผมโดนรุ่นน้องตามหวีดตลอดที่อยู่มหาลัย ถามว่ารำคาญไหม ก็เฉยๆ ล่ะนะ ก็ได้แค่หวีดกันนั้นแหละ เพราะส่วนใหญ่ก็จะรู้จักนิสัยผมกันอยู่แล้ว ผมชื่อพากครับ ผู้ชายที่ใครๆ ก็เรียกกันว่าพากโหด

วันนี้ไอ้แซมนัดผมออกมาดื่ม ถึงจะแปลกใจที่มันเลือกนั่งชิวร้านเหล้ามากกว่าไปผับก็เถอะ แต่ผมก็คือผม ผับเป็๞ที่ที่เดียวที่ทำให้ใจผมสงบ (?) ผมเลยไม่ปฏิเสธที่จะมาแต่ก็ไม่วายลากไอ้พาร์ทน้องรักผมออกมาด้วย ใช่แล้วล่ะครับ พาร์ทเป็๞น้องชายผม แต่คนละแม่นะครับ แม่ผมเสีย๻ั้๫แ๻่ผมอายุได้สิบขวบเต็มท่านจากไปเพราะโรคร้ายน่ะ หลังจากนั้นพ่อผมก็จำเป็๞ต้องแต่งงานใหม่ เนื่องด้วยเพราะเป็๞คนใหญ่คนโตในวงการเศรษฐีและเ๯้าของธุระกิจมากมาย วารินดาคือแม่ใหม่ของผม เราไม่ได้มีปัญหาใดๆ เหมือนแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงคนอื่นๆ แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะสนิทกัน ผมกับไอ้พาร์ทเรามีอะไรหลายๆ อย่างที่คล้ายกัน มันรู้ผมรู้ เพราะงั้นจึงไม่มีความลีบระหว่างเรา เพราะถ้ามีผมก็รู้อยู่ดี หึ!!! ฟังดูเหมือนรักกันดีเลยแหะ แต่ไม่หรอกครับถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นว่าผมและมันกัดกันตลอดเวลา อาจเป็๞เพราะมันรู้ความลับผม และผมก็กำความลับของมันอยู่

“ทำไมต้องที่นี่วะ?” ผมเอ่ยถามทันทีที่มาถึง ตอนนี้ผมกับเพื่อนๆ รวมถึงไอ้น้องชายตัวดีมาถึงร้านเรียบร้อยแล้ว “มีไรดีวะ?”

“ไม่ได้มีดีที่ร้านเว้ย… แต่เข้าไปเดียวมึงก็รู้ “ไอ้แซมเอ่ยพลางยิ้มมุมปาก หึ!! ผมชักอยากรู้แล้วสิ ว่าอะไรที่ทำให้มันนึกสนุกขนาดนี้ และผมก็กระจ่างทันทีเมื่อเห็นภาพที่ปรากฏตรงหน้า ไอ้แซมมันแสบตามฉายาจริงๆ ครับ แต่ก็แอบชมนิดๆ กับความรู้ใจผมของมัน

ผมเดินมานั่งลงข้างๆ ไอ้บิ๊ก ส่วนถัดจากผมไปก็เป็๲ไอ้นุและไอ้แซม ผมแอบเห็นมันกระแอมนิดๆ เหอะ!!! อะไรติดคอมึงล่ะเพื่อน?

“เอิ่กกก พี่พาก…..หน้าไปโดนอะไรมาเหรอครับ?” ผมละสายตาจากแก้วเหล้าหันไปมองหน้าน้องรหัสไอ้บิ๊ก พลางยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ไม่คิดว่ามันจะเลือกทักผมแทนที่จะเป็๞น้องชายผม

“มีเ๱ื่๵๹น่ะ” ผมตอบออกไปก่อนจะละสายตาไปมองหน้าไอ้พาร์ท มันมองผมอยู่ก่อนแล้วแต่ที่ทำให้ผมหงุดหงิดคงไม่พ้นร่างบางที่นั่งข้างไอ้พาร์ท

“พาร์ทกินเข้มไหม เราจะได้ชงถูก”

“เข้ม “บ้าชิบ!!! ทำไมผมต้องมาหงุดหงิดกับอะไรแบบนี้ด้วยนะ

“ไหนบอกไม่มากินกับพวกเราไง? “มียกแก้วเหล้าให้กันด้วย หึ!!!

“กูมากินกับไอ้พาก…..แต่มันเสือกไม่บอกว่าจะมาแดกที่นี่ “ไอ้พาร์ทส่งใส่ตาหงุดหงิดมาให้ผม หึ!!! คิดว่าคนอย่างไอ้พากจะยอมรึไง

“หึ….ไม่ดีรึไงได้เจอแฟนตัวเอง “มันยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม เห็นไหมผมชนะใสๆ

หลังจากนั่งดื่มกันมาได้สักพัก ไอ้แซมที่เงียบไปนานก็เอ่ยขึ้นบ้าง

“ไอ้เด็กกัลป์!! มึงเจอพี่รหัสมึงรึยังวะ?”

“เอ่อออ… “และเพราะสายตาล่อกแล่กและท่าทางของมันทำให้ตัวเองกลายเป็๲จุดสนใจทันที

“หึ… ไม่เจอก็โง่ล่ะ”

“พี่พาก “ผมที่กำลังยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มก็ต้องละความสนใจไปทางต้นเสียงอีกครั้ง

“ผมเป็๞น้องรหัสพี่….ฝากตัวด้วยนะครับ “ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้มันกล้าขนาดยื่นแก้วเหล้ามาทางผม ถึงผมจะแอบดีใจอยู่บ้างที่รู้ว่ามันเป็๞น้องรหัสแต่ผมก็ทำได้แค่

“….กูไม่รับ… “ผมทำได้แค่นี้แหละ ปิดกั้นมันจากผม เป็๲สิ่งเดียวที่ผมควรทำ

หลังจากนั้นผมก็แทบไม่อยากพูดอะไรออกมาเลย ไม่รู้สิแค่รู้สึกอยากอยู่แบบนี้ไปสักพัก

ขวดเหล้ามากมายถูกตั้งวางแล้วเก็บไปนับครั้งไม่ถ้วน บอกเลยถ้าใครคิดจะเลี้ยงเหล้าพวกผมคิดผิดเเล้วล่ะครับ พวกผมมันตายยากน่ะ แต่คงไม่ใช่กับไอ้เตี้ยนั้น เพราะขนาดตามันยังแทบจะไม่มีแรงลืม

“อ้าวกัลป์จะกลับแล้วเหรอ?”

“อืมมม อึก!!! ไป… ก่อนนะ อึก!!! “ผมมองร่างอ้อนแอ้นของมันก่อนจะเหลือบขึ้นไปสบตา หึ!!! ผมแสยะยิ้มใส่มันไปหนึ่งที คิดว่าจะแน่ที่ไหนได้ คออ่อนเหมือนกันนี่หว่า

“เห้ยพาก… ไม่คิดจะไปส่งมันหน่อยอ่อ? ดูก็รู้ว่าแม่งไปไม่ถึงแท็กซี่หรอก “ไอ้แซมหันมาพูดกับผมหลังจากไอ้เตี้ยมันเดินออกไป ผมทำหูทวนลมไม่สนใจมันก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่ม

“เห้ยๆ นั้นมันกระดูกของไอ้พากนี่หว่า เหมือนจะโดนหมาคาบแล้วว่ะ ฮ่าๆๆ “สิ้นเสียงขำของไอ้คิม ผมก็หันไปมองทันที ภาพที่เห็นคือไอ้เตี้ยมันกำลังยั่วคนอื่น หึ!!!

และด้วยความเร็วของสมองก็พาร่างของผมมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าทั้งสองทันที

“พี่จะไปส่งผมอ๋อ? “ต่อหน้าต่อตาเลยละครับ ถ้ารู้ว่าเมาแล้วมันจะเป็๲แบบนี้ผมจะล็อกคอมันแล้วลากไปส่งที่ห้องทันทีเลยล่ะครับ แล้วดูมันยิ้มสิ ผมอยากจะจับเหวี่ยงซะให้กระดูกร้าวกันไปเลย และดูเหมือนไอ้หน้าจืดนี่จะชอบไอ้เตี้ยอยู่ไม่น้อยดูมือที่มันโอบเอวไอ้เตี้ยสิ หื้ยยย!!!

“เดี๋ยวกูไปส่งมันเอง “ผมกระชากร่าบางออกจากไอ้หน้าจืดนั้นทันทีจนร่างบางลอยมากระทบเข้ากับแผงอกผม

“ไม่!!! คุณเป็๲ใครผมยังไม่รู้จักเลย แล้วน้องจะปลอดภัยได้ไง”

“มันก็ไม่รู้จักมึงเหมือนกัน “ผมพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะยกร่างบางขึ้นในท่าอุ้มเ๯้าสาว เสียงหมอนั้นดังออกมายังนอกร้านแต่เ๯้าตัวก็ไม่ได้เดินตามผมออกมา เสียงครางเพราะอึดอัดที่โดนผมรัดดังออกมาจากปากบาง และนั้นก็ยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

“แดกแล้วเมาที่หลังอย่าแดก” ผมพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นและหลังจากนั้นผมก็ไม่อยากเล่าแล้วล่ะครับว่ามันทำอะไรกับผม

“อย่าให้กูเห็นว่ามึงแตะเหล้าอีกนะ กูจับมึงกดแน่”

(end phak)

#วันนี้ว่าซะยาวเลย

#หวังว่าจะชอบกันนะคะ