เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 114 ประณามและปกป้อง"ไม่ทราบว่าท่านเซียนนักพรตมีธุระอะไรกับข้า?" ซูเวยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นไม่ตื่นตูมและแสดงท่าทางอ่อนน้อม"ในวันที่เชียนจางถูกฆ่าและเจ้าเห็นเขาตายได้อย่างไร"เซียนนักพรตจ้องมองและลมหนาวเย็นแล้วน่ากลัวแผ่กระจายออกมาตรงกดทับเขาเขาตกใจและก้าวถอยหลังสูดลมหายใจแรงและเปล่งเสียง"ในวันนั้นนักพรตเชียนจางถูกมารคลั่งไล่ล่าและโดนวิชากรงเล็บปีศาจควักหัวใจมากัดกินแล้วตายทันที""เป็นที่น่าเสียดายที่ข้าเข้าไปช่วยเขาไว้ไม่ทัน ไม่งั้นนักพรตเชียนจางคงไม่ตาย""มารคลั่งช่างร้ายกาจและชั่วร้ายยิ่งนัก มันบังอาจสังหารนักพรตเชียนจางแห่งราชสีห์ทองคำโดยไม่เกรงกลัวชื่อเสียงพวกท่าน"เขาถอนหายใจและกรีดร้องแล้วมีสีหน้าท่าทางเศร้าโศกเสียใจแล้วตะโกน"ทุกคนต่างเรียกข้าว่าผู้กล้าหนุ่ม แต่ข้ากลับไม่สามารถช่วยเหลือนักพรตเชียนจางได้และต้องกลายเป็นเป็นคนบาปในสายตาราชสีห์ทองคำที่มีคุณธรรมสูงส่งอย่างพวกท่าน""ข้าต่อสู้และแก้แค้นให้กับเหล่าสาวกราชสีห์ทองคำที่ตายไปอย่างเต็มที่ แต่พวกท่านที่มีคุณธรรมกลับมองข้า..."น้ำเสียงยอดเยี่ยมและทรงพลังมากซึ่งทุกคนรอบตัวได้ยินคำพูดเขาทั้งหมดหลังจากนั้นผู้คนในเมืองหมอกดำหันมองดูเหตุการณ์และพบว่าเป็นภาพไม่คุ้นเคยได้ฟังและเข้าใจสถานการณ์เรียบร้อยสำนักราชสีห์ทองคำในสายตาผู้คนเป็นผู้มีคุณธรรมสูงส่งและติดอันดับต้นของโลก แต่ตอนนี้พฤติกรรมที่แสดงกลับแตกต่าง"ผู้กล้าซูเวยเขาเป็นฮีโร่และช่วยชีวิตพวกเราเอาไว้ ทำไมสำนักราชสีห์ทองคำที่มีคุณธรรมสูงส่งถึงมองเขาเป็นคนบาปได้กัน เรื่องนี้ต้องมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้นแน่""จริงด้วย เขาช่วยแก้แค้นให้กับเหล่าสาวกราชสีห์ทองคำ แต่กลับมองเขาในแง่ร้าย""หากไม่มีผู้กล้าซูเวยและป่านนี้พวกเราตายหมดแล้วพวกท่านเข้าใจเขาผิด"ฝูงชนต่างรุมประณามกับพฤติกรรมอันก้าวร้าวของสำนักราชสีห์ทองคำผู้คนมากมายที่ได้ยินเสียงตามสายลมและพวกเขาเริ่มทยอยมารวมตัวกันมากขึ้นประณามพวกเขาและปกป้องซูเวยเหล่านักพรตราชสีห์ทองคำใบหน้าน่าเกลียดและน่าเกลียดมากแล้วตะโกนว่า"หยุด!"หลายคนตกใจและตกตะลึงทีละคนจ้องมองพฤติกรรมนักพรตซึ่งต่างกับสิ่งที่คิดเอาไว้แล้วสายตาแทบไม่เชื่อแต่พวกเขาเงียบและไม่กล้าตอบโต้กลับด้วยพลังและความแข็งแกร่งเหล่านักพรตหัวใจทุกคนถูกความกลัวครอบงำเซียนนักพรตไม่สนใจพวกเขาและถามเย็นชาต่อว่า "ผู้กล้าน้อยซูเวย... ทำไมเจ้าถึงไม่นำร่างของเชียนจางกลับมา?"ได้ยินคำถาม... เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสงสัยในตัวเขาเนื่องจากพวกเขาไม่มีอะไรจะเสียและต้องการตรวจสอบให้แน่ใจกับข่าวที่ฟังมาอย่างไรก็ตามนี้ก็เป็นสิ่งที่ซูเวยคิดไว้แล้ว"ในตอนนั้นที่เผชิญหน้ากับมารคลั่งและกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารทั้งหมดเข้าต่อสู้กันอย่างหนักหน่วงและรุนแรง""พวกเราได้รับบาดเจ็บหนักกันหมดและข้าก็บาดเจ็บหนักมากที่สุดในกลุ่มถึงขนาดที่ให้คนอื่นช่วยแบกข้ากลับมาเลยด้วยซ้ำ""ข้ามีพลังแบกกลับหรือไม่?""พวกเราทุกคนต้องลากสังขารกลับกันและจะเอาแรงที่ไหนแบกศพนักพรตเชียนจาง"หลังจากนั้นเขาไอเลือดออกและสีหน้าซีดเห็นได้ชัดว่าเขาต้องทนทุกข์ทรมานกับอาการบาดเจ็บภายในมากแค่ไหนผู้คนรอบๆต่างพยักหน้าและเห็นใจเขาเซียนนักพรตสีหน้าน่าเกลียดมากขึ้นและเหลือบมองเขาแล้วถามว่า "ถ้าเป็นเช่นนั้น... ทำไมพวกข้าพบร่างศิษย์ราชสีห์ทองคำคนอื่น แต่ไม่พบร่างเขากัน"ซูเวยกระซิบและน้ำเสียงเบา "เรื่องนี้ข้าไม่ทราบ พวกท่านถามผิดคนแล้ว""งั้นข้าควรถามใคร" เซียนนักพรตมองอย่างเย็นชา"ท่านควรไปตามหาและถามเหล่าสัตว์ป่า""บางทีสัตว์ป่าพวกนั้นอาจลากร่างนักพรตเชียนจางไปกัดกินในรังของพวกมันเป็นอาหารแล้วเรียบร้อย"ทุกคนหัวเราะและหัวเราะเสียงดัง"เงียบ!" เสียงตะโกนระเบิดในหูและทุกคนหนาวเหน็บแล้วไม่กล้าหัวเราะต่อไป"เมื่อไหร่ที่ข้าพบหลักฐานว่าการตายของเชียนจางมีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าและสำนักอาญาสวรรค์ก็ไม่สามารถช่วยเจ้าได้"เซียนนักพรตคำรามและเหล่านักพรตจากไปมองด้านหลังที่จากไปของเหล่านักพรตเขารู้ได้ทันทีว่าเป็นอย่างไร"ศิษย์น้องเวย... สบายดีไหม"หยูไท่ตบไหล่และแสดงความเป็นห่วง"ศิษย์พี่... ข้าสบายดี" เขายิ้มและส่ายหน้าและไม่แสดงร่องบนใบหน้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 114 ประณามและปกป้อง

คล้ายกับเรื่องเทพยุทธสะท้านโลกา ที่คุณอ่าน

เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่​ 114 ประณามและปกป้อง

คล้ายกับเรื่องเทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 114 ประณามและปกป้อง

คล้ายกับเรื่องเทพยุทธสะท้านโลกา ที่คุณอ่าน