"ทำอะไรกันน่ะ!!"
เสียงะโจากซันที่รีบวิ่งเข้ามาดู ลุงพรสะดุ้ง รีบลุกจากตัวฉันและรีบใส่กางเกงอย่างไว พอฉันได้ยิ่งเสียงซันก็รู้สึกโล่งใจมากและแอบเสียดายนิดๆ ที่ไม่ได้ลิ้มรสควย
"ลุงแค่จะทำให้หนูพิมมีความสุขเอง"
"แบบนี้มันไม่ใช่นะลุง! พี่พิมเขาไม่มีสติด้วยซ้ำ ทำไมทำกันได้ลง คนเขาช่วยแต่ดูตอบแทนสิ!"
สิ้นเสียงะโของซัน ซันก็รีบวิ่งเข้ามาใส่กางเกงให้ฉัน มือไม้สั่นด้วยความโกรธจนหน้าแดง และมองจ้องที่หีฉันด้วยความอาย พอใส่กางเกงเรียบร้อยก็เข้ามาเขย่าตัว ปลุกฉันให้มีสติขึ้นมาอีกครั้ง
ฉันลุกขึ้นมานั่งและตบหน้าตัวเองเรียกสติคืนมา พร้อมกับทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น ถ้าซันไม่เข้ามาช่วยได้ทัน ฉันต้องโดนเปิดซิงด้วยควยตาแก่นี่และรู้สึกแย่ไปอีกนานแน่ๆ พอคิดได้แบบนี้น้ำตาฉันก็ไห้ ร้องไห้โฮออกมา
"ฮือ ฮือ ทำไมลุงทำกับพิมแบบนี้ พิมก็หวังดีกับลุงนะ"
"ลุงคิดว่าหนู้าซะอีก ไม่เห็นจะขัดขืนเลย"
ลุงพรพูดพร้อมกับอมยิ้ม
"ไม่ตลกนะคะ ลุงทำหนูไม่มีสติแล้วลวนลาม แบบนี้อีกหน่อยคงไม่มีคนช่วยเหลือ ปล่อยให้อดตายตัวคนเดียวไปแล้ว!!"
"ลุงขอโทษนะ ลุงจะไม่ทำอีกแล้ว"
ลุงขอโทษพร้อมกับทำหน้าเสียใจจริงๆ
"ที่ทำแบบนี้มันเกินไปนะลุง ถือว่าข่มขืนเลย ถ้าไม่เห็นแก่หลานคงแจ้งตำรวจแน่"
"อย่าแจ้งตำรวจเลยนะหนู ไมม่งั้นซันมันคงอยู่คนเดียว ต่อไปลุงจะไม่ยุ่งกับหนูแล้ว"
"งั้นก็ดี จะให้อภัยแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ"
ฉันปาดน้ำตาแล้วเดินออกจากห้อง ซันก็เดินตามมา
"ขอโทษแทนลุงผมด้วยนะพี่ ถ้ารู้ว่าเป็แบบนี้ผมคงไม่พามาบ้าน"
เด็กน้อยพูดไปพร้อมกับทำหน้าเศร้า
"วันนี้พี่รู้สึกแย่มากเลย ซันคงต้องอยู่เป็เพื่อนพี่แล้วแหละ"
"ได้ครับพี่พิม งั้นกลับบ้านพี่พิมดีกว่าครับ ยิ่งดึกยิ่งหนาวนะ"
ฉันเดินกลับบ้านพร้อมกับซัน ระหว่างทางที่เดินเราต่างก็เงียบ เพราะความกลัวกับเื่ที่เกิดขึ้นจึงเกาะแขนซันจนถึงบ้านเลย
"ซันอยู่เป็เพื่อนพี่ซักพักได้ไหม"
"ได้ครับพี่พิม"
"งั้นขึ้นไปข้างบนกันเถอะ"
เพราะด้วยอากาศตอนดึกมันหนาว จึงนั่งอยู่นอกบ้านไม่ได้ เลยชวนเขาขึ้นไปบนห้องนอน เมื่อถึงห้องนอนแล้ว ก็ดึงตัวซันเข้ามากอดแบบแแ่ จนหน้าซุกนมฉัน
"ฮือ พี่กลัวมากเลยซัน วันนี้อยู่กับพี่ถึงเช้าได้ไหม"
"อะ...อื้ม ได้ครับ"
พอผละออกจากตัวเขา เมื่อมองหน้าพบว่าเข้าเขินหน้าแดงมาก
"ต่อไปนี้ผมจะปกป้องพี่พิมเองครับ ผมไม่อยากเห็นพี่พิมร้องไห้อีกแล้ว"
พอเขาพูดแบบนี้ ใจฉันก็ดันเต้นรัว เป็เพราะความน่ารักเอาใจใส่ของเขาหรือป่าวนะ
"พูดแบบนี้แล้วก็ต้องดูแลพี่ตลอดเลยนะ เป็เด็กน่ารักมากเลย"
ฉันกอดซันอีกรอบ กอดแน่นจนนมแนบกับหน้าซันอีกครั้ง
"ตอนนี้พี่ง่วงแล้ว ซันง่วงหรือยังคะ"
"ง่วงแล้วครับ พี่จะให้ผมนอนบนพื้นไหม"
"ไม่สิ มานอนด้วยกันบนเตียงสิคะ"
ฉันเดินมานั่งที่เตียงกับซัน พร้อมกับกุมมือเขาแน่น และคลานขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยกันทั้งคู่
"นอนกันเถอะ ฝันดีนะซัน"
เขามองหน้าพร้อมกับยิ้มให้ ฉันดึงตัวเขาเข้ามากอดแล้วค่อยๆหลับไปโดยที่กอดกับเด็กซันทั้งคืน
.
.
.
"กริ้งงง กริ้งงง"
เวลา 6.45 น. ฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุก มองไปข้างๆ ก็เห็นเด็กน้อยลูกครึ่งนอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของฉัน เขาชางน่ารักน่าเอ็นดูมาก จนเผลอกอดเขาแน่น
ตอนที่ฉันกอดเขาแน่น เหมือนมือเขาตกดันท้องฉัน จึงค่อยๆ จับมือของเขาเผื่อจะดึงออกจากท้อง จะได้นอนสบาย แต่ปรากฏว่ามันไม่ใช่มือของเด็กน้อย แต่มันคือควยแข็งๆ ที่ดันกับท้อง และตอนนี้ฉันก็จับควยเขาอยู่ ฉันใมากจนปล่อยมือออกจากควยของเด็กน้อย
ซันยังคงหลับอย่างน่ารัก ฉันใช้มือลูบหัวเขาเบาๆ อย่างเอ็นดู จ้องหน้าเขาไปพร้อมกับค่อยๆ เลื่อนมือลงข้างล่างไปแตะควยของเด็กน้อยผ่านกางเกง ใช้มือััเบาๆ ค่อยๆ จับอย่างระวังเด็กน้อยตื่น ลูบหัวควยและััลงมาจนถึงไข่ มันยาวมาก ยาวเกินเด็ก ถึงแม้จะไม่รู้ขนาดเพราะจับผ่านกางเกงก็เถอะ
เขายังคงหลับถึงแม้ฉันจะลูบควยเขาเล่น ตอนนี้มันรู้สึกเงี่ยนอีกแล้วสิ จึงยกขาพาดกับตัวเขา กดเอวให้แนบชิดกัน เริ่มขยับเอวให้ควยทิ่มกับหี แล้วขยับเอวบดควยเบาๆ
"อื้ม~~"
ฉันเริ่มมีอารมณ์ ควยเขาถึงแม้จะอยู่ในกางเกงแต่มันก็ใหญ่มาก หัวควยแข็งๆ บดเข้ากับหีจนฉันเคลิ้ม เป็ลูกครึ่งเลยได้ความใหญ่มากสินะ ถ้าได้ลองคงจะดีมากเลยกับเด็กหล่อ น่ารักแบบนี้ ฉันจุ้บเบาๆ ลงที่หน้าผากเขา และดูเหมือนว่าเขาจะเริ่มรู้สึกตัว ถึงเอาขาที่พาดอยู่ออก
"อ่าว ตื่นแล้วหรอซัน ยังเช้าอยู่เลยจะนอนต่อก็ได้นะ เดี๋ยวพี่ไปเตรียมตัวไปโรงเรียนก่อน"
"ไม่เป็ไรครับ ไหนๆ ก็ตื่นแล้ว จะกลับเลยก็แล้วกัน"
"เดี๋ยวก่อนสิ กินข้าวด้วยกันก่อนเถอะนะ"
พอฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็มาทำอาหารง่ายๆ ทานกัน2คน พร้อมกับแบ่งอาหารไปฝากลุงพรด้วย
"เดี๋ยวไว้ตอนเย็นเจอกันอีกนะซัน"
"คือว่าผมจะมาเก็บของวันจันทร์กับวันพฤหัสครับ แต่ถ้าพี่อยากให้ผมมา ผมจะมาหาทุกวันเลย"
"หื้ม ถ้าอย่างนั้นไม่เป็ไรหรอก มันเหนื่อย เอาเวลาว่างไปดูแลลุงพรเถอะนะ"
"ไม่เป็ไรหรอกครับ ก็ผมอยากเจอพี่พิมนี่นา อยากดูแลปกป้องไปตลอดเลย"
"ปากหวานจังเลยนะเรา แบบนี้เดี๋ยวพี่จะตกหลุมรักเข้านะ"
ฉันพูดพร้อมกับยิ้มให้เขา ซันดูเขินอายมากจนไม่กล้าสู้หน้า พอใกล้ได้เวลาสอนฉันก็แยกย้ายจากซัน