หลังจาก "ต้นไม้ผลึกศิลา" (翡翠石晶古树) เริ่มฟื้นคืนพลังชีวิต (生命之力) ขึ้นบ้างแล้วด้วยอานุภาพของ "เมล็ดสีทอง" (金色种子) เพียงเมล็ดเดียว, เจี้ยนหลิน (剑林) ก็ตัดสินใจที่จะพักผ่อนและฟื้นฟูพลังปราณ (灵气) ของตนเองอย่างเต็มที่เสียก่อน. เหตุการณ์เฉียดตายจากการถูก "เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" (灵根之种) สีดำดูดกลืนพลังงานนั้น ยังคงเป็นบทเรียนอันน่าหวาดหวั่นที่เขาจะไม่มีวันลืมเลือน.
หลายวันผ่านไปในความเงียบสงัดของห้องโถงใต้ดิน (地下石室). เจี้ยนหลินใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการโคจรพลัง, ดูดซับไอพลังอันบริสุทธิ์ที่แผ่ซ่านออกมาจากต้นไม้ผลึกศิลา. บาดแผลตามร่างกายเริ่มจะสมานตัว, พลังปราณภายในเส้นชีพจร (经脉) ก็ค่อยๆ กลับมาเปี่ยมเต็มอีกครั้ง. "ขาวน้อย" (小白) ก็ดูจะร่าเริงขึ้น, มันมักจะคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง, บางครั้งก็ปีนป่ายขึ้นไปบนกิ่งก้านของต้นไม้ผลึกศิลา, สัมผัสกับผลึกสีมรกตเหล่านั้นอย่างสนิทสนม.
เมื่อรู้สึกว่าร่างกายและพลังงานกลับคืนสู่สภาวะที่มั่นคงแล้ว, ความคิดที่จะ "ทดลอง" กับ "เมล็ดพันธุ์" เหล่านั้นก็ผุดขึ้นในใจของเจี้ยนหลินอีกครั้ง. เขายังคงสงสัยใน "กระแสรับรู้" ที่ได้รับจากต้นไม้ผลึกศิลา, และปริศนาเกี่ยวกับ "เผ่าพันธุ์โบราณ", "การผนึก", และ "การรอคอย" นั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัว.
เขามองไปยัง "เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" สีดำที่วางนิ่งอยู่ในถุงผ้า. แม้จะรู้ว่ามันอันตราย, แต่ความปรารถนาที่จะเข้าใจถึง "ความลับ" ที่ซ่อนอยู่ภายในนั้นก็ยากจะต้านทาน.
‘ครั้งก่อน...ข้าอาจจะรีบร้อนเกินไป.’ เขาครุ่นคิด. ‘บางที...มันอาจจะมี "วิธีการ" หรือ "เงื่อนไข" บางอย่างที่ข้ายังไม่รู้.’
เขาตัดสินใจที่จะเริ่มจาก "เมล็ดสีทอง" ก่อน. "ขาวน้อย" ดูจะ "ผูกพัน" และ "เข้าใจ" ในเมล็ดเหล่านี้มากกว่า. เด็กหนุ่มหยิบเมล็ดสีทองขึ้นมาหนึ่งเมล็ด, เลือกบริเวณพื้นดินอ่อนนุ่มใกล้กับโคนต้นไม้ผลึกศิลา, ที่ซึ่งเขารู้สึกถึงไอพลังชีวิตที่เข้มข้นเป็นพิเศษ. เขาค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วขุดหลุมเล็กๆ อย่างแผ่วเบา, ก่อนจะบรรจงวางเมล็ดสีทองนั้นลงไป แล้วกลบดินทับอย่างนุ่มนวล.
เจี้ยนหลินนั่งลงขัดสมาธิเบื้องหน้า, หลับตาลง, รวบรวมสมาธิ. เขามิได้รีบร้อนที่จะถ่ายเทพลังปราณจำนวนมหาศาลเข้าไปในทันที, หากแต่เริ่มจากการ "ปรับ" ลมหายใจของตนเองให้สอดคล้องกับ "ครรลอง" การไหลเวียนของพลังงานในห้องโถง, สัมผัสถึง "ลมหายใจ" ของต้นไม้ผลึกศิลา.
เขาค่อยๆ ส่งกระแสพลังธาตุพฤกษา (草木之力) ที่ "บริสุทธิ์" และ "อ่อนโยน" ที่สุดของตนเอง, ให้ไหลผ่านปลายนิ้วที่สัมผัสอยู่กับผืนดิน, แล้วค่อยๆ "แทรกซึม" ลงไปหล่อเลี้ยงเมล็ดสีทองนั้นอย่างช้าๆ. มันมิใช่การ "บังคับ", หากแต่เป็นการ "เชื้อเชิญ" และ "เกื้อหนุน" ให้พลังชีวิตที่ซ่อนอยู่ภายในเมล็ดนั้นค่อยๆ "ตื่นขึ้น" ด้วยตนเอง.
"ขาวน้อย" ที่นั่งมองอยู่ใกล้ๆ, คราวนี้มันมิได้ส่งเสียง "คิกๆ" อย่างตื่นเต้นหรือเร่งเร้า. ดวงตากลมโตของมันจับจ้องไปยังจุดที่เมล็ดสีทองถูกฝังอยู่, แววตาของมันทอประกาย "สงบนิ่ง" และ "จดจ่อ" อย่างน่าประหลาด. ทันใดนั้น, ร่างเล็กๆ ของมันก็เริ่มเปล่ง "แสงสีขาวนวล" จางๆ ออกมา, แสงนั้นมิได้สว่างเจิดจ้า, แต่กลับให้ความรู้สึก "อบอุ่น" และ "เชื่อมโยง" กับพลังธาตุพฤกษาของเจี้ยนหลินอย่างน่าอัศจรรย์. แสงสีขาวนวลนั้นค่อยๆ "แผ่ซ่าน" ลงไปในผืนดิน, โอบล้อมเมล็ดสีทองนั้นไว้, ราวกับกำลัง "สร้างสภาวะ" ที่เหมาะสมสำหรับการก่อเกิด.
เจี้ยนหลินรู้สึกได้ถึง "การเปลี่ยนแปลง" ในทันที! พลังธาตุพฤกษาที่เขาส่งผ่านเข้าไปนั้น, บัดนี้คล้ายจะ "กลมกลืน" และ "สอดรับ" กับพลังงานของเมล็ดสีทองได้ดียิ่งขึ้น, ราวกับมี "สะพาน" ที่มองไม่เห็นเชื่อมโยงพวกมันเข้าด้วยกัน!
เมล็ดสีทองที่เคยนิ่งสงบอยู่ใต้ผืนดิน, บัดนี้เริ่มจะ "สั่นสะเทือน" แผ่วเบา! แสงสีทองอ่อนๆ เริ่มจะ "เรืองรอง" ขึ้นมาจากใต้ผิวดิน, ส่องให้เห็นรอยแยกเล็กๆ ที่กำลังจะปริออก! รากฝอยสีทองขนาดเล็กจิ๋วเส้นหนึ่งค่อยๆ "แทงยอด" ออกมาจากรอยแยกนั้น, แล้วเริ่ม "ชอนไช" ลงไปในผืนดินอย่างเชื่องช้าแต่มั่นคง!
‘มัน...มันหยั่งรากแล้ว! ด้วยการช่วยเหลือของขาวน้อย!’ หัวใจของเจี้ยนหลินเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นยินดี!
รากสีทองนั้นดูดซับพลังธาตุพฤกษาที่เจี้ยนหลินส่งผ่านเข้าไปอย่างกระหาย, และในขณะเดียวกัน, มันก็เริ่มจะ "แผ่" พลังชีวิตอันบริสุทธิ์ของตนเองออกมา, "เชื่อมโยง" เข้ากับรากของต้นไม้ผลึกศิลาที่อยู่ใกล้เคียง!
เจี้ยนหลินรู้สึกได้ถึง "การสั่นพ้อง" (共鸣) อันน่าอัศจรรย์ระหว่าง "เมล็ดสีทอง" ที่เพิ่งจะหยั่งราก, กับ "ต้นไม้ผลึกศิลา" ต้นมหึมา, และแม้กระทั่งกับ "เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" สีดำที่อยู่ในถุงผ้าของเขา! มันเป็น "เครือข่ายพลังงาน" (能量网络) ที่มองไม่เห็น, กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ แต่ก็ทรงพลัง!
ในขณะที่เขากำลังจดจ่ออยู่กับการหล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์ และสัมผัสถึงความเชื่อมโยงอันน่าอัศจรรย์นั้นเอง, พลัน! "การหยั่งรู้ถึงพฤกษา" ของเขาที่แผ่ขยายออกไปรอบกาย, ก็สัมผัสได้ถึง "ความผิดปกติ" บางอย่างที่เกิดขึ้น "ภายนอก" โพรงถ้ำที่เขาหลบซ่อนอยู่!
มันเป็น "กลิ่นอายพลังปราณ" (气息) ที่ "คุ้นเคย" และ "ไม่เป็นมิตร" อย่างยิ่งยวด! กลิ่นอายของ "กลุ่มคนลึกลับ" ที่เขาเคยเผชิญหน้ามาก่อน! และดูเหมือนว่า...พวกมันจะกำลัง "เคลื่อนที่" มาทางนี้!
"ขาวน้อย" ที่กำลังช่วยเสริมพลังให้กับเมล็ดสีทองอยู่, ก็พลันชะงักไป! แสงสีขาวนวลรอบตัวมัน "ริบหรี่" ลงเล็กน้อย, ขนสีขาวนวลของมันลุกชันขึ้น, ดวงตากลมโตเบิกกว้าง, มันหันขวับไปยังทิศทางของทางเข้าอุโมงค์, ส่งเสียงขู่ "ซี่ๆๆ!" แผ่วเบาแต่แฝงความดุดันออกมาจากลำคอ! ท่าที "ป้องกัน" และ "เตรียมพร้อม" ของมันในครั้งนี้, แตกต่างจากการส่งเสียง "คิกๆ" อย่างสิ้นเชิง!
เจี้ยนหลินหน้าเครียดลงในทันที! ‘พวกมันตามมาถึงที่นี่ได้อย่างไร! หรือว่า...การ "สั่นพ้องของพลังงาน" เมื่อครู่นี้...มันได้ "ปลดปล่อย" กลิ่นอายบางอย่างออกไปจนพวกมันตรวจจับได้!?’
ความสงบสุขที่เพิ่งจะได้รับมาเพียงไม่กี่วัน, บัดนี้กำลังจะถูกทำลายลงอีกครั้ง! และดูเหมือนว่า...การ "ทดลอง" ปลูกเมล็ดพันธุ์ทองคำของเขา...คงจะต้อง "ยุติ" ลงกลางคันเสียแล้ว!
(จบตอนที่ 105)
1.42M
